Tuesday, October 6, 2015

සමනාලී මනමාලී Samanaalii Manamaalii


සමනාලී මනමාලී
හිත ගැලෙයි  ඇලෙයි  සුකොමාලී
හිනා සෙයිදෝ   දන්නෙ නෑ
කට අතින් වසා ගෙන ඈ

ඇස්  උස්සා
හිස ගස්සා
අමනාප වෙලා හිටියා
ගියා තරහ දෝ නොකියා
මා ගල් ගැසී සිටියා..

සද්දෙට ගැස්සෙන කෝච්චියක්
 ඒකෙ පිරුන මහ ලොකු සෙනගක්
දොරවල එල්ලී ගෙන දවසක්
 යද්දී දැක්කා එක ඇණයක්

.ඒක ලස්සනයි මූන පිංබරයි..සිරියාවයි
ලග ඉන්න එකා ගැන ඉරිසියය්..
වැදුනා වැදුනා තදටම වැදුනා රිදුනා රිදුනා ගැඹුරට රිදුනා..

මේ කවි ටික කියෝන ආකාරය අහන්න මෙතනට යන්න. 
 
https://drive.google.com/file/d/0By36M5qMRJnDV0VoRFhSVzhTeVU/view?usp=sharing

1 comment:

  1. සවුන්ඩ් කොලිටය අන්තිමයි
    හැක් මං කීවෙ වොකැලිස්ට් ගෙ

    ReplyDelete

නූතන පටාචාරාවත

විසිතුරු බඩුව ඇය කිසිවිට නැහැ සැලුනේ.. බියකරු වනය බිය නැහැ ඇය වෙත දැනුනේ.. සිය සැමි නැතිය එන මග දරු අහිමි වුනේ.. නැති විය සිහිය ...