Saturday, November 1, 2014

කරන කලට පවු මීරිය බැද්ද සේ

පසුගිය සතියෙ හිට්ම නිවුස් එක කොස්ලන්ද මීරියබැද්ද. එකපාර එකසිය අනූ දෙකක් සහ නිවාස පේලි කිහිපයක් සෙත්ත පෝච්චි වුනා. අපි දැන් දැකබලා ගමු ඒ සෙත්ත පෝච්චි වෙච්චි නිවාස වල තත්වය. 
1

   
2
අංක 1 පින්තූරයෙන් නාය යෑමට පසුත්..අංක 2න් නාය යාමට පෙරත් පිංතුර දැක්වෙනවා. සිද්ධිය වාර්ථාවෙන අන්දමට මේ වෙලාව වනවිට පාසැල් යන සිසුන් සහ මේ පලාතේ කොස්ලන්ද වත්තේ වැඩට යන අය ගිහින්. ඉතිරි වුන අය තමයි විපත්තියට මුහුන පෑවෙ. මේ නිවාස දිහා ගුවනින් බැලුවාම පේනවා මේවා නිවාස නෙමෙයි. ලැයින් කාමර.මේ වගේ නිවාස පේලියක පවුල් එකසිය ගානක් සහ මිනිස්සු පන්සීයකට අධික ප්‍රමාණයක් ජීවත් වෙලා තියෙනවා. 

මේ ලැයින් කාමර වල ඉන්න මිනිස්සු අයිති වත්තට. සමහර විට ලේඛන නීති රීති සහ අනෙකුත් දේවල් වලින් ඒ අය ස්වාධීන වුනාට ඇත්තම තත්වය ගතහොත් මේ මිනිස්සු වත්තෙම තියෙන ගහකොල සතා සීපාව වගේ අයිතිකාරයට තමයි ඔක්කොම ඒ මිනිසුස්න්ගේ මිනිස් අවශ්‍යතාවයන් අයිති වෙන්නෙ. මේ අපිට සුද්දා එක්දාස් අටසිය ගනන්වල ගෙනත් දීපු තෑග්ගක්. 

සුද්ද වතු වැඩට මිනිස්සු මදි නිසා දකුනු ඉන්දියාවෙන් මිනිස්සු ගෙනාවා. එහෙම ගේනකොට මේ පැතිවල තියෙන ශිතලට සහ වරායේ සිට මෙහෙට එනකොට මිනිස්සු ගොඩදෙනෙක් මිය පරලොව ගියා. ඉතිරි වුන අය බහුතරය තාමත් මේ විදියට වතුවලටම වෙලා වැඩකරගෙන ඉන්නවා. 

මේ මිනිස්සුන්ට ලැෙබන වැටුප රුපියල් පන්සීයක් වගේ වෙන්නෙ. ඒ වගේම ඒ අයගේ ජලය, මාර්ග, නිවාස ආදී සියලු දේවල් සපුරන්නෙ නියමිත වෙලා තියෙන්නෙ වතු අධිකාරිවරුන්ට. 

නූතන ලෝකයේදී ව්‍යාපාර සහ වගා කටයුතු ආදි ක්ෂේත්‍රවල වහලුන් විදියට වැඩ ගන්න ක්‍රමය යල්පැන ගිහින්. ව්‍යාපාර වගා ආදිය ලාභ ලබන විට කොටසක අයිතිය ඒවායේ වැඩකරන සේවකයින්ටත් හිමවෙනවා. නමුත් මේ තේ වතු ලැයින් කාමර වල ඉන්න ඇත්තන්ට ඒ විදියට ලාභ බෙදෙනවාද? තේ වතු ලාබ ලැබීමට සාපේක්ෂව එවුන්ගේ ජීවන තත්වය වැඩි වෙනවාද? මම හිතන්නෙ නම් එහෙම වෙන්නෙ නැතුව ඇති. 

මිනිස්සුන්ට මේ විදියෙ වහලුන් විදියට සලකන එක වැරදියි. අධ්‍යාපන, ආහාර, නිවාස, ඇදුම් ආදී බොහෝ දේ ගැන මේ ජනතාවට වත්තෙන් එහා ගිහිපු මතයක් නැහැ. ලෝකයක් නැහැ. 

තේ වතු කර්මාන්තය දැන් අලාබ ලබනවා කියලා සමහර අය කියනවා. නමුත් පහතරට පැත්තෙතේ වගා කරන කුඩා තේවතු හිමියන්තේ අක්කරයකින් දෙකකින් ලැබෙන අස්වැන්න මත ඔවුන්ගේ ජිවිත ඉතාම සාර්ථකව ගෙනියනවා.ඒ පහතරට පැතිවල කුඩා ඉඩම් කට්ටි වලතේ වගා කරන අයතේ ෆැක්ටරි වලට දළු විකුනලා ගන්න ආදායමින් සැලකිය යුතු අන්දමේ ලක්ෂණ ජීවිත ගත කරනවා. 

ඒ මට්ටමටම උඩරට සහ ඌූවෙ මහා වතුයායන් වල වැඩකරන මේ දුප්පත් මිනිස්සුන්ගේ තත්වය වැඩි කරන්න අමාුරුයි. නමුත් ේත වතු ආදියෙන් එ ඒ සමාගම් ලබන ලාබයෙන් සුළු කොටසක හෝ හිමිකම මේ අසරණ සේවකයින්ට ලැබෙනවා නම් අඩුතරමෙ ඔවුන්ට දරුවෙක්ට උගන්වගන්න, ගෙයක් දොරක් නැතත් කාමරයක් හදාගන්න, විනෝද චාරිකාවක් ඉන්දියාවට ගිහින ආදි දේවල් කරගන්න පුලුවන් වෙයි. 

සමාජය දියුනු වෙනවා කියන්නෙ ප්‍රශ්ණ ඇතිවුනාම ප්‍රශ්ණ සජ්ජායනය කරන එක නෙමෙයි. අපි එතනින් එහා හිතන්න ඕනි. මේ ගැටළුවට හේතුව ලංකාවෙ ආපදා කළමනාකරණය, රජයේ වගකිව යුතු ආයතන වලටත් වඩා බැරවෙන්නෙ මේ දුප්පත් දමිල ජනතාව පත්වෙලා තිබෙන උපන්ගෙයි දෝෂය. ඔවුන් ජීවත්වෙන වතු මානසිකත්වය. ඒවා වෙනස් කරලාඒ මැරුන සහ එදිනෙදා මැරි මැරි ජීවත්වෙන කාන්ඩයත් මිනිස්සුම  නෙවද කියාල හිතන්න සහ ඒ වෙනුවෙන් පෙනීසිටින්නට  තරම් අපි සමාජීය වශයෙන් උසස්ද?

Monday, October 27, 2014

වැනෙන හංස Yuwala

විටෙකදි නෙත් සරය කියන්නේ
හොරහින් මදෙස බලන්නේ
ඇයි මරු දූතිකාවියේ
වැනෙන හංස යුවල මාව මත් කලේ








සැලෙන නිතම ලෙලේ
නිලට නිල් ඩෙනිමේ
පවස නිවනු ලෙසේ
වාරම් කියමු නගේ..

හිත ඒ පැත්තේ
දෙන්න දෙපැත්තේ
කවදද ආතුරයා
යහනට එන්නේ





කූරු කොන්ඩ කරල් දෙකට ගෙතීයන්
හිරට ඇළුනු සලු ගැලවී ලිහීයන්
රතින් වැහුනු තොල් රන් සේ වැහීයන්
අහසෙ ඉන්න උඹ පොලවට වැටීයන්  

මේ කවිය කියන තාලය අහගන්න මෙතන ඔබන්න. 
යූටියුබ් එකේ අහන්න මෙතන ඔබන්න. 

මංගලාරාම PLC සහ බෞද්ධ ECG

චීවරේ පෙනුන පලියට පොඩි දරුවො ඉන්න තැනක නම් මේ වීඩියෝ ඕපන් කරන්න එපා. මොකද මේ චීවරධාරියා චීවර දරන අය සාමාන්‍යයෙන් කතා කරන විදියට නැතුව වෙනත් විදියකට තමයි කතා කරන්නෙ. කොටින්ම නානසාදුටත් එහා.. 

පිංවතුනි ඔබ මේ වීඩියෝව තවමත් දැක්කෙ නැත්නම් මෙන්න ඒක

මේ පොඩ්ඩක් පසුව පටිගත කල එකක්..
 


මේ හාමුදුරුවන්ගේ හමාර බණ


දැන් පිංවතුනි අපි මේ ගැන බුකිවාසී මගේ මිතුරියකගේ අදහස දැනගනිමු..ඇය මීට මාස කිහිපයකට පෙර මේ පැත්තෙ චාරිකාවක් ගියාය. ඉතිං ඇයගේ විස්තරය ඇත්තය කියලා මම සිතනවා. 

“හැම තැනම කතා වෙන ශෙයාර් වෙන විඩියෝවෙ හාදුමුරුවො දැකල පුරුදුයි. යකඩෝ....................බැලින්නම් ඒ අපි ත්‍රිකුණාමලයෙ යද්දි අතරමග නවාතැන් ගන්න නැවතුනේ ඔය කියන චණ්ඩි හාමුදුරුවන්ගේ පන්සලේ නවැතැන් පොලේ නෙව. උදේ ම නඩේ යන්න කලින් කතා කරල අරන් හෙණ දේශමාමක බණකුත් කීවා. “ අනේ පවු නේ ද, දන් ටිකක් වත් දෙන්න කෙනෙක් නෑනේද “ කියල හිතල නඩේ ඇත්තො සල්ලිත් එක්කාසු කරල දුන්න... මට මතකයි එක ජෝඩුවක් එවලෙම පිරිකරකුත් පූජා කරා. ඒත් කිහිප දෙනෙක් කුටු කුටු ගාලා බැන්නත් එක්ක.එදත් හාමුදුරුවෝ කීවා තමා වටේම ඉන්න අය එක්ක නඩු කියන කතාවක්. වටේම ඉන්න මුස්ලිම් මිනිස්සු පන්සල අල්ල ගන්න හදනව කියලත් කීවා.ඔය පන්සල ලගදි තමා අපි අර බස් එක උඩ නැගල එහාට මෙහාට යන රිලා නයිදෙවත් දැක්කේ. එදත් හරිම ආවේග ශීලි කතාවක් තමා කලේ. හැබැයි කුණුහරුප නම් කීවේ නෑ මළ කෙළියයි. මොකක් ද හාමුදුරුවනේ මේ කර ගත්තේ . හැබැයි ඉතින් කතා දෙකක් නෑ. නවාතැන් පලකුත් පන්සල එක්කම කරන නිසා විදුලිය කොකු ගහල ගන්නෙක නම් පට්ට ලාභයි. " 

දැන් අපි සිතමු මේ පංසලට මාසෙකට නඩ තුනක් විතර නවාතැන් ගන්න එනවාය කියලා. ඒ වගේ වෙලාවක මේ හාමුදුරුවන්ට ආදායම් දෙකයි. එකක් 
ජාතිවාදය මගින් නඩුවැඩ, පුරාවිද්‍යා වල විවිධ වැඩ ආදියකියලා ගන්න සල්ලි. 
අනික තමයි එන අයගේ නවාතැන් පහසුවට ගන්න සල්ලි. 

එහෙම සල්ලි මාර්ග දෙකක් තියෙන මේ තුමාට ලයිට්බිල ගෙවාගන්න බැහැ ලු.. හැබැයි මේ වීඩියෝ ෂෙයා වෙන්න වෙන්න තවත් හාමුදුරුවන් ජනප්‍රිය වෙලා එයාගේ ආදායම තවත් වැඩිවෙනවා.  ආගම් වලින් සල්ලි හම්බකරන විශාල මෝරුන් අතර මංගලාරාම සාදු හාල්මැස්සෙක්ටත් වඩා පොඩි ඇති. නමුත් ඉතිං බිස්නස් කරනකොට තමුන් ගන්න සේවා වලට ගෙවන්න ඕනි. ඒකනෙව වෙන්න ඕනි.

Saturday, October 25, 2014

මගේ මංගල දැන්වීම

කොළඹ කොටුවට නුදුරු දුම්රිය මාර්ගයක් ආසන්නයේ නිවසක බින්න බැසීමට කැමති තරුණයෙකුට මනාලියක් සොයයි. 

මීගමු කෝච්චි පාරේ නම් ජා ඇල දක්වාත්, ප්‍රධාන මාර්ගයේ ගම්පහ වේයන්ගොඩ දක්වාත්, කැළණිවැලි මාර්ගයේ කොට්ටාව දක්වාත්, මුහුදුබඩ මාර්ගයේ දකුණු කළුතර දක්වාත් සළකා බැලේ. 

විශාල පවුල් බරින් තොර වීම මනා වන අතර මාගේ වැටුප සාමාන්‍ය රාජ්‍ය සේවක ලිපිකරුවකුගේ වැටුපට සමාන වේ. රැකියාව අස්ථිර වුවත් වසර දහයක පටන් මේ අස්ථිර රැකියාවේ කිසිවෙකුත් ඉවත් කොට නැත. බැංකු ණය ලබාගැනීමටද හැකිය. 

යුවතිය විශාල මංගල උත්සව ආදිය ගැනීමට අකමැති වීම විශාල සුදුසුකමක් වන අතර (අවශ්‍යනම් ලක්ෂයක් දෙකක් වියදම් කර කුඩා මගුලක් ග හැක.) ගෙවල් සැදීමට සහ කාර් එකක් ගැනීමට මෙම වැටුපෙන් නොහැකි වන බැවින් ඒවා ගැන විශාල බලාපොරොත්තු නොමැති ගැහැනු ලමයෙකු වීමද වටිනා සුදුසුකමක් වේ. 

විවෘත මනසක්,මනා සිරුරක්..හුරුබුහුටි කයක්, දගකාර ජීවිතයක් වැනි ලක්ෂන වලට ලකුනු නොලැබෙන අතර (තිබුනාට කම් නැත)  ආවේනික ගන්ධයක් සිරුරෙන් හමයි නම් එයට මා අකමැති බව කණගාටුවෙන් වුවද පවසන්නට කැමතිය. 

ගෙදර දොර වැඩ නොදැනීම ගැටලුවක් නොවන අතර දෑවැද්ද නොසලකා හැරේ.. දෑවැද්ද ලෙස ඉතා කැමැත්තෙන් යමක් ලැබේනම් මවුපිය කැමැත්තට පිටුපෑම, සම්ප්‍රදායට ගැරහීම යුතු නොවන බැවින් එයට එකග වෙමි. 

රැකියාවක් නොමැතිව නිවෙස්වල සිටින විට නැති ප්‍රශ්ණ උත්පාදනය විය හැකි බැවින් කවරහෝ තරාතිරමක රැකියාවක් තිබිම හොදය.

කේන්ද්‍රයේ යෝනිය කුමක්දැයි මට වැදගත් නැත, නමුත් දෙමාපියන් වැඩිහිටියන් සහ පරම්පරා කුට්ටමේ අය කේන්දර ගැන විශ්වාස කරයි නම්ඒ සදහා කේන්දරයක් තනාගැනීමේ පහසුකම මට ඇති බැව් සතුටින් දන්වා සිටිමි. 

නිතර දුරකථනයෙක් කතාකිරීමට අකමැති හෙයින්ද, ප්‍රේම කර පළපුරුද්ද නොමැති බැවින්ද මා හට සුළු කාලයක්හෝ ප්‍රේම කිරීම කල නොහැකි යැයි සිතමි. එබැවින් හමු වූ විගස පහසු කාල වේලාවන් අනුව කසාදම බැදීමට හැකිනම් එය වඩාත් සුදුසු වේ.  

මේ දැන්වීම පළ කරන්නේ මා විසින්ම වන අතර කසාද බැදීමට උවමනාව ඇත්තේද මා හටය. දෙමාපිය නෑදෑ යාලු මිත්‍රයින්ගෙන් කසාදය කිසිදු බලපෑමක් සිදු නොවන අතර අප නිවසට යන එන විට සංවරව හැසිරීමට බොහෝ ගැහැනු ලමුන්ට අපහසුවක් නොවේ යැයි සිතමි. 

මෙය කියවන ඔබම හෝ ඔබ දන්නා කියන ගැහැනු ලමයෙකු මේ ලක්ෂන වලින් බොහොමයක් සම්පර්ණ කරන්ෙන් නම් ඊ මේලයක් හරහා මට දැනුම් දෙන ලෙස කාරුණිකව ඉල්ලා සිටිමි. 

ඊමේල් නම්බරය : indika27@gmail.com

ස්තූතියි.
.(විහිළුවට ප්‍රතිචාර දක්වන ගැහැනු ලමුන් සිටීනම් ඔවුන් විහිලුවට කසාද බැදීමට ද කැමති බව මා විසින් නිගමනය කරනු ලැබේ. )

Thursday, October 23, 2014

වත්තක් ගන්නවා වෙනුවට ජනේලයක් ගැනීම

වත්තක් ගන්න බැහැ ලේසියෙන්. ඒ නිසා අපි ලස්සන ජනේලයක් අරගෙන ලස්සන තිර දානවා. අවුලක් නැහැ යසට පේනවා නොවැ. හැබැයි ඉතිං දැන් හැදෙන ගෙවල් වල ලොකු තිර දාල ලස්සන ජනේල තිබුනාට ඉස්සර වගේ මහා දුර ඈතක් පේන්නෙ නැහැ. වැඩිම වුනොත් අල්ලපු ගෙදර අවුරුදු හැටදෙකක් විතර වයසක රූමත් ඇන්ටි රෙදි වනනවා පෙනේවි. එච්චරයි.

මම අලුතින් ෆෝන්, ඉන්ටනෙට්, ලැප්ටොප්, හෙඩ්ෆෝන්, සීඩී ආදිය මිලදී ගන්න හදන හැමවෙලාවෙම අපේ තාත්තා කියන දෙයක් තමයි. ඕවයින් එක රුපියල් හම්බ කරන්න ඇහැක? වියදම විතරයි. නිරපරාදෙ. ඒ ඔහුගේ අදහස. 
දැන් කාලෙ තවදුරටත් ෆෝන් සහ ඉලෙක්ට්‍රොනික් බඩු වලින් ඉස්සර කාලෙ වගේ නම්බුවක් තැනක් ලැබෙන්නෙ නැහැ. ඇපල් ෆෝන් එකකින් එහෙම දෙයක් ලැබුනත් ඒකත් භාවිත කරන  තැන අනුව වෙනස් වෙනවා. 

අද මම ඇතුළු තරුණ ජීවිත බොහොමයක් දුවන්නෙ යම් කිසි කෘතිම වේදිකාවක. ඒ කෘතිම වේදිකාව වෙලාවකට ඉන්ටෙනෙට් , ෆේස්බුක්, වයිබර් හෝ ෆෝන් එක වෙන්න පුලුවනි. කෝල්, මැසේජ් සෝෂල් නෙට්වර්ක් හරහා අපි අලුත් ලෝකයක් අපේම වෙනම අවකාශයක් හදාගෙනයි ඉන්නෙ. අපේ ජීවිතය නිර්මාණය වෙන්නෙ මේ ඉලෙක්ටොනික අවකාශය හරහා..කෙනෙක් කියන්න පුලුවනි. අනේ මම පේස්බුක් යන් නැහැ. ෆෝන් එකෙන් ගේම් ගහනවා විතරයි කියලා. නමුත් ගේම් ගහන්නෙ කා එක්කද? කාරුවත් නැහැ නේද? ඒ කියන්නෙ ඉස්සර ගේම් ගහද්දි හිටපු පිරිස වෙනුවට අද ඉන්නෙ නිර්මාණය කරපු අවකාශයක් විතරයි. 

මං එක්ක කෝච්චියෙ යනවා ලස්සන ගෑනු ලමයි දෙන්නෙක්. සංකරණ හා සංයෝජන අනුව කෙසේ වෙතත් අපි තුන්දෙනා බොහෝ වෙලාවට එකලග යනවා. ඒ ඇයි කියන්න දන්නෙ නැහැ. එකම දොරෙන් අපි තුන්දෙනාම නගිනවා. 
මං එක ගෑල්ලමයෙක්ට ලයික් වෙලා ගුඩ් මෝනින් කිව්වා දවස් තුන හතරක්. එ් ගෑල්ලමයා සුදුයි. ලස්සනයි.එයා මම ගුඩ්මෝනින් කිව්වාම උත්තර දෙන්නෙ අර ඊජිප්තුවෙ ගීසා වල පිරිමිඩ් එකේ ඉන්න ගෑනු රූපෙ වගේ. කිසිම හැරිල්ලක් නැහැ..එයා බලං ඉන්න පැත්තම බලාගෙන ගුඩ් මෝනින් කියනවා. කිසිම ඇක්ෂන් එකක් නැහැ. මං දවස් කිපයක්ම උත්සාහ කලා. ම්හු.. වැඩක් නැහැ ඒක මහ පරණ ඇන්ජිමක්..කොච්චර ගැහුවත් ස්ටාට් වෙන් නැහැ. 

එයා මම කරදර කරනවාට අකමැති නම් කෙලින්ම කියන්න තිබුනා නෙව..එපා කියල..එහෙමත් නැහැ. සති තුන හතරක් තිස්සෙ වාතවෙලා කතා කරන්න ගිහින් තව මාසයක් විතර දැන් කතානොකරත් ගෙවිල ගියා. තාමත් එහෙම්මයි. අපි එකලග කෝච්චියෙ ගියාට මං හිතන්නෙ මැෙරනකල් එක ලග  ගියත් කතා බහ කරන එකක් නැහැ.

ඔය ගෑනුනේ..පිරිමි කියාල මහ වෙනසක් නැහැ. සමාර විට අවුරුදු ගනන් එක ලග වාඩිවෙල යනවා නෝ කතා නෝ සිනා..කිසිම හැල හොල්මනක් නැහැ. සමහරු ෆෝන් කනේ ගහන්. සමහරු ගේම් ප්ලේ කරනවා. තවත් අය ෆෝන් එකෙන් චැට් කරනවා. නැත්තං නිදි. 

නමුත් මීට අවුරුදු පනහකට හැටකට කලිං එහෙම නැහැ. මිනිස්සු බස් එකක යද්දි කතා බහ කරනවා. දැනටත් ගමකට හදිසියකට යන්න වුනොත් ගමේ මිනිස්සු පිටින් එන අය එක්ක කත කරන ගතියක් තියෙනවා. නමුත් කොළඹ දි එකිනෙකා වැදුනත් සොරි වලින් එහාට කතා වක් නැහැ. 

අද අපි විනෝදය ගන්නෙ උපකරණ හරහා. රූප පෙට්ටිය, පරිඝනකය, රේඩියෝව.ෆෝන් එක..ආදී දේ වලින් අපි විනෝදය ලබා ගන්නවා. නමුත් අපේ තාත්තලා රන් කරපු නවසිය පනහ හැට ගනන් වලදි විනෝදය බොහෝවිට ලබාගන්නෙ උපකරණ වලින් නෙමෙයි. එයාල අවස්ථාවන් හරහා සාමූහික ක්‍රියාකාරකම් හරහා විනෝදය ලබනවා. සමහර විට ඒ සාමුහික ක්‍රියාකාරකම් ජීවිතය රක්ෂාව සමග බැදුන ක්‍රියාකාරකම් වෙන්න ඇති. 

ඉස්සර ගොයිතැන් වැඩ ආදිය කරද්දි ඒ වගේ සාමුහික වැඩ කටයුතු ආදිය තියෙන තැන් තිබුනා. පසුකාලීනව චිත්‍රපටි, මියුසිකල් ෂෝ තොවිල් පවිල් ආදිය ආවත් ඒවා පවා සාමූහික ක්‍රියාකාරකම් වුනා. ඒ දවස්වල මැච් බලනවා වගේම මැච් ගහනවා. නමුත් අද බොහෝ සාමූහික වැඩ නැවතිලා අපි ඉලෙක්ට්‍රොනික් මය විනෝදයට ඇබ්බැහි වෙලා තියෙනවා. 

වියදම අතින් ගත්තා වුන්ත ලැප් එකක්,ස්මාට් ෆෝන් එකක්.ඩේටා කනෙක්සමක්, හෙඩ් ෆෝන් එකක් ගන්න වියදං කරන සල්ලි ඔක්කෝම එකතු කරලා තව කරන්ට් බිලත් එකතු කලොත් අපිටඒ සල්ලි ඔක්කොගෙන්ම නාට්ටි කීයක් බලත හැකිද? මියුසිකල් කොන්සැට් කීයක් අහත හැකිද? ෆිල්ම් කීයක් බලත හැකිද? 

අපේ තාත්ත ඔය ඉලෙක්ටොනික් බඩු ගන්න හැමවෙලාවම අහන ඔය දේවල් වලින් හම්බකරන්න හැකිද කියන ගැටලුව අස්සේ තියෙනවා  පොඩි පරම්පරා වෙනසක්. අපේ තාත්තලයි කාලෙ බඩු ආදිය ගත්තෙ යම් කිසි තැනකට ආවම. උදාහරන විදියට අපේ ගමේ ඉස්සර ටීවි  රේඩියෝ, ෆෑන්, ටැට්ටර්, බයික්, ත්‍රීවිල් ගන්නවා. ඒ බඩු ආදිය ගන්නෙ ඒ ඒ තත්වයට ආවම. ඒ කියන්නෙ සල්ලි ගොඩක් තියෙන මිනිස්සු බඩු හරහා තමුන්ගේ තත්වය ප්‍රදර්ශනය කලා. 

ඒ වගේම අපේ තාත්තලා පාවිච්චි කරන බඩු කෑලි සීමිත ගානය් ඉස්සර ගෙවල් වල තිබුනෙ. කැත්ත උදැල්ල, මුල්ලුව, වීල් බැරෝව, කරත්තෙ වගේ හැම දෙයක්ම කුමක් හෝ ආදායම් ලබන්න හේතු වුනා. ඒ නිසා අපේ තාත්තලයි පරම්පරාවෙ අය හිතනවා අඩේ හැම බඩුවම සල්ලි හොයන්න දායක වෙනවා කියලා. ඒ අතින් බලනකොට අපේ තාත්තට මේ පෝන් එක සල්ලි හොයන්න දායක වෙන හැටි හිතාගන්න බැහැ. 
මේකට එක්තරා විදියක ෆෝන් සහ තාක්ෂනයේ දියුනුවට සාපේක්ෂව ලාංකික අපේ ජීවිත සරල කරන්න ලේසි කරන්න තාක්ෂණය ඒ තරං උදව් නොවීමත් හේතු වෙනවා වෙන්න ඇති.

කස්ටියක් හිතන්න පුලුවනි. ෂැහ් ඒ කාලෙ වැල බලන්න ටීවි, ලැප්, ෆෝන් නැහැ බඩුවක් ටෝක් කරගන්න ෆෝන් එකක් නැහැ.. මලක් කඩාගන්න විදියක් නැහැ. කොහොමද ඒ කාලෙ කෑලි සෙට් කරගන්නෙ කියලා. අහ්..කාලයේ වෙනසක් නැතුව ඒකාලෙත් මේ වගේම තමයි. මට ඔය පරණ අයගේ කතාවලට රබර් කණ දානකොට ඒ කාලෙ ලදු කැලෑ, කටුපදුරු, වගේම බඩවැටි ඕවිටි අස්සෙත් සිද්ද ිෙවච්චි විවිධ සිද්දි කණට වැටෙනවා. එතකොට හිතෙනවා අඩේ මේ කොන්කිරිට් වලට වඩා බඩවැටි, ඕවිටි, කටුපදුරු, ලදුකැලෑ කොචඤ්චර සනීපෙට තියෙන්න අතිද කියලා.. 

Wednesday, October 22, 2014

මල් කිනිති නෑ දැන්නම් mal kinithi ne dennam


මල් කිනිති නෑ දැන්නම්
දූවිල්ල ඇති බිමේ..
වැටුනාද බොල් පිණි දන් නෑ
පේන්නේ නෑ ඉමේ..

බිත්ති අතරින් වටවී
පාලු වූ වීදියේ
සිඹින්නට තෙරපෙන්න
ආසයි.. මේ සැදෑවේ..

වැස්ස වැටිලා තෙමිලා
පාර වතුරෙන් වැහිලා..
ආදරේ ඒ වාගේ උතුරා
යන්න හදනෝ ද මන්දා..

දාහක් දෙදාහක් තිබුනානම්
වෙලාවක් ඉඩක් හමු වීනම්
පියඹාලා ගොස් සිත්සේ
ආකහේ ඈතින්
කූඩුවෙන්නට තිබුනා
කැදැල්ලක් සොයලා  සෙනෙහසින්..

 මේ කවි ටික මම තාලෙට කියලා යූ ටියුබ්බෙකට දැම්මා. කැමති කට්ටිය ඒකත් බලලාම යන්න.

Tuesday, October 21, 2014

බලු ගැටළුව විසදන්න බල්ලො මරමු




 ඉස්සර බල්ලො මැරුව. පාරෙ ඉන්න බල්ලො බලුවෑන් එකෙන් ගෙනියනවා. බලු වෑන් එක, බල්ලො අල්ලනඉස්පැක්ටර් ලා ඉස්සර කාලෙ ඉදලා තියෙනවා. දැන් බල්ලො ඉන්නවා. නමුත් මරන්නෙ නැහැ. 
අයාලෙ යන බල්ලො නිසා අනතුරු වෙනවා වැඩියි. ප්‍රධානතම අවධානම තමයි ජලභීතිකාව. ජලභීතිකාව ඇතිවෙන්න එක මූලික හේතුවක් බල්ලෝ අපිව හැපීම. පාරෙ ඉන්න බල්ලො නාන්නෙ නැහැ. උන්ගේ ඇගේ මැක්කො,කිනිතුල්ලො, සහ ඇහැට නොපෙනෙන රෝගකාරකයින් බොහොමයි. ඒ බල්ලන්ගෙන් ඒ ආකාරයේ රෝග ආදිය බෝ වෙන්නත් පුලුවනි. 

මේ ඉහත වීඩියෝවෙ තියෙන බස් නැවතුම මේ ආන්ඩුවෙන් ලක්ෂ ගානක් වියදම් කරල හදපු එකක්. ඒ බස් නැවතුමට මම යනකොට බල්ලො හත් අටදෙනෙක්ම වැස්සට ඇවිත් තිබුනා. මිනිහෙක්ට එතන ඉන්න අමාරු තරං ගදයි සමහර බල්ලො. සමහර උන් කසනවා කසනවා ඉවරයක් නැහැ. 

ඒ මදිවට බල්ලො පොරකනවා. බල්ලන්ට සහ සත්තුන්ට ආස අය එකතුවෙලා තමයි මේ බල්ලො මරන්න බැහැ කියන නීතිය ගෙනල්ල තියෙන්නෙ. මට අනුව ඒක ඕනි නැති නීතියක්. බල්ලො වුනත් සමාජයට ප්‍රජාවට වැඩි නම් උන් අයින් කරන්න ඕනි. බල්ලො උපරේෂන් කරලා උන්ගේ අනාගත කූට්ටම අයින් කරන එක හොදයි. නමුත් ගංතුලානෙ පොඩි ටවුන් වල හෙම ඔය වැඩ වෙන්නෙ බොහොම මන්දගාමීව. ඒ නිසා ලේසිම වැඩේ වැඩි බල්ෙලා මරන එක. 

ඔයාගේ ආච්චිහෝ පවුලේ කෙනෙක්ගෙදර ටවැඩියි කියලාඔයා මරල දාන්න හිතනවද? නැහ නේද? කියලා කෙනෙක් මට බනීවි. නමුත් අපේ ආච්චියි බල්ලයි කියන්නෙ වස්තු දෙකක්.මේ බල්ලො වැඩිවුනාම පාරට යනවා. පාරට ගියාම බයිසිකල්පදින අයට වාහන පදවන අයටමේ බල්ලො පුදුම ඇනයක් වෙනවා.ඒ වගේම ජලභීතිකාවබෝ කරන්නත්මේ අය ලොකු දායකත්වයක් සපයනවා. 

ඉස්සර එස්කිමෝ වරු තමුන්ගේ පවුලේ ඉන්න වයසක සහ ඉතා කුඩා ලමයි වැඩියි කියල හිතුනාම හිම තියෙන එලියේ දානවලු. ආයිත් පැය ගානකින්ඇරලා බලනකොට ඒ අයජීවත් වෙලා හිටියොත් ඇතුලට ගන්නවලු. දැන් එස්කිමෝවරු එහමෙ කරන් නහැ. එයාලට උපත් පාලනය ගැන හොද අවබෝධයක් ප්‍රායෝගිකව තියෙනවා. 

නමුත් බල්ලන්ගේ උපත් පාලන වැඩ හරියට පිලිවෙලට වෙන්නෙ නැහැ. ඒ අපිලිවෙල වැඩෙන් අසරණ මිනිස්සු අපි වගේකාර් බාර් නැතුව පාරෙ පයින් යන බයිසිකල් වලින් යන මිනිස්සුන්ට තියෙන්නෙ හද්ද වදයක්. ඔය බල්ලෙක් කාල සතියක් දෙකක් ඉස්පිරිතාලෙ ලගින්න වුනාම ඒ පවුල වෙනුවෙන් මිනිස්සු පෙනී ඉන්න නැහැ.. අර බල්ලා වෙනුවෙන් නම් කස්ටිය පෙනී සිටීවි. 

මට අනුව බල්ලනට් වඩා මිනිස්සු වටිනවා. විශේෂයෙන් පාරෙ පයින් යන මගේ මට්ටමේ පහල මධ්‍යම පාන්තිකයින් වටිනවා. අපිට බල්ලෙන් නිසා සිදුවෙන රෝගයකින්, අනතුරකින් දවස් හතර පහක් ඉස්පිරිතාල ගතවෙලා ඉන්න හැකියාවක් නැහැ. ඒ නිසා කාර් තියෙන හොද පොස් අයට ඕනි නං බල්ලො ටික ගාල්කරගන්න පුලුවනි. අපිට අපේ ප්‍රාදේශීය සබා වලට, පි ඇච් අයි මහත්වරුන්ට බල්ලො මරන්න පුලුවන් වෙන්න විධිවිදාන ටික හදලා දෙන්න ක්‍රියාකරනවා නම් ලොකු දෙයක්.