Thursday, April 17, 2014

ටිකක් කතා කරමු

ටිකක් කතා කරන්න යමු. යැයි කිවාට එහි මූලික අරමුණ කතා කිරීම නොවේ. එය ඇයද සක්සුදක් සේ දනී. ඇය එය බලාපොරොත්තුවෙන් සිටියා වැනිය.

පොල් රුප්පාවක මුහුද වෙරළක් අසබඩ නැවතුන රථයෙ ්සිටි යුවල මුහුද වෙරළට ගියෝය. කෙමෙන් කෙමෙන් ලංවුනු ඔවුන් එකිනෙකා හා ස්වල් ප වෙලාවකින්ම වෙළුනෝය. නිදහසේ මේ කට්ට අවුවෙන් ටිකක් අයින් වෙලා කතා බහ කර කර ඉන්න තැනකට යමුද? ඔහු ඇසීය.

ඇය හා යැයි කීවාය.
ඒ වුනාට සරේ ඔයා කොච්චර හොද වුනත් ඔවැයිගෙ සමාර ගති හරිම නරකයි. ?

සංසලා කීවාය.

ඔවු ඉතිං මට අරහත් වෙන්න ඕනිත් නැහැ ඒ වගේ පෙන්වන්න ඕනිත් නැහැ..

සරේ හෙවත් සරත් පිළිතුරු දුනි.

චික්..ඒත් අර ගෙදර වැඩට ඉන්න කළු ගෑනි එක්කල ඔයා හැමතැනම රවුං යනවලුු දරුවො දෙන්නත් එක්ක එයා යනවලු..නිකං ෆැමිලි එක වගේ. නිකමට හිතෙන් නැද්ද ඔයාට ඒ ගෑනි ගැලපෙන් නැහැ කියලා. අනික අවුරුදු දහයක් වත් ඔයාට වැඩිය වැඩිමල්. අඩුගානෙ දත්ටික. ඒකත් ඉස්සරහට ඇවිත්.

සංසලා කියාගෙන ගියේ සරත් ඇය කියන දේ අහගෙන නොසැලි සිටීම ඇයට නොදිරවන්නට වූ නිසාය.

ඇයි දත් විතරයිද? කොන්ෙඩ කිසි පිලිවෙලක් නැහැ. මූන වගේම ඒකිගේ පුකත් කලුයි. ඇවිදිනකොට සොකට් බැහැපු අබලං වාහනයක් වගෙයි. කතාකරන්න දන්නෙත් නැහැ..හෙන ගොඩේ ටයිප්..

ඔච්චරයි මට දැන් මතක් වෙන්නෙ..ඒත ්තව ගති තියෙනවා..සරත් එය කීවේ තරහින්ද නැද්ද යන වග විචාරා බැලීමට සංසලා සරත් ගේ මුහුනට එබුනාය.. නමුත් සරත් ගේ මුහුනෙන් හැඟීම් අහුලා ගැනීම අපහසු බව සංසලා මෙවරත් හොඳින්ම පැහැදිලි කරගත්තාය.
 

ම්ම් දැන් ඇති විවාදෙ..ඔන්න ඔයා ගිහින් පොඩි වොස් එකක් දාගෙන එන්න.. සරත් කිව්වේය. සරත් ඒ අතර පෝන් එක ගෙන ගෙදරට කෝල් එකක් දුනි. මෙතෙක් සංසලාට විස්තර කරන ලද ශ්වේතාට කොල් එකක් ගන්නට සරත් තීරණය කලාය. ශ්වේතා යැයි ඇගේ නම තැබුවේ ඇයිදැයි නොදනී. ඇගේ සිරුරේ දතුත් ඇස්වලෙ කාටසකුත් හැර කිසිවක් ශ්වේත නොවූවාය.

නෑ සරත්..ළමයි ඇවිත් අද ක්ලාස් එකට ලැසති වෙනවා. දැන් කලබලේ වැඩ. අද මිස්ගෙදට එනව නේ.. ශ්වේතා පිළිතුරු දුනි...

ශ්වේතා දරුවන් දෙදෙනා ඇගේ ළමුන් මෙන් බලාගැනීම සරත් ට පුදුමයක් ඇති කලේය. සරත් විසින් මුලදී ගෙදර සවිකර තිබූ කැමරා වලින් ශ්වේතා දරුවන්ට සලකන අයුරු බැලුවත් දැන් එය සරත් ඉදලා හිටලා කරන රාජකාරියකි. දරුවන් දෙදෙනා සරත්ටත් වඩා විටෙක ශ්වේතාට කැමති වූවාය.

සංසලා පැමිණි අතර, ඉක්මනින් ඇඟ සෝදාගත් සරත් සංසලා හා එකතුවීය. සංසලා සහ සරත් යනු එකම කන්තෝරුවක වැදගත් තනතුරු දෙකකි. ඉංජිනේරු අංශයේ වැදගත් තනතුරක් සරත් හෙබවූ අතර සංසලා ගිණුම් සහ නීති අංශ කොටසක් පාලනය කය. සංසලාට හා සරත් ආසන්න වශයෙන් සම වයස් වූහ. මුල් කල බොහෝ මීටින් වලදී සරත් සහ සංසලා ගැටුම් ඇති විය. සංසලාද සරත්ද සිය ස්තාවරයන් වෙනස් කිරීමට අසමර්ථ වූයේය. ඔවුන්ගේ ගැටුම් වලට මැදිව විටෙක ප්‍රදාන නිළධාරියාද අසරණ වුනි.

අවසන මේ දෙදෙනා අතර මත ගැටුම් ඇති වූ විට ඒවා විසඳාගන්නට ඒ දෙදෙනාටම ඉඩදීමට ප්‍රධාන නිළධාරියා ඉඩ දුනි. ඔවුන් දෙදෙනාට ගැටළු ඇතිවන්නේ ඔවුන් නියම ලෙස රැකියාව කරන නිසා බව ප්‍රධාන නිලධාරියා දැන සිටියේය. බොහෝවිට කිසිවක් නොපවසා ඕනෑම දේකට ඔලුව වනන නිළධාරින් සිටින සිය කාර්යාලයේ සරත් සහ සංසලා ක්‍රියාකාරී සේවකයින් දෙදෙනෙක් බව ප්‍රධාන නිළධාරි තැන සිතුවේය.

පසුව තත්වය කෙමෙන් වෙනස් විය. සංසලා සරත් සිතන විදියත් සරත් සංසලා සිතනවිදියත් කෙමෙන් තේරුම් ගන්නට සමත් වූවේය. එනිසා ඔවුන් අකමැති පෙදෙස ේගැන වාද විවාදකරගැන්ම පලක් නැති බව දෙදෙනාටම වැටහුනි. ඊට අමතරව දෙදෙනා කෙරෙහි අමුතු ආකර්ශනයක්ද එකිනෙකා අතර ඇතිවෙමින් පැවතුනි.

මේ සදර්න් පැත්තෙ බ්‍රාන්ච් එකක් බලන්න අපි දෙන්නට යන්න වෙනවා. “ සංසලා සරත්ට කිව්වේය.

ඔව් ඉතිං මං මගේ කාර් එකේ යන්නං.. ඔයා ඔෆිස් වාහනේ එන්න \\සරත් උදාසීනව පිළිතුරු දුනි..

වැඩක් නෑනෙ සරත්..අපි දෙන්නම මගේ කාර් එකේ යං. මට ඔයාගේ එක ඩ්‍රයිව් කරන්න බැහැ. අනික මං තනි වුනොත් මට අර අනික් අ එක්ක එකතු වෙලා වෑන් එකෙ යන්නත් වෙයි.කමක් නැහැ ඉතිං ඔයා අකමැති වගේ නං කියන්න..මං තනියම යන්නම්..සංසලා පිළිතුරු දුන්නාය..

අයියෝ එහෙම එකක් නැහැ.. අපි යමු. ඉන් පසු ඔවුන් දෙදෙනා හමු වී ගමන යන්නට පටන් ගත්තෝය.

ක්‍රීඩාව අවසන විවේකයේදී සරත් දෙස ආදරෙයන් බැලූ සංසලා ගැටළුවක් ඉතිරිපත්කිරීමට මාන බැලුවාය.

සරත් ඔයාට පොඩි බඩුවක් කියන්න තරහ වෙන් නැද්ද?සංසලා ඇසීය.

නැහැ කයන්න. ඔයා දන්නවා නේ මම ඒම තරහ වෙන් නැහ නේ..

එක්කො ඕන නැහැ.අනික මම දැනගත්තම ඇති නේ ඔයා ගැන..අනික් අය ගැන මොකටද නේද?

ඔන්න ඉතිං සංසලා ඔයත් බබා වෙන් යනවා. කියනව කෝ දැන්..ඔය හංගන් ඉන්න එක..

සරත් ඔයා මොකුත් බැරි කෙනෙක් කියල තමයි අපේ ඔෆිස් එකේ ගර්ස්ල ස්ටාෆ් එක හෛම හිතන් ඉන්නෙ. ඒ නිසා ඔයාගේ වයිෆ් ජයන්ති ඔ්‍යා දාලා යන්න ඇති කියල ඔස් එකේ අය කියනවා මට ඇහිල තියෙනවා. අනික කෙල්ලො කීප දෙනෙක්ම ඔයා පස්සෙ පොඩ්ඩක් ඇලෙන්න ආවත් ඔයා වැඩිය ඕ කේ එක දීල නැහැ. හරිම ලැජ්ජ කාරයෙක්..මොකුත් බැරි කෙනෙක් වගේ තමයි ගොඩක් අය හිතන්නෙ..

හැබැයි මම නං එහෙම හිතන් නැහ. අනික දැන් ඔයා ගැන මම දැන ගත්ත නේ..

සංසලා කිවාය..

ඉතිං ඔයාත් එහෙමම හිතං හිටියනං ඉවරයි නේ..අයි වෙනස් කරගත්තෙ..ඒකත් එක අතකින් හොදයි නේ... සරත් කීවේය..

අනේ යනව යන්න.. දැන් මම කෝමද එහෙම මොකුත් බැරි කෙනෙක් කියල හිතන්නෙ. තව බැහැ කියල හිතුවොත් මාව තවත් තලල දාවි. හොර ගෙඩියා.... සංසලා සරත් දෙස කොමල බැල්මක් හෙලමින් කිව්වාය.

මේ ඒක නෙමෙයි ඔයා ඇයි අර ජයන්ති බෝයි පෙන් එක්ක ඉන්න වීඩියො එකක් ඉන්ටනෙට් එකට දැම්මෙ? ජයන්ති ඒකෙ බෝනික්කියක් වගේ. මං ඒව බලන් නැහැ..ඒත් කලිං බෝඩිමේ හිටපු අර සෙට් එකෙ එකියක් මට ලිංක් එක එවල තිබුනා. ඒ ඔයාගෙම ගෙදර ඔයාගේ ඇඳ උඩ කියල තිබුන නිසාම බැලුවා. එ බෝයි එන්නෙ ගෙදර වගේ නේද? හරි කැතැයි..සික්..ඒ වගේ ගෙවල් වලට රිංගන පිරිමි මට නං පේන්න බැහැ..ඇත්තමයි.. සංසලා කියාගෙන ගියාය..

ඒ වීඩිෙයා් එක රිලිස් කලේ මම වෙන්න පුලුවන්. ඒක මම දැම්ම කියල සමාරවිට ජයන්තිත් දන්නව ඇති.. මම මුලිනුත් කිව්වෙ සංසලා..මට හොද බබා වෙන්න ඕන නැහැ..ඔයා හොයන්නෙ හොද කොල්ලෙක් නම් ඕන තැනකින් එහෙම කෙනෙක් හොයා ගන්නකෝ..මට මෙහෙම ඉන්න පුලුවනි. සරත් කියාගෙන ගියේය.

අයියෝ සරත් ඔයාට තරහ ගියාද? පවු ඉතිං එක අතකට අර ගෙදර ඉන්න ශ්වේතත් එක්කත් ඕන තැනක ඕන විදියට රවුං ගහන්න යන ඔයාට මොක වුනත් නාඩි වැටෙනවනං එච්චර වෙන්න ඇති. එවර නම් සංසලාට තරහ ගොස් ඇති බවක් පෙනුනේය... සමාරවිට ඔයා ජයන්ති ඉන්න කාලෙත් ඔය වගේ වෙන්න ඇති. අච්චර ලස්සන ජයන්ති ඉද්දිත් ඔයා තැන් තැන්වල කට්ට කලු යක්සනියො හොයං යන්න ඇති.. සංසලා සරත්ට කීවේ සිතාමතා නොවේ. නමුත් ඇගේ සිතේ ශ්වේතා ගැනවූ ඉරිසියාව නිසා ශ්වේතා සහ සරත් දරුවන් සමග හැම තැනම සංචාරය කිරීමදැඩි ලෙස නොරිස්සුවාය.

ගැහැනු ළමුන් දෙදෙනකු වූ සරත්ගේ දුවනියන් දෙදනා සමග උයන් වලට යෑමට විනෝද වීමට යෑමට මෙන්ම පාසලේ උත්සවවලට යෑමටද ශ්වේතා සමගම යෑම සරත් විසින් සිදු කරන ලදී. බොහෝ අවස්ථාවල ඇය සරත්ගේ බිරිය යැයිද දරුවන්ගේ මව යැයිද මිනිසුන්විසින් හදුන්වන ලදී. එවන් විටක ඒ බොරුයැයි විවාද කරන්නට නොගොස් සරත් කරබාගෙන සිටියේය. ශ්වේතාද මුලින් පෑ ලද බොලද ගතිය හැරපියා මවකට සරිලන සේ සාරි ඇදීමටත් සරත්ගේ තනතුරට සරිලන සේ සැරසීමටත් උත්සාහ කලාය.
පරම පිවිතුරු ප්‍රේමයේ ගොදුරක් වී්මෙන් නැවත කර්කශ ජීවිතය තුලින් මහපොලවට ගොඩ බෑමට වඩා මෙ සිහින ලෝකය මනරම් බවක් ශ්වේතාට සිතෙන්ට ඇත.

සරත් ස්වල්ප වෙලාවක් නිශ්ෂබ්ධව සිටියේය.

ඉන් පසු සංසලා සරත් ගැන දුකහිතුනි..

සරේ අනේ මං හිතල කිව්වෙ නැහැ..සෙොරි අනේ...ඔයා දන්නවනේ මගෙ කට හොද නැහැ කියල..සංසලා පසුතැවිලි වෙමින ්පැවසුවාය.

අයියෝ ඒක ගැන කමක් නැහැ.

සරත් යලිත් සංසලාට පිලිවදන් දුනි..

ඔවන් දෙදෙනා ඇඳගෙන යළිත් කාර් රථයට නැග පිටත් වන්නට සැරසුනේය. රථයට නැගි ස්වල්ප දුරක් ගිය තැන සංසලා..

මොකද සරත් මං එක්ක තරහ වුනාද? අනේ මම ඒ තරං හිතුවෙ නැහැ නේ..ටිකක් හිනාවෙල යං කෝ...

අපෝ එහෙම එකක් නැහැ සංසලා..

සංසලා ඔය සම්පූර්ණකතාව මම ඔයාට කියන්නම්. ඔයා කාටවත් කියන්න එපා. මොකද මම කැමති නැහැ මගේ හිත කාරුවත් කියවනවට.

ඔය ජයන්ති තියා වෙන කිසිම ගෑනියෙක් කසාද බදින්න නෙමෙයි මම උන්නෙ. නමුත් අම්ම මැරෙන්නකලිං මං බදිනව දකින්න ඕන කිව්ව නිසා සහ ජයන්තිට සල්ලි තිබුනනිසා අපි බැන්දා..

ජයන්ති කියන්නෙ මම බලන්න ගිහිපු මුල්ම මනමාලි. මම බදින්න හිතුවෙ නැත්තෙ ඇත්තටම මට කෙල්ලොන්ට ලවුකරන්න තේරෙන් නැහැ. දැන් මේ ඔයා කතාකරල ඔයා එක්ක ආව මිසක් මට ඔයාට කතාකරන්න හිතුනෙ නැහැ. හිතුනත් මං කතාකරල ඔ ආවෙ නැතාත් මට වස ලැජ්ජාවක් වෙනව කියලා මම හිතනවා. ඒ වගේ ගොඩක් හේතු නිසා මට හිතුනා පවුල් ජීවිතයක් ගෙනියන්න බැරිවෙයි කියලා.

නමුත් අපේ ගෙද්‍ර හැමෝම හිතුව බැන්දම ඔක්කොම හරියයි කියලා..

අපි ඉක්මනින්ම බැන්දා ජයන්තිට පිට පිටම ගෑනු ලමයි දෙන්නක් ලැබුන අවුරුද්දක පරතරයකින්. ඉතිං මුල් කාලෙ ලමයි හැදිල්ල..ක්ලිනික් යෑම..අනං මනං හැමදේම මම යාලුවොන්ගෙන් අගෙන ගෙදර අයට නි විදියටම කලා. නමුත් ළමයිට අවුරුදු තුන හතර වෙද්දි මට ජයන්ති අමතක වුනාද දන් නැහැ..

එයා අයථා සම්බන්ධෙ පටන් අරන් තිබුනා. වෙන මිනිහෙක් මම ගෙදර නැති වෙලාවට ගෙදරට ඇවිත් සෙක්ස් කරල යනවා. හැබැයි මොන පස්නෙ තිබුනත් ජයන්ති දරුවන්ටයි මටයි වෙනද වගේම සලකනවා. මං එක්කත් හරිම ආදරෙන් හිටියා. ඒ වෙලාවෙ මම මොකක් හරි කරන්නයි තිබුනෙ. ඒත් මහන්සි වෙලා හැන්දෑවට ගෙදර ආවම වෙනද වගේම කිසිම අඩුවක් නැතුව මට සලකනවා..

ඉතිං මම කැමරා සවි කලා. ජයන්ති ඒ අතින් හරි මෝඩයි. එයා හිතුවෙ මම දන්නෙ රෑ තිස්සෙ කොම්පියුටර් අස්සෙ ඔලුව ඔබන් වැඩ කරන්න විතරයි කියලා. ඒ කැමරා වල තිබුන දර්ශනයක් තමයි ඔයා ත් දැකල තිබුනෙ..

ඇයි සරත් ඔයා ඒ විදියෙ වැඩක් කලේ..මොනව වුනත් ඒකට නං මාත් විරුද්ධයි..

සංසලා කිව්වේය..

ඔයා කියයි ලිංගික ඉරිසියාව කියලා. ඇත්ත. එහෙම එකක් ඇති නොවෙන්න මම වෙනස් ජාතියක මිනිහෙක් නෙමෙයි. එහෙම එකක් තිබුනා. ඒත් මට ආපහු හැරෙන්න බැරි කමක් තිබුනෙ. මට ආයිත් ගමට යන්න..දරුවොත් එක්ක ගමේ කුඹුරු කොට ල ජිවත් වෙන්න බැහැ. ගෙදර පවා ජයන්තිට දෑවැදි ලැබිච්ච එකක්..මට සල්ලි ලැබුනට ජයන්ති නිසා මට ටිකක් උඩ තැනක් ලැබුනා. දැන් මම ස්තාවර වුනාට මේ රස්සාව ලැබුනෙත් ජයන්ති ගේ තාත්තගේ කන්ටැක් එකකට..

ආපහු ළමයි එක්ක මේ ඕක්කොම දාල ගෙදර යන්න හිතුනත් ඒක අමාරු දෙයක්.. මම මුලින්ම කලේ ගෙදර වැඩට ශ්වේතා එක්කරං ආපු එක. ඉන් පස්සෙ එයාට ලමයි බලන්න කියලා පැවරුවා. ජයන්තිට කිව්වා වගේ දෙගුනයක් මම ශ්වේතාට ගෙවනවා. එයාට තිබුනෙ ළමයි බලාගන්න..ජයන්තිට කැමති තැනක යන්න ඉඩ දුන්නා.. එයා ඕනි තැන්වල යාගන්න ඇති.

කෝමහරි මම ඔය වීඩියෝ එලියට දාන්න එකම එක ලොකු හේතුවක් හේතු වුනා. ජයන්ති කියන්නෙ අර මිනිහ ගෙදර ගෙන්නගනිපු එකයි මේ කියන හේතුවයි නැත්තං හරි හොද වයිෆ් කෙනෙක්.. එයා නිකංම ගියා මිසක කිසිම රන්ඩුවක් අල්ලල ගියෙ නැහැ.. එයා දවසක් අර මිනිහ ගෙදර එන්න තියෙද්දි දරුවෙො දෙන්නට යෝගට් එකකට දාල මොනවද දෙනවා. ඒක කාපු දරුවො දෙන්න කෙහෙල් ගස් වැටෙන්න වගේ වැටිල නිදා ගන්නවා.

මම හිතන්නෙ අදටත් ජයන්ති දන්නවා ඒ විඩියෝ කෑල්ල මම ගාව තියෙනවා කියලා. ඒක දැක්කට පස්ෙස මම ශ්වේතව වැඩට ගෙනාව.. ජයන්තිට පැහැදිලි කරලා දුන්නා මේ මිනිහ ගෙදරට එනවා..මට ඒකට සාක්කිත් තියෙනවා..ලොකුවට උඩ පනින්න ඕන නැහැ..ඔයා යනවනම් මම සතුටුයි. නැත්තං මම දරුවො අරං යනවා කියලා..

ඒ එක්කම මම අර වීඩියො එක ඉන්ටනෙට් එකට දැම්මා.. ජයන්ති ගියා. සමාරවිට රට..සමාරවිට මෙහෙම අර මිනිහ එක්ක මුඩුක්කුවක ඇති.. ඌ හිතන් ඇති විඩියො ්එක අයින් කරන්න..ගස් බල්ල... මම ඒ විඩියෝ කඩල කෑලි කෑලි සතියෙන් සතිය දැම්මෙ..ඌ මේ සතියෙ රිපොට් කලත් ඊලග කෑල්ල ලබන සතියෙ එනවා..

ඉතිං සරත්.. අනේ සරත් මට මොකුත් කියන්න මතක් වෙන් නැහැ.. සංසලා කිව්වාය.

ඉන් පස්සෙ ජයන්තිගේ තාත්ත ඇවිත් සමාවගත්තා. ඒ මනුස්සය ඇවිත් මගේ මූණ බලන්න බැහැ වගේ හැසිරුනේ..මගේ පැත්තට පක්ෂපාති විදියකට තමයි එයාට ආරංචි වෙන්නඅ ඇත්තෙ. ජයන්තිගේ අම්ම නම ්මට බනිනවාලු.. මං කිව්ව අංකල් ඕනි දවසක ඇවිත් දරුවො බලල යන්න කියලා.. කෝම හරි දරුවො ඉන්න වෙලාවෙත් අර මිනිහ ගෙට පැනපු එක අංකල්ට මීටර් වෙලාද මන්දා.. පස්සෙ මම අංකල්ව හමුවෙන්න ගෙදර ගිහින් කිව්වා. අංකල් ලට ඕනි නං මට එයාලගෙන් ලැබුන දේවල් ටික ටික දෙන්න පුලුවන් වෙයි කියලා..ගේ පවා.. අංකල් උත්තරයක් නොදී. ඉක්මන් තරහ අරං මොකුත් බැහැ.අපි හිමීට ඉවසමු කිව්වා. ඒ අංකල් දෙන්න දූල දෙන්නට ආදරෙයි.. තාමත් ඉදලා හිටලා ඇවිත් යනවා..


සමාර වෙලාවට දූලට ඔ්‍ය ඉලක්‍යුෂන් ක්ලාසස් හොයන්නෙත් ඒ අංකල්ම තමයි.. මම ඒකට අකමැත්තක් නැහැ.ඒ මනුස්සය හොද කෙනෙක්..

එතකොට සරත් දැන් ඔයාලයි ගෙදර විඩියෝ චෙක් කරල බැලුවොත් ඔයයි ශ්වේතයි ඉන්න විඩියෝ එකක් හොයාගන්න බැරිවෙයි කියලද ඔයා කියන්නෙ?

අයියෝ සංසලා.. ඕක එච්චර හිතන්න එපා.. අපේ කෙල්ලො දෙන්නට මොනව හරි වුනාම ශ්වේතා සමාර විට ජයන්තිටත් වඩා දුක් වෙනවා.. දැන් ශ්වේතට සල්ලි දෙන් නැහැ..එයාට සල්ලි දුන්නම ඒව ගෙදර ගෙනහින් දෙනවා.. ඉන් පස්සෙ ගෙදර උන්නාස්ති කරගන්නවා..

ශ්වේතාට කසාද බදින්න ඕනි කියල අදහසක් තියේද මන්දා..ඒත් මට ශ්වේතව නිකං වැඩකාරියෙක් වගේ තියාගන්න බැහැ.. වැඩකාරියෙක් ඉන්න නම් ගෙරද ස්වාමිදුවක් ඉන්න ඕනි.. ඔයා තේරුම් ගන් නැහැ ඒක.. සරත් මදක් සිනාසෙමින් සංසලාට පැවසුවේය..

හරි හරි ඔයාගේ ගැඹුරු දර්ශන ඕන නැහැ.. මං ඒටික හිතාගන්නම්.. සංසලා කිව්වාය.

ඔයා ඒ වුනාට කිසිම චාන්ස් එකක් ජයන්තිට දුන්නෙ නැහැ ...හරිම කෲරයි.. ඔයා හරි..ඒත් මිනිස්සු අතින් වැරදි වෙනවා නේ.. සංසලා කියන්න ගිය දේ සම්පූර්න නොකලාය..

ඔවු මට ගෑනිට ගහන්න තිබුනා.. බනින්න තිබුනා.. හතර වටේට කියන් තිබුනා මේ ගැනිවල්කියලා..ජයන්තිගේ අම්මට තාත්තට කියන්න තිබුනා..යාලුවන්ට කියන්න තිබුනා.. මං ඒ මොකුත්ම ඉවර වෙනකල්ම කලේ නැහැ..

ඔය ඔක්කොම හරි..මට සමාව දෙන්න බැරිම සිද්ධියතමයි දරුවො දෙන්නට අර යෝගට් එකට දාල නිදි බෙහෙත් දෙන එක..එතනදි මම නරුමයෙක්.. සමාව දෙන්න දන්නැති යකෙක්.. ඒත් මම ඒ නරුම ගතියට ආසයි.. මොකද දවසක ඔය පිටින් එන එකා මේ ළමයි වදයක් මේ මිනිහ වදයක් කියලා මාවත් දරුවො දෙන්නත් මරන්නත් වස දෙන්න පුලුවන් කියල මට හිතුනා..
 

එහෙම හිතන්නෙ මගේ වාසියට..නමුත් මම එහෙමයි.. සරත් කිව්වේය..
හරි හරි..සරේ..ඔයාගේ හිත රිද්දුවට මට සමා වෙන්න..මම කාටවත් මේක කියන් නැහැ.. මට ඔයා ගැන හිතේ තිබුන ගැන මේ කතාවෙන් සහ ගමනෙන් පස්සෙ වැඩිවුනා මිසක් අඩුවුනේ නැහැ. ජයන්ති ඔයා ලබන්න ගොඩක් පින් කරල තිබුන වගේම ඔයා වගේ නූල් සුත්තරකාර රොබෝ කෙනෙක් නැතිකරගන්නත් ලොකු පවක් කරල තියෙන් ඇති කියල මට හිතුනා..
 

හුම්.. රොබෝ... හහ් හහ් සූත්තරකාර රොබෝ...රොබෝ ඇගේ වදිනකොට ඔයාට ගොඩක් රිදුනද පැටියෝ.. සරත් ගියරයේ තිබු අත මුදාහැර සංසලාගේ උරහිස කොනිත්තන්නට විය.

Sunday, April 13, 2014

අපේ මහ ගෙදර අයිති ලන්දේසින්ටද?

 මෙ තියෙන්නෙ දෙගල්දොුරුව විහාරයේ සිතුවමක්. මේක මම නයා පෙන්නලා දාන එකක් නෙමෙයි සත්‍ය වශයෙන්ම දෙගල්දොරුව විහාරයේ ඇදලා තියෙන නුවර යුගයට අයත් සිතුවමක්. මෙ සිතුවම 1700 ගනන් වල හිටපු  රාජසිංහ කාල සමය හෝ ආසන්න කාලයකට අයත් කියලා තමයි පිළිගන්නෙ. මෙ ඇඳල තියෙන්නෙ මාරයා. දුනු හී කඩු අරගෙන දත් විලිස්සගෙන පිංතූරවලට පෙනී ඉන්න මාරයා තුවක්කුවක් අරගෙන මොකෝ? ඒ වෙනකොට පහතරට ඇතුළු රටේ මුහුදුබඩ පළාත් වල හිටියෙ පෘතුගිසින්. මේ පෘතුගිසින් භාවිත කරපු මාරක ආයුධයක් වෙච්චි තුවක්කුව මාරයාට ආදේශ කරන්නට සිත්තරා පෙළඹිලා තියෙනවා.


මේ තියෙන්නෙ අපේ තාත්තලයි මහ ගෙදර. මේකෙ තමයි මම පුංචි කාලෙ හිටියෙ. නවසිය හැට ගනන් වලෙ මේ ගෙදර හදන්නට ඇතත් මේ ගෙදර ඕලන්ද ගෘහ නිර්මාණ කර්තව්‍යයන් දකින්නට තිබෙනවා කියලා මට හිතෙනවා. ඕලන්ද කිව්වෙ ලංකාව ඉංගිරිසින්ට කලින් පාලනය කරපු ලන්දේසි කාරයින්ට. ලන්දේසි කාරයො ගෙවල් හදන්න හෙම දක්ෂයො. සැබැවින්ම මේ කාලයේ තිබුන ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයේ අවශේෂයන් ඉංගිරිසි පාලනයෙන් පස්සෙත් එහෙමම පරම්පරා වලින් පැවතගෙන ඇවිල්ල තියෙන්න ඇති. ලොකු ඉස්තෝප්පු, කුඩා කාමර, තට්ටු සහ සොල්දර,මැදමිදුල්, ආදිය ලන්දේසි ගෘහනිර්මාණ ශිල්ප වල තියෙනවා කියලා අහල තියෙනවා.
මේ ජනේල දොරවල් වල පවා ඒ ගතිය ඇති කියලා මට හිතෙනවා. නමුත් ඉතිං ඒවා සනාථ කරන්න තරම් පුරාවිද්‍යා දැනුමක් නම් මට නැහැ.මේ ගෙදර සාමාන්‍යයෙන් ලොකු එකක් වුනාට ගෙදරට තියෙන්නෙ එකම එක කාමරයයි. හෝල් තුනක් වගේ අවකාශ තුනක් මුලු ගෙදරටම තියෙනවා.
මේ තියෙන්නෙ අපේ සීයල නිදාගත්ත ලනු ඇඳක්. කොටුවෙ ඕලන්ද කෞතුකාගාරයට ගියොත් මේ වගේ ලනු සහ වියන ලද ඇඳන් දකින්නට හැකි වෙනවා. මේ ඇඳට යොදල තියෙන්නෙ ලනු. මේ ලනු උඩ හොඳ පැදුරු කඩමාල්ලක් දෙකක් දාගෙන තමයි අපි නිදියන්නෙ. දැන් නම් මේ ලනු ඇඳ පාවිච්චි කරන්නෙ මොන මොනවහරි වේලගන්න වගේ රාජකාරියට විතරයි. මේ ඇඳ ගෙනල්ල වියාගන්න ඕන කියලත් මට හිතුනා. මේක හැබැයි අපි අර පාවිච්චි කරන සාමාන්‍ය ඇඳට වඩා දෙගුණයක් විතර උසයි. 
මෙ වියන ලද පුටු කලාවත් ඇවිල්ල ලන්දේසි වැඩක්.දැන් වියන පුුටු අඩුයි. ඉස්සර තිබුනා. ගෙවල් වල මේ විදියට වියාපු විශාල සෙටි පවා ඉස්සර තිබුනා.පොඩිලමයි විදියට අපිට ඒ කාලෙ පැවරුනු එක රාජකාරියක් තමයි පුටු විවිල්ල. පුටුවල තියෙන වැල් කාලයක් යද්දි කැඩිල යනවා. ඉන් පස්සෙ ඔය පුටු වටේ රාමුවෙ තියෙන සුට්ටි සිදුරු වලි වැල් දදා රටා වියන එකත් එක්තරා කලාත්මක වැඩක්. 
හොදින් බැලුවොත් මේ පින්තූරයේ පේන මුදුන් බිත්තියෙ සිදුරක් පේනවා. මෙ සිදුර තියෙන එක ගෙදර පවතින උෂ්ණත්වය අඩු කරන්න කරපු වැඩක්. ඉහලට ගිහිපු උණුසුම් වාතය මේ කවුලු හරහා පිටට යනවා. එතකොට ගෙදර ටිකක් සීතල වෙනවා. මේක සොල්දරේ සිදුර ගැන පොඩි විරිදු කෑල්ලක් තියෙනවා "සිරිවර්ධන සිටානන්ට හිතුනලු හිටගෙන කරන්ට..නැංගා සොල්දරේ උඩට දුන්නා බිත්තියේ හිලට.." මේ ජාතියෙ ගෙවල් වල සොල්දරයක් තියෙනවා. ඒකෙ තමයි ඉස්සර පරණ බඩු ආදිය දාල තිබුනෙ. ඔය කියන සොල්දරේ තිබිල අපේ සීයා ගේ සියද මන්දා කියෝපු එක්දාස් අටසිය ගනන් වල අග කාලෙ පොත් කෑල්ලකුත් මං එකපාරක් හොයාගත්තා. දැන් ඒව කොහෙද දන් නැහැ.

තංගල්ලට ලන්දේසි අාභාෂය.

තංගල්ල ඉංගිරිසියෙන් ලියන්නෙ ටෙන් ගෝල් හෝ ටැන්ගෝල් (tengalle) කියලා. මේ නම ලන්දේසින් විසින් දාන්න ඇති නමක්. තංගල්ලෙත් ඉස්සර කොටුවක් තියෙන්නට ඇති. තංගල්ල බාලිකා විද්‍යාලය, තංගල්ල මූලික රෝහල ආදිය තියෙන ඒරියා එක ඉස්සර කාලෙ ලන්දේසි ඉංගිරිසි බලය බල පැවැතුනු තැන් කියලා හිතන්න පුලුවනි. නමුත් පුරාවිද්‍යාත්මක වශයෙන් වැදගත් කියලා මෙලෝ තැනක් තංගල්ලෙ නම් කරපු බවක් නම් මම දන්නෙ නැහැ. 


තංගල්ල සිට මාතර පාර කලින් වැටිල තිබිල තියෙන්න තංගල්ල බෙලිඅත්ත ගැටමාන්න කිරින්ද පුහුල්වැල්ල තිහගොඩ හරහා මාතර වශයෙන්. පස්සෙ කාලෙක තමයි මුහුදුබඩ තීරයේ තියෙන මාවත ජනප්‍රිය වෙලා තියෙන්නෙ. අපේ සීයලා ගෙදර තියෙන්නෙ ඔන්න ඔය පරණ පාර අසබඩ හරියක. තංගල්ල නගරයෙන් මුහුදට එකතුවෙන කිරම ඔය සහ රන්න නගරය අසලින් ගලා යන ඌරුබොකු ඔය හරහා වේලි ආදිය බැඳලාඒ පැත්තෙ කුඹුරු ලියදි අස්වද්දන්න ලන්දේසින් වැඩකලාය ඒ වැඩ ඉන්ගිරිසින් විසින් තවත් දියුනු පවුනු කලාය කියලා ඉංගිරිසි වාරි ඉංජිනේරු බ්‍රෝහියර් මහත්මයා කියලා තියෙනවා. ඔය දැන් ගිරුවාපත්තු කියලා කියන පැත්ත ඉස්සර හදුන්වල තියෙන්නෙ ගිරාව පත්තු හෝ ගිරවා පත්තු කියන නමින්. 

මුහුදුබඩ පලාත් නුවර සහ අනෙක් රට ඇතුලෙ පලාත් වලට වඩා බොහොම වැඩි කාලයක් ලන්දේසි පෘතුගිසි සහ ඉංගිරිසි පාලනයට නතු වෙලා තිබුනා. ඒ නිසා ඒ පැත්තෙ ගෙවල් දොරවල් සහ සංස්කෘතියට ලැබුනු පුරාණ බටහිර ජාතින්ගේ ගතිගුන තරමක් වැඩි වෙන්න අවස්ථාවක් තිබෙනවා. සංස්කෘතික අතින් යම් වෙනස් කම් තිබුනාට දකුනු මුහුදුබඩ පලාත්වල ජනයා බෞද්ධ ආගම ඒ විදියට පවත්වාගෙන ගියා. ඔවුන් ක්‍රිස්තියානි බවට පත්වෙලා ආගම වෙනස් කරපු ආකාරයක් නම් පෙන්නුම් කරන් නැහැ.

නුවර යුගය අවසාන කාලයේ මහනුවර අවටින් හමුවන ගෘහ නිර්මාණ ශිල්ප වලින් බොහෝවිට දකින්නට තිබෙනවා කියන්නෙ පෘතුගීසි ලන්දේසි ආභාෂය. එහෙම නැතුව අපේ කියලා ඒ දවස්වල ඉතිරි වෙලා තිබුන එකම ගෘහ නිර්මාණ කේස් එක තමයි බිත්ති හතර සහ වහල. ඕකත් ඉතිං අපේ අය පට්ට ගහනවා ඒක බුදු දහමෙ අනිත්‍ය ගතිය නිසා මිනිස්සු හිතල මතලා වැඩිය ලස්සන කරන්නෙ නැතුව ගෙවල් හදන්න ඇති කියලා.  

දකුන හරි ලොකුය ඒ අය යකාටවත් බය නැතිය, ගොඩක් දක්ෂ මිනිස්සු දකුෙන ඉන්නවාය කියලා වැල් බයිල සමාරු බුකියෙ හෙම කියලා තියෙනවා දැක්කා. එහෙම එකක් නැහැ. වම්බොට්ටා,චන්ඩි මල්ලි,සුනිල් රත්නවීර,හින්නි මහත්තයා ආදි ජනප්‍රිය අය හිටියෙ දකුණෙ. ඒ වගේම මුණිදාස කුමාරතුංග, චන්ද්‍රරත්න මානවසිංහ, මාටින් වික්‍රමසිංහ, හිටියෙත් දකුණෙ. ඒත් ඉතිං ඔය කොයි ජාතියෙ කවියො හිටියත් මොඩර්න් යුගයේ බස් කවියෙක් වෙන අජිත් මුතුකුමාරණ හිටියෙත් දකුණෙ. 

දැන් මේ දකුනේ පතල නම් කියනකොට කෙනෙක් හිතන්න පුලුවනි කෝ බොලේ අරයලා නැද්ද කියලා. මං මේ ලගදි ජැක්සන් රූපවාහිනි චැනලයක කියනවා දැක්කා එයාල බොහොම උසස් පෙලපත්වලින් පැවතෙන බුදුන්ට පවා නෑකම් කියන්න පුලුවන් පවුල්වලින් ඇවිත් දකුනු පලාතෙ පදිංචි වුන අය කියලා. ඉතිං අනේඒ පිටින් ආපු උන් ගැන මොන කතාද? ඒ විස්තර ජැකාගෙන්ම අහගන්න පුලුවන් නේ. 

අවුරුද්දට ගම ගිය හැටි

අපේ තාත්ත අපි දැන් ඉන්න ගේ හැදුවෙ අපේ තාත්ත හිටිය ගමෙන් ගොඩක් ඈතට වෙන්න නෙමෙයි. වැඩිම වුනොත් කිලෝමීටර පාලහක් ඇති. කිලෝමීටර් පාලහක් වුනාට වර්ෂා කලාප දෙකකට අයිති වෙන්නෙ. ඉස්සර ගමේ කෙනෙක් හමුවුනාම අහන්නෙ. ගමට වැස්සද? කියලා. ගමට වහින එකයි අපි ඉන්න හරියට වහින එකයි කේස් දෙකක්.

අවුරුදු කැවුම්. 
මේ අවුරුදු කාලේ සිනාවෙයන් රාලේ තෙල් ඉහිරුනු කැවුම් ගෙඩිය වාගේ කියලා රන්වල මහත්තයා නැට්ටිච්චියො ටිකක් වටකරං කියන සිංදුවක් හැමදාම අවුරුදු කාලෙට ටීවි එකේ යනවා. තෙල් ඉහිරුනු කැවුම් ගෙඩිය වගේ වෙන්න නම් ඉතිං ඒ කියන කෑල්ල තෙල් සහිත සමක් තියෙන දිලිසෙන තරං තෙල තියෙන කෑල්ලක් වෙන්න ඕන ඇති. ඒ කාලෙ අපෙ අම්ම අවුරුද්දට කැවිලි ජාති අවුරුද්දට කලිං හදනවා. දොදොල්,මුං කැවුම්, අතිරහ,රුලං වගේ ඒවා අවුරුද්දට අම්මල හදනවා. අපි ඒවා කනවා සහ හදන්න දායක වෙනවා.

අපේ අම්ම ඔය විසිතුරු කෑම ජාති හදන්න ඒ තරං දක්ෂ කෙනෙක් නෙමෙයි. ඔන්න ඉතිං පටන් ගන්නවා කැවුම් උයන්න. මික්සර් එක හරියට එන්නෙ නැහැ. ඒ ගමන කරන්නෙ කැවුම් පිටි ටිකට තව පිටි දාල තලපෙ ඝන කරගෙන හදනවා අතිරස හරි මුං කැවුම් හරි. ඔය වගේ හදන්න යන කෑමට වඩා වෙනස් අවුට්පුට් එකක් ලැබුන අවස්ථා කිහිපයක්ම තිබුනා මතකයි. 

බොහම පුංචි කාලෙ නං අපි කරන්නෙ ඔය රසකැවිලි උයන කොට හදන තැනට වෙලා ඇන තියං වාඩිවෙලා සිද්ධ වෙන වැඩේ බලාකියා ගන්න එක. ඒ දවස්වල කරන්නෙ අම්ම හරි හදන අක්කල නැන්දල මාමල හරි කියන සුලු රාජකාරි වෙන. "පුතා අර පිහිය ගන්න පැටියා" පුතා අර වලඳ අරං දියංකො වගේ රික්වෙස්ට් වලට ප්‍රතිචාර දක්වමින් වාඩි වෙල ඉන්න එක හරි විනෝද වැඩක්. ටික වෙලාවක් ඔහොම හිටියම ඉතිං පවු කාඩ් එකට ඔය හදන ඒවා ටිකක් ලැබෙනවා. ඉන් පස්සෙ ඉතිං තව ප්‍රතිවාදියෙක් හෙම ගෙදර ඉන්නවානං ඌට උජෝ වඩව වඩව අර ලැබෙන සුට්ට ගිලදාන එක තමයි රාජකාරිය.

පස්සෙ කාලෙක ඕක වෙනස්වෙලා අපිටත් වගකීම් එනවා. සාමාන්‍යයෙන් අපේ ගමේ ගෙවල් වලවුනත් ඉස්සරම අපි කුස්සියට යන්නෙ බත් ටික බෙදාගන්න විතරයි. අපේ ගෙදර කුස්සිය අපි ඔක්කොම ැවඩ කරන තැනක් වුනා.මං ටුයිටරේ එහෙම දැක්කා සමාර පුංචි ගෑනු අවුරුද්දට අත්තම්මා මතක් වෙනවා කියල දාල තිබුනා. එතකොට කොල්ලො කෙල්ලන්ට කියනවා අත්තම්මගෙන් කැවුං උයන්න පුරුදු වෙන එක හොදයකියලා. ඇයි බොල කෙල්ලන් කුස්සියටම දක්කන්න හදන්නෙ? බොලාට කැවුං ගෙඩියක් හදං කෑවහම හෙනද? අපේ ගෙදර තිබුන ඒහැමෝම උයන්න දායක වෙන එක මට පස්සෙ කාලෙක බොහොම වැදගත් වුනා. බෝඩිං ගත වුනාම කොහේ හරි ගිහින් උයන්න වුනාම මට කලිං ගෙදරදි අම්මට උයන්න උදව් වෙච්චි එක වැදගත් වුනා ගොඩාරියක්ම. ඒ වගේම ටිකක් උයන්න දන්න නිසා මෙලෝ රහක් නැති දේවල් කනකොට ඒ උයන උන් ඒ ලගදි දවසක ජීවිතේ මුල් වතාවට කුස්සියට ගිය උන් වෙන්න ඇතිය කියලත් මට හිතුන වෙලාවල් තිබුනා.

කාලානුරූපිව අවුරුද්ද වෙනස් වෙන්න ඕනි. දැං ඉස්සර වගේ අපේ ගෙදරත් දොදොලක් පතුගාගන්න අමාුරුයි. අනික දොදොල් කන්නත් අවුරුදු කාලෙට අපේ පැතිවල කට්ටිය නැහැ වගේ. ඉතිං ඒ නිසා අපේ ගෙදරටත් කේක් හදන වැඩේ ඇවිල්ලා. සමාරු ඉතිං ඒකටත් අංචිය අදිනවා. ඕවා බටහිර කෑමය..සිංහල අවුරුද්දට ඔය කෑම හරි නැතිය කියලා එක එක දර්ශන දානවා. ඒත් මම නං හිතන්නෙ අවුරුද්දට කට්ටිය එකතු වෙලා නුවරඑලි හරි පිටරට හරි ට්‍රිප් යන ආතල් එකට වඩා මොන මොනවා හරි අලුත් ආකාරයට ගෙදර දන්න කියන කෑම හදලා අවුරුදු සමරන එක හොදයි.

අපි අලුත් අවුරුද්දට හදන කෑමක්නේ කොකිස්. මට මතක විදියට ඔය කොකිස් කියන්නෙ පෘතුගිසි කාලෙ අපිට එකතු වෙච්චි කෑමක්.අච්චාරුත් ලන්දේසි කෑමක්ද කොහෙද.

වලකජ්ජු සෙල්ලං..
මේ තියෙන්නෙ කජු පුහුලන්. සාමාන්‍යන් මැයි මාසෙ තමයි ගොඩක් ගස්වල පලදරන්නෙ. අප්‍රෙල් වල ගැට සහ මල් හටගන්නවා. නමුත් මේ පාර නම් කජු පුහුලම් හැදිල තිබුන කලින්ම.අපි ගමේ ගිය වෙලාවෙ කජු පුහුලන් කඩා ගත්තා.
මේ කජු නාඹර. කජු නාඹර කඩල ඒවා ගිරෙන් හරි පිහියෙන් හරි පලල ඉවරවෙලා ඉව්වම පුදුම රහක් නෙව තියෙන්නෙ. දැන් කජු එලෝලු හදන්ෙන වේලපු කජු වලින්. ඒ කජු එලෝලු වලට කජු ගන්නෙ ගස් කජ්ජු වේලලා පලල ආයිත් පදමට වේලපු කජු වලින්.  නමුත් මේ නාඹර උයාගන්න පුලුවන් නම් සෝක් කෑමක්.

මේ කජ්ජු ගහ වැස්සට වැටිල බිම දිගේ වගේ තමයි හැදිල තිබුනෙ. ගහ යටත් කජු ඇට වැටිල වවුල්ලු බීපු පුහුලන් වලින්. දැන් නම් මේ කජු ඇහිදින්න,අත පොවන මට්ටමේ තිබුනත් පුහුලමක් කඩල කන්න කාරුවත් නැහැ. ඒත් අපි පුංචි කාලෙ අපි කජ්ජු ඇහිදින්න පාන්දර යනවා. පුහුලන් යාන්තං පාට වෙනකොට පොලුගහල කඩන් කනවා. ඉස්සර ගෙදරට අදින වස්තර වල හැමඑකකම වගේ එක එක ජාතියෙ කහට. කජුපුහුලන් කහට එහෙම අනිවා තියෙනවා. 

දැන් ළමයිට නිවාඩු ලැබෙන්න අඩුවෙන් අවුරුද්දට. අනික අවුරුදු ක්‍රීඩා කියල අපි පුංචි කාලෙ ඉතිරි වෙලා තිබුන ටිකත් ලමයි දැන් දන්නෙ නැහැ. ගොඩක් ගෙවල්වල දැන් දැන් ඔන්චිල්ලා වක් වත් නැහැ.අපි පුංචි කාලෙ වලකජ්ජු ගැහිල්ල,කල්ලි ගැහිල්ල, දාම් ඇදිල්ල,කැට ගැහිල්ල හෙම තිබුනා. අපිට කලිං පරම්පරාවට ඊට වඩා දේවල් තියෙන්නත් ඇති. අපි පුංචි කාලෙ ඒව නැතත් අඩුතරමෙ සෙට් වෙලා දවස තිස්සෙම ක්‍රිකට් ගහන ක්‍රිකට් පිස්සුවක් හරි තිබුනා. 

දැන් ළමෝ පාරවල් හෙම ක්‍රිකට ගහනව අඩුද මන්දා. අපිට නං ඉස්සර අපේ ලොකු වත්ත තිබුනා ක්‍රිකට් ගහන්න. ඒ දවස්වල ඒ වත්ත පෙනුනෙ ලෝඩ්ස් පිට්ටනියටත් වඩා ලොකු එකක් කියලා. දැන් නම් හිතෙනවා ඒ වත්ත හිතුව තරං ලොකු නැහැ කියලා. 

දෙමාපියො ලමයින් දක්කන්න අරගෙන තියෙන නිසා සහ දෙමාපියො ලමයිගේ පස්සෙ පිස්සු බල්ලො වගේ එලවන්න පටන් අරං තියෙන නිසා දරුවො අලුතින් හිතන්න අලුත් සෙල්ලමක් කරන්න කස්ටිය එකතුවෙල සමූහික ක්‍රියා කරන්න දැන් ළමයිට ඉඩක් නැහැ. අනේ උන් පවු. සමාර පොඩි උන් අවුරුද්දෙ වැඩි කාලයක් අයහපත් කාලගුනයක් තියෙන කැනඩාවෙ ඉන්න දරුවො වගේ. දවසෙම ටීවි එක. නැත්තං කොම්පිටරේ.
මේ පාර අපෙ ගමට හෙන පෑවුම. කොයි තරං පෑවිල්ල ගැහුවත් මේ ජාතියෙ මල් වත්තෙ තැන්තැන්වල හැදිල තිබුනා. වත්ත සුද්දකරපු තැනක මේමල් වගාකලාටත් වැඩිය ලස්සනට පිපිල තිබුනා. එක කොලයක් නැහැ. බුග් ගාල පොලවෙන් උඩට එසවුනු මල් පොකුර විතරයි තියෙන්නෙ. මේකෙ නමනං මම දන් නැහැ. හැබැයිමේ මල් ජාතියට විශාල අලයක් නම් තියෙන ආකාරයක් පෙන්නුම් කලා.ඒ අලේ වගේ කෑල්ලෙ අවශ්‍ය කරන පෝෂණය රඳවාගන්නවා ඇති පෑවුම් කාලෙට හරියන්න.
මේ තියෙන්නෙ රත් මල්. මේ නං ඔරිම ජිනල් රත් මල්. මේවා ඉස්සර ගන්නවා ගුරුකං වලට එහම. ඉක්සෝරා වගේ නෙමෙයි ටිකක් ඈතින් තමයි මල් තියෙන්නෙ. රත් මල් ගහ ගාවම එහා පැත්තෙන් තිබුන විසාල උණ පඳුරක්. ඉස්සර අපි වෙසක් එකට බට ගන්න බට කපන්නෙ ඔතනින්. මහ බටයක් කැපුවම අල්ලපු ගෙවල් වලටත් දීලා අපිටත් විසාල කූඩු හදන්න බට ඉතිරි වෙනවා. මේඋණ පදුරක්. අපි ඒ කාලෙ කූඩු හැදුවෙ උණ ගස් වලින්. අපේ පැත්තෙ අර පොඩි සයිස් බට ගස් නං ඒ කාලෙ දැකල තිබුනෙ නැහැ. ඒ දැක්කත් අපි හදන මහා කූඩු පැටවු කූඩු වගේ ඒවට ශක්තිමත් සැකිල්ලක් තියෙන්න ඕනි. අනික දැන් වගේ ලොකු ලයිට් බල්බ් නැති නිසා ඇතුලෙ පිත්තක් ගහල පහනක් වගේ තියන්නත් ඇහැකි වෙන්න එපායැ.

මේත් අපේ ගමේ වත්තෙ තිබුන මලක්. ලස්සනට පොටෝවට අහු වෙල තියෙනවා.

Monday, April 7, 2014

අර්ජුන කප් මාලිංග කප්

ක්‍රිකට් වලට ආශා නොකරන මාගේ මිතුරියක් අම්පාර පැත්තේ සිටී. ඇය අවශ්‍යතාවයකට අද දින කතා කල විට මම ඊයේ මැච් එක ගැන ඇසීය. ඇයද ඇගේ අක්කාද පවුලේ අය සාලේ සිටියදී එළියට විත් ඉස්තෝප්පුවේ කයියක් දාගෙන රාත්‍රී වුවද ඇති රස්න වටපිටාවෙන් මිදී සිටින්ට උත්සාහ ගෙන ඇත. 

රාත්‍රී එක්වරම රතිඤ්ඤා පුපුරන්නට පටන් ගෙන ඇත. පණ්ඩිත අක්කානෝ නංගිට පවසා ඇත්තේ ආහ්..මේ පාරනං අම්පාරට අලි ඇවිල්ල වගේ යැයි කියලාය. නමුත් ටික වෙලාවක් යන විට හතර වටින් රතිඤ්ඤා පත්තු වෙන විට පලපුරුදු දේශපාලකයකුමෙන් ඇය වහා අදහස වෙනස් කොට ෂුවර් එකටම අලුත් අවුරුද්දට මේ පාර නව සඳ බලන්න ඇත්තෙ අද රෑ වෙන්න ඇති යැයි කියා තිබුනි. ඒත් දිගින් දිගටම රතිඤ්ඤා ශබ්ධය ගිගුම් දෙන විට ඇය වැනිම වූ ඇගේ නංගීට සිය පෙම්වතා සමග අද දින මැච් එකකට ඔට්ටුවක් ඇල්ලූ බව මතක් වී ඇත. 
ඉන් පසු ඔවුන්ද සාලයට ගොස් අම්මා තාත්තා සහ අනෙක් අය සමග රූපවාහිනිය දමා මැච් එකේ කප් ගන්නා අවස්ථාව ආඩම්බරයෙන් නරඹා ඇත. මේ නිවසේ තිබෙන්නේ සැටලයිට් රූපවාහිනී ඇන්ටනාවක් නිසා ඒ අය ලේ කෝප කරගැනීමෙන් තොරව මැච් එකේ කප් උස්සන ජවනිකා නරඹා තිබුනි.  රජය විසින් මහජනයාට සෙනෙහසින් ලබාදී ඇති සී ඇස් ඇන් එකේ ඇඩ් වරුසාව බැලීමෙ වාසනාව ඔවුන්ට අහිමි වන්නට ඇත. ඔවුන්ට යකඩ බටයෛ් හෝ උනගහේ අමුණන ලද පරණ ඇන්ටනාවෙන් ඒ අවස්තා නැරඹුවේ නම් බාත්ෆ්ලවර් කිංබැක් තුමාලාගේ දෙමව්පියන්ට පිං පැමිණවීමට සිදුවනු ඇත.

මාලිංග විසින් “ඇයි මාව මීට කලින් දැකල නැද්ද “ යැයි ඇසීමෙන් මානසිකව වැටී අතපය පමණක් නොව වල්ලද කඩාගන්නට ඇතැයි සිතිය හැකි මාධ්‍යෙව්දියාට කුමක් සිතිලාද කියලා බලාගන්නට බැරිවිය. මල් මන්දිරයේත් වෙනත් තැන්වලත් ලැබෙන එතනෝල් ඩිංගට බයිට් එකට ලොල්වී පත්තර වල අකුරු අමුණන අයියලා මාධ්‍ය වේදීන් ලෙස මේ ලංකාවේ දී හඳුන්වයි. ඒ අය ලියන මහත්වරුන් හෝ ලියන්නන් ලෙස මිස මාධ්‍යෙව්දීන් ලෙස හැඳින්වීම වරදකි. 

මාලිංග ක්‍රීඩකයෙකි. එමෙන්ම අනෙක් මහේල සංගක්කාර වැන්නෝද ක්‍රීඩකයෝය. ඔවුන් මේ විස්සයි විස්ස තරඟාවලිය පටන් ගත් කාලයේ ලංකාවේ මාධ්‍යවලට පෙනුනේ මස් රාත්තලම ඉල්ලන ශයිලොක් ලා වැනි පිරිසක් ලෙසය. නමුත් අද ඔවුන් වීරයෝය. සංජීව රණතුංග පවසා තිබුනේ ක්‍රීඩකයින්ට මෙතරම් තොගයක් මුදල් යොදවන ක්‍රිකට් මන්ඩලයක් ලොවෙත් නොමැති බවකි. එහිදී ක්‍රීඩකයින්ට සමස්ථ ක්‍රිකට් ආදායමින් සියයට 20කට වඩා ප්‍රතිශතයක් වැයකරන බව කියා තිබුනි. 

එවිට ඉතිරි සල්ලි වන සියයට 80ක රුපියල් මිලියන ගානක මුදල් වලට සිදුවන්නේ කුමක්ද? ඒවා ක්‍රිකට් දියුනු කරන්නට යොදා ඇත්තේ කෙසේද? ඒ ගැන ඇත්තේ ගැටළුවකි. සෑම විටම පාලක මණ්ඩලය විසින් වෙනස් කරන්නට හදන්නේ ක්‍රීඩකයින්ය. ඔවුන් පහර ගසන්නේ ක්‍රීඩකයින්වෙතය. නමුත් අනික් පැත්තෙන් ක්‍රිකට් නාමයෙන් මුදල් අතගාන කඳ පනුවන් ක්‍රිකට් ආයතනයට පේන්නේ නැත. 

ක්‍රිකට් ආයතනය විසින් කෙනෙහිලි කම් කිරීමේ දෙපැත්තක් ඇත. සමහර විට සංජීව කියන පරිදි ක්‍රීඩකයින්ද අවස්ථාව ලැබුන විට වැඩි කොටස් ඉල්ලනවා විය හැක. නමුත් පාලක මණ්ඩලය පැත්ත බොහෝ කලක සිට ඇත්තේ ගඳ ගසමිනි. එවිට කලක් තිස්සේ යහමින්  ගඳ ගසමින් සිටින අයෙකුට තවත් කෙනෙකුගේ අසුවල් දෙය ගඳයැයි චෝදනා කිරීමේ සදාචාරාත්මක අයිතියක් තිබිය හැක්කේ කෙසේද?

එදා අර්ජුන වීරයෙකි. එදා ක්‍රීඩාව තුල ලංකාවට පැවති බාහිර සතුරන් වෙතින් ආරක්ෂා කරගන්නට අර්ජුන අැතුලු කන්ඩායමට ශක්තිය ලැබුනි. අද වනවිට ක්‍රිකට් වෙත ඇත්තේ බාහිර සතුරන්නොව ඇතුලේම සිටින සතුරන් කොයි වෙලාවේ කකුලෙන් අදීදැයි සිතා බලා සෙල්ලම් කල යුතු වටපිටාවකි. එවන් පසුබිමක සැම විටම ක්‍රීඩාව ක්‍රීඩාවෙන්ම ජය ගැන්මේ මහත් වූ අවධානම් මාවත මාලිංග දැන හෝ නොදැන තෝරාගත්තේය. 

ක්‍රීඩකයින් යනු මිහිපිට දෙවියන් නොවේ. මුලු ලෝකයම මුදල් පිණිස ඇදෙන විට පිනට හෝ අනික් අය ගේ ලාභ පිණිස අප්‍රමාණ කැපකිරීම් කල යුතු වෙස්සන්තරලා බවට ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයින් පත් විය යුතු නැත. ක්‍රීඩකයින් , හැම විටම හිනාවීගෙන ,ඡන්ද කෑල්ල වෙනුවෙන් දරුවන්ගේ හොටු හූරලා වඩාගන්නා දේශපාලකයින් ලෙස ජීවිතයම රඟපෑම කරගැනීමටද අවශ්‍ය නැත. ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාව මහත්වරුන්ගේ විය හැක.නමුත් සැබෑවටම මහත්වරු සිටින්නේ පොත් වල මිස සැබෑ ජිවිතයේ නොවේ. 

නායකත්ව මණ්ඩලයක් තිබුනද එහිදීද නායකයා ප්‍රබල චරිතයකි. මාලිංග වෙන කිසිවෙක් නොවේ රට වෙනුවෙන් ක්‍රීඩා කරන දක්ෂ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩයෙකි. දැනට නම් ඔහු අපරාජිත නායකයෙකි. මට නම් ඒ ඇතිය. සමහරු ඒ මදි වී දැන් මාලිංගගේ හොඳ ගති,බබා ගති, සෙල්ලක්කාර ගති, පොඩිකාලේ දග වැඩ, ආදිය සොයා මාලිංග නැමැති ක්‍රීඩකයාගේ ඔවුන් කැමති පැත්ත මතුකරගන්නට උත්සාහ දරනු ඇත.

Sunday, April 6, 2014

ගරාදි හැත්ත Gridiron Gang

කැලිෆෝනියාවේ සාන් ප්‍රනාන්දු නිම්නයේ California's San Fernando Valley පිහිටා තිබෙනවා වර්නන් ක්ලිපැට්රික් කියලා පරිවාස කඳවුරක්. මේ කඳවුරේ රඳවාතබාගන්නෙ අවුරුදු 18ට අඩු දරුනු ගනයේ අපරාධකරුවන්. විශේෂයෙන් ලොස් ඇන්ජලිස් නගරය කේන්ද්‍ර කරගෙන තමයි මේ කඳවුර පිහිටා තිබෙන්නෙ.

ලොස් ඇන්ජලීස් නගරය විවිධ ජාතියෙ මිලියන 4 කට ආසන්න මිනිස්සුන්ගෙන් පිරිල තිබෙනවා. සූදුවට සහ ධන කුවේරයින්ට අවශ්‍ය පහසුකම් සපයන ස්ථානයක් විදියට ලොස් ඇන්ජලීස් නගරය ලෝ පතල වෙලා තියෙනවා. මේ නගරයේ 1985 ආසන්න කාලෙකදි පාතාල කල්ලි අතර ගැටුම් නිතර ඇතිවෙනවා.මේක ඇවිල්ලා මහා ලොකූ සයිස් එකක් නෙමෙයි. වීදි දෙකක කන්ඩායම් දෙකක් කාලාන්තරයක් තිස්සෙ තියෙන වෛරයකට ගහමරාගන්න සිද්ධියක්. මේ පාතාල කල්ලි බොහෝවිට සමන්විත වෙලා තිබුන කළු ජාතිකයින්ගෙන්.

මේ පාතාල කන්ඩායම් සහ විවිධාකාර විෂමාචාර අපරාධ වලට පොලිසියට ඇවිත් වැරදිකරුවන්‍ බවට පත්වෙන අයව යොමුකරනවා මුලින් කිව්ව වර්නන් කිලිපැට්රික් කියන පරිවාස කඳවුරට. මේ කඳවු‍රේ ඉන්නවා දක්ෂ පරිවාස නිළධාරියෙක් සීන් පෝටර්(Sean Porter) කියලා. සීන් පෝටර් ඒ වැරදිකාර දරුවො වරදින් මුදවාගන්න සහ එවුන්ට නිසි මග පෙන්වන්න උත්සාහ ගන්නවා.

නමුත් ටික කාලෙකින් පෝටර් තේරුම් ගන්නවා මේක පෙරලුනු කෝප්පෙකට වතුර වක්කරනව වගේ ඵලක් නැති වැඩක් කියලා. ඒ වැරදිකාර 18ට අඩු ලමයි මනසින් බොහොම නරක් වෙලා. එවුන් වැරදි කරන්න කලහ කරන්න තියෙන බය නැතිවෙලා. තවදුරටත් ඔවුන්ට දැඩි දඩුවම් දීලා තදින් කතාකරලා වැරැද්ද පෙන්නුම් කරල දුන්නත් වැරැද්ද තේරුම් ගන්න තරම් තැනක මේ දරුවන් පිරිස නැහැ.

පොටර් ඉන් පස්සෙ ළමයින්ගේ මනස වෙනත් පැත්තකට ගෙනියන්න පුලුවන් විදියක් කල්පනා කරනවා. ඒ අනුව පොටර් ඒ ළමයින්ව ඇමරිකානු පාපන්දු ක්‍රීඩාවට පුරුදු කරනවා. මේ අය ක්‍රීඩාවකට හුරු කරනවා කියන එක ලේසි වැඩක් නෙමෙයි. පොඩ්ඩක් බුරුල දුන්න ගමන් උත්සාහ කරන්නෙ වලියක් කොක්කක් දාගන්නමයි. ඒත් පොටර් අධෛර්යමත් වෙන්නෙ නැහැ. ඔහු තමුන්‍ ගේ උත්සාහය නිර්මාණශීලිව ඉදිරියට ගෙනියනවා. කොහොම හරි පොටර් මස්ටෑන්ග් Mustang කියලා ඇමරිකානු පාපන්දු American football කන්ඩායමක් හදා ගන්නවා.

‍මේ පරිවාස කඳවුරේ දරුවන් පුරුදුවුනාට එයාලට ක්‍රීඩා කරන්න ප්‍රතිවාදී කන්ඩායමක් නැති වෙනවා. අවසානෙ ඉස්කෝල ගානෙ ගිහින් නොවඳිනා වැඳුම් පවත්වලා තමයි යන්තම් ‍ප්‍රතිවාදි කන්ඩායමක් හොයාගන්න මස්ටෑන්ග් පුහුනුකරුට හැකිවෙන්නෙ. ඒ වගේම පරිවාස කඳවුරු පරිපාලනය මේ වැඩේට මුලින් කැමති වෙන් නැහැ. නමුත් පසුව ඔවුන් කැමති වෙනවා.

මේ කට්ටිය ඉතිං ‍කෝමහරි මුල්ම තරඟයට සහභාගී වෙනවා ලොකු නමක් තියෙන කන්ඩායමක් එක්ක. මුලු ග්‍රවුන්ඩ් එකම අර ප්‍රතිවාදී කන්ඩායමට චියර් කරනවා. නමුත් මෙයාලට චියර් කරන්න කවුරුත් නැහැ. මස්ටැන්ග් කන්ඩායම පරිදිනවා 38ට 0ක් විදියට.

මේ කතාව ඇත්ත කතාවක්. ඉන් පස්සෙ ඒ මෂ්ටෑන්ග් කන්ඩායම මානසිකව ගොඩක් වැටෙනවා. ඒ කන්ඩායම සමන්විත වෙන්නෙ පරිවාස භාරයට දාපු වැරදි කරපු ළමයින්ගෙන්. එහෙම ළමයින්ට දරාගන්න පුළුවන් හැකියාව අඩුයි. ඒ නිසා කන්ඩායමේ සාමාජිකයින් මහ හඩින් හඬා වැලපෙනවා. සමහරු සද්දෙ නැතිවුනත් මහත් කළකිරීමකින් ඉන්නවා.

නමුත් ඒ වෙනකොට ඒ අය ආපසු හැරෙන්න බැරි තරමෙ තැනකට ඇවිත්. ක්‍රීඩාව දිගටම කරගෙන යන්න කන්ඩායම තීරණය කරනවා. පසුව කන්ඩායම ජයග්‍රහනය කරා යාවිද? ඒක තමයි Gridiron Gang ෆිල්ම් එකේ බලන්න තියෙන්නෙ. සාමාන්‍ය ඒ වගේ කඳවුරකින් එළියට ගියාම නැවත අපරාධවලට යොමුවන්න තියෙන හැකියාව 75%ක් පමණ වෙනවාලු. නමුත් අර ක්‍රීඩාවට යොමුවුන ළමයින්ගෙන් නැවත පෙර පරිදි අපරාධවලට යොමුවුන අය ඉතාම සීමිත ප්‍රමාණයක් තමයි ඉඳලා තියෙන්නෙ. කොහොම හරි මහා දරුණු ක්‍රීඩාවක් වුනත් ඒක මගින් අර දරුවන් අකාලෙ මරණයට යන්න තිබුන හැකියාව අඩුකරගන්න හැකිවුනා.

මේ ෆිල්ම් එකේ පුහුනුකරු විදියට රඟපාන නළුවා ඩ්වේන් ජොන්සන්(Dwayne Johnson) කියන සුප්‍රකට ඇමරිකානු රෙස්ලින් නළුවෙක්. නමුත් ඔහු ඇමරිකානු ෆුට්බෝල් ක්‍රීඩාවටත් ‍එක්තරා කලකදී දායක වෙලා තිබෙනවා.

ඇත්ත කතාවක් වෙච්චි මේ ෆිල්ම් එකේ ඇත්තම චරිත බෙහොමයක් අද වෙනකොට අපරාද නැති ජීවිත ගතකරනවාලු.

ලංකාවෙදි මෙහෙම මහා පරිමාණ සාර්ථක ව්‍යාපාරයක් විදියට තරුණ සේවා සහ යෞවන සමාජ වැඩපිළිවෙල හඳුන්වන්න පුළුවනි. 1971 සහ 1989 අවුරුදු වල තරුණයින් ලංකාණ්ඩුවට එරෙහිව බොහොම ප්‍රාථමික සහ බොළඳ විදියෙ අවි අතට ගැනිමක් කලා. එතනින් පස්සෙ රජය පරීක්ෂණ පවත්වනවා මේකට හේතුව මොකක්ද විසඳුම මොකක්ද කියාල. එතනදි මෙතන තරුණ අසහනය දරුණු විදියට වැඩිවීමේ ගැටළුවක් තිබෙනවා කියල හොයාගන්න එවකට එක්සත් ජාතික පක්ෂ රජය සමත් වෙනවා.

මේ තරුණ සේවා සභාව සහ යෞවන සමාජ සහ වෙනත් බොහොමයක් වැඩ වල එකල පුරෝගාමින් දෙදෙ‍නෙක් බවට අපේ විපක්ෂ නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ සහ නැසීගිය ගාමිණි අතුකෝරළ මහත්වරුන් පත්වුනා. රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ නිර්මාණශීලි දායකත්වය සහිතව තරුණ සේවා සභාවත් යෞවන සමාජ ක්‍රමයත් සාර්ථක ලෙස ගම් වල තරුණයින් අතරට ගියා.

සමහර ප්‍රශ්ණවලට ප්‍රශ්ණය විතරක් අතගාල හරියන් නැහැ. ප්‍රශ්ණ අවට අපිට නිර්මාණශීලිව අධ්‍යනය කරලා විසඳුම් හොයන්න සිද්ද වෙනවා. ඒ විදියෙ ලස්සන කතාවක් තමයි ග්‍රිඩි‍රොන් ගැන්ග්. මේ ෆිල්ම් එකේ අධ්‍යක්ෂවරු නළු නිලියො ආදිය ගැන මේ පහත ලිංකුව හරහා ගියාම නමද ගමද වයස එක්ක පිංතූරේ විස්තර තියනවා. ඉතිං මං මොකටද ආයිමත් ඒවා කියන්නෙ.කියලයි මම ඒවා නොලිය ඉන්නෙ.

http://www.imdb.com/title/tt0421206/?ref_=nb_watch_?ref_=nv_wl_img_3

Friday, April 4, 2014

පාන් සහ රෝස Bread and Roses

ලංකාවෙදි කම්කරුවන් ගැන කතාබහ කරන සවිධාන ආදිය තිබිල තිබෙනවා. ඒ අය කම්කරුවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටලා තිබෙනවා. මේක අතීත කාලෙන් කියන්ට යෙදුනෙ දැන් කම්කරුවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම කියන එක ඉතාම දුර්ලභ දෙයක් වෙලා තිබෙන නිසා. කම්කරුවන් කිව්වාම සමාගමක ප්‍රධාන විධායක නිළධාරියාත් නීතිය අනුව කම්කරුවෙක්. 

සේවක අයිතිවාසිකම් ලබාගැනීම කියන්නෙ දීර්ඝ ඉතිහාසයක් තිබෙන මාතෘකාවක්. ලෝකයේ ඒබ්‍රහම් ලිංකන් මහත්මයා විසින් තහනම් කරන්නට කලියෙන් වහල් මෙහෙය කියලා එකක් තිබෙනවා. එතනදි වහල්ලු සලකලා තිබෙන්නෙ කරත්ත වල බඳින හරක් ගානට. ඒ මිනිස්සු බොහෝවිට කළු ජාතිකයින්. ඒ කළු ජාතිකයින් වහල් මෙහෙයට යොදාගන්න කතාවක් ආශ්‍රිත 12 years slave චිත්‍රපටියකට පසුගිය ඔස්කාර් සම්මාන උළෙලේ හොඳම චිත්‍රපටය විදියට සම්මාන ලැබුනා. 

මේ කම්කරුවන්ගේ සහ සමස්ථ සමාජය තුල තැලෙන මිනිසුන් ගැන කතාකරන අය බොහෝවිට වාමාංශික මත දරන්නන් වෙනවා. බොහෝ වාමාංශීකයින්ගේ පූර්ව ආචාර්යවරයා ලෙස සලකන්නේ කාල් මාක්ස්. කාල් මාක්ස් විසින් සමාජයේ යාන්ත්‍රීකරණය හරහා කම්කරු ශ්‍රමයට අත්වෙන ඉරණම ගැන අලංකාර විදියට විග්‍රහ වෙලා තිබෙනවා. ඒ වගේම කතාවක් අපේ රටෙ හිටපු ලෝ පතල වියතෙක් වෙන ආනන්ද කුමාරස්වාමි මහත්මයත් 1900 තරම් ඈත කාලෙදි කියලා තිබෙනවා. 

කාල් මාක්ස් සහ විවිධ වාමාංශික දාර්ශනිකයින්ට දුක් විඳින,ශ්‍රමය ඉතාම ලාබෙට විකුනන මිනිසුන් ව විග්‍රහ කරන්න පුළුවන් වුනා. නමුත් කිසිම විටක ඔවුන්ට සැනසීම ලබාදීම කියන කාරණාව නම් ලේසි නැහැ. කාල් මාක්ස් ගේ තියරි සහ වාමාංශික දර්ශනය තේරුම් ගන්න අමාරුයි. නමුත් ඒ තේරුම් ගන්නවාට වඩා සිය දහස් ගුනයක් අමාරුයි සැබැවින්ම දුක් විඳින මිනිස්සු ඒ දුකින් මුදවා ගන්න එක. 

මම අවස්ථා ගනනාවකදී අපේ කන්තෝරුවේ වැඩකරන පිරිසිදු කරන්නියන් ගැන කතාකරලා තිබෙනවා. මේ තියෙන්නෙ ඒ ලියපු ඒවා කිහිපයක්. මේක ඉතාම ඛේදනීය තත්වයක්. එක මනුස්සයෙක්ට දෙන්නෙ රුපියල් හාරසිය පනහයි. වාඩිවෙන්න තැනක් නැහැ. බත් එක ලිහාගෙන කන්න කාමරයක් නැහැ. ඒ මිනිස්සු සමහරු ඉන්නෙ ටොයිලට් වලම මුල්ලක. ඒ මිනිස්සු කැන්ටිමට ගියාම සලකන්නෙත් වෙනස් මිනිස්සු කට්ටියක් විදියට. මම ඇතුලු ඒ මිනිස්සු මහත්තයා කියන ගොඩක් අය ඒ අයව නොදැක්කා වගේ යනවා. රුපියල් හාරසිය පනහ ගන්නත් ඒ මිනිස්සු දවස් පහේම වැඩට එන්න ඕනි. උදේ හයහමාර වෙනකොට ඇවිත් ඉන්න ඔනි. හතර හමාරට තමයි සේවය අවසාන වෙන්නෙ. 

මේ ලංකාවෙ පිරිසිදු කරන්නියන් අපේ කන්තෝරු වටපිටාවෙදි මුහුනදෙන තත්වය. පිට කියලා ලොකු වෙනසක් නැහැ. පාර අතුගාන මිනිස්සු කුනු බක්කිය අරගෙන යන මිනිස්සු මම ඉන්න කන්තෝරුවෙ සී මැදුරු කවුලුවෙන් පාර බලනකොට විටකදි පේනවා. ඒ වෙලාවෙදි අපේ කන්තෝරු සගයෙක් කිව්වා මචං දියුනු රටවල කාර් එකෙන් බැහැලා කුනු අස් කර්නනෙ. ටොයිලට් හෝදන මනුස්සය ලස්සනට ඇදල පැලදල කාර් එකේ එන්නෙ කියලා. එතකොට තව එක්කෙනෙක් කියනව ඇහුන. ලංකාවෙ නගර සබා කොම්පැනිවලින් ඇවිත් පාර අතුගාන ඔය මිනිස්සු සමාරවිට කවමදාවත් කාර් එකක ගිහිල්ලවත් නැතුව ඇති කියලා. 

මේ මම කන්තෝරුව කියනකොට සමාර යාලුවො මට හිනාවෙනවා. මේක මට වැරදීමක් නෙමෙයි. බොහෝ කාරණා අතින් සුද්දා ඔෆිස් කියලා කියන තැනින් අපේ කන්තෝරු වෙනස්. ඔවුන් ඔෆිස් කියල වචනෙන් හඳුන්වන වැඩකරන්න පහසු තෘප්තිමත් වටපිටාවක් අපේ කන්තෝරුවල නැහැ. හැම තැනම කැපිලි කෙටිලි.වැඩ කරනවා ට වඩා නොකර ඉන්න හේතු හොයන එක තමයි සිද්ද වෙන්නෙ. පිරිසිදු කරන්නියන් සම්බන්ධයෙනුත් එහමයි. ඒ මිනිස්සුන්ට අවශ්‍ය බඩු ඇඳුම්, ඉන්න හිටින්න තැන් මොකුත් දීල නැතුව වැඩකරන්න කියන මෝඩ වැඩ දැන් දියුනු රටවල ඔෆිස් වලින් ඈත්වෙලා. ඉතිං කට ඇරල අපි ඔෆිස් යනවා කියල මේ යටත්විජිත යුගයේ කන්තෝරුවට යන ගමනට කියන්න පුලුවන්ද? 

මේ මම අද විස්තර කරන ෆිල්ම් එක දුවන්නෙ පිරිසිදු කරන්නියන් පිරිසක් සිය විමුක්ති සටන මෙහෙයවෙන තැන ඉඳලා. මේක හරිම වේදනා සහිත එකක්. මේ ෆිල්ම් එක සටන ජයගැනීමෙන් සහ දුක් සහිත සිද්ධියකින් නිමා වෙනවා. නමුත් මේ විදියට සටන දිනන එක ඉතාම අහඹු දෙයක්. ඒ රටවලට වඩා මේ වගේ රටවලදි ඒ වගේ වෘත්තිය සටන් කියන්නෙ හීනයක් විතරයි. මේ චිත්‍රපටියෙ ඉන්න ලස්සන නිළඇඳුම් ඇඳුපු පිරිසිදු කරන්නියො දැක්කාම කස්ටියට ලංකාවෙ පිරිසිදු කරන මහත්මියන් සහ පිරිසිදු කරන සේවක මහතුන් මතක් වෙන්නෙ නැතිවෙයි. නමුත් මේ ඉන්නෙ අද ලංකාවෙ අපේ කන්තෝරු පාරවල් අතුගාන මිනිස්සු වගේම ජාතියක්ය කියලා හිතුවා නම් ටිකක් ගැඹුරට වදින චිත්‍රපටියක් බවට මේක පත්වේවි. 

ෆිල්ම් එකේ කතාව කෑලි ගලවලා වෙන් කරල විස්තර කරන්න තරම් සංකීර්ණ නැහැ. බොහොම ලස්සන මනබඳින ගෑනු ලමයෙකුත් ෆිල්ම් එකේ ඉන්නවා. හැන්ඩ්සම් කොල්ලොත් කිහිප දෙනෙක්ම ඉන්නවා. වෘත්තිය සමිති දේශපාලනය,ආදරය සහ ජිවිත ගමන එක්ක යන ලස්සන චිත්‍රපටියක්. 

http://www.imdb.com/title/tt0212826/?ref_=ttmd_md_nm

Sunday, March 30, 2014

හම්බන්තොට ලංකාවෙ නෙමෙයිද?

රාජපක්ෂ ආන්ඩුව විසින් හම්බන්තොටට පොම්ප කර ඇති ධනය බිලියන ගනනකි කල හම්බන්තොට සිටින මිලියන බාගයකටත් අඩු ලියාපදිංචි ඡන්ද සංඛ්‍යාවෙන්(467,847) හම්බන්තොටට වැඩ කිරීම පිනිස වියදම් කරන ලද මුදල බෙදා බැලුවොත් රුපියල් ලක්ෂයකට නොඅඩු මුදලක් එක් මිනිසෙක් වෙනුවෙන් රජය වියදම් කොට ඇති බවක් සොයාගත හැකි වෙනු ඇත.

හම්බන්තොට වරායේ ඇස්තමේන්තුගත වියදම =  46,930,000,000 (ඩොලර් මිලියන 360)
හම්බන්තොට ලියාපදිංචි ඡන්දදායකයින් සංඛ්‍යාව = 467,847
එක් ඡන්දදායක යකුගේ වටිනාකම =  100,310.57 (එක්ලක්ෂ තුන්සිය දහයයි ශත පනස් හතයි)
හම්බන්තොටට ආවේනික නොවන තලගොයෙක්
මේ පාලනය හම්බන්තොටට කර ඇති වැඩ..
  • මාගම්පුර රුහුනුපුර හම්බන්තොට වරාය
  • මහින්ද රාජපක්ෂ අන්තර්ජාතික ගුවන්තොටුපල
  • රාජපක්ෂ අනුස්මරණ සම්මන්ත්‍රනශාලාව හම්බන්තොට
  • හම්බන්තොට රාජපක්ෂ අන්තර්ජාතික ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාංගනය
  • රුහුනු විජයබා විදුහල
  • ධීවර වරායන් සහ වාරිමාර්ග ආදිය ඉදිකර නවීකරණය කිරීම.
මේ මට එක්වරම මතක් වුන කිහිපයක් පමනි..හම්බන්තොට තංගල්ල යන රෝහල් නවීකරණය කල අතර තංගල්ල රෝහලේ සමහර වාට්ටු වල ඇති පහසුකම් කොළඹ පුද්ගලික ආරෝග්‍යශාලාවල පවා දක්ණට නැත. ‍

බොහෝ පාසැල් වල ගොඩනැගිලි අඩුපාඩු ඇතුලු භෞතික සම්පත් පරිපූර්ණ වී ඇති අතර සම්පූර්ණයෙන් නැතත් මීට අවුරුදු දහයකට එපිට අතීතයට වඩා ඉදිරියට පාසැල් බොහොමයක් පැමිණ ඇත.
කතරගම යන ජනී ජනයා හූල්ලන පරිදි හම්බන්තොට බොහෝ පැතිවල ජනයාට විදුලිය ජලය සහ මංමාවත් වඩාත් හොඳින් නවීකරණය කර තිබේ. සමහර පැතිවල නිවෙස්වලට යන මාර්ග පවා කාපට් දමා අලංකාර කොට ඇත.
 
සජිත් වැනි රූපයෙන් සමාන අයෙක්

හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික් වැසියෙක් මා සමග වරක් පැවසුවේ ඔවුන්ග‍ේ පලාතේ දැන් කුලී වැඩකට රුපියල් 1500කට වත් මිනිහෙක් හොයාගත නොහැකි බවකි. එනම් හම්බන්තොට ඉදිකර ඇති කුඩා හා මහාපරිමාණ කර්මාන්ත ශාලා සම්පූර්ණයෙන්ම නැතත් බොහෝදුරට මිනිස්සුගේ රැකියා අවශ්‍යතා සපුරමින් පවතී.
මීට පහලොස් වසකට පෙර හම්බන්තොට පැත්තේ සෑම ගමකම අඩුතරමේ හත් අට දෙනෙක් වත් හමුදාවට ගොස් සිටි අතර දැන් හම්බන්තොට පලාතේ සෑම ගමකම අඩු තරමේ හතර පස් දෙනෙකු‍වත් කොරියාවේ මාසයකට ලක්ෂ ගනනක පඩියකට සේවය කරමින් සිටී.

රජයේ රැකියාවන්ද බොහෝ විට හම්බන්තොට අයට ලැබීමේ සම්භාවිතාවය වැඩි බවක්ද පසුගිය කාලයේ අසන්නට ලැබුනි. 

නමුත් 2009දී සියයට 71ක ඡන්ද ප්‍රතිශතයකින් ජයගත් ජනාධිපතිතුමාද ඉඳහිට වැඩවාසය කරන තංගල්ල පලාතේ ඡන්ද පදනම සියයට 56 දක්වා පහත වැටී ඇත. කොළඹ හැර අනෙක් සියලු මැතිවරණ පැවැත්වූ දිස්ත්‍රික්ක සලකා බැලූ කල සියයට 57.42ක ඡන්ද ප්‍රතිශතයකි සන්ධානයට හම්බන්තොටින් ලැබී ඇත්තේ. ඒ අනුව සන්ධානය දිනා ඇති මුත් ඔවුන්ගේ රාජපක්ෂ භූමියේ සැලකිය යුතු ජනයා පිරිසක් අනෙක් පැත්තට හැරී ඇති බවක් පෙනේ. 
 
හම්බන්‍තොට සිටි සිවුරු හොරෙක්

මෙය සජිත් ප්‍රේමදාසයන්ට ලකුනු වැටෙන වැඩක් වුවද මැතිවරණ සමයේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයක් හෝ වෙනත් පෙරමුනක් තිබේදැයි කියා දැනගන්නට වත් බොහෝ හම්බන්තොට ඡන්ද දායකයින්ට හැකි වුනේ නැත. පෝස්ටර් වල මිනිසුන් දැක තිබූ අලිගාන්ට වඩා කතරගම පෙරහැරේ අලි ගාන වැඩි වීමටද ඉඩකඩ තිබුනි. නිල්පාට වලාවකින් වැසී ගිය හම්බන්තොටට සත්‍ය වශයෙන්ම සජිත්ට කරන්නට හැකිව තිබූ කෙංගෙඩියක් නැත. 

හම්බන්තොට තවමත් ඩොටේ යැයි සලකන පැත්තක් වන අතර එහි කොළඹ ජනයා බුද්ධිය ලබාගන්නා මහා වස්තුවක් ලෙස සලකන අන්තර්ජාතික චැනල් හෝ අන්තර්ජාල පහසුකම් බොහෝ ජනතාව පාවිච්චි කරන්නේ ද නැත. ඒ ලැබුනත් වැඩිමනක් ඉංගිරිසි දැනුමක් ලැබී, ඒ ඔස්සේ  හිතන්නට තරම් විවිධ විකල්ප සංවිධාන වලින් පලල් කර ඇති මනසක්ද හම්බන්තොට බොහෝ ජනයාට නැත. 

බත් පැකට් එකටත් අරක්කු බාගයකටත් දුප්පත් ලාංකිකයින් සිය කතිරය ගසන බවත් පුද්ගලික වාසිය තකාම සිය මනාපය පුදන ජනයා ලංකාවේ සිටින බවත් බොහෝවිට බුද්ධිමතුන‍්ගෙන් ඇසෙන කතාවකි. ඒ අනුව වඩාත්ම මිනිස්සුනට පුද්ගලික වාසි ලැබී ඇති ලංකාවේ දිස්ත්‍රික්කය නම් හම්බන්තොට විය හැක.  නමුත් එහි සමස්ථ දිස්ත්‍රික් ප්‍රථිපල අනෙක් මාතර කළුතර ගාල්ල,ගම්පහ,දිස්ත්‍රික් වල සමස්ථ දිස්ත්‍රික් ප්‍රථිපල වල සන්දාන ඡන්ද ප්‍රතිශතයට වඩා මඳක් අඩුය. 
හම්බන්තොට නිවසක වාහනයක්.
ආන්ඩුවක් අභියෝගයට ලක්වන්නට මේ ප්‍රථිපල ප්‍රමාණවත් නොවේ. ඒසඳහා කොළඹ දිස්ත්‍රික් ප්‍රථිපල වැනි සියයට පනහකට වඩා ආන්ඩුව පල්ලම් බැසිය යුතුය. නමුත් හම්බන්තොට සිටින අහඹු ලෙස තෝරාගත් ජනී ජනයෙක් ගතහොත් ඔහුට එක්සත් ජාතික පාක්ෂිකයෙක් හෝ රතු පාට මිතුරන්ගේ ක්‍රියාකාරී දේශපාලන වැඩ දකින්නට ලැබෙන්නේ දැන් දැන් කලාතුරකිනි. ඒ හම්බන්තොට මනුස්සයාට ‍ොතරතුරු ලැබෙන ප්‍රධාන මාර්ගය වන රූපවාහිනි ගුවන්විදුලි සියලුම මාධ්‍යවල ඇත්තේ ආන්ඩුව විිසින් ඇතිකරන ලද කෘතිම ආන්ඩු ලැදි තත්වයකි. පුවත්පත් සහ අනෙකුත් මාධ්‍යන්ද ඊට වෙනස් නැත. බැලු බැලු අත ඇත්තේ රාජපක්ෂ වරුන් විසින් කරන ලද විශ්වකර්ම වැඩය. එසේ තිබියදීත් රත්තරන් බඳුනටම හෙනහුරා වැටෙන්නේ ඇයි?

 කෙලෙහි ගුන නොදන්නා රට ජාතිය ගැන නොහිතන හම්බන්තොට මිනිස්සු ගැන තවත් විග්‍රහ කරනවාට වඩා හම්බන්තොට පිහිටා ඇත්තේ ලංකාවේ නොවේ යැයි සිතීම පහසු බව ඔබටද වැටහෙනු ඇත.