Thursday, July 11, 2019

ආගමයි ලිංගෙයි අතර තනිවුන සංසාර දඩයක්කාරයා

20 වන සියවසේ දියුණුවත් එක්ක වික්ටෝරියා ආච්චිගේ කාලේ ඒ සදාචාරය ලංකාවට ආවා. සුද්දෝ පෘතුගීසි වගේ වත් ලන්දේසි වගේ වත්නෙමෙ. සුද්දන්ට ඕනි වුනා සූටි එංගලන්ත මොඩල් එකක් උන්ගේ යටත්විජිත වල හදන්න. දේශපාලනය ආගම වගේ හැම රෙද්දක්ම උන්ගේ ක්‍රමයට හදාගන්න අමුතු පුකේ අමාරුවක් සුද්දට තිබුනා. ඒක නරකයිද? නරකකුත් නැහැ. ඔ්නි විදියට උකාගනිල්ලා කියාල සුද්දා අපිව දාලා ගියානම් සමහර විට එක එකා මරාගෙන මේකෙ ඉන්දියන් කාරයෝ චීන්නු කෑලි අල්ලගෙන තියේවි. යන එකත් අපිට බලේ දීල ගාන්ට යන්න සුද්දට ඕනි වුනා. කොටින්ම වික්ටෝරියා ආච්චිගේ කාලේ තිබුන ක්‍රෙම්ට කිරීම සුද්දගේ හැම දේකදිම තිබුනා. ඒක සෙස් හෙවත් සෙක්ස් වලදිත් සුද්දට ඒ උණ තිබුනා.

20 වැනි සියවසේ ලියවුනු කතාන්දර ගත්තොත් ගොඩක මතුකරන එක පස්නයක් තමයි පංසලයි සෙක්සුයි ලිංගික ජීවිතයයි පවුලයි ආදී ගැටලු. වික්‍රමසිංහ වගේ උන්නැහෙලා කොහොමද පරණ ක්‍රමය අලුත් එකට හැඩ ගැහුනේ කියලා ගම්පෙරලිය වගේ දේවලින් පෙන්නුවා. ඒත් වික්‍රමසිංහ කියන්නෙත් ආගමික වහලෙක්. වික්‍රමසිංහ කැමති වුනේ නැහැ බුදු හාමුදුරුවෝ උඩින් ගියා කියල කල්පනා කරන්න. ඒ වගේම බුදුහාමුදුරුවෝ ආශ්චර්යක් කියාල හිතන එක වික්‍රමසිංහට ටිකක් මදි පුංචි කමක් වුනා. ඉතින් එයා හිතුවා අඩේ බුදුහාමුදුරුවෝ පයිං ගිය ඩෑල් එකක් වෙන්න ඇති එයාට එහෙම බලතල තියෙන්න නැතුව ඇති කියලා. ඒ හිතලා එයා අවසාන කාලේ බවතරණය එහෙම ලියාල සැර ආතල් එකක් දුන්නා. 

පංසලයි ගමයි සෙස් ජීවිතයි අතර තියෙන ගැටුම ගොඩක් කතා වල තියෙනවා. එක්කෝ පංසලම නෙමෙයි අර විරාගේ අරවින්ද වගේ ආසාව නැති චරිත මවලා ඒ ගැටුම් නැති ජීවිත බිහිවුනා. ඒ ගැටුම ්නැති ජීවිත 60 කාලේ ගොඩක් කතා පොත් වල තිබුනා. අපේ සිංහල පොතේ උන්න ඉසාත් එහෙම ගැටුම් නැතුව ජිවත් වෙන්න ගිහින ්නිකාං නාස්ති උන ඩෑල් එකක්. ඇත්තටම ඉසාලා බිහිවෙන්න පංසල සහ අපේ සංස්කෘතික මෙව්වා එක බලපෑවා. 

මෙතැනදි වික්ටෝරියා ආච්චිගේ කාලේ තිබුන සදාචාරය ලංකාවට එද්දි ලංකාවේ පල්ලිය නෙමෙයි මිනිස්සුන්ගේ කොන්ට්‍රොල් චැනල් එක ගෙනිච්චේ. ඒ වෙනුවට පංසල ආදේශ වුනා. අද වුනත් ඝනයෙක්ට මයික් එකක් අහුවුනොත් ඌ දෙසන්නේ බණ නෙමෙයි. යහපත් ජිවිතයක් ගත කරන හැටි ගැන. යහපත් ජීවිතේද? බුදු බනේ තියෙන්නේ. තියෙනවා ඒත් බුදු බන තියෙන්නේ යහපත් සෙස් ජීවිතයක් පවුල් ජීවිතයක් ගෙනියන හැටි නෙමෙයි. බුදුබණ තියෙන්නේම සසර කතර අතරමං වෙලා සිවුරක් දාගෙන නිවන් යන්න. ඒත් ඒ එදා ජීවිතයෙන් නිදහස් වෙන්න තිබුන දහම අද වෙද්දි මාකට් වෙන්නේ ජීවිතය ගත කරන්නේ කොහොමද කියලා. ආන්න ඒක තමයි මම කලින් කිව්වේ බුදුදහම කියන්නේ කන්ට්‍රොල් චැනල් එක කියලා. 

නොක්ස් ගේ කාලේ කසාදය වෙරි සිම්පල් කේස් එකක්.  නොක්ස් තරම් ඈත යන්න ඕනි නැහැ හිතන්න මීට අවුරුදු 40කට විතර කලින්. දරුවෝ කියන්නෙ පොදු වස්තු වගේ. උන් හැදෙන්නේ අම්මා තාත්තා ගාවම කියලා එකක් නැහැ. අනික හැම ලබ්බම අම්මලා තාත්තලා කරලා දෙන්නෙත් නැහැ. එක පවුලේ ළමයි 7-8 උන්නා. උන්ට දැන් වගේ පැය විසි හතරෙම සී සී ඨීවි දාල වගේ  ඇලට් එකේ ඉන්න කවුරුත් නැහැ. ඒ ළමයි බොහොම නිදහසේ හැදුනා. 

මීට සියවසකට විතර ඉස්සර පවුල් ජීවිත ගත්තත් ආන්න ඒ වගේ. හරියටම පොතේ ලියාල අස්සන් කරගෙන. එක ගෙයක් හදාගෙන පැලපදියන් වෙලා. ඒකේ දරුවෝ හදාගෙන උන්ට මැරීගෙන උගන්නගෙන. දැනට තියෙන නරි නාටක එදා තිබුනද? ඔව් සමහර තැන් වල තියෙන්න ැති. ඒත් ගංතුලාන වල ඈත ගම් වල මිනිස්සුන්ට එදා මේ තරම් පවුල් ප්‍රෙශර් එක නැහැ. උන් හේනක් ගහනවා එලෝලු වී ටිකක් හිටෝගන්නවා. ටිකක් විකුනනවා ටිකක් කනවා. කන්න බැරිනම් ඒත් අමාරුවෙන් හරි ජීවත්වෙනවා. 

දැන් මිනිස්සු ටික ටික දියුනු වෙලා මධ්‍යම පන්තිය වැඩිවුනා. එතකොට එංගලන්තේ ඒ කාලේ මිනිස්සු පල්ලිය කරට ගත්තා වගේ අපේ උන්දැලා පංසල ගත්තා කරට. ඉන් පස්සේ සෙස් ලයිෆ් එක සහ නිදහස් ජීවිතය හිර වෙනවා දැක්කා. එතකොට මිනිස්සු එකම බුද්දාගමේ විවිධ වර්ශන් දකින්න ගත්තා. අපි පොත් කාරයො ගත්තොත් වික්‍රමසිංහ, නවගත්තේගම, ජයසේන ජයකොඩි, කේ ජයතිලක, ගුණදාස අමරසේකර ආදී මිනිස්සු දකින්නේ එකම බුදු දහම නෙමෙයි. උන් උනගේ ජීවිත වලට මතවාද වලට අනුව බුද්දාගම වෙනස් කරගෙන තියෙනවා. ඒ කියන්නේ නම බුද්දාගම වුනාට නවගත්තේගම නිවන් යන්න හදන විදියට නෙමෙයි වික්‍රමසිංහ නිවන් යන්නේ. ඒ දෙන්නම නිවන් යන්න හදන විදියට නෙමෙයි අමරසේකර නිවන් යන්නේ. මොකද මිනිස්සුන්ට සමාජ පෙසර් එක මේ ධනවාදී මෙව්වා එකෙන් ලැබෙන ඵීඩනය වැඩි වෙද්දි ආගමෙන් ලැබන ආතල් එක මදි වගේ තේරුනා. ඒ නිසා ආගම ටිකක් වෙනස් කරගන්න උන්ට ඕනා වුනා. 

සංසංර දඩයක්කාරයා ෆිල්ම් එක බැලුවා. ඒ ෆිල්ම් එකේ දඩයක්කාරයාට සහ හාමුදුරුවන්ට ගැටලු තියෙනවා ගැටුම ්තියෙනවා. ඒත් ඇත්තටම ඕකුන් දෙන්නට ඔච්චර ගැටලු තියෙද? තියෙන්නට ඇතිද? මට හිතෙන්නේ මේ දඩයක්කාරයා සහ ඝනයා තුලින් නිරූපනය කරලා තියෙන්නේ 20 වෙනි සියවසේ ජීවත් වුන උන්ට තිබුන ඇරියස් එක. සෙස් ඇරියස් එක ආගමික ඇරියස් එක සමාජ පීඩනය එක්ක තිබුන ඇරියස් එක. ආදී ටිකක් තමයි ඒකෙන් රිලිස් වෙන්නේ. 

නියම දඩයක්කාරයා කියන්නේ හොද මිනිහෙක්ද? ඌ මොකටද හොද වෙන්නේ. දඩයක්කාරයා කියන්නේ නරක එකෙක් කියලා හැමෝම දන්නවා. ඌගේ නරක වැඩිවෙන්න වැඩිවෙන්න තමයි දඩයක්කාරයා උනත් ස්කෝර් කරන්නේ. දඩයක්කාරයාටත් යම් නීති මායින් තියෙන්නට ඇති. ඒත් පංසලට ඇවිල්ලා හාමුදුරුවෝ එක්ක බණ අහන දඩයක්කාරයෙක් කියන්නේ තවත් එක කතාවක්. 

මස් කඩේ මස් විකුනන එකාට සල්ලි ලැබෙනවා. ඌට කුමාර ජීවිතයක් තියෙනවා. ඌට ඕනි සමාජ තත්වය ටිකක්. ඌ මොකද කරන්නේ පංසලට රිංගලා චිත්‍ර ටිකක් සල්ලි දීල අන්දෝලා, චෛත්‍යයට ගඩොල් දාහක් පූජා කරලා නැතිවුන සමාජ ජීවිතය ටිකක් මස් කඩේ නිසා මිනිස්සුන්ගෙන් අහිමි වෙන කීර්තිය වගේ ටික්ක පංසලෙන් උපයාගන්නවා. ඒත් දඩයක්කාරයා කියන්නේ ඊට පහල බොහොම පහල ඩෑල් එකක්. දඩයක්කාරයට ගම්මුන්ගේ පකේ කීර්තියෙන් වැඩක් තියෙද? ඝනයාගේ බණ වලින් වැඩක් තියෙද? ඇරත් ඌට ඉදලා හිටලා ගෑනියෙක් පෙරලාගෙන සැපක් ගන්නවා ඇරෙන්න ඌට කියලා වෙනම ප්‍රශ්ණ නැහැ. 

ලිංගික ජීවිතයේ ගැටුම 

මේකත් ටිකක් සැරට කතාවන දෙයක් නෙව. ඉස්සර අපෙ මුත්තලා කාලේ වැවයි පංසලයි ගමයි දාගැබයි එක්ක එක ගෑනියෙක් එක්ක මුත්තලා නිදි වැදලා ගාන්ට සීලේත් රැකලා උන්නාය කියලා අපි හිතනවා. මොකෝ අපිට හිතන්න ඒම පොලඹවනවා. ඒත් ඒ කාලේ සුද්දා ලියපු දේවල් එක්ක බලපුවාම ඒ කාලේ සිංහල මිනිස්සු කියන්නේ සැැහල්ලු ජාතියක්. සුද්දට ඕනි වතුවැඩට එහෙම සිංහල මිනිස්සු ගන්න බැරිවුනේ එක්ක සිංහල උන් පට්ට කම්මැලි අනික උන්ට අහවල් සල්ලියක් හම්බ කරලා ක්‍රෙම්ට ජීවත්වෙන එක ඒ කාලේ එච්චර වැදගත් වුනේ නැහැ. 

මේ අනූව දසකේ හෙම අපේ ගමේ මුත්තලා හිටියා. ඕකුන් කසිප්පු ටික්ක අරක්කු ටිකක් බීගත්තාම පරණ දේවල් කියෝනවා. එතකොට එ කාලේ හේන් ගහන්න ඈත පලාත්වලට ගිය හැටි. ගෑනියෙක් එක්කං ඇවිත් පැලේ දාගෙන ඔක්කෝම එක්ක සැප ගත්ත ැහටි. ඉන් ප්සසෙ ඒ ගෑනිට රුපියල් දෙකක් විතර දීලා මුන්සෙට් එක ඒ ආත්ල එක ගත්ත හැටි ගැන කියෝනවා. ඒ වගේම ඒ පරණ මුත්තලා ඩෑල් වලට ගමේ ඉන්න පවුල් වල ළමයින්ගේ තාත්තලා මොක්කුද ිකියලත් මතකයි. ඒ කිය්නනෙ ගෙවල් වෛන වෙනම තිබුනට සමහර ඩෑල් වලට දරුවෝ ගම වටේම ඉදලා තියෙනවා. 

දැන් වගේ හරියට කොන්ඩම් නොතිබුන ඒ කාලේ පැනලා යන එක මහ උලව්වක් නෙමෙයි. ඇරත් ගමේම එක ගෙයක් තියෙය් හොදට හදාපු. අනික් වා ඔක්කොම බේසික් කටුමැටි හෝ ඊටත් අන්ත ගෙවල්. ඉතින් කෙල්ලෙක් පන්නන් ගිහින් කොහෙ හරි හේනක් අටවන් ඒක අටවගෙන ජිවත්වෙන එක මහ කජ්ජක්නෙමෙයි ඒ කාලේ. 

ඒ වගේම හේනක් කියන්නේ මාරුවෙන තැනක්. ඒක ගහගෙන ඒක අස්සෙම පීදිගෙන ඉන්නේ නැහැ. තැන තැන යනවා. මාරු වෙනවා. ඒ ගියාම පෙලක් වෙලාවට මිනිස්සුත් මාරු වෙනවා. ළමයිත් ෂෙයා වෙනවා. ඔය විදිය තමයි ජීවිතේ. 

හැබැයි මේ අස්සේ සුද්දාගේ බොකු බඩවැල් ගාවම උන්ගේ ගතිගුන එක්කම ෆික්ස් ජීවිත ගෙනියපු සෙට්  උන්නා. ඒ උන්දැලා සුද්දා වගේම සල්ලි හම්බ කලා. ඒවා ගාන්ට වියදම් කලා. හරියට පොතේ හැටියට ගෑනු තියන් උන්නා. සුද්දා සහ බණ පොත් වල විදියට සදාචාරවත්ව ජීවත් වුනා. හබැයි කෝචචර සදාචාරයෙන් වැහුව්ත උන්ගේ ජානවල අර හේන් වල ඉන්න ඩෑල් වල තිබුන නිදහස්  ගතිගුණ ඉදහිට මතු වෙනවා. 

අවසාන වසයෙන් පංසල පවුල ආගම ලිංගික ජීවිතය වගේ පොත් පත් ගොඩක් ලංකාවේ තියෙනවා. සිනමා කතා ගොඩක් තියෙනවා. මට හිතෙන්නේ ඒවායෙන් අපේ නැතිවුන ගමේ තිබුන නිදහස, සැනසුම, ලිංගික ජීවිතය ගැන අඩාවැලපීමක් වගේ එකක් පෙන්නුම් කරනවා. 

ෆිල්ම් එක

මම සංසාරණ්‍යෙය් දඩයක්කාරයා පොත කියෝල තියෙනවා.මේක ඒකේ දෙවනි පොත එක්ක හදපු ෆිල්ම් එකක් තමයි සංසාර දඩයක්කාරයා කියන්නේ ප්‍රසන්න ජයකොඩි ගේ ෆිල්ම් එක. ෆිල්ම් එක පට්ටම ස්ලෝ. එක දර්ශනයක් ගොඩක් වෙලා පෙන්වනවා. ඒකේ කියන්න යන දේ බොහොම පොඩි දෙයක්. වරු ගානක් ඒක අල්ලං වාත වෙනවා. සමහර විට පොතේ තියේනනේ ඒ විදිටය වෙන්න පුලුවන්. සිනමා විචාරය කියන්නේ කලාවක් වෙන්න ඇති. ඒ අනුව මේක හොද ෆිල්මක් වෙන්න ඇති. අපි ඇවිල්ලා සිනමා විචාරකයෝ නොමෙයි. ඇවිල්ලා කස්ටමර්ලා..

චිත්‍රපටය කියන බාන්ඩය හෝ සේවාව අපි හෝල් එකට ගිහින් රසවිදිනවා. එතැනදි අපිට දැනෙන ආතල් එක අපි විස්තර කරනවා.

Saturday, June 8, 2019

ශාපි දොස්තර වද සිද්ධිය

එ ශාපි දොස්තර




රෝහල කුරුණෑගල අම්මලා පෝලිමේ
ඇවිදින් පැමිණිලි කෙරුවේ
ඒමන්ත රන්දුනුයි මේ රන් පුවත පලකරේ
මුල් පුවතක් ලෙසිනුයි දිවයිනේ

සැත් පිහිය අරගෙන
කපලා බබා අරගෙන
මිරිකල නාලෙ හරහට...

අට දහක් සීසර
කල ඒ සාපි දොස්තර
වඳ කල තුන්දාහක් විතර

දක්සයා මෙ දක්සයා
සැත්කම්
පෑකට අටක් සිදුකලා
දුෂ්ඨයා දුෂ්ඨයා මේ ඩොක්ට දුස්ටයා
මොනව කලා දෝ ඇස් වසා

Thursday, June 6, 2019

X නම් වූ ශෝබිනිය

ශානි ට රැකියාව එපාවෙලාය. රැකියාවේ කිසිම අමාරුවක් නැත. ඇත්තේ ගොනු කිහිපයක් සමග සුලු වැඩකි. එහෙත් කිසිවෙකු ශානි සමග කතා කරන්නේ නැත. ශානි වෙනත් ලොවකින් ආවා සේ කන්තෝරු ගෑනු සලකති.

අලුත ආ කෙල්ලක ශානි සමග කතා කරන්නට ඇය සමග කුලුපග වන්නට උත්සාහ කලාය. මේ ළමයෝ කියා කන්තෝරුවේ ගෑනු ටික ඒ අලුත් කෙල්ලා පැත්තකට ගතතෝය. උඹ දන්නවද ඕ ශානි මොකද කරන්නේ කියලා. නෑ යැයි සැහැල්ලුවෙන් ඇය පිළිතුරු දුන්නාය. ඊට අමතරව මට ඒකෙ ඇති වැඩකුත් නෑනේ. එයා මෙතන වැඩකරනවා එච්චරයි නේ. හුම්ම්..ඔය කෙල්ල රෑට රෑට මසාජ් පොට් එකක වැඩ කරනවා. ඒක හැමෝම දන්නවා. ඒ වගේ සක්කිලි ජරා රස්සාවක් කරන ගමන් මේ වගේ කන්තෝරුවකට වැඩට එන්න ඒකිට ලැජ්ජාවක් නැහැ. මේකේ ඉන්න මහත්තුරු කියන උන්ටත් ඒම ගෑනියෙක් ගෙන්නගන්න ලැජ්ජාවක් නැැහ. ඒත් අපිට තියෙනවා. උඹටත් මේ ඔෆිස් එකේ කොල්ලන්ගෙන් බඩුව වේසි කියලා කතාහදාගන්න ඕනි න්මකෙල්ලේ ගිහින් කතා බහ කරලා අදුනගනින්. කෙල්ලෙක් විදියට සංවරව ඉන්න ඕනි නම් ඉදහන් මේ අපි ඉන්නවා වගේ වෙන්වෙලා.

චාමිට මේ බණ දිරවන්නේම නැත. ඇය මසා ගියානම් එය චාමිටද අවුල් සිද්ධියකි. එහෙත් අම්මණ්ඩිලාගේ නඩේට වඩා ආතල් එකකින් ශානි සිටින බව චාමිට පෙනුනි. ශානි අතේ අලුත්ම අයි ෆෝන් එකකි.අ ැය වැඩට එන්නෙ ලස්සන ස්කූටියකිනි. ශානිගේ මේකප් එකද ඇදුම පැලදුමද අනෙක් පැරණි දශකයේ ගෑනුන්ට වඩා අලුත්ය. කොටින්ම මෙතරම් මිනිස්සු කතා හදන්නේ ඇය හැඩට ඇදීම නිසාද? චාමි හිතන්නට විය.

ශානි අක්කි තරහ වෙන් එපා ඇහුවාට.

මොන පිස්සුවක්ද නංගි මේ, උඹ ඕනිදෙයක් අහපන්. මං ඒත් බැලුවා ඇයි උඹ පරක්කු කියලා.

අක්කි ඇයි ඔයා වැඩ ඇරිලා අරවගේ ජරා රස්සාවකට යන්නේ.

නංගි මේ ඔෆිස් එකේ පියන් ඉන්නවා ඌ නිරෝශ්. මම මේ නිකමට කියනවා නෙමෙ හොයල බලහන් ඌට මේ ඔෆිස් එකේ පඩියෙන් හම්බෙනවාට වඩා ගානක් හැන්දෑවට ටැක්සි දුවලා හම්බෙනවා. මම දන්න වේටර් කොල්ලේක උන්නා. ඌ දවසම ඔෆිස් ඉ්න්නවාට වවඩා වැඩි ගානක් පස්සේ කාලෙක හෝටලේ උයලා හම්බ කලා. මෙතන මම ඇත්තටම මාසෙකට ගන්නවාට වැඩි ගානක් මසා එකේ සති දෙකට හොයපු වෙලාවල් තියෙනවා.

ඒ උනාට අක්කි සල්ලිමද ජීවිතෙ. අනෙ මන්දා. ඕවාට මහ ජරා මිනිස්සු එනවා ලු නෙ. ? මම කියවල තියේ.

ඔව්. ඔව්.ඒ ගැනනම් කතා කරලා වැඩක් නැහැ. උඹ කලින් ඇහුව පස්නෙට උත්තරේ. මම මෙහෙට එන්න කලින් මසා එකේ හිටියේ. පස්සේ මම මේ රජයේ කන්තෝරුවට සිලෙක්ට් වුනා. මම තාම මසා එකේ ෆුල් සර්විස් දෙන්නේ නැහැ. ඒ කියන්නේ සෙස් කරන්න දෙන් නැහැ. මට එක දවසට රුපියල් විසි තිස්දාහ ඕනි නැහැ. රුපියල් තුන් හාරදාහක් ඔය වැඩෙන් දවසට අතගානවා ගොඩක් වෙලාවට. මට ඒ ඇති බන්.

ශානිට හැමදාම මේ වසන්තය පැවතුනේ නැත. ශානි සම්බන්ධයෙන් පෙත්සම් කිහිපයක්ම ලොකු තැන්වටල ගොස් තිබුනි. ඉන් පසු ඇයට ලොක්කා කතා කලේය.

ඔයාට තියෙන්නේ මේ කාර්යාලය සම්බන්ධ දෙයක් නෙමෙයි. චරිතය සම්බන්ධ පැමිණිල්ලක්. මේක ආගමික පසුබිමකින් හැදුන රටක් කියලා ඔය ළමය දන්නවා. මේ ගොඩක් අය ඒ අනුව ජීවිතේ බොහොම සරලව ගෙනියන උදවිය. අපි අපේ ළමයෙක් වුන්ත මේ තැනකට එක්කරන් එන්නේ ඉන්න අයගැන තියෙන විශ්වාසයෙන්. මෙ තැන්වල වැඩ කරන අය සම්බන්ධයෙන් පැමිණිලි තිබුනත් ඔවුන්ගේ චරිතය ගැන මිනිස්සුන්ට තියෙන්නේ ගරුත්වයක්. ඒ නිසයි මේ කාර්යාල වලට එන මිනිස්සු අපිට කට ඇරලා නෝනා මහත්තයා කියන්නේ.

ඔය ළමයාට එරෙහි විනය පරීක්ෂන තිව්වොත් ටිකක් විතර අමාරුයි. මොකද එක වර රැකියාවන් දෙකක් කරන්න බැහැ. විශේෂයෙන් මේ වගේ රජයේ තැනක ඉද්දි තවත් තැනක වැඩ කරන්න බැහැ. ඒ වගේම ඔය ලමයා අමතරව ැවඩ කරන තැනින් දැන් නොවුනත් ඉස්සර පොලිසියට පවා ගෙනියලා තියෙනවා කියලා අපිට ආරංචි ඇවිල්ලා තියෙනවා.

හරි සර් මට දැන් මොකද කරන්න කියන්නේ. මට වෙන ආයතනයකට යන්න බැරිවෙයිද? ශානි ඇසුවාය.

මම රාජ්‍ය සේවයේම අවුරුදු විසිගානක් මාරු වුන කෙනෙක්. රාජ්‍යෙ සේවය එහි වැඩ කරන අය ගැන මට විවිධ පැමිණිලි ඇවිත් තියෙනවා. ඒත් මේ ළමයාගේ පස්නය වෙනස්. මට ඔය ළමයගෙන් කෙලින්ම මේ ගැන අහන්න අයිතියක් තියේද කියලා මම දන්නේ නැහැ. මට අහන්න පුලුවන් ඔය ළමයා වෙන්ත රැකියාවක් කරනවාද කියලා විතරයි. ඒ කරන රැකියාවේ ස්වභාවය මේ රැකියාවට අදාලද? කියන එක ගැන මටත් ලොකු අදහසක් නැහැ. අනික මම දන්න විදියට ඔය ළමයා බොහොම කඩිසරව දෙන වැඩ කරන කෙනෙක්. කට්ටිය වැඩ ගැනත් පැමිණිලි කර නිසා මම පුද්ගලිකව හොයලා බැලුවා.
මම හොද මිනිහෙක් කියලා ඔයා හිතනවා ඇති. නැැහ..මම ළමයා කිව්වට ඔයාගේ තාත්තා නෙමෙයි. ඥාතියෙක් නෙමෙයි. ඔයා මටත්මොනවාහරි උදව්වක් කරනවා නම් මට ඔයාට උසස්විමක් දීලා වෙන තැනකට මාරුවෙන මාර්ගය පෙන්වාල දෙන්න පුලුවන් වෙයි. ඔයා අනික් අයට කියපු විදියට අමතර වැඩ වෙලාවට කරන්නේ බිස්න්ස එකක් නේ. ඉතින් බිස්නස් කරද්දි සමහර තැන්වල සමහර දේවලි දෙන්න වෙනවා.

හරි සර් වැල් වටාරම් ඕනි නැහැ. මට කියන්න දැන් මේ මගුලෙන් අස්වෙන හැටි. මං ෆුල් සර්විස් දෙන් නැහැ. අනික මම දන්න කියන අයට මොනම සර්විස් එකක් වත් දෙන් නැහැ. සොරි ඔයා මට හරියට අස්වෙන විදිය කිව්වෙ නැතත් මං කොහෙන් හරි හොයාගන අස්වෙන්නම්. ශානි කිව්වාය.

මේ කෙල්ලෙ. ඔයා කරන ජරා රස්සාව හැමෝම දන්නව. හැමෝම මට කියනවා ඔය ගැන. ඔයාලට ආරක්ෂාව දෙන්න ගියාම අපිටත් පාට්ස් දානන් එනවා එහෙම නෙමෙයි ඉතින්.. සර් පැහැදිලි කරන්නට විය.

මේ සර්. මම සර් කියන්නේ ඔය තනතුරට. මට ගොඩක් දේවල් තේරෙන් නැහැ. ඒත් මේ තුට්ටු දෙකේ සොච්චම් රස්සාව බේරගන්න මිනිස්සු එක්ක බුදියගන්න මම ලෑස්ති නැහැ. ඔයා කරන්න පුලුවන් දෙයක් කරන්න. මට හිතුනොත් මම අස්වෙන්නෙත් නැහැ.කරන්න පුලුව්න උපරිම දෙයක් කරලා මාව අස්කරනවා. හැැබයි මමත් එහෙම වුනොත් නිකන් ඉන්නෙත් නැහැ.. ශානි ආවේගයෙන් කියන්නට විය.

හුම්ම්..එහෙමද අපි බලමු පස්සෙ හරි හිත වෙනස් වෙයි නේ. ලොක්කා කියන්නට විය ශානි ඉන් පසු නැගිට ගියාය.

පසුව කැන්ටිමේදී ශානිට චාමි හමු විය.

මොකො බන් ශානි වුනේ.

ලොක්ක එක්ක බුදියගන්නලු බන් රස්සාව රැකගන්න ඕනි නම්. ඕකා හැබැයි හොද බුවා. ඌ කීමට කිව්වට ඕක පසසේ පන්නන එකක් නැහැ.
ශානි කියන්නට විය.
අනෙ මනදා ශානි අක්කි. උඹ නම් මහ යකඩ ගෑනියෙක් බන්. මට නම් කවදාවත් ඔහෙම වෙන්න බැහැ. චාමි කියන්නට විය.
මොන එකකට උඹ එහෙම වෙනවද? ඔය ඉන්න විදියට ඉදහන්. මට මේ වෙල තියෙන්නේ මේ තු්ට්ටුවක් දෙකක් අරං ජීවත්වෙලා පුුරුදු නැහැ බන්. මාසෙට මට අඩුාගනේ හැටක්වත් ඕනි. නාස්තිකරගන්න. නැත්නම් කිසි ලල් එකක් නැහැ වෙග්. උඹ ඒම හුරුවෙන් එපා. මං මේ සල්ලි පොදි ගහන් ඉන් නෑ බන්. මොනාට හරි වියදම් තමයි. ශානි කීවාය.

***************************
කන්තෝරුවේ උත්සවයකි. හැමෝම කඩිමුඩියේ සියල්ලටම සූදානම් වෙයි.ආරාධිත අමුත්තන්ද පැමිණෙන නිසා කන්තෝරු ගැහැනුන් තොරන් පරිද්දෙන් හැඩට ඇදගෙන පැමිණ සිටියේය.

මන්ත්‍රිතුමා එනවා යැයි කී විට එකියක් මහ කලබලේකින් දුව ගියාය. අතර මගදී ඇය 42 සී සයිස් මහා තන් දෙක ජබෝස් ගා බිම වදින පරිද්දෙන් සාරිය පැටලී බිම ඇද වැටුනාය.එ හෙත් ඇය නැවතත් නැගී සිට වැදුන තැන් අතගාගෙන පිසදාගෙන වේගයෙන් දුව ගියාය. අනික් ගෑනුද මන්ත්‍රිතුමා ට මූන පෙන්වීමට මහත් වේගයෙන් පිලිගැනීමේ උත්සවය කරා නික්මි ගියේය.

ශානි ත් චාමිත් කිසි වැඩි කලබලයක් නැතිව සිටියෝය.

වේදිකාව උඩ සිට මන්ත්‍රිතුමා පහල සිටින ගෑනු දෙස බලන්නේය. මේකප් උලා ඇති තොරම්බල් කරත්ත රාශියක් මැදින් මන්ත්‍රිතුමාට පුරුදු රුවක් නෙත ගැටුනි. ශානි බිම බලාගත්තාය.

උත්සවය අවසානයේ කතා බහ කරන අතර ශානිට මන්ත්‍රිතුමාගේන ඇරයුමක් ලැබී තිබුනි. මිස්ට අපේ සර් කතා කරනවා. අයෙක් කීවේය. ශානි මෙය මේ වෙලාවේ බලාපොරෝත්තු නොවුනි.

මනොරි නේද? එදා නම. මම හිතන්නේ ඒක බොරු නමක් වෙන්න ඇති. මන්ත්‍රිතුමා ශානිගෙන් ඇසුවාය. ඇය මන්ත්‍රිතුමා ගෙන්වාගත්තේ වෙනමම ස්ථානයකට යන අතරමගදීය. දැන් ශානි හා මන්ත්‍රිතුමා ජෝඩුවක් පරිදි එයි. ඒ අතර මන්ත්‍රිතුමා ශානි හා කතා කරන්නේය. ඡායාරූප ශීල්පීන්ට ශානි මග හැරිය නොහැකි වන පරිදි මන්ත්‍රිතුමා ඈ හා කතාවේ පැටලී ඇත.

සර්ට මතකයි නේ. ශානි ඇසුවාය.
මේ මගේ කාඩ් එක පස්සේ කෝල් එකක් දෙන්න. මන්ත්‍රිතුමා කාඩ් එක දුනනේය..

මේ මනෝ. කොහෙද යන්නේ. එනවා යන්න මේ අලුත් ශාලාව විවෘත කරන්න. එවිට ගමනට ශානි එකතු විය.

සර් මගේ ඇත්ත නම ශානි. කට්ටිය කලබල වෙයි ඒ නිසා ශානි කියලා කියන්න.

හුම්.. ශානි මොනවද මෙහෙ කරන්නේ. මම සර් මෙහෙ පොඩි තැනක ඉන්නේ. දන්නැද්ද ඉතින් අලුත් පත්වීම්නේ සර්. ශානි කීවාය.

මට තාම ශානි මතක හිටින එක හේතුවක් ශානිගේ කෙලින් කතාව. මම නිකං වචන විසික් කරන් නැහැ. මොනා හරි තියේන්ම ශානි මට කියන්න. බයවෙන් එපා. දන්නවා නේ. ඉතින් මට ඔයාව ආයතන සංග්‍රහය කපලා  ලොක්කෙක් කරන්න බැහැ. ඒත් මොනාහරි කරන්න පුලුවන් ඇති නේ. මන්ත්‍රිතුමා කියාගෙන ගියේය.

අලුත් ශාලාව විවෘත කරන්නට පිරිස එක්රැස් විය.

දැන් මෙතන පිරිස එකතු වෙලා ඉන්නේ අලුත් ශාලාව විවෘත කරන්න. අපේ ගමේ ඉද්දි ගෙයක් අලේ කරන්නේ හොද සෞභාග්‍යමත් මිනිහෙක්. කමතේ වැඩක් පටන් ග්නනෙ හොදට වැඩ කරන මනුස්සෙයක් හොද ගොවියෙක්. ඉතින් මම මේ පිටින් ඇවිල්ලා මේ දේවල් විවෘත කරනවාට වඩා ඔයාලගෙම කෙනෙක් මේකෙ පීත්ත පටිය කපනවාට තමයි මම කැමති.

මම ඉගෙනගත් කාලේ මගේ මිතුරියක් ශානි. ශානි මෙතන වැඩ කරන සාමාන්‍ය සේවකයෙක්. මගේ යාලුවෙක් නිසාම නෙමෙයි දක්ශ සේවිකාවක් නිසා මම කැමතියි ශානි අතින් මේ පීත්ත පටිය කැපෙනවාට. එහෙම හොදයි නේද? අධ්‍යක්ෂතුමා? මන්ත්‍රිතුමා අසන්නට විය.

හොදයි සර් කියනවා ට වැඩි යමක් අධ්‍යක්ෂතුමාට කියන්නට ඉඩක් නොවීය.

ශානි පීත්ත පටිය කැපූ අතර පිරිස අත්පොලසන් දුන්නේය.

රටටම ආදර්ශයක් දෙමින් මන්ත්‍රීතුමා ගෙඩනැගිල්ල සේවකයෙක් ලවාම විවෘත කරවයි. පුවත්පත්වලද පලවූ නිවුස් එකක් වූ අතර ෆේස්බුක් හිද මන්ත්‍රිතුමාගේ ක්‍රියාව ගැන පතල විය. ඒ විවෘත කරන යුවතිය හැඩකාරියක වීම නිසා කොල්ලන් අතරද ඉක්මනින්ම ඒ යුවතියගේ පීත්ත පටි කැපීම ප්‍රචලිත විය. ඇය පීත්ත පටිය කපන අවස්ථාවේ ඇගේ එක් සුන්දර බැල්මක් එක් ඡාායරූප ශිල්පියෙකුට කදිමෙට හසු වි තිබුනි.

ශානි අක්ක දැන් ඉතින් හරි ජනප්‍රිය වෙලා නේ. එක දවසින් ජාත්‍යන්තරයට ගිය නේ. චාමි අසන්නට විය.
ඔවු බන්. මම පොරගේ පොලිටික්ස් දන් නැහැ. ඒත් ඔය බුවා හරි වෙනස් මිනිහෙක්. මම කැමති නැහැ පොර දේශපාලනය කරනවාට. ඇත්තටම මට හම්බෙලා තියෙන ගොඩාක් මිනිස්සු අතර වෙනස්ම ගතිගුණ තියෙන මිනිහෙක්. ශානි කියන්නට විය.

අනේ අක්කි කෝමහරි මට ඒ කතාවනම් දැනගන්න ඕනි. චාමී අයදින්නට විය.

හුම්ම්..උඹටත් ඉතින් කේලමක් නම් ආයේ කන්න බොන්නත් ඕනි නැහැ වගේ නේ.

ඒ කාලේ මසා එකේ කෙල්ලෝ මන්ත්‍රිලා එහෙම රෑට අපිව ගෙන්නා ගන්නවා. ඒක ඔය ජොබ් එකේ එක කැත පැත්තක්. එතකොට මම අලුත්. මම මන්ත්‍රි ගාවට ගියේ බයෙන්. මාව තියාගෙන මේ යකා අනික් උන් එව්වා. මම ඉතින් මගේ ඇත්තම තත්වෙට තව ණයකුත් ඇඩ් කරලා ණය ගෙවාගන්න මේ රස්සාව කරනවා කිව්වා.

පොර කිව්වා ඒ උකාරිස් මට වැඩක් නැහැ. තමුසේ ගෙන්නගත්තේ සැපක් ගන්න. ඒක දීලා යනවා. මම ගානක්  දෙන්නම් කියලා කිව්වා. මම හිතුවා පොර මට නරක විදියට සලකයි ක්යලා. ඇත්තටම මම ඒ වෙද්දි ඔය වගේ සර්විස් වලට එච්චරම පුරුදුත් නැහැ. මගේ නුපුරදු ගතිය බුවාට වැටහුනා. බුවා ඇහුවා. මගදි තමුසෙගේ ණය මුදල කීයද කියලා. මම කිව්ව මම ගමේ සැලුන් එකක් කරන්න සැලොන් බඩු වලට රුපියල් ලක්ෂ එකහමාරක් අරගත්තා. ඒක ගෙවන්න තියෙන නිසා මේ රස්සාව කරලා කීයක් හරි හොයාගන්නවා දිගටම කරන්නේ නම් නැහැ කියලා.

ඌ ඇත්තටම ලොකු වැඩේ කලේ නැැහ. පොඩි විනෝදයක් අරගෙන මාව යැව්වා නම්බරේ ඉල්ලගෙන. ඊලග දවසක පොර ආවා මාව හොයාගෙන . ඇවිල්ලා ඔයාට ලක්ශයක් දෙන්නම් ඕනිනම් ගෙදර යන්න අකමැත්තෙන් මේ වගේ රස්සා වල ඉන්න එපා.. තමුසේ රුපියල් ලක්ශ එකහමාරක් ගෙවාගන්න බැරුව මේ වගේ තැනක අකමැ්ත්තෙන් ඉන්න එක මටත් දරාගන්න බැැහැ කියලා මන්තිරියා කිව්වා. එතකොට බුවා මෙච්චරම ජනප්‍රිය නම් නැහැ.

මම ලක්ෂෙ ගත්තා. ඒත් මට ඇත්තටම ලක්ෂයක් ඕනි වෙලා තිබුන් නැහැ. මම කිව්වේ දාර බොරුවක්. මට ගෙදරින් කියලාලොකු දෙයක් ලැබුන් නැහැ. ඒත් පොඩි රස්සාවකින් ජිවත් වෙන්න බැරිකමක් තිබුනෙත් නැහැ. අනේ මන්ද බන්. අපේ පවුකාරකමට අපි කරන දේවල් තියෙනවා නේ. මට පස්සේ මන්තිරිය ගැන දුක හිතුනා. ගෑනු මිනිස්සුන්ට බොරු කියනවා. ඒත් ඒ වට මිනිස්සු සම්පූර්ණයෙන්ම ඇන්දෙනකොට දුක හිතෙනවා. ඌ කිව්වා. නංගියේ අපි ලොකු තැන් වුනාට අපිටත් දුක දැනෙනවා. මටත් ලක්ෂයක් කිය්නනෙ පොඩිම ගානක් නෙමෙ කියලා ත් කිව්වා.

මම  එවෙල සල්ලි ගත්තා. ඒත් බුවාට කලේ වරදක් කියන වරදකාරි හැගීමෙන් මට ගැලවෙන් බැරි වුනා. මම ගියා පොරව හම්බෙන්න. මහජන දවසේ ගියේ. එතකොට වයිෆ්ට සැක හිතිලා එයා ඇවිත් වාඩිවුනා මන්ත්‍රිතුමා  ලගින්. ඉතින් “ මම සර් අපේ ගමේ අවුරුදු උත්සවේ සර්ට කියන්නයි මම ආවේ. සර් එන්නම ඕනි මේ පාර අවුරුදු උත්සවේට කියලා මම ඒ වෙලේ මතක් වුනු පචයක් කියල දැම්මා. දවස අප්‍රේල් 2 ඔන්න අනිවාර්යෙන් සර් එන්නම ඕනි. කියලා මම කිව්වා. ඔයාට දෙවනිදා වෙන වැඩක් ඇති නේද? කියලා එතකොට වයිෆ් ඇහුවා. මන්ත්‍රිතුමාට කාරණේ තේරුනා. හරි හරි..මම ඉඩ තිබුනොත් එන්නම්. ඔයාලගේ සමිතියේ ලොක්කගේ නෝම්බරේ මට දිල යන්නකො. මම කෝල් එකක් දෙන්නම්. ඔයාලත් මේ කෝල් එකෙන් කරන්න හැකිදේට මහජන දවසේ ඇවිල්ලා වද දෙනවා නේ. කියලා ලොක්ක කිව්වා.. ශානි කියාගෙන ගියාය.

ඇත්තටම අක්කි එ් ම අවුරුදු උත්සවයක් තිබුනේ නැද්ද? ඇයි ඒම කි්වවේ? චාමි අසන්නට විය.

චාමි නංගි මේ. මිනිහෙක් ෆිටි උනාම සමහර වෙලාවට කතා කරන්න ඕනි නැහැ. සට පට ගාල උන්ගේ ට්‍රැක් එක තේරෙනවා. මන්ත්‍රිතුමා දැකල තිබුනේ දවස්දෙක වුනත් ඒ ෆිට් එක තිබුනා. පොරට මම කිව්ව බොරුව ඉක්මන්ට මීටර වුනා. අර දීපු ටෙලිෆොන් නම්බර් එක මගේ.. සමහර වෙලාවට ඔය දේශපාලනයට එන්නේත ඔය වගේ අංකූරො වෙන්න ැති බන්.. ශානි කියාගෙන ගියාය.

ඉන් ප්සසේ දවසක් මාව හම්බෙන්නම ආවා. මම සල්ලි ටික ආපහු දීල ඇත්තම කතාව කිව්වා. එතකොට මට මොකද්දෝ අවුලක් තේරුන බන්. මොකක්දෝ සින් එකක්. මට කියන්න තේරෙන් නැහැ. මගේ හිතේ  මන්තිරියට ලවක් වගේ ඇතිවෙන්න ගත්තා. මම පිරිමින්ගේ යට ඇගවල් සීයක් දෙසීයක් නෙමෙ දැන් නම් දාස් ගානක් අතගාල ඇති. උන්ගේ පැණී ටෝක් චාටු වලට අනන්ත අහුවෙලා ඇති ඒත් මට මන්තිරියා ගේ මොකක්දෝ මෙව්වා එකක් පෙනුනා. ඌ බැදලා. අනික මට ඒ මන්තිරි ගෑනි එක්ක අමුතු ඉරිසියාවකුත් ආවා.

ඉන් පස්සේ ඕ මන්තිරියා ඉන්න පලාතේ මසාජ් එකෙන් මම කිසිම ලකුණක් ඉතිරි නොකරම ගැලවිලා ආවා. ඒ ඇවිල්ලා තමයි පසසේ මේ පැත්තේ තැනක වැඩට ආවේ. ඒ එක්කම මේ රස්සාවත් මම කෝමහරි හදාගත්තා. ඒත් ඒ මන්ත්‍රිබුවා මම ආයේ මේ ඊයෙපෙරෙද ඕක වෙනකල් ඇස්දෛකන් දැකකේ නැහැ.

මම පත්තරේක වුනත් බුවා දැක්කොත් තාමත් දැකල හුස්මක් හෙලනවා. ඌටත් මාව හොදටම මතක ඇති. මට මතකයි ඌ කියනවා. කෙල්ලේ. මේ කාලේ ලක්ෂයක් දෙනවා කිව්වොත් මිනිස්සු නොකරන දෙයක් නැහැ. ඒත් උඹ. මම මේක මගේ ජීවිතේ ලබපු හොදම අත්දැකීමක්. මොන පාලන කාලෙක හරි මොනාහරි උදව්වක් ඕනි වුනොත් මට කියන්න.ලොකේ ඕනිම තැනක ඉදන්. මට කරන්න පුලුවන් උපරිම මම ඒක කරනවා. කියලා පොර කිව්වා.

මම එදා බුවාව දැක්කා. මං දන්නවා පොර මාව අනිවා ගෙනන්නවා කියලා. ඒත් ඔහොම පීත්ත පටිය කපන්නදේවි කියලා නම් හිතුවේ නැහැ.

ඒක නෙමෙ ශානි අක්කි. දැන් උඹ එක්ක තරහ වුන එක ගැන අපේ ඔෆිසියේ  අම්මන්ඩිලා ටික දුක් වෙනවා. මම හිතන්නේ ලොක්කටත් මොකක් හරි වෙනසක් වෙලා. මොනව උනත් උඹේ සිහින කුමාරයා ඇවිල්ලා උඹව අපායෙන් ගැලෙව්වා වගේ නේ බන් ශානි අක්කි. චාමි කියන්නට විය.

අනේ පලයං චාමි නංගා යන්න. මට මේ අන්ටිස්ලා අංකල්ස්ලා මොකටද බන්. කෝක උනත් ඌව ආයේ දැක්ක එක නම් මට හෙන ගැම්ම. උගේ තියෙන ඒ ඇට්ටර ගතියට හිතුවක්කාර මෙව්වා එකට ඌ මන්තිරියෙක් වුනත් මගේ හිත ඇදිල යනව බන්. ශානි කියන්නට විය.

මම කිව්ව කියලා හිතාගනින් අක්කියෝ. මම එදා උඹල දෙන්න කතා කර කර ගිය දිහා හොදට බලන් උන්නා. ඇත්තටම සිරා මැචින් කපල් එක. අරූගෙ ටිකක් බඩ වැඩී. ඒත් මේ කෙල්ලත් ගානට මහත නේ. ම්ම්. සිරා ඈ..

අනේ පලයන් චාමි නංගා යන්න. ඌ උගේ පාඩුවෙ ඉදී. දැන් ඉතින් ඌ ආවට පස්සේ මටත් මෙතන ලොක්කට වගේනේ බන් සැලකීම. වෙනදා මං ගියාට පස්සේ කෙල ගහගෙන යන සික්කත් ඕයි දන් මට උදේ පාන්දර ගුඩ්මෝනින් මැඩම් ගානවා.එදා පීත්ත පටි සින් එකෙන් ප්සසේ  මුන්ගේ වෙනස් වීම ගැන වෙනම පොතක් ලියන්න ඕනි චාමියෝ.. හෙහ් හෙහ් හෙහ් ශානි කියන්නට විය.

Saturday, June 1, 2019

ලංකාගම පිටදෙණිය දිය ඇලි

ලංකාගම පිටදෙණිය දිහා තියෙනවා පට්ට දිය ඇලි ටිකක්. පහුගිය දොහේ අපි ගියා ඒවා බලන්න. හරිම ලේසි ගමන අප්පා. උදේම නැගිටලා අපි පාන්දර පහට විතර සෙට් වුනා හයිවේ එන්ටරන්ස් වලින්. පූර්ණ කඩවතින් අපිව ගත්තා. ඉන් පසු පූර්ණගේ කාර් එකේන අපි ගමනාරම්භ කලා.


රූට් එක
වැලිපැන්නෙන් එලියට දාලා මතුගම දිහාට යනවා. එතකොට තියෙනවා නෙළුවට යන්න පාරක්. නෙළුවට යන පාර වැටිලා තියෙන්නේ පැලවත්ත පැත්තෙන්. ගූගලා ගෙන් නෙළුවට ගහගත්තම රූං ගාල යත හැකි. ලංකාගම පිටදෙනිය ඇලි සෙට් එකටම අපි මැප් එක ගැහුවා. ඒත් නෙළුවෙන් පස්සේ අපිට වැරදුනා. අපි ගියේ මුලින්ම දෙල්ලව පාරේ. දෙල්ලව පාර මඩවෙලා. අපි ගිය දවසේ උදේම ටිකක් වැස්සා. ඒනිසා අමාරුයි. අපිට එතන හිටි අය කිව්වා මගට යන්න හැකිය කියලා. ඒත් අපි හරෝගත්තා.


ආයේ නෙළුවට ඇවිල්ලා දූවිලි ඇල්ල ගාවට ආවා. නෙළුව දූවිලි ඇල්ල තට්ටු තුනයි. අපි එතන්ට එද්දි උදේ අට හමාර විතර වෙලා. ඒ වෙද්දි නෙලුව දූවිලි ඇල්ලට යන ගේට්ටුව ඇරලාත් නැහැ. ඒනිසා අපි ටිකක් එතන කැරකි කැරකි උන්නා. එතන ඉදලා පිටදෙනිය ලංකාගම සිංහාරාජ පිවිසුමට කිලෝමීටර දහයක් විතර තියෙනවා. අපි ගියේ පොඩි කාර් පුංචක. ඒකේ යන්න අමාරුයි කියලා තමයි හිතුනේ.


ඔහෝම ටැග් ගැහි ගැහි ඉද්දි ආවා බොලරෝ එකක්. බොලරෝ මැක්සි. කිලෝමීටර දහයට ඒ බොලරො එකෙන් යන්න එන්න පහක් ඉල්ලුවා. අපි හිටියේ හතරයි. ඒ ගමන යන්තම් කතා කරලා හාරදහට බස්සාගත්තා. අපි උදේ නමය හමාර වෙද්දි ලංකාගම ඇලි සෙට් එක බලන්න කවුන්ටරේට සෙට් වුනා.


ඉන් පස්සේ ඇලි සෙට් එක බැලුවා. බ්‍රාහ්මණ ඇල්ල, ඌරා වැටුනුඇල්ල, ගල් දෙබොක්කාවකින් ගලායන ඔරු ඇල්ල එහෙම බැලුවා. ඒ වගේම දූලි ඇල්ලත් අපි බැලුවා. බලලා අහක් වෙලා අපි ඇවිත් තට්ටු ඇල්ලෙන් නෑවා. දූලි ඇල්ල ගාවිනුත් අපි වතුරට බැස්සා. මයෙ අම්බේ උන්න මාලු පුකට කොටනවා කකුලට කොටනවා ඉවරයක් නැහැ. සුට්ටි මාලු ඒත් සැරට කන්න හදනවා. ටිකක් වෙල යද්දි නම් ඒකට හුරු වෙනවා. උන්ට කෑම ආදිය අඩු පාඩු වගේ මම හිතන්නේ. තට්ටු ඇල්ල මරු එතන අපිට පීන පීන නාන්නහැකියාව තියෙනවා.


පිටදෙනිය බැලුවේ නැහැ.


මේ ගමන දොලහට එකට විතර ඉවර වුනා. අපි කෑම ඒ ලගපාත තැනකින ්ඇනවුම් කලා. කෑම එකක් දෙසීයයි. අපේ බොලරෝ මැක්සියේ ආපු රියදුරු තැන ඒ කෑම ඇරේන්ජ් කලා. කලින් කීවා නම් අපිට කිතුල් රා එහෙමත් හදා තියන්නම් කියලා කිිව්වා. කිතුල් රා බොන්න අපිට පින තිබුන ්නැහැ ඒ නිසා.


මේකේ පිටදෙනිය සිංහරාජ පිවිසුමටත් යන්න පුලුවන් ඒත් බොලරෝ කාරයට තව දෙදාහකුයි ගයිඩට තව දාහකුයි දෙන්න ඕනි. ගයිඩ් බුවා වැඩි කතා නැහැ නැහැ. ඒත් ඇලි ටික පෙන්නුවා අර එක තැන ඉන්න කටුස්සෙක් පෙන්නුවා අපිට. දැන් නම් මේ ලංකාගම අලි සෙට් එකේ කූඩැල්ලෝ නැහැ. මිනිස්සු බේත් ගහලම උන් වදවෙලා ගිහින්ලු.


දුහුවිලි ඇල්ල


ඉන් පස්සේ අපි එන්න ආවා. දුහුවිලි ඇල්ල නෙලුව කියන්නේ ස්ටේජ් තුනක් තියෙන ලස්සන ඇල්ලක්. එතනින් මිනිස්සු වතුර බොනවාලු. ඒ නිසා ඇලි වලින් නාන්න දෙන් නැහැ. යටින් තියෙන පූල් එකකින් නාගන්න පුලුවන් කම තියෙනවා. දූහුවිලි ඇල්ලත් අපි ගිහින් බැලුවා. ඒකෙන් නෑවේ නැහැ කලින් අපි නෑව නේ.. ඔක්කොම පෝගැම් එකම හතර විතර වෙනකොට නිවි හැනහිල්ලේ ඉවර වුනා. ඉතුරු ටික බලන්න ආයේ දවසක යන්න හිතාගත්තා. ඒත් ඉතින් හිතුවාට ඕවා වෙය්යැ.


අපි උදේ පාන්දර පහටම හයිවේ එකට දැම්ම නම් අට වෙද්දි විතර දුහුවිලි ඇල්ලගාවට එන්න පුලුවන්. ඒ වෙලාවට ඇවිත් දිය ඇලි ටික බලලා නාල කියලා ෆන් එකක් ගන්නෝ න්ම ඒවත් අරන් හවසට පිටත් වෙන්න පුලුවන් කම තියෙනවා. කොළඹ සෙට් එකකට දවස ගත කරන්න කදිම තැනක් තමයි මේ දූවිලි ඇල්ල, ලංකාගම පිටදෙනිය ඇලි සෙට් එක.


දිය ඇලි ගොඩාක් උස නැතුවුනත් ලල් එකේ නම් අඩුවක් නැහැ.
ගිය බොලරො එක

බ්‍රාහ්මණ ඇල්ල 

ගල් ඔරුව ඇල්ල 

ලංකාගම දූලි ඇල්ල 

කකුල කන මාලු 

තට්ටු ඇල්ල 

තට්ටු ඇල්ල ලොකුවට 

ගොළුබෙල්ලෙක් 

ගිං ගග 

දූවිලි ඇල්ල නෙළුව 

දූවිලි ඇල්ල නෙළුව උඩ කොටස 

දූවිලි ඇල්ල නෙළුව 



Monday, May 6, 2019

බෝම්බෙන් පසු After Attack


ඒක එක බෝම්බයක් නෙමෙයි වැලක්. ඇමරිකාවේ ලෝක වෙළද මද්‍යස්ථානයට පහර දුන්නට පස්සේ ලෝකේ සිද්දවෙච්චි සාර්ථකම බෝම්බ ප්‍රහාරයක්. ඉලක්ක අටක් තිබ්බ නම් එයින් හතක් වගේම සක්සස් වුනා.

එදා දවස

එදා ඉරිද දවස මම බෝඩිමේ ඉන්න දවස. එදා වෙනද වගේම කම්මැලි කමෙන් ඉද්දි වට්සැප් වලින් විස්තරේ ආවා. ට්විටර් ගියාම එකෙත් විස්තර තිබුනා. කට්ටිය කලබලවෙලා. බෝඩිමේ ඇන්ටිත් සද්දෙන් නිවුස් දැම්මා. මීගමු පාර දිගට ඇම්බියුලන්ස් යන සද්දේ ඇහුනා. දවල් වෙන්න ඉන්දියන් නිවුස් වලින් කිව්වා මේකට සම්බන්ධ අය ගැන. ඒ අය මුස්ලිම්. බුකියේ හිටපු පොරවල් ඉන්දියන් නිවුස් කියන්නේ බොරුය කියන්න උත්සාහ ගත්තා. ඒත් ඇත්තටම මොකද වුනේ කියලා කවුරුත් දන් නැහැ. එදා හැන්දෑ වෙනකල් කාටත් තිබුනේ එකම එක සැක ගොඩක් විතරයි.
පස්සෙ දවස

ගොඩක් අය කන්තෝරු යන්නේ නැහය කියල තිබුනා. මම බෝඩිමේ ඉදිය නිසා කන්තෝරු ගියා. කන්තෝරු ගියාට කන්තෝරු සංකීර්ණයම පාලුවට ගිහින්. කොටුව ස්ටේශන් එකේ බෑග් චෙක් කරන්න පටන් අරන් තිබුනා. අපේ කන්තෝරුවෙත් අවුරදු ගානකට පස්සේ ආයමත් බෑග් චෙක් කරන්න ගත්තා. මිනිස්සු වැඩට ආවට වැඩක් කෙරුන් නැහැ. මේක මහ බයංකර තත්වයක්. කවුරුත් හිතුවේ නැති විදියට සාමාන්‍ය මිනිස්සු දෙසිය පනහක් පැයක් විතර ඇතුලත මැරුනා. ඒ අතර විදේශිකයුනුත් හතලිහක් වගේ උන්නා. ඇත්තටම විපතට පත් වුන අය විතරක් නෙමෙයි අනෙක් සාමාන්‍ය ජනයාත් ගොඩක් බයවෙලා උන්නා. 

ඊටත් පස්සේ
කන්තෝරු ගියට ඒ සතියෙම වැඩක් කෙරුන් නැහැ. උදේ යනවා. ඒකත් මම නම් දවස් තුන හතරක්ම දවල් වෙල ගියේ. ඉන් ප්සසේ ඔන්න දවල් වෙන්න බෝම්බ ලොරියක් එනවාය, බෝම්බ බයික් පේලියක් එනවාය කියලා නිවුස් එනවා. අපි බය වෙනවා. කන්තෝරුවෙන් හතරට විතර යන්න දෙනවා. ඒ සදුදා හෝ අගහරුවාදා අර සුදුපාට බෝම්බ වෑන් එකපිපිරෙව්වා කොච්චිකඩේ. එතනින් මිනිස්සු තවත් බය වුනා.

ස්ටේශම වටපිටාව

මම ගෙදර ගියා. අපේ ගෙවල් තංගල්ලේ. එහෙත් කට්ටිය සැකෙන් තමයි උන්නේ. එ පැතිවල සතිපොල තහනම් කරලා. අපේ නෑයෙක් උන්නා ඩේසිකා නැන්දා. එයා පොලේ කෙහෙල්ගෙඩි විකුනලා තමයි ජීවත් වුනේ. එයාට එක පොලකට නෙමෙයි තංගල්ල රන්න අගුනකොල වගේ පොලවල් කීපෙකම දවසින් දවස ගිහින් බිස්නස් කලා. එයාල වගේ අයට පොලවල් තහනම්කරපු එකෙන් ලොකුවට පාඩු වුනා. මේ එක පොඩි චරිතයක් විතරයි. තවත් බොහෝ බොහෝ අයට බොහෝ බොහෝ අකටයුතු කම් වුනා.

දවසක් මම හැන්දෑවේ වෙනද වැඩිය නොයන මුස්ලිම් රයිස් කඩේකට ගියා. මිනහා හදපු කෑම ජාති ඔක්කෝම වේලෙනවා. කවුරුවත් කඩේට ඇවිල්ල ානැහැ. ඒ මුස්ලිම්. බ්‍රිස්ටල් වීදියේ තියෙනවා සිංහල පලතුරු සලාද කඩයක්. සදෙව් පලතුරු තමයි නම. එතන බොහොම ප්‍රකට තැනක්. වෙනකක් තියා එතන්ට වත් බිස්නස් නැහැ. වෙනදා මිනිහා සැලඩ් බේසම හදලා ඉවර වෙද්දි වටේට මීමැස්සෝ වගේ සෙනග සැලඩ් ගන්න. ඒත් දැන් සැලිඩ් එක වහලා මිනිහ වට පිට බල බල ඉන්නවා කට්ටිය එනකල්.

ගෑනු බයවුන හැටි

වැඩට ආවට ගෑනු එහෙම එන්නේ හිතේ ගින්දරින්. එක පැත්තකින් දරුවෝ ගෙදර. අනික් පැත්තෙන් මිනිහා තවත් තැනක වැඩ. කොහෙහරි පිපිරුවොත් අඩන්න කට්ටිය ඉදීවි. ඒත් ඉන් පස්සේ ජීවිතේ මහ කරුමයක්. එක දවසක් බෝම්බ බය තදටම තිබුනා. ස්ටේශන් එකේ කට්ටිය අඩුයි. එදා කොටුව ස්ටේශන් එකේ තිබුන කෑම පාර්සලයක් බෝම්බයක් කියලා සැක හිතලා අල්ලලා තිබුනා. එදා ස්ටේශන් එකට ආපු ගෑනු අය එහදෙුවනවා මෙහෙ දුවනවා. කලබල වෙලා. කට්ටිය ඔක්කෝම කන්තෝරු වලින් තුන හමාරට විතර එලියට දැම්මා. ඉතින් ස්ටේශන් එකට ආවම කෝච්චි නැහ. ඒ කෝච්චි නැති ටිකට මිනිස්සු ටිකක් එකතු වෙනවා. මේ එකතුවෙන තැනක ඉන්නත් සමහර ගෑනු අය බයවුනා. අපිට එලියෙන් බලන් කියන්න පුලුවනි අනේ බයවෙන් එපා තේරුමක් නැහැය කියලා. ඒත් මිනිස්සුන්ගේ හිතේ තියෙන ගින්දර අපට තේරුන් ගන්න බැහැ නෙ.

ඔපිස් ඇතුලේ

අපේ කන්තෝරුවට එන මුස්ලින් කට්ටිය කවුද කියලා අපි එක වෙලාවක කතා බහ කලා. කන්තෝරුවෙත් බෑග් එහෙම අරගෙන එන්න දෙන්න නැතුව ඉමුය කියලා කතා වුනා. මම ඉන්නේ මහා පොත් රාක්කයක් ගාව. වැරදිලාවත් මොකක් හරි හදිසියක් වුනොත් එු් මහ රාක්කේ මගේ ඇග උඩට පත බෑවෙන්න ඇහැකිය කියලා මිස් කෙනෙක් කිව්වා. ඒත් ඒ රාක්ක දාන්න කියලා වෙන තැනක් නැහැ. අපේ කන්තෝරුව තියෙන්නේ ලංකාවේ මිල අධිකම ඉඩකඩක. ඉතින් ඉඩකඩ සීමිතයි.

වෙනද උදේ පාන්දර අපි කැන්ටිමට ගිහින් එක වෙනම මේසෙක ඔක්කෝමල්ලගේ බෑ්ග් ආදිය තියෙනවා. ඒත දැන් එහෙම බැහැ. බෑග් අරගෙන ලග තියාගෙන කන්න ඕනි. ඔෆිස් ආවට කට්ටිය ඔක්කොම තාමත් බෝම්බෙන් දවස් දාහතරක් ගිහිනුත් බයෙන් ඉන්නේ.

අපේ පිරිසිදු කරන ආන්ටියෙක් ඉන්නවා නම සුනිතා. සුනිතා ඇන්ටි ඔය කෝචචිකෙඩේ පල්ලිය තියෙන කොටහේන හරියේ. එයැට පලවෙනි බෝම්බෙ ඇහිල තිබුනා. ඒ වගේම ඊලගට අර වෑන් එක පුපුරුවද්දි එයා ඒ ලග බස් එකක ගිහින් තිබුනා. බෝම්බ සැකේ නිසා බස් එක මගදි හරවන් ඇවිල්ලා තිබුනා.
ගෝල් ෆේස්
වෙනදට හැන්දෑවේ හත හමාරට අටට ගෝල් ෆේස් ගියාම බැටළු ගාලකට ගොඩ වුනා වගේ මහ සෙනග. ඒ වගේම සද්දේ. ඒත් අද මම ගියා. මිනිස්සු විස්සක් නැහැ. කොටින්ම අර මූදට නෙරලා හදලා තියෙන කෑල්ලේ වත් සෙනග නැහැ. පොඩි ඉස්සෝ වඩ කරත්ත දෙක තුනකින් මලානික එලියක් ආවා. කපල් වලට නම් හොද සූපත්තුව. උන්ට කිස් කරන්න විතරක් නෙමෙයි සෙක්ස් කරන්නත් පුලුවන් මොකද ඒ තරමටම සෙනග අඩුයි.ඒත් කපලුත් අඩුයි. වෙනදා බංකු ගාව අර බැමි උඩ වාඩිවෙලා ඉන්න කපල් නැහැ. කලුවරින් වෙලිලා ගිහින්. නානා කඩ එකක්ව්ත ඇරලා නැහැ. පොඩිඉස්සො පොට් විතරයි.ඒවයි වත් කාරුවත් නැහැ.

ගෝල් ෆේස් එක නම් සිරාවට හෙන ගහල වගේ. වෙනදට ගෝල් ෆේස් එකේ වාහනයක් පාක් කරගන්න ඉඩක් නැහැ. අද වාහන දෙක තුනකට වැඩිය නැහැ. ඉතාම කලාතුරකින් මුස්ලිම් පවුලක් දෙකක් ඉන්නවා. එයාලත් මේ පාලු මූසල ගතියට බයවෙලා ඉක්මනින් යන්න ගියා.

ඒ එද්දි දැක්කා හිල්ටන් එකට ඇතුල්වෙන්න ඉන්න සුද්දෝ. ඇත්තටම වෙනදා ගොල්පේ්ස බැස්සම විදේශිකයින් ගොඩක් හමුවෙනවා. අද එකම එක විදේශිකයෙක් වත් හමුවුනේ නැහැ. අර හිල්ටන් එකට ඇතුල්වෙන්න උන්නේ පොඩි පවුලක්. අනේ ඒ මිනිස්සුන්ගේ ගමන් මලු ඔක්කෝම එලියෙ තැනක දාගෙන ඒ හැම එකම සිකුරුටි එකෙන් අදිනවා. තවම හරියට බැගේජ් චෙකින් මැෂින් එහෙම ඇවිල්ල නැති නිසා අතින් තමයි චෙක් කිරිම් සිද්ද වෙන්නේ.

ගෝල්ෆේ්ස එකේ තියෙන තඩි කුනු බාල්දියකට බාගයක් වතුර පිරුන වතුර බෝතලයක් දැම්මා එතන හිටපු මනුස්සයෙක් ඩොං ගාල බොල් සද්දයක් ආවා. ඒ කියන්නේ දවල් දවස තිස්සෙම කුනු බාල්දියට මොකුත් වැටිල නැහැ. ඒ ටික දුරක් යද්දි වෙනදා කොහෙද කියලා හොයාගන්න බැරි ලොකු මීයෙක් හිමීට අවදිවෙලා ඇතට දුවලා ගියා. පලාතම පාලුවට ගිහින්. මග එද්දි දැක්කා බයික් නවත්වලා චෙක් කරනවා. තම්බි මනුස්සයෙක් ස්කූටියක. ඒ මිනිහා මේ ලගට යනවා කියල සේප් වෙලා යන්න ගියා. ඒත් හරිගියේ නැහැ. එයාෆෝස් එකේ භටයා තදින් හිටියා. ඉන් ප්සසේ සීට් එක ඇරලා උස්සලා පැත්තකට කරලා ඔක්කෝම පෙන්නුවා. මේ දවස්වල ඔහොම තමයි හැමෝටම කරදර.

කොළඹ ඝන සැරේට මිනිස්සු ගැවසෙන තැනක්. ඒත් දැන් එහෙම නැහැ. පාරේ අද හැන්දෑවේ නිකං ඇවිදන් යනකොට මට මං මේ වෙන මනුස්සයෝ අඩු රටක යනවාද කියල හිතුනා. හැමතැනම පොලිසිය, හැමතැනම ආමි එයාෆෝස් නේවි එකෙන් ඉන්නවා.

මම කොළඹ ඇවිත් අවුරුදු 13ක්. මම තාම ගමේ චන්දේ තියෙනමිනිහෙක්. ඒත් මම ඉන්නේ කොළඹ. මහා කටුකයි වංචාකාරයෝ ගොඩයි. රැවටිලිකාරයෝ ගොඩයි. කියන කොළඹ මට දැන් මගේ ගම වෙලා ඉවරයි. අද ටැක්සි කාරයොන්ට හයර් නැහැ. මුස්ලිම් කඩේට මිනිහෙක් යන්නේ නැහැ. බුල්ත් විඩ තේ වතුර, ස්වීප් විකුනන අයට විතරක් නෙමෙයි හිගාකාලා ජීවත් වෙන මිනිහාට හිගමනක් වත් නැහැ.

බෝම්බ කාරයෝ එකක් නෙමෙයි 7ක් ආවා. සමහර විට ඉස්ලාමීය අන්තවාදය නොවෙයි වෙන හේතු හින්දා බෝම්බ හදන්න බෝම්බ ගහන්න කැමති අය තවත් ඇති. තවත් එය මේ සිද්දියට පලි ගන්න මේ සිද්දියට පාඩම් උගන්වන්න බෝම්බ ගහන්න කැමැත්තෙනුත් ඇති. ඇත්තටම අවසාන වසයෙන් අහන්න තියෙන්නේ එක දෙයයි. කවුරු හරි බෝම්බ ගහල මොනවාහරි ලබාගත්තද? ඒ මොනවද?

මොකුත් නැහැ. මොකුත්ම නැහැ.

බෝම්බකාරයා

තමන්
තමුන්ගේ ලෙයින් හැදුනු දරුවන්
ආදරනීය අම්මා තාත්තා
බිරිද හෝ සැමියා
යාලු මිත්රයින්,
තමන්ගේ ජාතියේ කට්ටිය,

ලංකාවේ මිනිස්සු ආදි ඔක්කෝමල්ල අමාරුවෙ දැම්මා. ඒත් බෝම්බකාරයා බෝම්බ ගහලා ලබාගත්ත දෙයක් තියෙද? නෑ.. 
ලබාගන්න දෙයක් තිනෙවාද?
නෑ.. 

Saturday, April 27, 2019

යළි දිවයිනට

ඊලග පාන්දර බස් සේවාව
මේ ඉරිදා රාත්තිරි. එත් බස් එක පිරිල නැහැ. මම හිටියා මට එහාපැ්තෙ කාරුවත් නැහැ. ඊලග සීට් එකේ ඊලග පැත්තේ ජනේලේ ගාව ගෑනියෙක් ආව රෙද්ද දිග ඇරගත්තා නිදි නිදි නිදි. එදා රෑ වුනා බස් එකේම. බස් එක චූ දාන්න නැවැත්තු වෙලාවේ දුවල ගිහින් චූ දාල ආවා. වීරයා වගේ වගේ කන්ද  බැස්සට දැන් ඉතින් අපි වයස නේ. පොඩ්ඩක් විතර අමාරුයි. අමාරු වුනාට කදු නැගල බැහැලම දැන් අර ඊලග දවසේ කකුල උස්සගන්න බැරිවෙන්න පේන් එකක් එන ලිමට් එක ගිහින්.
මෝ චිට් වලින් බහිද්දි පාන්දර 4යි. කලින් දවසම බස් වල කදු වල කකුල් වලට වදදීගෙන හිටිය නේ. ඊලග දවසෙත් බැංකෝක් වල පොඩ්ඩක් විතර ඇවිදින්න කියලා හිටියේ. මම හෝටල් බැලුවා මයේ අම්බේ බැංකොක් වල ගනන්.අ නික් සින් එක තමයි මට දැන් දවස් දෙකකට ගෙවන්න වෙනවා. එක පැත්තකින් මගේ බජට් එක වුනේ බාත් 15,000ක් ගමනට. දැන් සල්ලි ටිකක් ඉතුරුත් එක්ක. ඒ නිසා ඉතින් හෝටල කාමරයක් අරගෙන සැපේ ටිකක් නිදාගන්න හිතුවා.
මේවා කියන්න ඕනි ටෝන් එක මේම නෙමෙයි. ඒක මම දන්නවා. ඒ කියන්නෙ හැමතිස්සේම සල්ල ගැනම කියද්දි නිකං මගේ වැලියු එක අඩුවෙන සීන් එකක් යනවා. ඒත් අපි ගත්තොත් ලංකාවෙන් එලියට නොයන්න එක පදාන හේතුවක් තමයි සල්ලි. මිනිස්සු ආසයි රටින් එලියට ගිහින් තැන් තැන් බලන්න. ඒත් රටින් එලියට අඩියක් තිබ්බත් ලක්ස එකහමාරක් විතර තැලෙනවා කියලා තමයි කට්ටිය හිතන්නේ. ඉතින් දවස් 10ක තායි ටුවරක් ලක්ශයකට කිට්ුවෙන් කම්ප්ලිට් කරගත්තා කිව්වම එක්තරා ලෙවල් එකකට. ඒක කොහෙමද කලේ කියලා දැනගන්න ආස අය ඇති. එයාලට තමයි මේ සල්ලි විස්තර කියන්නේ.
එහෙම නැතුව මට පොයිය ගහන්න ඕනි නම්. මෝචිට් ආවා. ලගම තියෙන හෝටල බැලුවා අගොඩ් එකෙන් බුක්කලා බාත් 1500යි රූම් එකට. ඕක ගානක් නැහැ ඉතින් ලංකාවෙ හිටයත් මගේ චොයිස් එක ත්‍රීස්ටාර් වගේ යන එක. බජට් තැන් හොයලා වාත වෙන්න බැහැ නේ. ඒ නිසා මේම මේම කියලා ලියන්න තිබුනා. ඒත් ඒම පොයි ලයින් එක ලියන්න ගොඩක් අය ඉන්නවා නේ. ඉතින් මම මගේ ලයින් එකටම ලියනවා.
සාමාන්‍යෙයන් බස් නැවතුමක් කියන්නේ කාක්කෝ. මම කෝකටත් කියලා බස් එකෙන් බැහැල මූලික කාක්කෝ ටික එහාට මෙහෙට වෙනකල් ටිකක් උන්නා. ඉදලා අහක් වෙලා තව විනාඩි 10ක් විතර වාඩිවෙල උන්න ාබංකුවක් උඩ. ඉන් ප්සසේ හිමීට මෝටර් සයිකල් ටැක්සි බුවෙක්ව ටොක් කලා. මම කිවවේ මට ගෙවන්න පුලුවන් බාත් 500යි. මට කාමරයකි හොයාදෙන්න පුලුවන්ද ඒසී එක්ක. ?
නවාතැන
පොර රායිට් කිව්වා. ඒ වෙලාවේ අගෝඩ බුකින් පෙන්නුව ලගපාත කාමර සේරම වගේ ඊට වඩා ගනන්. 600යි 700යි. පොරගෙ බයික් එකේ නැග්ගා පොර මාව ගෙනිච්චා ඒ ළගපාතම බැංග් සූ වලට. බැංග් සූ වල ප්‍රාෙසට් කෝට් කියන ප්ලේස් එකක්. ඒකේ අපාර්ට්මන්ට් තියෙන්නේ. බුකින් වත් අගොඩ්වත් ගූගල්වත් නැති ඒත් සුපිරි තැනක්. අවුට් සිටි වල හෙවත් ටවුමෙන් පිට තරම්ම ඉඩකඩ සැප නැතත් බැංකොක් වල හැටියට කාමරේ ඒ සී බාත්රූම් ඩබල් බෙඩ් එක්ක සුපිරියට තිබ්බා. මහ පාන්දර කවුන්ටර් බුවා කූද්දලා ටැක්සි බුවාම මට කාමරේ පෙන්වලා ගියා.
ටැක්සි කාරයා කියක් හරි යටිමඩි ගහගන්න ඇති. අනෙක රෑ නිසා බාත් 50 දුරට 100ක් අදින්න ඇති. එකාතකින් අපි පැතලිව කල්පනා කලොත් මේ ටැක්සි බුවාලට කියලා කාමරයක් බුක් කරගත්තෝතින් ඒ අය 10%ක් ගන්නවා කියමු. ඉතින් ඔය වගේම මාජින් එකක් ඒ අය  පන්නනවා අගෝඩහෝ බුකින් සයිට්ස් වලින් බුක් කලත්. අපිට හරියටඅ පේ රික්වයමන්ට් කියාගන්න ැහකි නම් ඇත්තටම සමහර කාක්කෝ කියන්නෙත් එක්තරා විදියට අපිට ඕනි දේවල් හොයාදෙන ඒජනත්යෝ වගේ ජාතියක්.
ඒක මැක්සා ලොකේශන් එක. සාමාන්‍යෙයන් සිටි වල රූම් බුක් කරද්දි කෝච්චි වලට කි්ට්ටුද? පාරට කි්ටුද? ලගපාත ටැක්සි තියේද? කෑම කඩ තයේද කියලා බලන්න ඕනි පොතේ හැටියට. මට ඒ මෝටර් සයිකල් ටැක්සි මාමා හොයලා දුන්න තැන මෙට්‍රො එකට කෝච්චි ස්ටේශමට මීටර 500යි. එලිටය බැස්ස ගමන් කෑම කඩ, ටැක්සි ස්ටේශම බැස්ස තැනම. සමහර වෙලාවට වාසනාව වෙන්න ඇති. ඒත් මම හිතන්නේ තායි මිනිස්සු එහෙමයි. ලංකාවේ නම් පෙටා බැහැලා කොටුවේ ඉන්න කාක්කෝ ටෝක් කලොත් මම හිතන් නැහැ උන් මහ රෑ මේ වගේ හොද තැනක හොද ගානට කාමරයක් සෙක් කරාවිය කියලා.
ජේ ජේ මෝල් සහ චටුචක්
මම උන්නේ බංග් සූ වල. ලගම ෂොපින් මෝල් එක සර්ච් කලාම සර්ච් වුනේ ජේ ජේ මෝ්ල එක. මම පයින් යන්න කියලා ගත්තා. ම්ම්හු. කිලෝමීටර 4ක් වගේ. අනික පයින් යෑම තායි උන් කරන්නේ අඩුවෙන් වගේ. පයින් යන එකෙක් හමුවෙන්නේ කලාතුරකින්. ඒ ගමන මෝටර්සයිකල් ටැක්සියකින් ජේ ජේ මෝල් ගියා. ඇත්තටම ජේ ජේ මෝල් වල බඩු පට්ට ගනන්. ලග තිබුන චටුචක් මාකට් ක සදුදා වහලා. මම සදුදා ආපු නිසා චටුචක් එක මිස් වුනා.
ජේ ජේ මෝල් එකේ ඒ ටී එම් තිබුනා. ඒ වගේම සල්ලි මාරුකරගන්න තැනුත් තිබුනා. බාත් 220ක් කැපුනට මම කලින් කියාපු විදියට ලේසිම වැඩේ ඒ ටී එම් වලින් සල්ලි අදින එක. ඉතින් මම සල්ලි ටිකකුත් අරගෙන ටිකක් කැරකුනා. කෑමද බිීමද විසිතුරු බඩුද අයිටම් ගොඩායි. ඒත් ජේ ජේ එකේ මිල වැඩියි.
නැවත නවාතැනට
මෙතැනදි මම ගියේ මෝටේ සයිකල් ටැක්සියක. දැන් හරි ආයේ කොහොමද මම ඉන්න නවාතැනට යන්නේ. පී එස් ප්‍රාෙසට් කෝට් කියන ප්ලේස් එකේ තමයි මම ඉදියේ බැංග් සූ වල. බංග් සූ කියන පලාතේ ස්ටේශන් එක මෙට්‍රො එක තියෙන තැන මම දන්නේ නැහැ. මට අසාධාරන සැකයක් ආවා මට මේ ගමන් බැංකොක් වල රවුන් ගැහුවොත් ආයේ පාර හොයාගන්න එක ගැන. පී එස් කෝට් කියලා සර්ච් කලාම තැන් ගොඩක් පෙන්වනවා මැප් එකේ. කෝකටත් කියලා ආයේම නවාතැනට ගිහින් පබ්ලික් ටාන්ස්පෝ්ට් වලින් චයින ටවුන් යනවා කියලා හිතුවා.
නවාතැනට ගිහින් ආයේ මීටර හයසීයක් විතර පයින් බඩගෑවම ඔන්න සෙට් වුනා බැංග් සූ මෙට්‍රො ස්ටේශන් එක. බැංග් සූ වලින් ටිකැට් ගත්තා හුවා ලම්පෝන් වලට. හුවා ලම්පෝ්න කිට්ටුව තමයි චයින ටවුන් තියෙන්නේ. චයින ටවුන් සිරා ප්ලේස් එකක්.
චයින ටවුන්
ඉස්සර කාලේ චායෝ ප්‍රායා නදිය දිගේ වෙලදාමේ ආපු චීන්නු ඉදපු දිහාව තමයි චයින ටවුන්. මේ හරියේ ඉදලා රිවර් එකට කිට්ටුයි මැප් එක අනුව. ඒත දැක්ක රිවර් එකක් නම් නැහැ. ස්ටේශන් එකේ ඉදන් ටිකක් දුරයි චයින ටවුන් වලට. මෙට්‍රො එකෙන් බැස්ස ගමන් මෝටර්සයිකල් ටැක්සියක් ගත්ත නම් චයින ටවුන් බහින්න පුලුවන් සුටුස් ගාලා. මම ඉතින් පයින්ම ඇද්දා.
චයින ටවුන් කියන්නේ ඇත්තටම හෝල්සේල් මාකට් එකක්. සපත්තු,රෙදිපිලි, හාඩ්වෙයාර් බඩු, බෑග්ස්, ලෙදර් ප්‍රොඩක්ට්, මංගල උපකරණ, විසිතුරු බඩු, කොන්ඩ කටු, වගේ ලොකු රේනජ් එකක බඩු තියෙනවා. ඒත් හෝල්සේල් ප්‍රයිස් එකට දෙනනේ කෑලි 12ක් ගත්තාම.
මම රවුමක් දාලා ඇත්තටම මොකුත් වැඩිය නොගෙන ආවා. මම මුලින්ම බැංකොක් ආපු දවසේ ගිය බැංකාපි වල රෙදි සපත්තු බෑග් සිල්ලරට ලාබෙට ගන්න පුලුවන්කම තිබුනා ෂොපින් මෝල් වල. ඒත් චයින ස්ට්‍රිට් වල සිල්ලර මිල අඩු නැහැ. ටිකක් වැඩියි කියලා තමයි හිතුනේ.
මම එන ෆ්ලයිට් එකට බැගේජ් එකක් දැම්මා. ඒත් මොකුත් වැඩිය අරන් ආවේ නැහැ. මට හිතුන දෙයක් තමයි ඇත්තටම මේවෑ බඩු ලාබ ඇති. ඒත් ඉතින් අපි වගේ ගෙදර අයට ඕනි ඇදුම් කෑලි ටිකක් ගන්න වගේ වැඩකට ලංකාවේ තැන් ටික වාසියි. සමහර විට බැංකොක් වල වෙන ඒරියා ඇති ලාබෙට. ඒත් සොපින් කියන්නේ මම එච්චර ඉන්ටරෙස්ට් සබ් එකක් නෙමෙයි. අනෙක් පැත්තෙන් පිටකොටුව කටේම රක්ශාව කරන මට පිටකොටුවෙන් වුනත් ඕනි දෙයක් ගන්න හැකි නෙ.
ෂොපින් වැඩේ බාගෙට කරලා ඔය කොන්ඩකටු සපත්තු බෑග් බෙල්ට් වගේ සුකුරුත්තන් ටික්ක අරගෙන නවාතැනට ආවා. ඇවිත් එතැනින් ටැක්සියක් ගහන් එයාපෝට් එකට ගියා. ඇත්තටම එයාපෝට් එකට ටැක්සිය වැදුනේ මීටර් එක බාත් 180යි. මම බාත් දෙසියක් ඩයිවරයට දුන්නා.
ගුවන් තොටට ආවම එකම ටයිම් එකට එයා ඒසියා ප්ලයිට් තුනක් අදිනවා.මල කෙලියයි ඉතින් මාර ට්‍රැෆික්.ඇත්තටම මගේ මලු දෙකක් තිබුනට දෙකේම කිලෝ දහයක් නැහැ. ඒදෙකම කිසි ගින්නක් නැතුව ගෙනියන්න තිබුනා. ඒත් මම තව බෑග් එකක් ගෙනියන්න මෙව්වා එකක් දාලා තිබුනා. ඒ නිසා ඒක ලැගේජ් දැම්මා.
තායි දෙවනි එයා පොට් එක වෙච්චි දොන් මුවන් එකයි ලංකාවේ එකයි අහසට පොලව වගෙ. එහේ සුපිරිකියනවා නෙමෙ. ඒක හරි ඇක්ටිව්. මිනිස්සු රෙස්පොන්ස් කරනවා. ලංකාවේ එක මැරිලා වගේ.අ ැවිදින මලමිනි ටිකක් වගේ ලංකාවේ එයාපෝට් එක.
ඉතින් එතනින් එලියට  ආවම ටැක්සි කාක්කො. මේ කියනනේ කටුනායක ගැන. ටිකක් විතර එහායින් තිබුනා ඒ සි බස් එකක්. ඒකේ නැග්ගා. ඒ සී බස් එක ටිකක් විතර වෙලා ගියා එන්න ඒත් ඉතින් පැයකින් විතර යාන්තම්කොට කොට ආවා. ගුවන් තොටුපලයට යන්න ටැක්සි. ඉන් පස්සේ පරිවාර සෙනග. මම රට ඉදන් එනකල් බලං ඉන්න කට්ටිය කවුරුවත් මට නැහැ. ඉතින් බස් එකේ ඇවිත් බෝඩිමට ගොඩ වුනා.
මේ අවසාන කෑලි දැම්මේ රට යනවා අපිට දුකයි. ඇත්ත කාලයක් ඉන්න රට යනවා නම් කට්ටිය එක්ක යන එක වටිනවා.එ ්ත් ඉතින් ටුවර් එක්ක කියන්නේ ලොකු දෙයක් නෙමෙ නේ. ඕකට එයාපොට් ගානේ රස්තියාදු වෙන්න කාරුවත් ඕනි නැහැ.
දවස් දහයක් රෑ 10ක් ( ඇත්තටම මේ කාලේ කොච්චරද කියන්න මටත් නිච්චියක් නැහැ) මම තායිලන්තේ උන්නා. හැමෝම යන පතායා පුකෙට් සහ බැංකොක් වීදි වලට ගියෙත් නැහැ. හැමෝම යන නිසාම ස්කිප් කලානෙමෙයි. අපේ රට සංචාරකයෝ එන රටක්. ඉතින් සංචාරකයෝ හම්බෙන්න නම් ඔය හික්කා, ට්‍රින්කෝ ඇල්ල පැත්තට ගියාම සිගිරියට නුවරට ගියාම හැකි. ඒත් රටතොට බලාගන්න නම් ඒම බැහැ. මට ඕනි වුනේ රට තටෙ ආදිය මිනිස්සු ජීවත්වෙන විදියට ආදිය බලලා ඒ රටේ ලෝකල් ටුවර් බුවෙක් විදියට ට්‍රැවල් කරන්න. මගේ ගෝල් එක හිතුවටත් වඩා සක්සස් වුනා.
ඇත්තටම තායිලන්තයවගේ රටකට යන සුද්දෙක් අපේ වගේ රටකට ගෙන්වාගැනීමත් ටිකක් අමාරු රාජකාරියක්. මොකද තායි රට කියන්නේම ටුවරිස්ට්ලට මාර සපෝටිව් සිස්ටම් තියෙන රටක්. තායි වල හොදම සල්ලිකාර ටුවරිස්ට්ලාට වගේම බැක්පැකර්ස්ලටත් බොහොම ලේසියෙන් ට්‍රැවල් කරන්නට හැකියාව තියෙනවා. අද වෙද්දි අපේ රටේ බෝම්බ ප්‍රහාර එක්ක ටුවරිසම් අනතුරේ ලක්වෙලා. ඉතාම කණගාටුදායක විදියට සාමාන්‍ය ජන ජීවිතය කඩාගෙන වැටෙන ලයින ්එකක් පෙන්නුම් කරනවා. මම දැකපු තායි එයාපෝට්, තායි දුම්රිය නැවතුම්, තායි බස් නැවතුම් තායි නගර සැලැසුම් ආදිය හැම දෙයක්ම ලංකාවට වඩා දියුණුයි. ලංකාවේ පෙටා බස් නැවතුමට ඇත්තටම මොකද්ද තියෙන එන්ටරන්ස් එක? එහෙම එකක් නැහැ.හිතුන හිතුන පැතිවලින් බස් නැවතුමට එනවා. ඒ වගේම බස් නැවතුමට හරියට ටැක්සි පාක් එකක් නැහැ.. මිනිහෙක්ට වාහනෙකින් ඇවිත් දුර බස් එකකට යන්න බහින්න තැනක් නැහැ. බස් බුක්කරගන්න ක්‍රමවේද නැහැ.
මම ගිහින් තිනේනේ රටවල් තුනයි. නේපාලය, ඉන්දියාව,තායි රට. ඇත්තටම සංචාරකයින්ට විතරක් නෙමෙයි සාමාන්‍ය ජනයාටත් ලංකාවට වඩා හොද පොදු ප්‍රවාහන සේවයක් ඒ රටවල් තුනේ තියෙනවා.
ඉතින් ආයේ සංචාරයක් ගියොත් ආයේ හමුවෙමු.