සාගර සාගර ආන්න ආන්න පොඩ්ඩක් හිමින් යමන්.. තරමක් විසාල වයසේ පාසල් ළමුන් දෙදෙනෙක්ද මවක්ද සිටින තැනකදී මිගාර හාමුදුරුවෝ කෑ ගහන්නට විය.
මිගාර හාමුදුරුවෝ අපහසුවෙන් පිටුපස බැලුවේය. හරවන් යමන්.. නැවත හරවාගෙන ගොස් මිගාර හාමුදුරුවෝ ඒ කාන්තාව සමග කතා කරන්නට විය.
පෙරැත්ත කලමුත් හාමුදුරුවන්ගේ රථයේ නැගීමට කාන්තාව අකමැති විය. ළමුන්ගේ මුහුනේ නම් වාහනයේ නැගීමට ආසාව තිබුනත් අම්මාගේ නොකැමැත්ත පිට ඔවුන් තරමක් සංසුන් විය. මදකින් ළමුන් දෙදෙනා විසින් හාමුදුරුවෝ අදුනාගන්නා ලදී. ඉන් පසු ළමුන්ෙ දදෙනා මදක් සිනාසෙන්නට ළමුන්ගෙන් හාමුදුරුවෝ ඇසූ පස්නවලට ඔවුන් දෙදෙනා සාමාන්‍ය පිළිතුරු දුනි. හාමුදුරුවෝ නැවත හැරී එන්නට හදන විට හාමුදුරුවන්ට වදින්නට දරුවන් නැමෙන්නට විය.
වැඩක් නෑ දරුවෝ මේ පාර මැද කලිසන් වල කුණු ගාගන්න. ඔය ඇත්තොත් නැමෙන්ඩ අවශ්‍ය නෑ. ඔහොම ඉන්න. එහෙනන් මම යන්නන් මම මේ බණකට වඩින ගමන්.. කියා හාමුදුරුවෝ සිය අවුට්ලෑන්ඩරයට නැවත වැඩියේය.
අවුට්ලෑන්ඩර රථයට වැඩි මිගාර හාමුදුරුවෝ කෝල් එකක් ගත්තේය. මහත්තයෝ මම හොදයි කිව්ව තමයි. ඒ වුනාට දැන් මට මේක ටිකක් වැඩි වගේ. ටිකක් පරණ මොකක් හරි කබලක් මට තිවුනා නම් ඇති. සමාවෙන්න මහත්තයෝ මට පොඩි කලකිරීමක් වගේ එකක් ආවා හදිසියේ. දැන් මට මේ වාහනේ ටිකක් වැඩියි. මහත්තයා ගාව ඔය සේල් එකේ තියෙනන් විතරක් මට එකක් දෙන්න. මම හෙටම මහත්තයට මේ වාහනේ ගෙනත් දෙන්නන්.
සාගර උඹ කැමතිද මම පරණ වාහනේක ගියොත් ඒක එලවන්න. මේ වගේ සැප නෑ හොදෙයි. උඹ දිහා ගෑනු හැරිල බලන්නෙත් නෑ හොදෙයි. අමාරුවෙයි උඹට. උඹ කැමති නන් මා ගාව හිටපන්. නැත්තං පලයන්.. මම මාස තුනක පඩි දෙන්නන්. මට දැන් එච්චර සැප ඕන නෑ බන්.
සාගර වැඩි කතාවක් නැතිව. හාමුදුරුවනේ මම ඩ්‍රයිවර් නෙ. හාමුදරුවෝ මට මොක දුන්නත් මම එලවන්නන්. අනෙක හාමුදුරුවෝ මට කොරපු උදව් මට අමතක කරන්න බෑනේ. සාගර කියන්නට විය.
ඒ පණ්ඩිතකන් ඕන නෑ සාගර. උඹ යනවා නම් මගේ ඒ ගැන අමනාපයක් නෑ. ගියයි කියල අපි මැරිල උපදින් නෑනේ බන්. උඹ ඕන වෙලාවක උදව්වක් ඕන වුනොත් වරෙන්. පන්සල් වලට එන්න කාටවත් බැරිකමක් නැහැ නෙ. මිගාර හාමුදුරුවෝ කියන්නට විය.
ටික වෙලාවක් දෙදෙනාම ඔහේ කල්පනාවේ නිමග්නව ගමන් කරන්නට විය. සාගර ටිකක් හිමින් යමන්. බණ කියන්න නෙ බන් යන්නේ. මොකෝ මම ඉස්පිරිතාලකට යනවැ. මොකටද බන් එකාතකින් වේගෙන් ගිහින්.
වෙනදා ඉක්මනින් යන්නට යැයි ඉල්ලීම් කරන මිගාර හාමුදුරුවන්ගේ මේ ඉල්ලීම ගැන සාගරට පුදුම හිතුනි.
හාමුදරුවනේ අර කවුද? හාමුදුරුවනේග් කලින් ඥාති කෙනෙක්ද? සාගර කෙලින්ම ඇසුවේය. ඇයත් ඒ ළමුන්ෙ දදෙනාත් හමුවූ පසු හාමුදුරුවෝ එකවරම වෙනස් වුන සැටි සාගරට පෙනුනේය.
ඥාති නෙමෙයි බං සාගර.ඒ මම කාලයක් ට්‍රයි කල ගර්ල්පෙන්. මම ට්‍රයි කල විතරයි. උඹ කතා හදන්න එපා. ඒ කෙනා මට කැමති වුනේ නෑ. ඒ ළමයි දෙන්න ඉපදෙන්න කලිනුත් ඉපදුනාට පසේසත් මම යාලුවෙක් වගේ ලගින්ම හිටියා.. ළමයි දෙන්න අවුරුදු 3-7 වයසෙදි ඒ තාත්තා ළමයිව දාල ගියා. ඒ කාලේ ඔය අවන්තිට තිබුනා කාර් එකක්. හැබැයි ඒ වෙද්දි අවන්ති ඩ්‍රයිවින් දන් නෑ.. ගිහි කාලේ මම වසන්ත නෙ. වසන්ත වැඩක් නැත්තං වරෙන් ලේනස් යන්න මට අවන්ති කතා කලා. අවන්ති එතකොට බැදලා ඇරෙන්න කිට්ටුව හිටියත් මට බෑ කියන්න බැරි වුනා. මම ලේනස් ගියා.
මට ඒත් වාහනයක් නෑනෙ එලවන්න. ඉතින් අවන්ති එයාගේ වාහනේ පුරුදු වෙනවා. මාත් ඔය ඉස්සරහ වාඩිවෙල යනවා.. ඔන්න ඔහොමයි සාගර ඒක වුනේ..
මෙතන වාඩිවෙල යනකොට මට හාන්දුරුවනේ කියන්නෙ නෑ අවන්ති.. එක සැරයක් මම ඉන්න පැත්ත සිග්නල් කණුවක වැදුනා කාර් එක. මම බැන්නා සයිඩ් කණ්නාඩි දෙක බලන්න එපැයිය කියල. අවන්ති කීවේ නැතයි.. වසන්ත තවුසෙ තැම්බ වගේ දාගන යන්නෙ ඒකට තමයි. තෞසේ එලෝ විකාරෙන් කල්පනා කර කර යනවා. මම ම හැමදේම බලන්න ඕන. කන්නාඩියයි පස්සයි ඔක්කම.. පසසේ දෙන්නම සද්දෙන් හිනා වුනා. හාමුදුරුවෝ නිහඩ විය.
ඒක තමයි ළමයි හාමුදුරුවෝ පස්සේ අදුනගත්තා. මම දැක්කා ටික වෙලාවක් ගියා එයාලට අදුනගන්න හැබැයි ගෑනු කෙනානම් හාන්දරුවන්ව ඉක්මනින්ම බැස්ස හැටියෙම වගේ අදුනගත්ත. සාගර කිව්වේය.
සාගර උඹත් සී සී ටී වී එක වගේ නේ. නොදකින දෙයක් නෑ. අවන්තිට බන් මගේ කටහඩින් පුලුවන් මම පනහක් හැටක් අතර හිටියත් මාව අදුනගන්න. මටත් අවන්තිව අදුනගන්න පුලුවන්. අපි ඒ ලෙවල් කාලෙ ඉදලා අවුරුදු 4ක් යාලුවෝ.
ඉතින් සාගර ඒ කාර් ගමන ඒ කාලේ මගේ පෘතග්ජන හිතට ගොඩක් වැදුනා. කාර් පුරුදු වෙලා දැන් ළමයිත් පටවන් යනවා අවන්ති. එතකොට අවන්තිට අලුත් බෝයිපෙන් කෙනෙක් හිටියා ඒ මනුස්සයා හාබර් එකේ වැඩකරන ලොකු තැනක්. මම එතකොටත් නිකං ටයිප් සෙටින් වැඩ කරන නිකංබාස් වසන්ත කෙනෙක්..
අලුත් බෝයිපෙන් එච්චර ඉක්මනට එයාගේ ජීවිතේට එයිය කියල මම හිතුවෙ නැ බන්. කොහෙද ඉතින්. ලොකේ වෙනස් වුනා. එදා කාර් එකේ යන ගමන් එකපාර ටොයොටා හයිලක්ස් එකකට පිටිපස්සේ කාර් එක නවත්තලා අවන්ති කියාගෙන ගියා අරයාගේ කැබ් එක මේ.. මම ගිහින් ටාර් ගාල එන්නන් මේ දෙන්න ශේප් කරගන්න කියල.
ඔතන පොඩි ළමයට තුනයි නේ. ඌ දැන් කාර් එක ඇතුලේ මහා සද්දෙන් අඩනවා. අනෙක් ළමයා ඌව නලවන්න හදනවා. අම්මා අර ඉස්සරහ හයිලක්ස් එකේ පෙම් කෙලිනවා අලුත් එකා එක්ක. මම මේ මොකක්ද වුනේ ඇයි මම මෙතන මට මෙතන තියෙන චරිතේ මොකක්ද? මම මේ ළමයිගේ ආයම්මද? ආදී වශයෙන් හිතාගන්න බැරුව ඉන්නවා.
අර ළමයා සද්දෙන් අඩනවා. ඒත් මට අවන්තිට කෝල් එකක් දීලා කියන්න හිතුනේ නෑ. ඒ දෙන්නා හයිලක්ස් එක ඇතුලේ මොනව කතාකලාද මම දන්නේ නෑ. හාමුදුරුවෝ නැවත කල්පනාවට වැටුනේය.
කැත වැඩේ නේ හාමුදුරුවනේ ගෑනු ඔහොම තමයි හාන්දරුවනේ අපි මේ බැදලය කියල නෑ ඉතින් අපේ ගෑනුත්.. සාගර කියවන්නට විය.
එහෙම කියන්න එපා සාගර. හොද ගෑනු ඉන්නවා. අවන්ති එහෙම නරක කෙනෙක් නෙමෙයි. එයයි දැනගෙන හිටියා මගේ එහෙම පෙඩි අදහසක් තියෙනවා කියලා. ඒත් ඒක එච්චර ලොකු එකක් නෙමෙයි කියල එයා හිතන්න ඇති.ඇරත් මම කවුද සාගර ඒ කාලේ. මට ඒ කාර් එක දෑවැද්දට ලැබුනත් ඒකට පැට්‍රල් ගහනන්නත් බැරි තරමට පුංචි මිනිහෙක්. කොච්චර අප්සැට් වුනත් ඇත්ත වෙනස් වෙන්නේ නෑනේ සාගර.. මාව ඒ ලෙවල් කාලේ හැලුනේ.. මචං මට උඹ එක්ක දුක්විදින්න බෑ බන්. මම ආසයි අඩනවා වුනත් ටිකක් හොද තැනකට වෙලා අඩන්න.. කියල. අවන්ති ඒක කිවවේ ටවුමෙ ලොකු මාර ගහයටදි.
ඉන් පස්සේ ආයෙත් කාලෙකට පස්සේ ඒ කසාදේ ඇරෙන්න කිට්ටුව මට හම්බුනා.. මරුති ඇල්ටො එකේ ඒකත් එයාගේ.. මම ඉද්දි එයා ගියා හයිලක්ස් එකේ බෝයිපෙන්ව මීට් වෙන්න මට ළමයි දෙන්නව දාලා. ඔහොම තමයි බන්.. හාමුදුරුවන්ද විස්සෝප වන්නට විය.
ටික වෙලාවක් නිශ්ෂබ්ධතාවය රජයන්නට විය.
ඒක හින්දද හාමුදුරුවෝ කලකිරිල මහණ වුනේ. සාගර අසන්නට විය.
උඹ හිතුවේ මම කලිකිරුන කියලද? හාමුදුරුවෝ නැවත පස්න කලේය.
මම වගේ එවුන් ඊට වඩා හරිම බොලදයි සාගර. තව විනාඩි පාලහකින් මම මිනිස්සුන්ට සසර කතර එතෙර වෙන හැටි කියාවි. හැබැයි මට ඒ සිදුවීම අතෑරගන්න බැරි වුනා.
අද මම අවුට්ලෑන්ඩර් එකක ඉන්න එක අහම්බයක් නෙමෙයි බන්. එයාව ළමයි දෙන්න එක්ක අද මෙහෙම හම්බුන එක අහම්බයක් හැබැයි මේ ඉසවේව් ඒ කෙනා ඉන්නවා කොයි මෙහොතක හමුවෙයිය කියන එක මම දැනගෙන හිටියා.
මිනිස්සු වෙලාවකට හරි බොලදයි සාගර. මම බණ කියලා කියලා කියලා ජනප්‍රිය වෙලා මේ ලොකු අවුට්ලෑන්ඩර් එක අරගෙන එකම මොහොතක හරි මට අවන්තිට පෙන්වන්න ඕන වුනා. කලින් සැරේ වගේ වෙන කබල් වාහනේකින් බැහැලා අවන්ති මගේ මේ ලොකු වාහනේට නැගලා සතුටින් ඉන්නවා බලන්න මට ඕන වුනා.
ඒත් මට එයාට පෙන්වන්න වුනේ මොකක්ද? මේ තට්ට ගෙඩිය. මේ චීවරේ. වචන වලින් මාව ඇදින්නා. මම හිතනනෙ මගේ මේ අවුට්ලෑන්ඩර් එක දැන් එයාට වටින්නේ නැතිව ඇති. දැන් මේ අවුට්ලෑන්ඩර් එකේ මම යනකොට අර වෙන ටයි කෝට් දාපු මහත්තැන් කෙනෙක් යනවා වගේ තේජසක් නැහැ නෙ. මේ කලින් හිටිය මම නෙමෙයි නේ බන්. දැන් ඉතින් මගේ වාහනේට අවන්ති නගින්නේ නෑ. ඒ මනුස්සයත් වයසට ගිහින්. මමත් වයසට ගිහින්. තෝ විතරයි මෙතන හැම එකම තරුණ ඕපදූපය වගේ අහගෙන ඉන්නේ.. හහා හහා හහා...
හාමුදරුවනේ.. ඔබ වහන්සේ මේ වාහනේ අත අඇරලා ආයේ මරුටියක් ගත්තත් මම එනවා ඔබ වහන්සේ එක්ක. සාගර ගෞරවපූර්වකව කියන්නට විය.
හැගීම් වලට වහල් වෙන්න එපා බන්. උඹ කැමති නන් වරෙන්. වෙන හොද තැනක් ආවොත් ගැලවිල පලයන්. මම වගේ ඇලිලා ඉන්න එපා දේවල් වලට.. අපි මේක අද හවසට හොදට හෝදලා හෙට උදේම ගිහින් බාර දෙමු. ඒ මහත්තයගේ හිත හොද නැතිවුනද දන්නෙත් නෑ. එකපාර අවුට්ලෑන්ඩර් එක එපා කිව්වහම.
