දූපතට ගියා කෝ මොක් කියන්නේ ට්රාන්ග් වල තියෙන ලස්සනම දූපතක්. ට්රාන්ග් මූදේ සූටි සූටි දූපත් 18ක් විතර තියෙනවා. කෝ ලිබොන්, කෝ ක්රාඩන්, කෝ ලන්ටා ඒ දුපත් වලින් කීපයක්. මේ මූදේම ටිකක් යට හරියට වෙන්න මැලේසියාවට අයිති ටිකක් ලොකු ලංකාවි දූපත තියෙනවා. මැලේසියාවේ ඉදන් මේ ට්රාන්ග් වලට මම හිතන්නේ පැයක දෙකක බෝට්ටු ගමන තියෙන්නේ. මැලේසියාවෙනුත් සංචාරකයන් එනවා මේ පලාතට. අපිට ඉතින් මැලේසියාවටඅ ැවිත් ආවාය කියලා ලාබයක් නැහැ නේ.අ පි තායිලන්තයටත් වීසා අරන් මැලේසියාවටත් තව වීසා ගන්න එපාය. ඒ නිසා අපිට බැංකොක් වලින් ගුවන් යානෙකින් ට්රාන්ග් ඇවිත් එන එක ලාබයි. ඒත් කාටහරි වීසා ඩබලම තියේ නම් මැලේසියාවේ ලංකාවි දූපතේ ඉදලා තායිලන්තයේ කෝ ලන්ටා ආදී ට්රාන්ග් වල දූපත් වලට බෝට්ටුවේ ඉන්න පහසුව තියෙනවා.
දූපතට ගියාම බැස්ස තැනම තියෙනවා පොඩි ටැක්සි. ටැක්සි කිව්වට ත්රිවිල් වගේ ඒවා. බයික් එකකටම තව පොඩි සයිඩ් එකේ මෙව්වා එකක් සෙට් කරලා ඒවා තමයි දූපතේ එහෙ මෙහෙ යන්නේ. ඇත්තටම දූපතේ සම්පූර්ණ වැඩිම දිග කිලෝමීටර 15ක් නැහැ. පොඩි දූපතක්. ඒත් දූපතමැද කදු තියෙනවා ඒ නිසා ගමනට බයික් හෝ ට්රයිසිකල් යොදාගන්නවා.
දුපතේදි නවතින්න කාමර කලින් මම බුක් කරලා තිබුනේ නැහැ. ඒත් අගෝඩා ඩොට් කොම් සයිට් එකෙන් අඩු මිලට පොට්එ කක් බලලා ස්කිරින් සොට් එකක් අරන් තිබුනේ. මම නැවතුනේ හඩ්ෆරාන් බංගලෝ එකේ. හඩ්ෆරාන් කියන්නේ දූපතේ එහා කෙළවරේ බීච් එකක්. ඒක පට්ට ලස්සන තැන. ඒ කිට්ටුව තියෙන රූම් ප්ලේස් එක්ක තමයි හඩ්ෆරාන් බංගලෝ.
මම අගෝඩ බලද්දි බාත් 260ක් වගේ පෙන්නුවේ එක්කෙනක්ට ගාස්තුව. ඒත් ගිහින් ටෝක් කලාම මගෙන් ඉල්ලනවා කාමරේකට බාත් 500ක්. පස්සෙයි මට සීන් එක තේරුනේ මම අගෝඩ බලලා තියෙන්නේ එක් කෙනෙක්ට. එතකොට පෙන්වන ගාන තමයි අර. මම ඒ වෙලේ ඇග්රි උනේ නැහැ. කෝකටත් එවෙලේ දවල් 12 වෙලත් නැහැ. ඒ නිසා මම ටිකක් වටේ කැරකිලා එන්න ඕනි කියලා යද්දි සෙට් එකක් කන බොන රෙස්ටුරන්ට් එකක් තිබුනා. ටුවරිස්ලා ගැවසෙන තැනක් නිසා පාරේ තැන් තැන් වල පොඩි පොඩි රෙස්ටොරන්ට් ිතයෙනවා.
රෙස්ටුරන්ට් කෑල්ල
රෙස්ටොරන්ට් එකේ සාමාන්ය 19-24 වයසේ ලස්සන ගෑල්ලමෙක් උන්නා. එයා තමයි ජූස් හදන්නේ. තව ඊට වඩා මදක් වැඩි වයසෙ තා එකියක් උන්නා එයා ත් ඕඩර් ගන්නවා ැවඩ කරනවා. තව කැටගල් සයිස් එකේ 7-8 වසරේ ගෑල්ලමයකුත් උන්නා. ඒ අයගේ අම්මා හෝ නැන්දා හෝ කියන්න පුලුවන් වයසේ හැඩ අම්මා කෙනෙක්කුත් උන්නා. එතන කෑමට කදිම තැන. කෑමත් රසයි. මම පුරුද්දට රයිස් ඕඩර් කරලා දැමම සී ෆුඩ් එක්ක. රයිස් කිව්වට අපේ නානගේ කඩේ, හන්දියේ කඩේ රයිස් වගේ නෙමෙයි. රස වෙනස්. ඒත් මම නම් ඒ වෙනස් රසට මනාපයි. හොදට ගසල ඇරියා.රයිස් ගහද්දි පොඩ්ඩක් විතර මිරිස් ඇඩ් කරන්න කියන්න ඕනි. සුද්දගේ දිවට දාන මිරිස් ප්රමාණය අපිට කන්න අමාරුයි.
ඉන් පස්සේ තව ටිකක් ඇවිදලා බැලින්නම් මෙන්න බොලේ ලස්සන බීච් එක තියෙනවා. එතනින් ඒකත් බලලා ඇවිත් තිබ්බ අනෙක් තැනකින් රූම් ඇහුවා. හුටස්. උන්ගෙ රූම් බාත් 800ක්. එ පාර ලැජ්ජාව බෑග් එකෙන් වහන් ආයේ ගියා කලින් තැනට හෙවත් හඩ්ෆරාන් බංගලෝ එකට. ඒකට ගිහින් රූම බුක් කරගත්තා සල්ලි දිලා.
මුන් මගේ නම එහෙම room Register එකේ ලියන්න පට්ට කට්ටක් කෑවා. ඒ එක්කම සුද්දියො වගේකුත් ආවා. එවෙලේ මටත් ටෝක දුන්නා රුම් ඉවරයි එව්ව මෙව්ව කියලා.ඒත් මම දවස්දෙක්කටම බුක් කල නිසා ආයේ මුලට ඇවිත් රූම් එක පන්සීයක් ගානේ දුන්නා. මොනව උනත් රිසප්ශන් හිටි කෙල්ල හිත හොද කෙල්ල.
දූපතේ හඩ්ෆරාන් සයිඩ් එකට ටෘෘ මොබයිල් සිග්නල් නැහැ. යාන්ත්ම තියෙනවා ඒත් මදි බොහොම. ඒත් ඒ අයි එස් සිම් එකට මම හිතන්නේ සිග්නල් තිබුනා. කෙල්ලගේ ෆෝන් එක ඒ අයි එස් වෙන්න ඕනි. එයා ඒකෙන් වයිෆයි හරහා සෙයා කලා සිග්නල්. මම ඉතින් ටුවරිස්ට් සිම් එකක් තියාගෙනත් රෙස්ටොරන්ට් එකට ඇවිත්කෙල්ලගේ වයිෆයි ගියා.
රූම් වරුනාව
රූම් එක නම් එච්චරම සුපිරි නැහැ. සෙයාඩ් බාත්රූම් ඇදන් දෙකක් තිබුනා. ස්කෝල ගොඩනැගිල්ලක් වගේ දිග ගොඩනැගිල්ලක් තනි මහලේ. ඒකේ කාමර කිහිපයක්. කොනේම වොශින් මැෂින් සහ වොශ් රූම ්තිබුනා. ඒක රබර් වත්තක්. රබර් කිරි කපාපු වගක් නම් පෙනුන් නැහැ.වෙනකක් තියා ඒ පැත්තේ ගස් වලපොල් වලු පිටින්. පොල් කඩන එකෙක් නැතුවද කඩවන්න උවමනාවක් නැතුවද මන්දා පොල් කඩල තිබුනෙත් නැහැ. අනික වැටිල තිබුන පොලුත් පැල වෙලා තිබුනා. මට අය්යෝ කියල හිතුනා. ඒ වත්තතෙිබුන පොල් ටික කඩල වික්ක්ත සැර ගානක් හොයාගන්න තිබුනා ලංකවේ නම්.
ඒක තනි රබර් වත්ත. මෙහෙ වගේම මදුරුවෝ. මෙහෙට වැඩිය වෙනස් ඇත්තටම මිනිස්සුයි කෑමයි විතරයි. අවට පරිසරේ මෙහෙ විදියමයි. දූපත් සහ වෙරළබඩ භූ විශමතාවයන් නම් සුපිරි.
බීච් එක
දිග බිච් එක්ක පොඩි මඩ ගතියක් තිබුනා. සුද්දෝ ෆැමිලි ඇවිත් ඉන්නවා. ඔයාලට කියන්න එක සුද්දියෙක් මම ඉන්නවාද කියලා කිසිම ගානක් නැතුව මම විවේක ගන්න අතරේ බිකිනිය ගලවල වෙන බිකිනියක් දාගත්තා. නෝමලි මෙ වගේ තැන්වල බිච් එකේ කැමර් පාවිච්චියක් නැහැ. ඒ නිසා මාත් ෆෝන් එකවත් මානන්න ගියේ නැහැ. මිනිස්සු ෆන් ගන්න තැන නේ. විවේකෙන් ඉන්නේ. ඔය අතර ඉතින් මම ටිකක් විවේක අරං හොදකෝපි කෝප්පයක් එහෙම ගැහුවා බී්ච එකෙ තිබුන ස්පොට් එකෙකින් අරගෙන.
කලින් කීවත් වගෙ මේ බච් එකට කපල් වලට වඩා ඇවිත් තිබුනේ ෆැමිලි. සුද්දෝ හැඩය, උන් තුන්වේල එක්සයිස් කරනවාය, සුද්දෝ සෝශල්ය, සුද්දෝ නම් හොදය අනම් මනම් මගේ හිතේ තිබුන ගොඩ්ක දේවල් මේ දූපතට ඇවිත් තිබුන සුද්දො ්නිස නැතිවෙලා ගියා. අපි ඒ ගැන පසුව බලමු.
මේ දූපතේ සයිඩ් කිහිපයක් තියෙනවා. ඒ කෙන් මම ඉදි සයිඩ් එකයි ඊටම විරුද්ධ පැත්තයි ගොඩක් ලස්සනයි. අනික් පැතිත් ලල් එකක් තියෙනවා. දූපතේ වැඩි කොටහක් වනාන්තරයට වෙන් කරලා තියෙන්නේ. දැන් දැන් දූපත සංචාරකයින්ගේ ඇස ගැටිලා. හැම තැනම කාමර හෝටල රෙස්ටොරන්ට් තියෙනවා.
ඊලග දවස 3 වන දවස
ගුහා ගමන
ඔය කෝ මොක් වල තියෙන සුප්පා ඉවෙන්ට් එකක් තමයි එමරල්ඩ් ගුහාව බලන්න යන එක. ගුහාව තියෙන්නේ දුපතේම එක් වනාන්තර පලාතක. ඒ තැනට යන්නට ඕනි බෝට්ටුවේ. එතැනට ගිහින් පීනගෙන තමයි ගුහාව ඇතුලට යන්නට ඕනා. පීනගෙන කිව්වට ඔලුව උස්සලා යන්න පුලුවන් කිමිදෙන්න උවමනා නැහැ. බෝට්ටු ඇතුලට ගන්න ඉඩක් නම් නැහැ උඩ වදිනවා සුවර් එකටම. පොඩි ඉඩක් තියෙන්නේ එක තැනක.
මම මේ ගුහාව ගැන බලලා තිබුනේ යන්න ආසාව තිබුනා. ඒත් එක් කෙනෙක්ට බාත් 800ක් වැඩි නැහැ. ඒත් සෙයා කරගන්න පුලුවන් නම් ගාන අඩුයි නේද? පොඩ්ඩක් බීච් එකට ගිහින් ටෝක් කලා බාත් 600කට මාව ගෙනියන්න එකෙනෙක් කැමති වුනා බෝට්ටු කරුවෙක්. ඉතින් බිච් එක වටේ කැරකිලා බිකිනි වලින් බේරෙන සුදුමැලි ගල් කෑලි බලලා ඇවිල්ලා නවාතැනට එද්ද ි මෙන්න රිසෙප්ශන් හිටි කෙල්ල මට කතා කරනවා.
මම රෙසිප්ශන් කෙල්ලට කියලා තිබුනේ කාරුහරි බෝට්ටු ගමන් වලට සෙට් වෙලා ඉන්නවා නම් මාවත් පොඩ්ඩක් දැනුවත් කරන්න කියලා. එතකො ට ඉතින් වැඩේ වාසියි නේ. ඒ අහිංසක එකී ට ඒක මතක තිබිලා. සුද්දියෝ දෙන්නෙක් එක්ක මාව සෙට් කරලා කෝ ක්රඩාන් කියන දූපත බලන්න සහ එමරල්ඩ් ගුහාව බලන්න. සම්පූර්ණ ටුවර බාත් 1600ක් තුන් දෙනෙක් නිසා තුනට බෙදුවා එකාට බාත් 533.3333 ගානක්. මම බාත් 534ක් දෙන්නම් කිව්වා ඒ නිසා ගාන සේප් වුනා. සුද්දියෝ දෙන්නා කවුද කියලා මම දැනන් උන්නේ නැහැ. ඒත් ඉතින් පෘතග්ජන මනුෂ්යෙයක් විදියට මට සතුටක් ආවා. නිකම්ම යන්න තිබුන ගමනට මෙන්න බොලේ සුද්දියෝ දෙන්නෙකුත් නැරකම නැහැ නේද? චාන්ස් එක.
කෝ ක්රඩාන් බලා
සුද්දියෝ දෙන්නා ජර්මන්. උදේ ඉන්න හෝටලේ රෙස්ටුරන්ට් එකෙන්ම මොනාද බඩට දාගත්තා. මෙහෙ තියෙන මෙනු එකේ අපේ කෑම හොයනවාට වඩා ඒහෙදි ටක් ටුක් ටික් ගහලා මොනාහරි ඔඩ්ර කරලා කන එකලේසියි. ඒ වගේම වෙනස් රසවලින් විවිධ කෑම සෙට් වෙනවත් එක්ක.
කෙල්ලෝ දෙන්නා මුලින්ම ගියා බයික් එකක බෝට්ටු කොල්ලා එක්ක. ඒකේ අමාරුවෙන් උන්දෙන්නා ගියාට පස්සේ මට සෙට් වුනා ඒ පැත්තට යන ට්රයිසිකල් එකක්. කෙල්ලෝ දෙන්නා පත පුකවල් දෙකයාන්තම් බයික්කේ තියන් ගියා. ඉන් පස්සෙ මම ඊලගට ආ ට්රයිසිකල් එකේ ආතල් එකේ ගියා.
සුද්දියෝ දෙන්නා
කියන්න කණගාටුයි මිත්රවරුණි සුද්දියෝ අපි වගේ ඉන්දියන් ලුකින් හාල් කෑලි ගනන් ගන් නෑ. මම උන් එක්ක කවත් උන්මා එක්කවත් කතා කලේ නැහැ. ඒත් හිනා වෙවී ගියා. උන්ගේ ඒ ඇටිටියුඩ් එකටනම් මට තරහ ආවා. උන් තායි ඉන්දියන් හෝ ආසියානු උන්ව සලකන්නේ පහල මට්ටමට. දැන ඔන්න දූපතේ පියර් එකකට ගියා කියමු කොහෙ හරි යන්න සුද්දො සුද්දියෝ ටික වෙනම සෙට් වෙනවා. ඒ වගේම සුද්දෝ කෝචචර හොදට හිටියත් ඒසියන් ල එක්ක දියවෙන්න සරලව කිව්වෝත් මුහු වෙන්න අකමැති මොකද්දෝ අවුලක් තියෙනවා. ලෝකෙටම සංහිදියාව කියා දුන්නත් සමහර සුද්දෝ ආසියානුවන්ව සලකන්නේ දුරින්.
කෝ ක්රඩාන් කියන්නේ වනෝද්යානයක්. වනේ තියෙන්නේ ගොඩබිම විතරක්නෙමෙයි. කොරල් පිරුන සාගරෙත් වනයක්ම තමයි. ඉතින් වනෝද්යානයට අපි එකෙනෙක්ගෙන් බාත් 200ක්. හැබැයි ඒක පාඩුවක් නැහැ. මාලු සහ කොරෙල් ඕසෙට.කොරල් මරිලා. මැරිලා වුනත් ඒවායේ ඉන්න ජීවින්ගේ ලස්සන බලන්න වටිනවා.මාලුද බෙල්ලොද පොකිරිස්සොද එක එක ආකාරේ සත්තු ගොඩක් උන්නා.
සුද්දියෝ දෙන්නා ඇදුන් ගලවලා බිකිනිය පිටින් පැන්නා. ඇත්තටම ඕවා ඇදන් ඉන්නකොට ගෑනු ලස්සන වුනාට ගලවන් ඉද්දිය කියලා මහා ලොකු බක්කක් නැහැ. ටික වෙලාවකින් අපි ඒකට හුරු වෙනවා. අනික මේ ජර්මන් ගෑනු දෙන්නා වැස්සකටවත් ජිම් පැත්තක ගිහිපු උන් නෙමෙ. මස් බේරෙනවා වතුර පුරවපු සොපින් බෑග වගේ.
කොරල් බැලීම
අපිව මුලින්ම දැම්මේ කොරල් පර බලන්න. අර දෙන්නයි මායි පැන්නා පැනලා ස්නෝකින් කරන කට්ටලයක් මූනට දාගෙන ලස්සන මාලු බැලුවා. මාලු වගේම ජර්මන් ළමෝ දෙන්නා පීනනව බලන එකත් ලල්. මාලු ඉන්නවා කොරල් තියෙනවා. ඒත් මම පලවෙනි වතාවට තමයි ඒ තරම් ගතියට පිරිසිදුවට කොරල් බැලුවේ. කලින් කල්පිටියේ එහෙම බලලා තියේ. ඒත් මෙහෙ ඊට වඩා මාලු ජාති සහ ජීවින් වැඩිය කියලා තමයි මට හිතුනේ. මේ පලාත් තාම ලොකුවටම ජනප්රිය නැහැ. බෝඩිමෙ ඇන්ටිප මම ගිය දවසේ උදේ ඒ කොරල් තියෙන සයිඩ් එකේ කොරල් බලන්න බෝට් එකකට තිබුනේ අපේ බෝට්ටුව විතරයි. මුලු දූවටම ගොඩ බැහැපු බෝට්ටු ගාන ඕනි නම් විස්සක් ඇති. ඒවයෙත් ගොඩක්ව ලෝන් ටේල් බෝට්ටු.
කෝ ක්රඩාන්
ඒ මුහුදු වෙරළ ලස්සනයි. කොච්චර ඉතින් මම පොටෝ වලින් පෙන්නුවත් ලස්සන බාසාව දාලා විස්තර කලත් ඒ ලස්සන ඒ සුන්දර ගතිය ඔයාලට ගන්න බැහැ නෙව. ඒක ඉතින් ගිහින්ම විදදරාගන්න ඕනි. සුද්දෝ විතරය්ම වගේ. පිටින් බෝට්ටු වලින් එනවා. මෙතැන දවස ගත කරනවා යනවා. මේ කෝ ක්රඩාන් කියන්නේ හෝටල් නැති දූපතක්. කෑම ගන්න විතරක් රෙස්ටොරන්ට් දෙකතුනක් තියෙනවා. වැසිකිලිත් තියෙනවා. ඉතින් මේ දූවට ඇවිල්ලා ඇවිදලා කියලා වෙරලේ විනෝදවෙන එක මාර ෆන් එකක්.
මූදු වෙරළට ගියාම වටේ ඈතින් පේන්නෙත් දූපත්. මූදු වතුරේ කිමිදිලා ඇස් ඇරලා ග්ලවුස් දාලා බලද්දි පේන්නේ නිල්පාට කොළපාට මූදු වතුර. වෙරළ මායිමේම ලස්සන ලස්සන මාලු. ලයිෆ්ජැකට දැම්මේ නැතත් ලස්සනට පීන පීන මේ මාළු බල්නන අපිට පුලුවන්කම තියෙනවා. වනාන්තරය වෙරළ එක්ක කොරල් පර අපි ඒ දූවේ පෑ 4ක් උන්නා.
සුද්දියෝ දෙන්නා වෙනම සෙල්ලම් කලා. මමත් උන් එක්ක සෙල්ලමට යන්න හැදුවා උන් මාව ගත්තේ නැහැ. මගේ අතේ ගෝ ප්රෝ එක තිබුනා. මම හිතන්නේ ඒක නිසාද දන් නැහැ. ඉතින් මම ඈත මෑත ඇවිද ඇවිද කිමිද කිමිද වෙනම ආතල් එකක් ගත්තා. තනියම ආවාය කියලා දුක් වෙන්න දෙයක් නැහැ. කාගෙන් තහනමක්ද ඉතින් ඔන්න ටිකකින් වෙරලේ දිගා වෙලා ඉන්නවා. තා ටිකකින් ඔන්චිලි පදින්න යනවා. කන්න බොන්න හිතුනොත් බාත් දෙතුන් සීයක ගිහින් කනවා. ආයෙත් එනවා කිමිදෙනවා මාලු බලනවා කැලේ බලන්න යනවා. හරි විනෝදාත්මක පැය හතර පහක් ගෙවුනා.
ඔය අතර ඉතින් අපි වගේ ගෑනු මැජින් ඇස් වලට හොද දර්ශනත් තියෙනවා. සුද්දියෝ නම් ටික ජාමයක් බලා ඉදිහාම එපා වෙනවා. ඒත් හද් දෙයියනේ ඉටිකිටිස් කෙට්ටු තායි කෑලි. උනුත් පොස්වට බිකිනි එහෙම ගහලා බහිනවා බිච් එකට. ඔන්න දූවේ ඉද්දි ඉදපු ගමන් එනවා මහ නැවක් වගේ ගෑනු මිනිස්සු පුරෝල බෝට්ටු. ඒවයි වෙලාවකට සීයක් හමාරක් සෙග. ඇවිල්ලා කෙහෙල් ලෙල්ල අයින් කරලා ගෙඩිය මූදට පනිනවා වගේ බෝට්ටුවේදිම ඇදුන් ඉවර කරලා ගෑනු මිනිස්සු මූදට බහිනවා. මම සංග්ලාස් දෙක අරං ගියේ වෙලාවට. එතකොට ඈත තියෙන දූපත් බලන්නා වගේ ඕ එක එක දර්ශන බලාගෙන ඉන්න හැකි.
මේක ඇත්තටම ටෙම්පරි ලොකේශන් එකක් විදියට පාවිච්චි වෙන්නේ. සමහර තායි ටුවර් සෙටුත් ලංකාව, චීන, ඉන්දියා ටුවරිස්ට්ලා වගේම තමයි තැනකට එනවා එතන ඉදියා කියලා පොටෝ ටිකක් තලාගන්නවා. ඉන් පස්සේ ආයේ හැටට හැටේ වෙන ඩෙස්ටිනේශන් එකකට දුවනවා. තායි කාන්ඩේ එනවා ඇවිත් බලන දේ කලබලෙන් බලනවා ඔන්න ඉන් පස්සේ උන් දඩි බිඩි ගාල බෝට් එකේ. ඒම නැති තායි කන්ඩායමුත් උන්නා. ඒම විවේකෙන් ඉදපු ඩෑල්මම හිතන්නේ ටික්ක සල්ලිය බාගේ තියෙන තායි සෙට්.
කෝ මොක් වල තියෙන බීච් එකට වඩා ක්රඩාන් බීච් එක සුප්පා. සුදු වැල්ල තියෙන්නේ දිගටම. බැස්සා වුනත් කිසිම ගැඹුරක් නැහැ. බීච් එකට නැවිච්චි ගස් සහ වැටුනු කොල එක්කත් අමුතු ලල් එකක් තියෙනවා. තායි මිනිස්සු සහ බලන්න එන උන් හොද මිනිස්සු. බියර් කෑන් එකක් පොලිතින් කෑල්ලක් නොතිබුනාම නෙවෙ. ඒත් සෑහෙනම අඩුයි. හම්බකරන් කන ලොකේශන් ලස්සනට තියාගන්න ඒ තායි මිනිස්සු උත්සාහ කරනවා කියලා මට හිතුනේ.
පහල තියෙනවා විඩියෝව. මේ කටින් කියනවාට වඩා හොදට දර්ශනීය රූපරාමු වලින් විස්තරය බලාගන්න හැකියාව තියෙනවා ඒක බැලුවොත් හෙම.
