අපි උසස් අධ්‍යාපනය නැමැති චුවින්ගම් කමු

.ෂර්ලොක් හෝම්ස් කතාවක් තියෙනවා රතු හිසකේ තියෙන සංගමයක් ගැන කියවෙන. එතනදි එක්තරා රතු හිසකේ සහිත පුද්ගලයෙක් ඒ සංගමයට බලෙන්ම වාගේ බන්ද ගන්නවා. ඉන්පසු ඒ පුද්ගලයාට රාජකාරියක් සහ සැලකිය යුතු වැටුපක් ලැබෙනවා. ඒත් තියෙන්නෙ බයිබලය ටයිප් කිරීම වැනි මහ අදෝමැයි රාජකාරියක්. ඒක හරි ලේසියි ඒත් මේ මනුස්සයට සැකයි. කොන්ඩයත් ඒතරම්ම රතුත් නෑ.. මොකද්ද මේ ජංජාලය කියල අහන්න හෝම්ස් ගාවට එනවා අර මනුස්සය. එතනදි හෝම්ස් විසින් අවසානයේ ඒ මනුස්සයා කඩේ යවපු හැටි හෙලිදරව් කරනවා.

අර රතු හිසකේ සංගමයක් පිහිටුවල මේ මනුස්සයට රස්සාවක් දීල වෙනත් තැනක ඉඳන් බයිබල් ටයිපින් වැඩේ දීල තියෙන්නෙ සොර කන්ඩායමක්. මේ මනුස්සය ගෙදර හිටියොත් අවුල් වගේ නිසා ගෙදරින් පිට තැනක රැකියාවක් දීල එතනට කොටු කරල තියෙනවා. එතකොට හැමදාම එයා ඒ වැඩේ කරන්න එලියට යනවා..ඒ අතර ඉදිරිපස ගොඩනැගිල්ලක ඇති බැංකුවට උමගක් සෑරීමේ බාරදූර කටයුත්ත කිසිදු සැකයකින් කරන්න අර සොරමුලට අවකාශ ලැබෙනවා..

මේ රතුහිසකේ කතාව මෙතෙනට අදාල වෙන්නෙ අපි ඉගෙනගන්න ආකාරය සම්බන්ධයෙන්. අපි ඔහේ එක්සෑම්ස් කරනවා. ඒකට කාලෙ පුල්ම යොදනවා. අවසානෙ අපේ ජීවිතෙන් අවුරුදු දහයක් දොලහක් පාලහක් මේ වෙනුවෙන් යනවා.. ඒත් සමහර විට හිතපු දේවල් ලැබිල නෑ..අපිට නිදහසේ සිංදුවක් කියන්න, කලාවැඩක් කරන්න. ඉස්සර අපේ මුත්තල වගේ හාන්සි පුටුවෙ වාඩිවෙලා ලෝකෙට පේන්න ටොක්ස් දිදී පත්තරේ බලන්න වෙලාවක් නෑ. කොටින්ම සමහරුන්ට ෆිල්්ම එකක් බලන්ටවත් වෙලාවක් නෑ.. මොකද අපි විසින්ම දමාගන්නා එක්සෑම්ස් වලට පාඩම් කරන්නට සිදුවීම. හරියට අර රතු හිසකේ කතාවෙ මනුස්සය ගෙදර දාල ඇවිත බයිබලය ටයිප් කරනව වගේ...


මට මේ ලඟදි පොඩි මියුසික් ආටිකල් එකක් කරන්න හිතුනා. ඉතිං මේකට මං යාලුවො ටික දෙනෙක්  ටෝක් කරල බැලුවා. ගොඩක් අයට එක එක එක්සෑම්ස්. සමාරු අයිටී. තව අය මැනේජ්මන්ට්, තවත් අය එච් ආර්, වැඩ කෝටියය් තව එකයි. හැමෝටම එක්සෑම් එකක් නැත්තං කරන්න අදහසක් හරි තියෙනවා. සමාරවිට ඒ සල්ලි නැති නිසා ඒ අය දුක්වෙනව වෙන්න පුලුවනි. පහල ශ්‍රේණියේ රැකියා තමයි මේ කාලේ ඉහල සුදුසුකම් වලට හම්බුවෙන්නෙ. ඉතිං ඩිග්රි දෙක තුනක් තව ඩිප් එකක් සහ අඩුම කුඩුම ටිකක් දාගත්තෙ නැත්තං කාර් එකක් ගන්න, ඒකට පැට්‍රල් ගහගන්න සහ ගෙයක් දොරක් හදාගෙන තොරොම්බල් කරත්තයක් වගේ ගෑනියෙක් කුදගහගන්න බැරිවෙනවා. ගෑනු අයටත් එහෙමයි. ලස්සන පිරිමිය කෙනෙක් විතරක් මදි අඩු තරමෙ මුදලාලි පාරක් වත් ෂේප් එකේ දාගන්න නම් ඉතිං ලස්සන ප්ලස් එඩියුකේෂන් සහ ජොබක් ඕනි. ඉතිං විස්සත් තිහත් අතර වයසෙ අය ගත්තොත් මොකාක් හරි එක් සෑම් එකකට වැඩ කරනවා.


මේ ගොාඩක් අය වැඩ කරනවා. ඒකිව්වෙ ජොබක් කරනවා. ඉතින් ඒ ජොබ ඒ තරම්ම නියමකල රාජකාරි නැති හිතල වැඩ කරන්න වගේ එකක් නං පාඩං වැඩ ටික කරගෙන කස්ටිය මාර ආතල් එකේ ඉන්නවා. ඒ වගේ තැං සෙට්වෙන අයට අනික් අය ඉරිසියා කරනවා. මැනේජ්මන්ට් එකෙන් හෙවත් බොස්ලගෙන් ප්‍රෙෂර් එකක් එන්නෙ නැත්තං වැඩ කරනවා තියා වාඩිවෙලා කොලයක් හරවන්නත් අද කාලෙ තාරුණ්‍යය කම්මැලියි කියල මට පේන්නෙ. එක අතකින් නිදි වරාගෙන පාඩං කරල කන්තෝරු ඇවිත් අනුන්ගෙ ප්‍රශ්ණ විසඳනවාට වඩා වැදගත් ගැටලු තියෙන ඔවුන්ගේ පවුල හෝ අනාගත සිහිනයේ ඇති පවුල වැදගත් කියල ඔවුන සිතනවා ඇති..


අපේ අම්මැලෑ තරුණ කාලෙ ජොබ් වලට ගියේ ඕ ලෙවල් වලිං. ඒත් දැං කාලෙ ඩිග්රි දෙකක් තිබිලත් ජොබකට යන්න අමාරුයි. අපි ඉගෙන්ගන්නවට සාපේක්ෂව ජොබ්ස් වැඩි නොවීම ගැටලුවක්ද කියල වෙලාවට හිතෙනවා. අපිට සල්ලි වැඩිවෙලා ඒ වැඩිවෙන සල්ලි ප්‍රමාණ්‍යට හරියන්න බඩු වැඩිවුනේ නැත්තං ඉතිං බඩු මිල වැඩිවෙනවා. එතකොට එක බඩුවකට අපිට සල්ලි ගොඩාරියක් ගෙවන් වෙනවා. ආන් ඒවගේ එක සුලු රැකියාවකට විශාල කාලයක අධ්‍යාපන සුදුසුකම් ඕනි වෙනවා අද කාලෙ.. කෙනෙක්ට මේක හොඳය කියල පේන්න පුලුවනි. ඒත් මොකද්ද ඇති හොඳේ...ලෝකල් හෝ පොරීන් සිලබස් එකකට හෝ ගයිඩ්ලයින් වලට අදාල රිසච් කලාට අපේ කන්තෝරුවලට හෝ අපේ සමාජ ක්‍රමයට වෙන බලපෑමෙ මොකද්ද කියන එක නං මට තේරෙන්නෙ නෑ..


ඉස්සර අධ්‍යාපන සුදුසුකම් අඩුවෙන් රැකියාවලට  ගත්ත කාලෙ ඒ ඒ රැකියාවට ගියෑම අදාල ක්ෂේත්‍ර පිළිබද විශේෂ අධ්‍යයනයන් කරන්න අවකාශ තිබුන. විශේෂයෙන් රජයට අනුබද්ධ සමහර සේවා වලට සහ පුද්ගලික් සේවාවන්ට පවා ගත්තේ විශේෂ පුහුනුවකින් පස්සෙ. ඒ පුහුනුව බොහෝ දුරට රැකියාවට සමාන්තර රැකියාගත එකක් උනා. ඒත් අද එහෙම දේවල් අඩුයි. කෙලින්ම ගිය ගමන් වැඩ. ඒ ක්ෂේත්‍රය ගැන ඩිග්රි වල සහ ඩිප් වල ඇතිය කියල තමයි කස්ටිය හිතන්නේ. මේ හරහා යම් ක්සේත්‍රයක දැනුම ගලා යෑමේ යම් අඩුවක් තියෙනවා. හැමවිටම අලුතින් එන අය මගින් වැඩ රී ප්ලේස් උනාට ඉස්සර කාලෙ වාගේ පරන ක්‍රම අලුත් වෙන්නෙ වත් අලුතින් දෙයක් ඇතිවෙන්න වත් අවකාශ නෑ...


මේ මං වැඩකරන කන්තෝරුවට මැනේජ්මන්ට් ට්‍රේනින් ආව ග්‍රැජුවේට්ස්ල වගයක්. ඉතිං අපේ ලොක්කත් අර යකා බැඳගත්තම ඌට නන්ස්ටොප් වැඩ දෙනව වගේ හැමවෙලේම වැඩ දෙනවා. අපේ එක්තරා ගෙවීම් ක්‍රමයකට අපි ගන්නා කාලය වැඩියි කියල හැමතැනින්ම කම්පෙලෙන් එනවා. අපේ ලොක්ක මේක ගැන රිපෝට් එකක් ගහන්න අර ආපු ලමෝ දෙන්නෙකුට දුන්නා. මේ දෙපල ඇවිත් මාව හමු උනා. මගෙන් ඉන්ෆොමේෂන් ගන්න කියල ලොක්ක කියල තිබුන හින්ද මාව හමු උනා. විනාඩි පහලවක් විතර කතා කරල දඩ බඩ ගාල ලියාගෙන ඒක ටයිප් කරලා දුන්නා. ඒත් අපේ ලොක්ක ඒ වගේ පපඩම් බදින වැඩක් නෙමෙ අපේක්සා කලේ. එයාට ඕනි වුනේ මං ඇතුලු සම්බන්ධ වන සියලු පාර්ශව වලිං තොරතුරු අරං. අලුත් ක්‍රමවේද හොයල. තවත් අය සමග සාකච්චා කරල ගන්න ටිකක් ප්‍රබල මට්ටමේ වාර්ථාවක්. ඒත් මෙයාල ඒක ගත්තෙ අර කොපි කරල උඩදාල ලියන කැම්පස් එසයිමන්ට් එකක් විදියට. මගෙන් අහුපු සැනින් ඒව බොරුද කියලවත් හොයන්නෙ නැතුව ටයිප් ගහල මේල් කරල යැව්ව. ඊළඟ දවසේ ගියාම ට්‍රේනර්ස්ල නැති තැන සර් මේ අය පැයෙං රිපෝට් එක ගහලනේ කියල බොසා කට කොනකින් හිනාවෙලා මට කිව්වා..


සාමාන්‍යන් අපේ බොස් ඇවිල්ලා එක්තරා විදියට හතරවෙනි පරම්පරාවෙ කපටියෙක්. ඒ කිව්වෙ අපිත් නොදැන අපෙන් වැඩගන්න දක්ෂයෙක්. මේ ට්‍රෙනර්ලගෙ රිපෝට් හැදිල්ලෙන් එයාට ඕනි උනේ එයාට නොපෙනෙන එරර් ටික ඩිටෙක්ට් කරගන්න. ඒත් අර අය කරපු දඩි බිඩි වැඩෙන් ඒක සම්පූර්න උනේ නෑ. පස්සෙත්ඒ ගැන තව තොරතුරු හොයන්න කියල මැනේජ්මන්ට් ට්‍රෙන්ර්ලට බොසා කිව්වත් එයාල ඒක වැඩිය කනකට ගත්තේ නෑ..


මේක හුදකලා සිද්දියක්ම නෙමෙ..ගොඩක් වෙලාවට අලුතිං එන අය ගැන අපි හිතනව මාර ඇක්ටිව් සහ ඉෆෙක්ටිව් විදියට වැඩ කරයි කියල. ඒත් පස්සෙ බලනකොට ඒ අය වෙන එක්සෑම්ස් වලට පාඩං කරනවා. අපි සුට්ටි දෙයක් කිව්වත් ඒක කණකට ගන්නෙ නෑ. ඔහේ එයාලගේ ලෝක වල සක්මන් කරනවා. මට නං හිතෙන්නෙ එක්සෑම්ස් කියන්නෙ අර කිසිම රහක් නැතත් හප හප ඉන්න දීපු චුවිං ගම් එකක් කියල..


මේක අස්සෙ ඉතිං මහා ලොකු කතාන්දරත් තියෙනවා. මේසන් බාස් කෙනෙක් වඩ්ඩෙක් ගොයියෙක් කියන්නෙ අපේ රටේ ටිකක් යට පෙළ තියෙන ජොබ්ස්..ඉතිං ඒ වගේ රස්සා කොයි තරං වටිනව උනත් කස්ටිය ඒවට කැමති නෑ..කැමතිම මේ මං වගේ පුටුවක් මේසයක් කම්පියුටරයක් මාසෙ පඩියක් තියෙන ජොබ් වලට... ඒ වගේ රස්සාවලට ඉගෙන ගන්න අය වැඩියි අම්බානකට...ඒක උමතුවක් වගේ වෙලාවකට.. මේ තමුන් යන්නෙ මොන දේ පස්සෙද නොදැන ඔක්කොම මොකක් හෝ නොපෙනෙන ටාගට් එකක් පස්සෙ යනවා..හුම්...අවුරුදු පනහ පැන්නට පස්සෙ විතර මතක් වෙයි අපිටත් මේ අපි කරපු එක්සෑම්ස් වලිං පඩි වැඩි වුනා ඒත් අපි කොහෙටද ගියෙ කියල.
(මගේ බ්ලොග් ලිවිල්ලට අවුරුදු දෙකක් වෙන්නත් ඇති පහුගිය අප්‍රෙල් වල..ඒ වගේම අද ඊයෙ දවසක හිට්ස් කියල පෙන්නුං කරන දේවලුත් ලක්ෂයකට කිස්ටු වෙන්න ඇති.. ඉස්සර බිත්ති පුවත්පතක පත්තරේක ලිපියක් වැටුනම එන ආතල් එකට වඩා වැඩි ආතල් එකක් මේකෙ තියෙනවා.. ස්තූතියි)

වෙසක් මට මතක හැටි..

මටනම් වෙසක් අතීතයට අයිති දෙයක් විතරයි..
දැං ඉතිං වෙසක් කඩෙං ගත්ත සුටුස් ගාල එල්ලුව පත්තු කලා ඒක හරි සිම්පල්. සිම්පල් වැඩි නිසාම දැන් මටනං වෙසක් කූඩු වෙසක් කාඩ් මෙලෝ රහක් නැති දෙයක් වෙලා..


ඉස්සර කාලෙ අපෙ තාත්තලෑ මහ ගෙදර මං හිටපු පුංචි සන්දියෙ වෙසක් එක ජයට ගන්නවා. අවුරුද්ද පහුවෙලා සතියක වෙලේ ඉදල තමා කූඩු හැදිල්ල පටන් ගන්නෙ. වත්ත පහල තියේ විසල් උණ පඳුරක් ඒකෙන් අපි තඩි උණ ගහක් කපා ගන්නවා. ඉන් පස්සෙ කස්ටියම එක එක කැටයං දාල ලස්සන කූඩු හදනවා. අටපට්ටං, පැටවු කූඩු, නෙලුම් මල්, ප්ලේන්, ධර්මචක්‍ර අරවද මේවද වැඩ කොටියයි. ඉතින් අක්කලා කරන්නෙ කූඩු අලවන වැඩ බඳින ඒව වගේ තමා. අයියලා තමයි ඔක්කොම කැපුම් කෙටුං ආදිය කරන්නෙ. ඔක්කොම අයියලා අක්කලා වෙන්නෙ ඒ කාලෙ හිටිය සුට්ටංම එකා මම නිසා.. ඒකාලෙ කූඩු අලවන්නෙ කම්බි හෝ නූල් වගේකින්. ඉස්සර අපේ තාත්ත පුංචි සන්දියෙ නං ඔට්ටපාලු වලිං කූඩු හදාපු කතාවක් තියෙනවා. ඒත් ඉතිං දන්නෙ කෝමද ඒ කැටයං අපි..

වෙසක් කූඩු

 පිංතූරය:- http://www.lankapuvath.lk වෙතිනි...

එක පාරක් අපේ අයිය පොර සුට්ටි කාලෙ මාත් සුට්ටං එකා වෙච්චි කාලෙ හැදුව අඩි දෙකක් විතර දික පතුරු අරන් තඩි අටපට්ටමක්. ඉතිං අටපට්ටම අනික් අයට පෙනේවි කියල හැදුවෙ ගේ ඇතුලෙ ඉඳන්. ගේ ඇතුලෙ ඉඳන් හැදුවට ඉතින් එලියට ගන්න බෑ. කොහොමවත් එලියට ගන්න බැරි උනා. හොඳට සැපට අලවපු කූඩුවෙ මට මතක විදියට වරල් පවා දාල තිබුනෙ. ඉතිං පොර අඬනවා හෝ ගාල. ඉන් පස්සෙ අපේ අනික් අය්යලයි අම්මයි එකතු වෙලා කූඩුව තලල ගත්ත එලියට. ඒත් එතකොට කූඩුවෙ තිබුන සවරං කොල නොහොත් සව් කොල කෑලි වලට ඉරිල. මේ අතර අපේ පොඩි අයිය නිකං ඉන්නෙ නෑ. මහා සද්දෙන් අඬනවා. මේ වෙනකොට වෙලාව වෙසක් දවසේ හවස හතට විතර ඇති. එතකොට අපෙ මහ ගෙදර අර ටෙලි නාට්ටි වල පෙන්නන මහ ගෙදර වගේ. ගොඩක් කස්ටිය හිටියා.


ඉතිං අනික් අයගෙ කූඩු ඇලවිලා ගස් වල එල්ලිලා ලස්සනට ඇතුලෙ පහන් හරි ඉටිපන්දන් හරි දැල්විලා තියෙනකොට අපේ බුවාගේ කූඩුව සුනාමියට අහුවුනු තඩි සුද්දියෙක්ගෙ පස්ස වගේ පිම්බිලා තිබුනා. පොරට පස්ට මල. ඒ මදිවට අපේ ලොකු අයියය් තව ඉන්න නඩේ සෙට් එකයි මූ අඬන තැනට ගිහිං නියවනව. කෝලං කරනවා. එතකොට තව මර බෑඟිලි ගහ ගහ මූ අඬනවා.. මූ අඩන එක නවත්තන්නෙ නැති නිසා අපේ අම්ම කූඩුවට සොපින් බෑග් අලවල ටිකක් සේප් කරල දුන්න. ඒකාලෙ ලක්සල හරි සතොස හරි සොපිං බෑග් හරි ඝනයි. ඒවගේම සුදු පාටයි. ඒව ඇලෙව්වමත් එක්තරා ගතියක් තියෙනවා.


ඉතින් කෝම කූඩු හැදුවත් මාස ගනන් තියං පත්තුකරන සිරිතකක් අපේ තිබුනෙ නෑ. දවසින් දෙකෙන් කූඩු පුච්චලා දානවා. මොකද ඒ කාලෙ ඒ ගෙදරට ලයිට් තිබ්බෙ නෑ. පහන් පත්තු කරන්න බෑනෙ පොඩි කූඩුවල. ඉටිපංදන් ගන්න තියා යංතං සවරං කොළ ගන්නත් සල්ල ඉල්ල ගන්නෙ අම්මට හත් අට වතාවක් වාත වෙලා තාත්තට පේන්න කූඩු හදල වගේ අටෝරාසියක් දේවල් කරල. ඒ වගේම පහන් ඉටිපංදම් කූඩු අස්සෙ පත්තු කරන්න ගිහිං මුලු කූඩුවම ගිනි ඇවිලුන වෙලාවලුත් තියෙනවා...


ඉන් පස්සෙ කස්ටිය වෙන්වෙලා ඈත් වුනා ට පස්සෙ ඒ විනෝදාංශ  නැතුව ගියා. අපේ තාත්ත අපූරු කූඩු හදනව හිටපු ගමන්. ඒ ඔක්කොම අටපස්ටං තමයි. ඒත් වෙනස් මැටීරියල් තමා පාවිච්චි කරන්නෙ. එකපාරක් රවුං කූඩුවක් හැදුව. අටපස්ටමේ ගන්න හතරැස් රාමු වෙනුවට ඒකෙ තියෙන්නෙ රවුං. රවුං ලබාගන්න අපේ එලවලු මැහි වලට ගන්න කම්බි වලින් තමයි. මේ වයර් වගේ කම්බි රවුමට නවල හීනි බකට් කම්බි වලිං බැඳල හරි රවුම හදා ගන්නවා. රවුම හරියට ගන්නෙ කලගෙඩිය ඇතුලෙ දාල කම්බිය රවුමට හදාගෙන. ඉතිං මේ වගේ හදපු කූඩුව තනිකර කම්බි නිසා අපි වෙසක් එකෙන් පස්සෙ කොල ටික ගලවල වහලෙ නොපෙනෙන තැනක එල්ලල තියෙල ඊලග වෙසක් එකට අරං ආයෙත් අලවනවා. තාත්ත මේක තුන් වතාවකට වැඩිය සුදු පාටිං ඇලෙව්ව.. 

බැක් සයිඩ් ඉන්ටවිව් එක

අද අපි එක්ක සංවාදයට එකතුවෙලා ඉන්නෙ ප්‍රවීන බස් බඩු ලයින් කිරීමේ පුරෝගාමියෙක් වෙන කපිල කුමාර කියන කෙනා..අපි මහත්මයා කියල කතා කරන්නෙ නෑ මොකද එයා කැමති නෑ. එයා මහත්වරු තරම් ජඩ වැඩ කරන්නෙ නැති නිසා එහෙම කියන්න එපාලු..

හරි කුමාර මට දැනගන්න පුලුවනිද මේ බස්වල බඩු ලයින් කරගැන්ම නොහොත් ඔබ කියනවිදියට මොකද්ද මේ ට්‍රාරාන්ස්පෝට් විත් සෙක්ස් කියන්නෙ??

බඩු කියනවට කෙල්ලො කැමති නෑ..උන් ආස සමනලයා මල හා බඹරා වගේ වචනවලට. ඒත් මචං අපිට ගොඩක් වෙලාවට බඩුවට බඩුව කියන්න වෙනවා. කෙල්ල ගැහැනිය, කාන්තාව, වෙගේ ලස්සන වචන වලිං වහල තියෙනව උනාට ඒ හැම එකම බඩුවක් විදියට තමයි ගොඩක් බඩුකාරයො දකින්නෙ. මං එහෙම කෙනෙක් නෙමෙයි. ඒත් ඉතිං ඔයාට එහෙම හිතෙන නිසා ගත්තට අවුලක් නෑ. කොහොම උනත් මගේ නම නැතුව මේ වෙන නමකින ්කරන වැඩක් නිසා අවුලක්නෑ.. මල්ලි එච්චර ප්‍රොෆෙෂනල් උත්තර දෙන්න මං දන්නෙ නෑ. උඹ ලියනකොට වැඩදාල ලියපං ඈ.. .මල්ලි දැන් අහපු ප්‍රශ්ණෙටඋතත්ර නෑ වෙන එකක් අහන්න. ඕ වචන වල තේරුම මං බලන්න දන් නෑ....ටාන්ස්පෝට් සේක්ස් ඒ මොකද් බං??උඹම වල් වචන දාල මගෙන් අහනවා...
.

කුමාර ඔයා කවද්ද ඉස්සෙල්ලම බස් එකෙක මේ වගේ කෑල්ලක් ලයින් කලේ....

එතකොට මං පොඩි එකා. ඉස්කූල් කිට් එකෙන් හිටියෙ. බස් එක මඟ කැඩුන. කෙල්ල ඒ පැත්ත ගැන දන්නෙ නෑ. මං ස්කූල් කිට් එකෙන් හිටියට මොකද හවස ක්ලාස් ගිහින් එන ගමන් නිකං හයට රෑ වෙලා වගේ. අඳුරුයි. ඉතිං බස් එක කැඩෙන්න කලිං මං අවේ ඒ ගෑනු ලමය ළග වාඩිවෙලා. 

එතකොටත් බස් එකේ හිටපු නසරානි සෙට් එකක් අර කෑල්ලට ලයිං එක දාගෙ උන්නෙ. කොන්ඩ දිගයි පුකටත් පහල එනකං. සිරා කෑල්ල කොන්ඩෙන් නං. කෙල්ල සුදුයි සුටටක් මිටියිත් වගේ. කෝම හරි ඔච්චර දේවල් දැක්කෙ බස් එකෙන් බැහැල ඉන් කොට. ඉතිං බස් එකේ අර නසරානියො ටික බීලද මන්ද හිටිය. උන් ඉතින් මේ කෙල්ලට ඇහැ දාන්නෙ මොකටද කියල මං දන්නෙ නෑ. කෝම හරි කෙල්ල මාත් එක්ක කතා කලා. ඒ වෙනකොට මං ඉතිං හරි ලැජ්ජ කාරයා. ආ මල්ලි ක්ලාස් ගිහින්ද? වාෙග මොකද්ද ඇහුව කෙල්ල. මාත් ඉතිං ඔව් අක්කා කියල කිව්ව. පස්සෙ ඉතිං ගජරාමෙට කතාව. ඉතිං ඔය අතරෙ බස් එක කැඩුනෙ..ඉතිං ඒ වෙලේ අර කෙල්ලට ලයිං දාපු උන් ටික ඇහැ ගහගෙනමයි හිටියෙ. ඉතිං කෝමහරි වෙන බස් එකක් ආව පස්සෙං. ඒකත් පුලු ලෝඩ් ඉතිං ඒකෙ නැග්ග. නැගල හිටගත්ත. එදා ඒ ගෑනුලමයට හිටගෙන නින්ද ගිහිං තිබුන කියල හිතන්න පුලුවං තරමට ඒ ගෑනු ලමයට ඉස්නායු නොතිබුනාද මන්ද. එයා සීට් එකක් අල්ලගෙන. මං බාර් එක දෝතිං අල්ලගෙන. කොහොමින ්හරි ඒ වෙනකොට අර නසාරානි සෙට් එක අක්කට ලයිං දාන එක නැවතිලා. අක්කගෙ ඇගපත නිකං අයං එක රත්වෙනව වගේ රත්වෙලා.බස් එකෙ ්බස් දෙකක ලෝඩ් එකක් හිටපු නිසා මං පැය බාගයක් විතරම තවුතිසා දියිය ලෝකෙ ගියා වගේ තමයි...ගියේ හඳේ..

හැබැයි එතන පොඩි දෙයක් තියෙනවා. ඒ අක්ක මාත් එක්ක කතා කලේ අර නසරානියො ටික මහ රුදුරු ඇස් දාගෙන ආපු නිසා. ජැකක් ගහනකොට හැම එකාම ඒක කට ඇරං බලං හිටියට කොල්ලෙ දෙතුන් දෙනෙක් එකතුවෙලා ගිහිං බස් එක මැද කෙල්ලෙක් ගෙ පුක මිරිකුවත් මොකෙක්වත බලන් නෑ ගොඩක් වෙලාවට. ඒ වගේ දේවල් වෙනකොට මිනිස්සු සමහරු හති දදා ගොරව ගොරව නිදි.. ඒනිසා සමහර කෙල්ලො තනියම යනවනං ටිකක් ළඟ ඉන්න ලාමක ටිං ටිං එකෙක් ටෝක් කර කර යනවා.

ආ ඇති ඇති..කුමාර දැන් ඔය විදියට යද්දි හැමවෙලේම ඒ හමුවෙන ගෑනු අය පස්සෙ ඔයත් එක්ක යාලු වෙලා තියෙද? නැත්තං ඒක එතනින් නවතිනවද??

උඹ දන්නවනේ බං ඔය සෙට් වෙන අය හැමවෙලේම අපිට අදින්න බෑ. මොකද හිතපං ඕන්න මං මහ රෑක අවිස්සාවෙල්ලට යන්න අම්පාර බස් එකක  නැග්ග. සෙට් උන කෙල්ල අම්පාරෙ බහින එකක්. මං ඉතිං අවිස්සාෙව්ල්ලෙන් බහිනවා. මං ඉතිං දවසක් වැඩ ඇරෙගෙන ආයිත් අම්පාර දිහා යන්නැයැ ඕක ලයිං කරන්න. සමහර වෙලාවට මට අමතක වෙලත් යනවා. මේ කිව්වට ඉතිං සමහර මාස වල අඩු ගානෙ හැලි වැඳිරියක් වගේ එකක්වත් සෙට් වෙන්නෙ නෑ. නිකං ගෑනුංෙගන් රැවුං පාරවල් විතරයි. ඒත් සමහර දවස් තියෙනවා සිකුරා ඇනල දෙනවා බුරිය යටටම. එක දවසක් කෝච්චිෙය පොඩි එකෙක් තියං තව සෙට් එකක් එක්ක යන ගෑනු කෙනෙක් ළමයෙක් එක්ක. මං ඉතිං ටිකක් කිස්ටු කරල සීට් එකෙන් වාඩි උනා. ඉතිං කරටත් ආව.. ඉන් පස්සෙ අර පපුව උඩ තිබුන බැලුං දෙකත් නිකම් මයෙ අතේ ගැවෙන්ට ආව. ඔහොම යන්නෙ ගොඩ වෙලාවට නිදාගෙන වෙගේ තමයි කෙල්ල. ඒ අතරෙ අර ආපු සෙට් එකේ එකෙක් ඇවිත් කෙල්ලට කතා කලා. කෙල්ල නැගිට්ට ගමන් නමට බැන්නෙ නැතැයි ඕයි. මොක්ද තමුසෙට වෙලා තියෙන්නෙ, තමුසෙ හිතුවද මං වේස ගෑනියෙක් කියල? පොඩ්ඩක් ඉඩදීල වාඩිවේන්න දුන්නම එනව මෙතන? තමුසෙලාට කුලප්පුව වැඩිනං එකක් බැදගන්නවා...කියාගෙන.

මං හොඳාකාරවම දන්නවා ඒ ගෑනු එකගෙ හුස්ම ගන්න වේගෙ වැඩිවෙනකොට..ටිකක් එහෙන් මෙහෙන් රත්වෙලා ඇඹරිලා එනකොට දැං වැඩේට හරි කියල...ඒත් එහෙව් එක මට බැන්න හැටි..

ඉන් පස්සෙ ඉතිං අර ගෝතය කතා කරල මොකද්ද කෑම ටිකක් දීල ඌ ගියා මගෙ ආතල් එක කාල. පස්සෙ පොඩි එකාට මූද පෙන්නන්න ගියා දොර ගාවට. මාත් දොර ගාවට ගිහිං අක්කෙ සොරි කිව්ව.

ආ ඒක පස්නයක් නෑ කිව්ව..

ඉන්ප්ස්ෙස මං නම්බර් එක ඉල්ලගත්ත. දුන්න ඒකත්.

ඒකට කතා කරන්න කිව්ව ගෙදර ගියෑම.

මාත් ඉතිං ගත්ත කෝල් එකක් ගිහිං..සුටුස් ගාල..

ඉන්පස්සෙ කෝල් එක ආන්සර් කලේ ආමි කාරයේක් කියල එකෙක්ඒ මදිවට මට බැන්න පලු යන්න. ගෑනුන්ටඉන් දෙන්නෙනෑ කියල කෝචිචියෙදි.මං කිව්වමේ නම්බරේ ගත්තෙ එයාගෙන්මයි කියල..පස්සෙමං ඉතිං ඇරියෙනෑ ඌ ආමිය කියල අපිට පාන්ද? මන් හොඳට කුනුහබ්බ දන්න කියන එකෙක්ට නිකං දෙන හච් සිම් එකකින් අරං බැන්නෙව්ව පතුරු යන්න...

කුමාර අය්යා දැන් ඔය විදියට කීයක් විතර සෙට් වෙලා එහෙම මෙහෙම වෙලා තියෙද?? 

අනේ වැඩියනං නෑ මල්ලි. මං එහෙමට බඩු කාරය නෙමෙයි.මේ අවුරුදු හත අටටම ඕන්නං විසිපහක් තිහක් ඇති. ඒවයිං වැඩේ උපරිමයට කාමර දක්වා ගියේ අටක දහයක වගේ. ඒ අස්සෙ බැනුං අහපුව ඇති අනන්ත. උන් බැන්නම අපිට පාන්ද? උන් හිතන්නෙ අර පොඩිකාලෙ ගනන් සර්  බැන්නම ගනන් හදන්නෙ ආන් ඒ වගේ අපි හැදෙයි කියල. ඒව කොහෙද බං. ඔන්න අද බස් එකට නගිනව මං හොඳ එකෙක් වෙමි කියල. මේන් නගිනව හිටපු ගමන් ගෑනු රොත්තක්. ඒවත් මහ විසාල ඒව සමාර වෙලාවට. කොච්චර අයින් වෙන්න ගියත් ගෑවෙනවා. නැත්තං බස් එකෙ සීට් එකේ ගෑනු කරඋඩ යන්න එනවා. එතොකට ඉතිං අනුකම්පාවට කතා කරල නම්බර ඉල්ලගෙන ටෝක් කරල බලනවා. ඔයි ගොඩක් කෙල්ලන්ට එක සිම් එකට වඩා තියෙනවා. ඉතිං එක නම්බර් එකයිනේ මට දෙන්නෙ. ඒක එයාලටත් හොඳයි..

එතකොට ඔය වගේ අවස්තාවල සංවේදි දුක හිතෙන දේවල් එහෙම වෙලා නැද්ද?

ඒ වගේ තමයි හැම එකම. හැම ගෑනු කෙනෙක්ම අපි ඇහුවොත් බෝම දිග උත්තරයක් දෙයි. ඒත් ඒක ඇත්තද කියල මං දන්නෙ නෑ. මං මේ පහුගිය අවුරුද්දට කලිං දවසක බස් එකෙකදි සෙට් වෙච්චි ගෑනු කෙනෙක් එක්ක පොඩි ටුවර් එකක් ගියා.ඒ ගෑනු කෙනා ආවෙ ත්‍රිවිල් එකක. ත්‍රිවිල් එකේ කොටන්න තියෙන හාල් වගේකුයි මිරිස් වගේකුයි. තිබුන. ඉතිං ඒටික කොටාගෙන ෂොපිං ගිහිං එන්නං කියල ආපු ගමන තමයි මාත් එක්කත් ගියෙ. . මං දන්නව ඒ අක්කට ලමයි ඇති සමහර විට. මිනිහත් ඇති. ඒත් මං ගියෙ නැත්තං යන්න ඕනි තරං මිනිස්සුත් ඇති. මං වගේ කැමරාපෝං එකක් වත් නැති එකෙක් නිසා හොදයි. නැත්තං සමහර උන් පිංතුර ගහල හරේ මෙහෙ දානව නිකං දුන්න එක කියල නැතුව. හැම දේටම හේතු ඇති බං. ඒත් ඕව හොයල මොලේ විකාර කරගන්නවට වඩා හොදයි දෙන එකක් ගහගෙන බැරි එකෙන් බැනුං අහගෙන අරක්කු කාලක් බාගයක් හැන්දෑවට ගහල ආතල් එකේ ඉන්න එක. 

රැකියාවෙන් සහ ගෙදරන් බාධා ඇතිවන්නෙ නැද්ද ඔය විනෝදාංශයට...

මල්ලි ඔයා මේක රැකියාව කිව්වට මේ තින්ත ගාන වැඩ කරන බාස් කෙනෙක් මේසන් කෙනක් කරන්නෙ ජොබ් එකක් කියලත් කියන්න මිනිස්සු කැමති නෑනෙ. සමහර වෙලාවට බාදා නැත්තෙමත් නෑ. ඒත් ඉතිං පෝන් එක කනේ ගහං දැං වැඩ කරන්න හුරු වෙලා. ගෙදරිනුත් වැඩිය ඉතිං හෙවිල්ලක් නෑ. හිටපු ගමන් අම්ම කෑ ගහනව ඔය කතාකරන ඒව අරං තැන් තැන්වල එහෙ මෙහෙ යන්නෙ ගෙදර අරං වරෙං එකක් කියල..ඒත් ඉතිං අම්ම එක්කං එන්න කැමති උනාට මං කැමති වෙලා ගෑණි කැමති වෙලා ඕකිගෙ සනුනහරේ කැමති වෙලා අස්සං කොරල ගෙනල්ල සතියෙං පිට ගියොත් අපරාදෙ තව රූම් සීයකට විතර වියදං කරන් පුලුවං සල්ලි නේ බං..

ඉතිං පොලිසියට හෙම අහුවෙලා නැද්ද?

 පොලිසියට කියනව කියල එහෙමම නෑ බං. කොච්චර උනත් කෙල්ලො එන්නෙ අරකටම නෙමෙ. එතන ලවකුත් තිෙයනවා ගොඩක් වෙලාවට. පහුගිය අර අවුරුද්දට කලිං සුනාමි කතාව ආපු වෙලාවෙ මං දන්න කියන ගෑනු පහ හයම කතා කරන්න ට්‍රයි කරනව පෝං එකට..මල වදේ..පස්සෙ මං මැරුනෙ නෑ දැං නුවර ඉන්නෙ කියල මැසේජ් එකක් ඇරල නිකං හිටිය..අපි මොනදේ කලත් එහෙම රිද්දන්න වගේ කෙල්ලො කැමති නෑ. ඔය බස්වල බෝඩ් ගහල තිබුනට ජැක් වලටත් නඩු දාන් න පුලුවං කියල. කොහෙද වැටිච්චි නඩු. ඒ ගෑනුත් මේ දවස තිස්සෙ මහන්සි වෙලා ගෙදර යන වෙලාව නිසා ඔය චක් චුක් ගෑවට ටිකක් යනකොට හරියනවා..

ගෙවල්වල අයගෙන් ඒ කිව්වෙ දැං ඔය ගෑනු අයගෙ ගෙවල් වලිං කරදර නැද්ද එතකොට.

ඒ වගේ පෝරියල් එනකොට මල්ලි මං අර සිලුමිණ ලංකාදීප වගේ පත්තරයක් ගන්නවා. මේසන් වරු සහ වඩුබාස්වරු කියන එක බලනවා. මට දෙයියංගෙ පිහිටෙං වැඩ ටික ගානට ඇහැකි. අනික මං ගැන දන්න උන් ඉන්නවා. ඒ වගේ වෙලාවට සිම් එක ගලවල විසි කරල අලුත් එකක් දාගෙන කොහෙහරි වැඩ. ඔය අනුරාධපුරෙං එහාට පහුගිය කාලෙ හොඳට ගෙව්ව. එහෙ ඉන්න ගියෑම එපා වෙනවා. මං සතියක් වැඩ කරල පඩි අරං ආව. මං ගියාම ඉස්සෙල්ල බලනවා මුං පඩි ගෙවල තියෙද කියල. නැත්තං අහවල් පෝච්චි මල් පෝච්චි සෙත්තපෝච්චි තමයි. 

ඒත් ඉතිං කතාවක් තියෙනව නේ කෙහෙල් ගහට කෙටුවම සෙල්ලං ඉවරයි කියල. මට තාම කෙහෙල් ගහක් හරියට හමු වෙලා නෑ. ඒනිසා අවුලක් නෑ. එතකල් පන්. එක තමයි..

හරි බෝම ස්තූතියි කුමාර අයියට අපි එක්ක අත්දැකීම් බෙදාගත්තට අපිට කතාකරන්න බෝම දේවල් තිබුනත් කාල වේලාව හරස් වෙන නිසා අපි නවතිනවා..

හරි මල්ලි බොලාට මොනාහරි ඕනි වුනොත් මගේ නම්බරේට ගනිං..මේක බඩු නම්බරේ නෙමෙ. අනික් එක..ඕනි වෙලාවක සප් එක ආ...

හිරෙන් පැනීම (prison break)

හොරබඩු රැසක් එකවර දැලේ....

වපර පොලිස් ඇස් වල වපරය වැඩි කරලා
කිසිම ලෙඩක් නැති ලෙස වැඩ ටික සැට් කරලා..
අතර මැද වැටුනු ඔත්තුව කණපිට ගැහුවා හැමදේ..
සතර අතින් ඇවිදින් අපි කූඩුවෙ දෑවා...

මෙතෙක් කල් අසු නොවූ හෙර බඩු ජාවාරම අල්ලා ගත්තේ පොලිසියේ දක්සකම නිසයි...

දුන් පගාව මදිවෙලාද අලුත් එකෙක් එක් වෙලාද
මුදලාලිට පෙනුනෙ නැද්ද දන් නැහැ අයියෝ...
ගෙන ගිය බඩු අහුවෙලා ගුටිබැට මට සෙට්වෙලා
අපල කලක් ඇවිල්ලා කියල හිතෙනවා

හොරබඩු ජාවාරමේ සැකකරු යකඩ කපා පොලිසියෙන් පනී...

කියාපන් සුදෝ අම්මට එන්නෙ නෑ කියා...
මම ඉන්න තැන හොඳයි අවුලක් නෑ කියන් සුදා...
වෙන්න තිබු වැරදි ඔක්කොම නවත්තල දමා..
මා පැන්නෙ බැරි නිසයි ඉන්නට කූඩුවට වෙලා...

සැකකරු රටින් පිටවී ඇතිබව අවිස්වාස අකටයුතු ආරන්චි මාර්ග කියයි..

අම්ම දුන්නු බත් උගුරෙන් පහල වැටෙන් නෑ..
දැන් ඉන්නෙ පිටරටක තනියම කාරුවත් ම නෑ
වෙන්න තිබු සියලු දේ වල් අතැර දා මෙසේ
අන්න වුනේ අයි කරුමෙද මන්ද මෙමාගේ..
 වෙසක් එකට විරිදුවක් දාන්න කියල ගියේ..ඒත් වෙන ට්‍රැක් එකක් හැදුනෙ..අහලම යන්න ඈ..

Prison break by indika27

මන්ද කරුවලේ කින්නරාවිය ( 02 වන කොටස)

කාලය සමග බොහෝ දේ වෙනස් විය. වෙනස් වන්නට වන්නට මා වෙනස් වීම කල නොහැකි දෙයක් විය. වැඩ ඉවර වී මා සවස පහයි තිහ වන විට ගෙදරය. චූටි දුව දවසම වැඩකරන කෙල්ල සමග සිට එපා වී මා එනතුරු මග බලා සිටී. ඉන් පසු සෙල්ලම පටන් ගනී. බැංකු සේවිකාවක් වූ නිසාත් එය පුද්ගලික බැංකුවක් වූ නිසාත් කුසුම් කාර්යබහුල විය. එසේම ඇය තවත් විභාග ගානක් දාගෙන තිබුනාය. කෙමෙන් කෙමෙන් නිවෙස් පාලනය මා වෙත එන්නට විය. එලවලු ගෙන එන්ම පවා මා විසින්ම කරන ලදී..
                ඔය අතර දිනක් මට කුසුම්ගේ බැංකුවේ සිටින මගේ යාලුවෙක් හමු වෙන ලදී. පෙර පුරුදු පරිදි බෙබා පාරක් දැමීමට සිතා මාත් ඔහුත් පොට් එකකට ගියෝය. මචං වරදක් හිතන්න එපා. මං මේ වැරද්දක් කරනව ඇත්තෙ. ඒත් උඹ ගැන හිතල තමයි කියන්නෙ. කියලා තටමා තටමා අවසානයේ ගින්න අවුලුවන ලදී. එනම් තරුණ හැන්ඩ්සම් කොල්ලෙක් වූ නව බැංකු කළමනා කාරයා කුසුම් සමඟ වැඩිපුර ඇය හාඳයි පවත්වන කතාවක්ය. මට ඉරිසියා වැඩිවිය. නමුත් ස්වභාවයෙන්ම පරාජිත මා පරාජය භාර ගැන්මටම සූදානම් විය.
ඒ සඳහා තවත් දැඩි උත්ප්‍රේරකයක් වූයේ මා බැලූ සිනමාපටයකි. ඒ සිනමාපටයේ සිටින සාමාන්‍ය පවුලක සැමියාට ටික කලක් යනවිට තරමක් ධනවත්ව පවුලක සිටි සිය බිරිය අහිමිවෙයි. ඒ මනුස්සයා පත්තර කාරයෙකි. විය යුතු ලෙසම ඒ රටේ ඒ පත්තර කාරයාද ලංකාවේ මෙන් දුප්පත්ය. එ පත්තරේ ගිය එක්තරා කතාවකට පෙම්බැඳි තරුණිය ඒ තරුණයා සමඟ යාලු වෙයි. කලක් බොහෝ සුවෙන් මොවුන වෙසෙති. නමුත් කාලය සියල්ල වෙනස් කරයි. මුලින් සියලු දේට අවැසි පරිදි නම්‍ය ශිළි වු තරුණියට අවැසිතා වැඩිවෙයි. නෑයින් ආපසු ඉන්නට තැනක් නොමැති බව. ඔවුන් යන්තම් බඩට කනවා මිස රස නොබලන බව වැටහෙන්නෙ බිරියට කාලයක ගිය පසුය. ඉන්පසු ඒ දෙදෙනා ගිය සාදයකදි අඳුනාගත් කොල්ලෙකු සමග අර බිරිය පැන යයි. ඒ රටේ කසාද නීති එතරම් තද නැති නිසාදෝ ඔවුන් ඉතා සතුටින සිටිති. අර සැමියා සිය බිරිය එතැයි සැමදාම පෙර මෙන් බලා සිටියත් යලි කිසි දිනෙක ඔහුගේ සයනයේ තනිය රැක්මට බිරිය ආවේ නැත. ඔහු ගණිකාවන් ඇසුරු කර ඒ වින්දනය ගැන්මට ඔහු ගියත් එතැන  ඔහු පත න දේ නොමැති බවත්. සිය බිරිඳට කරන කවටකම් ගණිකාව ගොං පාට් ලෙස දකින බවත් ඔහු දිටීය..ඉන්පසු තේ පාටි වලදි උත්සව වලදී අර පැරණි ජේඩුව හමු වුවත් පලක් නොවීය..

තමුන් ගැන අභිමානයක් ඇතිවිය යුතු බව පාලිත සිතිය යුතු වුවත් පාලිතගේ සිල් ගතිය නිසාදෝ ඔහුට සිතුනේම තමා එන්ට එන්ටම කැපී යන බවකි. කසාදය තීන්දු වන දිනවලත් තමාට වඩා වැඩි වැටුපක් ගත් බිරිය දැන් විසල් රාජකාරි රැසක් කරයි. විසාල පාටියකට උත්සවයකට ගියත් බිරියම මුල් තැන ගනි. ඇය ලස්සනය. ඇය දක්ෂය..එහෙත් මම ...? පාලිත සිතන්නට විය.
අවසානයේ පාලිත මේ කරුණ ගැන බිරියගෙන් ඇසීමට තිරණය කලේය. නමුත් කතාව සිතු තරම් සරල නැත. ඒ අතර මේ කථාව වෙනත් නන්නාදුනන දුරකථන ඔස්සේද පාලිතට ඇසෙන්නට විය.

පාලිතට දිනක් ඔහුගේ පරණ කැච් එකක් හමු විය. පාලිත වෙනත් දිනයක නම් එතරම් ගනන් නොගෙන ගියත් එදින එසේ කලේ නැත. කුසුම් හට පාඩම්ක් ඉගැන්වීම හෝ වෙනත් හේතුවක් නිසා පාලිත ඇයගේ නොම්මරය ගෙන කතා කලේය. පෙර ගති පෙර විරිත් ඉදිරියට ආවේය. කාලේ වැලි තට්ටු වලින් වැසී තිබු ඔවුන්ගේ සබඳකම යලි ඇරඹෙන්නට විය. පාලිත තමාට ඇති ගැටලු තමාට දැනෙන සියල්ල කීමට රාත්‍රිෙය් හෙම්බත්ව නින්ද සොයන කුසුම් වෙනුවට අමාලි යොදාගත්තේය. බාගෙදා පාලිතගේ ඇඳුම් තෝරන්නේ පවා අමාලිය.
මේ අමාලි කතාව දැන් පැතිරෙනවා වැඩි බවත්. මේ හරහා කුසුම් ඩිවොස් කිරීම අපාසු විය හැකි බවත් පාලිතට කිව්වේ ඔහුගේ යහලුවෙකි. ලොක්කාෙග් කාර් එකේ සිය බිරිඳ යන්නෙ රාජකාරි කටයුතු වලට විය නොහැකිද? එහෙමත් විටක පාලිත එසේ සිතයි.  එතරම් වයස් පරතරයක් නොමැති නම් ඔවුන් දෙදෙනා යාලුවන් පමණක්ම විය නොහැකිද? එහෙත් ඒ කේලංකාරයින් සහ අනෙක් අය පාලිතට කියා තිබුනු ආකාරයටම සිතන්නට පාලිත පෙලඹිනි. මොකද්දෝ වැදගත් විභාගයක් නිසා පාඩම් වැඩ වල නිරත වුනු කුසුම්ට පාලිතගේ මේ වෙනස් තේරුම් යන්නට කල් ගත විය.
දින කීපයක්ම පාලිත බීමතින් ගෙදර පැමිණියත් සිතේ තියන දේ වල් එකක් වත් සිය බිරින්දැ වන කුසුම්ට කියාගත නොහැකි විය. කුසුම්ටද නිදහසේ පාඩම් කරන්නට බැරි වන තත්වයක් වි ඇති බව පාලිතට පෙනුනි. ඒ තමාගේ බීමත් කම හෝ තමාගේ බූත හැසිරීම යැයි පාලිතට සිතුනේ නැත. පාලිත සිතුවේ ඇය නිදි නැතිව කල්පනා කරන්නේ ඇගේ  නව බැංකු නිලධාරියා ගැන බවයි. මෙය එකලාසයක් කරගන්නට දිනක් සිය කුඩා දුවනියගෙන් පාලිත කිහිප විටක් පුතා ආස අම්මි එක්ක ඉන්නද තාත්ති එක්ක ඉන්නද යැයි ඇසීය.
කුඩා දරුවා කීවේ...අම්මි ත් හොඳයි තාත්තිත් හොදයි ඒත් මට බයිනකොට දෙන්නම එපා...

මෙසේ දරුවාගේන පාලිත නිතර අසන බව කෙසේ හෝ කුසුම් ගේ කණට ගොස් තිබුනි...
යලි ඊලඟ දිනයේත් පාලිත බීමතිනි. ඔහු පැමිණියේය. මේසය වෙත ගොස් කෑම තිබේදැයි බැලීය. කෑම නැත. කුසුම් පාඩම් කරන්නේදැයි බැලීය නැත. කුසුම් නිදිය. ළමයාත් ඒ සමඟ නිදිය. ඇය ඇඬු කඳුලින්ම නින්දට ගොස් ඇත.
පාලිතද නිදා ගන්නට ගියේය.

රාත්‍රියේ ඉකිගසන හඬක් ඇසී පාලිත අවධි විය.
ඔහු කුමක්දැයි නොදනී. නමුත් කුසුම් අඩයි. අඬන අතර පැනඩෝල් පෙති කීපයක් කටේ දාගන්නවා ද පාලිත දිටීය.
මොකද හලො අඩන්නෙ. පාලිත කිසිත් නොදන්නා සේ ඇසීය..

පාලිත ඔයා බොනවා. ඔයා බීල විකාර කරනවා. මට බොන්න තියෙන්නෙ පැනඩොල් හරි වහ ටිකක් හරි විතරයි. ඔයා දැන් මාව ඩිවොස් කරන්න යන්නෙ. ඉන්පසු ඉකි කීපයක් ගැසු ඇය.
මට තාම ඕනි කෙනෙක් එක්ක යන්න පුලුවන්..ඒත් මට ඔයා වෙනස්වුන හැටි හිතාගන්න බෑ පාලිත. ඔයා අර අමාලි කියල කෙල්ලක් හරි මොකක් හරි එක්ක තැන් තැන්වල රවුං ගහනවලු. ඔයාමෙ නේ කිව්වේ ඉස්සර ඔයාට හමු උන ලස්සනම කෙල්ල මං කියල. ඇයි එහෙනං එ පරණ දේවල් පස්සෙ යන්නෙ..
අනේ මන්ද??
ඔයා කතා කරන්නෙත් නෑ...හරියට මාත් එක්ක. ඔයා දුවගෙන් එහෙම ඇහුවහම එයා මගෙන් ඇවිත් ඇහුව අම්මි අම්මි තාත්ති අපි දාල යනවද කියල...
( කුසුම් තවත් අඩයි)
මං එක්සෑම්ස් ලිව්වෙ අපි ඔක්කොටම අපේම හොඳට..පොඩ්ඩක් ඔෆිස් වලත් වැඩ තිබුන පහුගිය දවස්වල.. ඒත් ..............ඔහාට කිසි දෙයක් අඩු කලාද පාලිත...මං කෑම බීම උයන්න ඕන දේවල් පවා අර කෙල්ලට කියල ඇති ෆොන් එකෙන්...

එකවර මේ දේවල් ඇසීමෙන් පාලිත හිර විය. මෙතෙක් කල් නන්නාදුනන කෝල් වලිං සහ තම එකම මිතුරාගෙන් පමණක් පැමිණි අයුතු සම්බන්ධ කාරණය ගැන ඇසීමට ලැජ්ජාවක් වැනි දෙයක් පාලිතට ඇති විය. එහෙත්...මේ එයට අවස්ථාවම බැව් පාලිත සිතිය...

එතකොට ඔයා අර බෑංක් මැනේජර් අලුත් හැන්ඩ්සම්. එයා එක්ක කාර් එකේ එහෙ මෙහෙ යන්න හොඳයි. ඔයා හොඳ පවුලක වැදගත් කෙනෙක්..ඔයාට සල්ලි ගොඩක් තියෙනවා. මම තමයි ඇවිත් කුසුම් ඔයාට ඇටෑච් උනේ..ඉතින් ඔයා එයාට කැමති නං

එය කියා හමාර කරන්නට ලැබුනේ නැත...
මොනවද පාලිත ඔය කියන ජරා කතා...ඒ මිනිහ මට කැමති ඇති. ඒත් මං...පස්සෙන් පැණිය වගේ එනවත් තමයි. කාර් එකෙත් ඔෆීෂියලි මීටින්ස් වලට ගියා තමයි. ඒත් මං හිතුවෙ නෑ කවදාවත් ඔයා මෙහෙම හිතයි කියල..

එතකොට අර අමරපාල කියල තියෙන්නෙ බොරුද??පාලිත අමරපාල පාවා දුන් නේ ඒ කතාව බොරුනං අමරපාල සැබැවින්ම මිත්‍ර ද්‍රෝහියෙක් බව සිතමිනි.

හුම් හෙනං අමරපාල තමයි කෙරුම...අමරපාල වැඩක් කරන්නෙ නෑ හරියට. කරන්න දන්නෙත් නෑ. කොහෙන්ද පහත් වෙච්චි එකක්. ඔයා ගෙ යාලුවෙක් නිසා මට බනින් බැරි නිසා මං අර මැනේජර් කුකුලට කියල දවසක දෙකක් මිනිහට අවවාද කලා. එයාල පිස්සු කෙලියම පාලිත අපි වග  කියන් ඕනි. ඔයා දන් නෑනේ ඒව..ඒ මිනිහ ඒකෙ තරහට වෙන් ඇති එහෙනං...

යලි පාලිත කටහඬ අවධි කරයි..
එතකොට ඔයා එයා එක්ක ගියෙ මීටිංස් විතරයි?....

ඔයා ඔහොම අහන්කොට අනේ මන්ද පාලිත...අපි යන්නෙ ඔෆීෂියලි වෙහිකල් වල..ඒවට ඩ්‍රයිවර්ස්ල ඉන්නවා. දැං අර කොස් කටිං නිසා අපි දෙතුන් දෙනෙක් එක වාහනේ යනවා. එවට  ගිහිං එන වෙලාවට සමාරවිට අපි පොඩියක් නැවතිලා කන්න හෙම යනවා. ඔයා දන්නවනේ ඒව ගැන...
ඒත් මං හිතුවෙ නෑ පාලි ඔයා මේ වගේ හිතයි කියල...

ඉන්පසු පාලිත ගොස් ඩීවිඩි තැටිය ගෙන  ආවාය. මෙන්න මේ මගුල බලල තමයි මට ඔක්කොම  වැරදුනේ. ඕක ඔයාත් බලල ඉවරුනාම දෙන්න ඕක මං කුඩු කරල දානවා. මොකෙද්ද රාල කෙනෙක් සම්බාවිය පිලිම් කියල ගෙනත දුන්න. ඕකෙ තියෙන්නෙ ගෑනු කෙනා වෙන මිනිහෙක් එක්ක යන එකක්...මං මේ බීපු නිසා කියනව නෙමෙ..
පාලිත උමතුවෙන් මෙන් ඩී වී ඩී එක සිය බිරිඳට දුනි...

පසු දින අමාලි කතා කල මුත් එය පෝන් එකේ බ්ලැකි ලිස්ට් කරන ලදී. වෙනදා මෙන් නොබී හොඳ සිහියෙන් පාලිත ගෙදර ආවේය. එනවිට බිරිය කුසුම්ද ඇවිත් තිබුනි..මොකද මේ අද ඔයා පහටත් කලිං...පාලිත ඇසීය
ආ ඇයි පහට කලිං අපිට එන් තහනම්ද...
ඉන්පසු තේ එකක් සාදා ගෙන කුසුම් ආවේ පාලිත ළමයා සුරතල් කරනා අතරය. ඇය දවස පුරා කල කී දෑ අනං මනං පියාට කියමින් තොඳොල් වෙයි.. මේ මංම ඔයාගෙ ඩීවීඩි එක කුනු බාල්දියට දැම්මා.
 තව මාස තුනකින් මං වෙන බෑංක් එකකට යනවා. යාලුවෙක් කතාකරනව දැන් මාස ගානක ඉඳල..මං බෑ කිය කිය හිටියෙ. ඒත් මේ පැණි මැනේජර් එක්ක හිටියොත් ආයෙත් අර සමහර අයට ලේ කෝප වෙයි නේ..
යැයි කීවේ පාලිත දෙස හොරැහින් බලමිනි.
දරුවාට පසල් එකක් හදන්ට දී තිබුනි.. තේ කෝප්පය හා කුසුම් සමඟ කුස්සියට ගිය පාලිත කුසුම්ව බදා සැර ජාතියේ උම්මා එකක් ඇයට දුන්නේය. විකාර අනේ ළමය බලාගන්නෙ මෙතනද??  දුවනව යන්න..කුසුම් කීය..ඔහු වාඩි වී හැමදා උදේට පොල්ගාන හිරමණය පසෙක මේ කෙලිය යන්තම් බලා සිටියාය.

මන්ද කරුවලේ කින්නරාවිය ( 01 වන කොටස)

මෙට්ටය...
මේ මෙට්ටය ලේයර් කිහිපයක් ඇති එකකි. මෙය ගත්තේ අපි බැන්ද අලුතය. මේ මත හිඳ කල කී දෑ බොහෝමයක් මගේ මතකයේ ඇත. එකට හිටියත් වෙනස් දෙදෙනකු වූ අප දෙදෙනා එක්කලේ මෙහිය. මෙය ඇතිකල කතාන්දර ජීවිතය සුවපත් කලේය. එක් කලෙක කුසුම් අපේ ළමයා වූ නිශ්‍යානි නලවන්නටද මෙය භාවිත කලේය. ඉන් පෙර කලෙක ඇය මාව නැලෙව්වේ මේ සයනය මත සිටය. මේ මෙට්ටය ගැන්මට යෑමද අපි දෙදෙනා අතර ගැටුම් ඇති කලේය. ඇය තේරු ලේයර් ගානක මේ මෙට්ටයට වඩා මගේ අදහස වූයේ සුවල්ප මෙට්ටයක් සුදුසු බවය. නමුත් ඇගේ ලස්සන ඇස් දින්නාය.  ඇය විසින් මෙට්ටය ගන්නා ලදී. මේ ඇඳ උඩ සිට දුව වඩාගෙන ඉහල පහල පද්දන විට මට කේන්තිය යයි. මා කන්තොරු යායුතුය. නමුත් දුවත් මේ කුසුමුත් නැලවි නැලවි තවමත් ඇදේය. ඉතිං මා පටන් ගන්නේ මේ “ ඔය ලමයට හොඳ නෑ ඔය මෙට්ට උඩ තියල පැද්දිල්ල” දොයි පුතේ.....දොය් දොය්යා... යයි කුසුම් ළමයා නලවයි..ඒ තර මගේ දෙස බලා..එහනං තාත්තට විතරයිද හොඳ මේකෙ නැලවෙන්න. කියා අසයි. මං බොරුවට පුප්පා ඇතුලින් සිනා සී යයි.

මෙහි ආ මුල් කල අපි දෙදෙනාට එකට වැඩ කිරීම අරහං විය. බොහො ්කලක් තනිවම සිටි දෙදෙනකු නිසාත් මුරංඩු කේස් දෙකක් නිසාත් ගැටලු රාසියක් ඇතිවිය. මාත් ඇයත් දෙදෙනාම බෙල් එක තබා ගනිමු. මා උදේ පහයි පනස් පහට නැගිටින අතර ඇය හයයි තුනට බෙල් එක තබා ගනී. මගේ බෙල් එක වදින පලමු විටම මා නැගිටින්නේ කුසුම් නැගිට්ටොත් උදේ පාන්දර මගේ විනාඩි පහක් කෑවා..කියා නෝක්කාඩු අහන්ට වෙන නිසාය. එසේ නැගිට සිටින අතර උදෑසන කුනු කෙල සහ නොයෙක් සරුව පිත්තල කුනු මැද ඇගෙ ලස්සන මට පෙනේ..ඇය බදාගෙන උම්මා එක දෙකක් දෙයි..ඇයද නොදන්නා බබකු සේ සිටී..ඉන්පසු ඕන්න ඇගෙ බෙල් එක වදී..ඇගේ බෙල් එක වදින සැනින්..අයියෝ මොකද මේ මගේ ඇඟ උඩ නැගිටිනව නැගිටිනව දැන් යැයි බනී...ඉන් පසු මමද අකුලාගනෙ නැගිටී..
හිරමනය..
මා කසාදයට කලිං සිටියෙ යාලුවන් සමගය. ඒකලදිත් මා කලේ පොල් ගෑමය. ඉන්පසු මාත් කුසුමුත් කසාද බැන්ද දිනවල මාද උදෙන් නැගිටිටේ එවන් විටක කුසුම්ට උදව් කිරීම යුතුකමක් යැයි පොත් වල තිබෙන නිසාය. උදෙන් නැගිට කුස්සියට ඇය යයි. ඉන්පසු තේ එක හදයි..අපි දෙදෙනා නිසා සැනෙන් මා කට සෝදා මුහුන සෝදා ඇවිත් හිරමනය හෝදන විට ඇය තේ හදනවාය. මා කරකවන මොඩන් ඕදිරිස් හිරමනයක් ගෙනාවත් ඔය අලුත් හිරමන එච්චර හොද නෑ යැයි කුසුම්ට කියා පරණ එකට බැස්සේ උදේ පාන්දර නිදිමතේ නින්ද සමඟ පොල් ගෑමට වාඩිවෙලා පොල්ගාන කොකනට් ස්ක්‍රෙපර් එක වඩා සුදුසු වන බැවිනි. මුල් දිනවල මා කුසුම් ගෙන් ඇසි පිය ඉවත ගත්තේ කලාතුරකිනි. කුසුම් වැනි කෙනෙක් කිසිදා මට ලැබේයැයි මා සීනෙන්වත් නොසිතන්ට ඇත. නමුත් ලැබුනි. පොල් ගෑම එය මිරිකීමෙන් පසු මගේ වැඩ ඉවරය. මං ගොස් ඉන්පසු කාර් සෝදයි..
නැත්තං මිදුල් අතුගායි..ඇය උයයි.

කොක් ජෝඩුව...
මේ කොක් ජෝඩුව මගේ ප්‍රේම වෘත්තාන්තයේ පලමු සමරුවයි. කුසුම් එවක බැංකු නිලධාරිනියකි. නිලදාරිනියක් කිව්වොත් කැතය. බැංකුවක සිටි පස්ටම කෑල්ලකි. අලුතින් මා ගිය කම්පැනියේ මට ලැබුනේ බැංකු ණයක් ලබාගැන්මේ මහ කුණු රස්සාවකි. එවිට මට සහකාර බැංකු කලමනාකාරිය මුණ ගැසිය යුතු විය. මේ ඇයය ඇය කුසුම්ය. අපි දෙදෙනා වාද කලෙමු.  ඊයේ පෙරේදා දක්වා අපි ගෙදරට බඩු ගේනවිට ගෙනියන වාදය මෙන් අපි එදාද වාද කලෙමු. ඇය කීවේ අපේ කම්පැණිය විසින් ඉදිරිපත් කරන ලබන යෝජනා සහ ව්‍යාපෘතිය සාර්ථක වෙන බවක් ඇය කෙසේ විස්සාස කරන්නද යන්නයි. ඉන් පසු මා කම්පැනියේ සාමාන්‍ය සේවකයෙක් සමග එකතුව කලිං අප ආයතනය කර සාර්ථක කරගත් වැඩ කොටස් කරන ලද සමාගම් වලිං ඒවාට සහතික අරගෙන ඒමයි. එසේ දින කීපයක් එයට ගෑටිමෙන් පසු ඇයගේ සිත වෙනස් විය. ආ හරි පාලිත තව ඕන් නෑ ඔයාට ණය ලැබෙයි. ඔයා හෙන මහන්සියක් ගත්ත නේ වැඩේට. එවිටත් මගේ හිතේ කොනක් නොව ගොඩ ඉඩක් ලබාගෙන තිබුන කුසුම්ට මා ගෙනා කොක් ජෝඩුව පාර්සලය දුනිමි. එවිට එය දැඩිව ප්‍රතික්සේප කල ඇය. මොකටද මේ? යැයි ඇසීය. කම්පැනියෙන් නෙමෙ.. මගෙන් නිකම්..යැයි මා වෙව්ලමින් සියොලග දාඩිය දමමින් කීවේය.
මේ කුසුම් මැඩම්..

මැඩම් මං දවසක් කිව්වෙ පාලිත මට මැඩම් එපා කියල..ඒ කුසුම්ය..
කුසුම් ...ම්ම් මේ මට ඔයාගෙන් දෙයක් ඉල්ලන් තියනවා..
ණයත් අරගෙන තව මොනාද පාලිත?
නෑ තව ණයක් ගන් ඕනි උනොත් ඔයාගෙ නම්බර් එක ඕනි වෙයි නේ..අනික පොඩි අපැහැදිලි ගතියක් තිබුනොත් ඩොකියුමන්ට්ස් වල හෙම කරදරයි නේ..
හුම්...ආ....එවිට කුසුම්ටද යමක් දැනී තිබෙන්ට ඇත..
ඉතිං ඩොකියුමන්ට්ස් අපැහැදිලි උනොත් අපිට නේ අවුල හරි ඔයාගෙ නම්බර් එක හොයන්න මට මේ පොත් පෙරලන්න ෆයිල් අදින්න බෑ..ඔයාගෙ කාඩ් එක දෙන්නකෝ...ඒ කුසුම්ය..
මට කාඩ්එකක් නෑනෙ...
අහ් එහෙමද ??
හරි කුසුම් මගේ කන්ටැක් එක ලියා ගන්නකෝ....මා කීවෙමි.

ඉන් පසු කුසුම් එයලියා ගත්තාය.
නමුත් දින දෙකක් යනතෙක් කිසිදු රිප්ලයි එකක් නැතිවිය.
එහෙත් හදිසියේ දින දෙකකට පසු දහවලක..ආ ඔෆිසර් පාලිත..කෝමද ඉතින්..අපි අමතක ඇති නේ...කියා පටන් ගත් කතාව බෝ සීඝ්‍රයේන ඇදී ගියේය.
මාස දෙකක් ඇතුලත අපේ විවාහය සිදුවුනේ අපි දෙදෙනාම එවිට බොහෝ දුරට ස්ථාවර වී සිටි නිසා හෝ අපි දොදෙනාගේ ප්‍රේමය තුල වූ බැදීම වැඩි නිසා වන්නට පුලුවන. මට ඇය හමු වූ මුල් දින කීපයේම මා ඇය විශ්වාස නොකලේය. යහපත්ම චරිතයක් නොවූ මා ඉන්පෙර ගෑන්ලමයි කීප දෙනෙක් සමග යාලු වී ඒවා නැතිකරගෙන තිබුනි. ඉතින් එවන් වූ අයට ලැබෙන්නේ කිසිම ලස්සනක් නැති ගෑණු ලමයි බව මා අත්දැකීමෙන් දැක තිබුනි. ඉතින් මාත් පෙර කල වැරදි ගැන විටක පසුතැවිලි වෙමින් සිටියේ මටත් එවැනි ටොපියක් සෙට් වේදෝයි යන බියෙනි. අපි කසාද බඳින්නට සති කිහිපයකට පෙර හෝටල කාමරයක වූ අප දෙදෙනා දෙදෙනාගේ රස ලොවේ උපරිම අඩියට එන්නට වෙර දරන විට ඇය අතින් ඇගේ පතිවත සලකුනු විය. කෙතෙක් ලෝකයා අරවා මේවා කිව්වත් මෙතෙක් අන්දුන් කුන්දුන් වී මේ කුමන භාග්‍යක් දැයි කුසුම් ගේ ආදරය ගැන අවිශ්වාසයෙන් සිටි මට ඒ සීමා ලකුන මහත් පුදුමයක් විය. ඉන්පසු මා දෙවරක් නොසිතා ඇය කසාදම බැඳ ගන්නට සිත යොමු විය.
ඇගේ මුහුන සුදුය. තරමක් මහතය. පොඩියක් බඩ ඇත. නමුත් සාරියට ඒ බඩ කොටස ලස්සනය. ඉදිරිපසත් පසුපසත් දෙකම පිරිමින් හැරිලා බැලවීමට සමත්ය. එසේ ලස්සන උගත් සහ තත්කාලීන ලෙස ජීවත් වීමට දත් කෙනෙකු ලැබීමට මට හීනයක් සැබෑ වීමක්ම විය.

ගමට අයි සී ටී ගෙනගියොත් මක් වෙයිද?

දැනට අයි සීටී තියෙන ගැමියන් කරන කියන දේ....

දැනට ලංකාවේ බොහෝ දෙනා විදෙස් ගත වි රැකියා කරයි. ඔවුන්ට කෝල් කරන්නට මරු ක්‍රමයක් දැන් ඇත. එය ඉස්කයිප් හෝ ගූගල් ටෝක්ස් වෙයි. දැන් දැන් ඉස්කයිප් මාර ජනප්‍රිය මෘදුකාංගයකි. කොරියාවේ හෝ මැදපෙරදිග සිටින සහෝදරයාට සැමියාට කතා කර විස්තර දැනගැන්මට ලමයාට බත් නොකන විට තාත්තා පෙන්වා බත් කවාගැන්මට ඉස්කයිප් වැදගත්ය. ඒ හැර අයි සීටී වලිං ලංකාවෙ අයි සීටී ඇති ගම්මු කොරගන්නා කෙංගෙඩියක් මං නං දන්නේ නැත. කම්පියුටර තිබුනත් ඉංගිරිසි දන්නේ එහෙමත් එකෙකි. ඉංගිරිසි දැනගන්නා අයට නං කොම්පියුටරයෙං යමක් කමක් සොයා දැනගත හැක..එවන් බුද්ධිමත් පරපුරක පිරිමි ලමුන් වැඩියෙන්ම බලන වෙබ් අඩවි වන්නේ වැලය. වැල යනු අසැබි දසුන්ය.  ඊට අමතරව ඉතා ආදර්ශමත් හොලිවුඩ් චිත්‍රපටි බොලිවුඩ් ච්ත්‍රපටි බාගන්නට ටොරන්ට් නැමැති දේ හරහා පුලුවන්ය. අයි සී ටී ගමට ගෙනියනවා යනු දැනට අර්ධ නාගරිකව පවතින මේ සෙප්පඩ විජ්ජා ටික ගමට පොම්ප කිරීමය. 

ගෙදර පරිඝනකයක් තිබුනාට තවම බොහෝ දෙනෙක්ට සිංහල පොන්ට් එකවත් බැරිය. එනිසා ලියුං කරදහියක් ටයිප් කරගන්නා අයද අඩුය. අවැසිම උනත් අතින් ලියා හෝ හංදියේ ටයිපිස් අක්කා කෙනෙක්ගෙන් ටයිප් කරැගැන්ම ලේසිය. අයි සී ටී වලිං කරන තව වැදගත් දෙයක් නම් සෙල්ලං කිරිමයි. වත්ත පිටිය බෝල බැට් තිබුනත් ළමෝ මෙන්ම වැඩිහිටියොත් රෑ නිදිවරා කැනඩාවේ අමරිකාවේ උන් හීත කාලය ගෙවාගැන්මට තැනූ ගේම් ගසති. 

තවත් සුලු පිරිසක් ස්කයිප් මූනුපොත හෝ වෙනත් සමාජ ජාල හරහා ජාලගත වී කොහේ හෝ සිටින විරුද්ධ ජාතියේ ලිංගයක් තියෙන එකෙක් සමඟ අදහස් හුවමාරු කරගනිති. නිතර දෙවේලේ දකින අය සමඟ පවා ඉන්කමිං අවුට්ගොයිං ෆී නිසා චැට් කරති...

ආර්ථිකමය අතින් මේ අයි සීටී හරහා වාසියක් ගන්නේ එහෙමත් එකෙකි. පාරේ ටික්බෝල ගහන ළමයා කොම්පියුටර ගේම් වලට හුරුවීම වාසිදායකද? පන්ති ගොස් එන අතර පමණක් කොල්ලෙක් දැක ඇඹරෙන ලැජ්ජ බයට හැදුන කෙල්ලා යංතං පිංතූරයක් පමණක් දැක ඇති නොදුටු හොල්මනක් සමඟ සාමීචියේ යෙදීම වාසිදායකද??

එසේ නං ගමට අයි සීටී ගෙනයෑම වාසි සහගත වෙයි..

හූ හූ මේං මේක පරණ කාලෙ එකෙක් අමරිකාවෙ පොඩි ගම්වල ගොයියොත් අයි සී ටී යූස් කරනවා මූ මහ ගෝත්‍රිකයා කොදෙව් වාදිය...දූපත් පොරක්...

කමෙන්ට් එක දාන්න කලිං මංම දාගත්ත..හැබැයි මේක යට කොමෙන්ට් වලිං කුනුහබ්බ දාන කාඩ්බෝඩ් වීරයන්ට පොඩි අවුලක් යයි..කමක් නෑ

ඇමරිකාවේ සහ දියුණු රටවල සාමාන්‍ය ජීවිතයේ බොහො දේ ඉන්ටනෙට් නිසා සහ වෙනත් ජාලමය භාවිතාවන් නිසා  පහසු කරගෙන ඇත. එහෙත් අපේ??

මීට කලෙකට පෙර දුම්රිය දෙපාර්ථමේන්තුවේ වෙබ් එකේ දුම්රිය කාලසටහනක් තිබුනි. දැන් එය  පවා නැත. ඉන්ටනෙට් හරහා කරගත හැක සේවාවන් පුද්ගලික අංශයේ පවා ඇත්තේ ඉතා අඩුවෙනි. බාන්ඩ ගෙදරට ගෙන්වා ගැන්මේ අන්තර්ජාලයේ ඕඩර් කිරීම් ක්‍රමවේද ඇතත් රට තුල ඒවා ක්‍රියාත්මක නැත.උදාහරණ ලෙස කහටගස් දිගිලියේ සයිමන් සිංඤ්ඤෝට ඇපල් අයි පෝං එකක් ඕනි වුවොත් ඔහුට අමරිකාවෙන් සති දෙක තුනකින් ගෙන්වාගන්නට ඊ බේ හරහා පිලිවන. නමුත් ඇපල් වල ඕතරයිස් රී සෙලර්ලා සිටින කොළඹින් හෝ නුවරින් කහටගස් දිගිලියට අයි පෝං එකක් දවසින් දෙකෙන් ගෙන්නගන්නට හැකියාවක් නැත. එවන්නක් තිබුනත් එතරම් තියා යම්තරමින්වත් ජනප්‍රිය නැත...

අපි ඉන්ටනෙට් ලබාෙගන කලහැකි කරගත හැකි දේ ලැයිස්තු ගත කලොත් විනෝදාස්වාදය හැර ඉතිරිවන්නේ නිකම් කෝල් ලබා ගන්නට හැකිවීම වැනි ප්‍රාථමික දේ පමණි. ඇහින්දාස් සහ නුපුරුදු ඉංගිරිසි ගුරුවරුන් සහ අඩු පහසුකම් නිසා ඉංගිරිසි මුල් පංතියේ පටන් එපා වූ පරපුරක් අයි සී ඨි වලින් ඉන්ටනේට් හරහා ගොස් යමක් සොයා ගනීද? ඒවා අපේ හද්ද පරණ යල්පැනගිය සිලබස් මෝල් සමඟ කෙසේ ගැලපෙයිද? 

අයි සී ටි ගැන කතාකලොත් යමෙක් ඒ හරහා මිනිසුන්ගේ බුද්ධිය රසවින්දන හැකියාව වැඩිවෙනවා යැයි කියනු ඇත. නමුත් ඒ පස්ට පල් බොරුවකි. මීට කලකට පෙර අජිත් මුතුකුමාරණ, කිංස්ලි පීරිස්, චාමර, වේරලියද්ද වැනි ගායකයින් යැයි කියහැකි සිංදුවක් දෙකක් වත් හොඳ අයගේ සින්දු ගම්බද බස්වල ඇසුනි. අද?? ලෝකය දියුනු වී ඉන්ටනෙට් එකෙන් අමරිකාවේ සින්දු ගන්නට හැකි වුවත් අද ඇහෙන්නේ මියුසිකල් සෝ එකකින් රැකෝඩ් කරන ලද තුප්පහි කතන්දර වැනි සින්දුය. ඒවාට වඩා ලස්සනට ඉස්සර මුත්තලාට ආත්තලාට පැල් කවි කියන්නට ද පුලුවනිය. අරාස් බ්‍රෝකන් එන්ජල් කියනවා සුටුස් ගා ඉන්ටනෙට් එකෙන් බලාගත හැකි වුවත් අපේ බහුතරය ප්ලෑස් බෑක් ලා බ්‍රෝකන් ඒංජල් කන අයුරු තලු මරමින් අසති. මේ දියුණු වූ අයි සී ටී චුට්ටෙන් මිනිසුන්ගේ විඤාණය වත්, සිතීමේ හැකියාව වත්, දේශපාලනික දැක්මවත් වෙනත් වටිනාකමක් ඇති කිසියම්ම දෙයක් වත් දියුණු වුනේ නැත. එදා හොරෙං ලියුං ගෙනවිත් කල ප්‍රේමයට අද පෝන් එක ආදේශ විය. අයි සීටී ගමට ගියොත් ප්‍රේම කිරීමට ස්කයිප්, ෆේස්බුක ්ලැබෙනු ඇත. ඒ හරහා රටට වැඩි යමක් සහ අඩු තරමේ අයි සී ටී දියුනු කිරීමට වැයකරන මුදල් සුට්ට වත් ලබාගත හැකිද??.

අපේ ගොයියලාට අයි සී ටී ගෙනගොස් දුන්නොත් විය හැක්කේ නිකං හිටපු ගොයියා පේස්බුක් හරහා ගෑනියෙක් සෙට් කරගැන්ම වැනි දෙය්ක් පමණි..ඊට අමතරව කොළඹ හෝ වෙනත් තැන්වල මිල බැලීම. නවීන ගොවි ක්‍රම ඉගනීම, සිය ගොවි ගැටලු වලට විසඳුම් ගැනීම, වැනි දේ කවදා නං සිදුවේද??