අලුත් ශ්‍රී නගර් රේල් ට්‍රැක් එක

මම 2015 කාශ්මීර ශ්‍රී නගර් යන්න බලද්දි අරුම පුදුම රේල් ට්‍රැක් එකක් තියෙනවා ශ්‍රී නගර් වල.. එහෙ බරමුල්ලා සිට බනිහාල් දක්වා කිලෝමීටර් 135 ලංකාවේ වගෙ පවර් සෙට් කෝච්චි යනවා.. හැබැයි ඒක ඉන්දියාවෙ අනෙක් විසාල රේල් නෙට්වර්ක් එකට කනෙක්ට් නෑ. වෙල තිබුණෙ එයාලත් අපෙ නුවර හයිවේ එක වගෙ අනෙක් පැත්තෙ සමතලා කොටසක් මුලින් පටන් අරගෙන..ඒක සිං සිං ගාල ඉවරකරල ඒ කොටස විවෘත කරල. හැබැයි ඉතුරු කඳුකර කොටසක් පෙන්ඩින්..එහෙම පෙන්ඩින් තිබූ කාලෙ අවුරුදු 15ක් විතර..

ශ්‍රී නගර් කෝච්චි පාරේ විස්තර

 

 ඉතුරු දුර කොටසේ විශාල අන්ස්ටේබල් හිමාල කඳු කපලා උමං 38ක්..පාලම් 927ක් එක්ක ඉන්දියාවට ශ්‍රී නගර් රේල් පාර සම්පූර්ණ හදාගන්න 1998 සිට 2025 දක්වා අවුරුදු 27 ක් ගතවුනා.. 2015 වෙද්දි දිල්ලි ඉඳල අපිට කෝච්චියෙ යන්න පුළුවන් උනේ කාශ්මීරයේ ජම්මු නගරය දක්වා විතරයි. අපි ජම්මු වලට කෝච්චියෙ ගියා.. කෝච්චියෙ ජම්මු ගිහින් ඊටපස්සේ ජම්මු සිට ටැක්සියක් ගහගෙන අපි ශ්‍රී නගර් ගියා. දිල්ලි සිට ශ්‍රී නගර් කිලෝමීටර් 800 සම්පූර්ණ ගමනට අපිට පෑ 26 ක් ගියා. ඒ මගදි හිම මිදෙන තරං සීත කඳුකර කොටසක් ඒ පාරෙදි අපිටත් සෙට් වුනා. 

ආයෙ මම 2023 කාශ්මීරයේ ගියා. කලිං පාඩම ඉගෙනගෙන ඒ වතාවෙ දිල්ලි ඉඳන් ශ්‍රීනගර් ෆ්ලයි කලා. ඒ ගමනෙදි ශ්‍රීනගර් ඉඳල පහල්ගම් යන්න ශ්‍රීනගර් වල ඉඳන් පහලට ටික දුරක් ඒ හුදකලා රේල් පාරෙ පවර්සෙට් කෝච්චියක ආවා. දැං ඉන්දියාව ඒ ට්‍රැක් එක සම්පූර්ණ හදලා. 1998 මුල් ඇස්තමේන්තු වියදම රු කෝටි 44,000ක්..ඒසා විසාල වියදමක් දරල හැදුවත් වැඩේ පරක්කු වුන නිසා දැං ලෝකෙට ඒ ශ්‍රී නගර් රේල් ට්‍රැකම ලොකූ මැජික් එකක් නෙමේ.. (ඉන්දියන් වටපඩයොන්ට ඉතිං කොහොමත් උන් හදාගන්න ලබ්බ උන්ටම හෙන ලොකුයි.) 

චීනෙ ක්වින්හායි ටිබෙට් මීටර් 5000කට වඩා උඩ ටච් කරන ට්‍රැක් එක..ස්විස් වල කිලෝමීටර් 42ක් දිග ගොතාඩ් බේස් ටනල් එක, මූදයටින් ප්‍රංශෙ එංගලන්තෙට කනෙක්ට් වෙන යුරෝටනල් එක ආදිය එක්ක බැලුවම ඉන්දියාවෙ අයිෆල් කුළුණට වඩා උස චෙනබ් බ්‍රිජ් එකයි ඒ ශ්‍රී නගර් ට්‍රැක් එකයි සිප්පි කෑලි. හදල ඉවරෙල කනෙක්ට් කලාම දිල්ලි ශ්‍රී නගර් 800km කලින් ගිය පෑ 20-24 ගමන පෑ 13 කට අඩුවෙනවා කියල තමයි නිවුෂ් වල කියන්නේ..ඒ ට්‍රැක් එකේ ඉන්දියාව හදන එයාලගෙම 160kmph යන්න පුළුවන් වන්ඩේ බාරත කෝච්චිය යවන්න තමා ඉන්දියාව හදන්නේ. ඒත් කඳුකර කොටසෙදි වේගෙ 80kmph වලට අඩු කරයි බොහෝවිට..

 

සැලකීම අල්ට්‍රා

මිස් මොනාහරි ප්‍රශ්නයක්ද? කාකාස කෙනෙක් නදීගෙන් එසේ ඇසුවා. සැමියාටත් කියාගන්න බැරි මගේ අවුල කොහොමද මූට කියන්නේ.. කියලා නදී එය කියන්න මැලිවුනා. ප්‍රශ්නය කුමක්දැයි නදීටත් හිතාගන්න අමාරු තත්වයක් තමයි තියෙන්නේ. මාමන්ඩි ඒ ගෑනිත් එක්ක සෙස් කරන එක තමන් බලන් ඉන්නේ ඇයි. ඒ අහිංසක වයසක සාවිත්‍රි නැන්දාට තමන් ඉරිසියා කරන්නේ ඇයි කියල නදීට හිතාගන්න අමාරුයි.

නදීගේ මාමන්ඩි වැටුනා. එයා වයසයි. එතකොට නදීගේ මාමන්ඩි සරත්ට වයස 75ක් විතර ඇති. ඉතින් වැටුනට පස්සේ අම්මා ගෙදර නැති නිසා සරත්ට සාත්තු කරන්න සාවිත්‍රි කියල කෙනෙක් යනවා එනවා. සරත්ට සලකන්න නම් ඕන කෙනෙක්ට පුලුවන් නේ. සරත් ලගක් වෙනකල් තනියම හොදට උයන් කෑවා. එයාට ඔය වැටුන සිද්දිය නිසා තමයි කෙනෙක් ඕන වුනේ සාත්තු කරන්න. අමමා ඉතින් ළමයිගේ ළමයි බලන්න ගිහින් ඒ තැන්වල නැවතිලා ඒ කට්ටිය එක්කලා ඉන්නවා. ඒ විසතර අදාල නෑ. සරත් ගෙදර ඇක්සිඩන් වෙලා ඉස්පිරිතාලේ ගිහින් ගෙදර පාලුවට තිබුනම ගෙදර කොහෙල් කැන් කපන්න එහෙම හොරු ආව නෙ. ඒ ගමන මොකද කලේ ඒකට සී සී ටීවි හයි කලා. ඕක කලේ නදීගේ මහත්තයා අකිල මැදිහත් වෙලා. එයයිට ඒවගේ වගක් නෑ. ඒ සී සී ටීවි අටවපු එකෙ සී සී ටීවී ෆුටේජ් බලන්න ලැබුනේ නදීට.

දැන් ඉතින් සී සී ටීවි හයිකරලා ඒවා බලන්න පුලුවන් නේ ෆා්න් වලින්. නදීෙග් මාමන්ඩියගේ කාමරෙත් කැමරාවක් ඇටෙව්වා. සාලෙත් ඇටෙව්වා. ඇත්තටම මාමන්ඩියා තනියම කකුල බැරුව මොනවද කරන්නේ. ගෙදර වැඩට එන සාවිත්‍රි හොරකම් කරනවද කියල බලනන තමයි කාමර වලත් සී සී ටීවී ගැහුවේ. හුටස්. ඔව්වා හයිකලාට තව කෙනෙක් බලන විත්තියක් සරත්ට කිව්වේ නෑ. සරත් හිතුවේ ආ හොරකමක් වුනොත් නේ ඕවා බලන්නේ මේ අතිපන්ඩිතයොන්ගේ පිස්සු වැඩ කියලා.. ඒත් හොරකමක් නොවුන වෙලාවට වුනත් ඕවා නදී බලනවා කියලා සරත්වත් සාවිත්‍රිවත් දැනන් හිටියේ නෑ.

දවසක් නදී නිකමට ඔෆිස එකේ ඉන්න ගමන් බැලුවා මාමණ්ඩියා මොකද කරන්නේ කියලා. හපොයි මාමන්ඩියා සාවිත්‍රිට කියලා චූමීයා අතගාවගන්නවා. ඉකේයියා. ඉකේයියා කියලා නොබලා ඉන්න හැදුවට නදීට ඒක නොබල ඉන්න බෑ වගේ. සරත්ගේ චූමියා ලොකුයි. සී සී ටීවි එකට පේනවා. ඇරත් ඒක හොදට නගිනවා. මේ මිනිහට නාකි වුනාට මේක වැඩනො හරියට කියලා නදී ඒක බලන ගමන් හිතුවා.ටිකකින් බලද්දි චූමීයා ඔන්න සාවිත්‍රිගේ කටේ. ඉඳකින් ඒසි ඒක කටෙත් දාගෙන නදී හිතුවා.

දවසක් දෙකක් ගියාහම කකුල බැරි සරත්ගේ ඇග උඩ නැගගෙන සාවිත්‍රි උඩ පාත යනවා. පුටුවේ ගිහින් වාඩිකරලා ටීවි බලද්දි එතෙන්දිත් සරත් සාවිත්‍රිව ඇදගෙන ජිගිය දානවා නදී බලාගෙන ඉන්නවා. මේ ගැන ඥාතින්ට කියන්න ඕන කියල නදී කීප වතාවක් හිතුවා ඒත් නදීගේ හිත ඒකට ඉඩ දුන්නේ නෑ.

නදීට මතකයි ඉස්සර බැදල ගෙදර හිටිය මුල් දවස්වල. උදේට තේවතුර එක අරං නදී යනවා මාමන්ඩිගේ කාමරේට. එතකොට නැගිටල ඉන්න චූ මීයා පේන්න නැතිවෙන්න සරත් මාමා නොගන්න උත්සාහයක් නෑ. සරත් මාමා නදීට කැමති වෙන්න ඕන. මොකද ගමේ පෙරහැර බලන්න යද්දි අලි කුලප්පු වුනානේ. එතකොට සරත් මාමා නදීව බදාගෙන එයාට ආරක්ෂාව සැලසුවා. එතකොට සරත් මාමාගේ නැගපු චූ මීයා නදිගේ ඵුක පැත්තේ වැදුන.. සොරි දුවේ. අලිය කුලප්පු වුන වගේ මේකත් කුලප්පු වෙල. එච්චර හිතන් එප. පිරිමි ඇගට තේරුමක් නැහැ නෙව.. හිහි කියල කිව්වා. නදී ඒ වෙලාවේ රවාගෙන හිටියා. ඒ වුනාට ඒක හිතින් ගියේ නෑ.

ඒ කාලේ නදී උදේට ලිදට එහෙම ගිියාම බුරුසු කෑල්ල කටේ ගහගෙන සරත් මාමත් එනවා නාන තැනට.. පස්ෙස් නැන්දා " ඔහෙට වෙන වැඩකුත් නෑ. මොකද ඔය දූලා උදේම මූන හෝදන වෙලාවටම ලිද ගාවට යන්නේ. ඔන්න ඔෆිස් යන කාලේ නම් කමන් නෑ" කියල නැන්ද කියන්න ගත්තා. " හපොයි. ඒකත් ඇත්ත නෙව. මම වැඩට යන් නැහැ නෙ. ඔහෙ මතක් කොල එක හොදයි. පුරුද්දට මට උදේට දත් මැද මැද ලිදගාවට යැවෙනවා" කියල සරත් කිව්වා.

ඔය කිව්වට ඒ කාලෙත් උගේ කුපාඩිකමට මම නානවා බලන්න මිනිහා ගාටන්න ඇති කියල නදීට දැන් හිතෙනවා.

මේ ඒයි.. අපි ගෙදර ගිහින් තාත්තව ටිකක් බලල එමු. ගෙවල් හැඩි වෙල. අර සාවිත්‍රි ගෑනි හිටියට ඉතින් අමමල වගේ ගෙදර තියන් ඉන් නැතුව ඇති නේ? නදී සැමියාට කිව්වා.

මොකද මේ. ඔයා සී සී ටීවි එක බලනවා නේද? තාත්තට අමාරුයි වගේද? අර ගෑනි කන්න එහෙම හදල දෙනව නේ.. මගේ මොලේ තමයි මොලේ ඉතින්. අනික් උන්ට තාත්තල ගැන ගානක් නෑනේ. මම තමයි ඉතින් සී සී ටී එකෙන් හරි  තාත්තව බලන්නේ? කියලා නදීගේ සැමියා නොහොත් සරත්ගේ පුතා අකිල කිව්වා.

හම්මේ ඔහෙගෙ මොලෙ. මම නැත්තං කොරයි. මම ඉතින් බලනවා අර ගෑනි සලකනවද කොහොමද කියලා. මම දවසක් දැක්කා මේ ගෑනි මහ බතක් උයාගෙන ඒක ෆ්‍රිජ් ඒකේ දාලා තාත්තට රත් කර කර දෙනවා. මම කිව්වා එහෙම බෑ හැමදාම බත් එකක් තියන්න. තාත්තට උණු බත් ඕන කියලා. සාවිත්‍රිට හැබැයි තරහ ගියෙ නෑ. දැන් බත් උයනවා හැමදාම. නදී කිව්වා.

මාමන්ඩියා සාවිත්‍රිගේ යෝනියට දෙන වදේ ගැන නදි නොකියා ඉන්නට නදී උත්සාහ කලා. ඒ වගේම පලමු දවසේ මාමණ්ඩිය සාවිත්‍රිට හදි කල විට ගුලිකර දුන් රුපියල් දාහත් නොදැක්ක ගානට නදී හිටියා. රහස් ඒ විදිහට තිබුනාවෙ.. නදී හිතුවා.

නදී මාමන්ඩි බලන්න ගියා. සාවිත්‍රිට ඒ දවස් දෙක එන්න ඕන නෑ කියල කිව්වා. ළමයි සෙල්ලමට ඇරලා අකිලත් වෙන වැඩකට යවලා නදී හිමීට මාමන්ඩිගේ කාමරේට ගියා.. ගිහින් දොර වහලා ලොක් කලා.

තාම කකුල වේදනයි නේද මාමේ. කියලා නදී මාමන්ඩිගේ කකුල අතගාන්නට වුනා.. ඒ එක්ක මාමණ්ඩිගේ රන් ඩිංගත් ටිකක් නදීගේ අතේ ශෙප් එක් වැදුනා.. ටිකක් කකුල අත ගාද්දි සරමට කූඩාරම ගහන්න ගත්තා. මාමගේ කකුල මිස අත පය මොකවත් වෙල නෑනේ.. ඉතින් අනෙක් අතින් මාමා සරම හදන්න ගත්තා.

අනෙ අනෙ සරත්. මොකද ඔය සරම හදන්නේ. විසික් කරපන් සරම අහකට.. කියල නදී කිව්වා. ඉන් පස්සේ නදී මාමාගේ සරම විසික්කර රණ්ඩිංග කටේ දාගත්තා. මාමා අනී දුවී..මොකත මේ කියල ඇහුවා හැබැයි කටින් බණ කිව්වට මාමගේ රණ්ඩින්ග නම් තව තවත් සක්තිමත් වුනා.

ටිකකින් නදී මාමගේ රන්ඩිංග උඩ නැගගෙන උඩ පාත යනු සී සී සී ටීවි එකේ තිබුනා. සාවිත්‍රිට වඩා කඳ ඵුක විසාල නදී මාමන්ඩියාව හොඳින් බදාගෙන නැවීගෙන ඔහුගේ කකුලේ සිද්ධිය විනෝදයට බාධාවක් නොකර ගෙන උපරිමය සිය මාමා වෙනුවෙන් දෙන්න උත්සාහ කලා. “ දුවී ඔය කුම්කු දෙකත් ටිකක් දෙන්ටකෝ..ටිකක් චූටි වුනාට ආස හිතෙනවා අප්පා.” මාමා කිව්වා. ඔව් ඉතින් ලොට තන් මත්තේ නැහිල අපේ මාමට මේව දැක්කම දිවිය සැප වගේ ඇති. කියල නදී කුක්කු දෙකෙන් මාමගේ මූණ තෙරපුවා. මාමත් හනේ හනේ .. " හුප්ති සිල්ලරගෙන වගේ හිටියට මට මෙතක් කල් අදුරගන්න බැරි වුනානෙ ඒසිගේ හැටි"  කියල හිතමින් ෆුල් ෆන් එකක් ගත්තා.

වෙන කාටවත් පෙන්වන්න බැරි සී සී ටී එක නදී කීප වතාවක් ආයෙම බැලුවා. කොහොම වුනත් අරෞූත්තිට වඩා මම මාමට සැලකුවා. මේව තමයි යුතුකං ඉතින්. නාකි වුනාට මේ මනුස්සයො පවු. නිකං වැඩකාරියාන්ටම සින්න වෙන්න දෙන්න බෑනේ. අපි තව බලන්න ඕන මාමණ්ඩිල ගැන.. කකුල ටිකක් සනීප වුනාහම අපේ ගෙදර ගෙනත් මාමව ටිකක් ගෙනත් තියාගමු කියලවත් අකිලට කියමු. මේ පාලු ගෙවල් වල මාමව තියල බෑ.. නදී හිතන්නට වුනා.

නිවාඩුව ඉවර වෙලා නැවත නදීලා යන බව කියන්නට දරුවන් සහ අකිල සමග මාමා ලගට ආවා. මාමා ඇදේ ඉදන් පොතක් බලමින් හිටියා. ඔවුන් ආ පසු පොත පැත්තකට ගත් සරත් දරු පවුල දෙස කරුණාවෙන් බැලුවා. සරත් මාමා බලාගන්නට සිටින සාවිත්‍රි ටිකක් දවල් වෙන්න  එනවා කිව්වා. මම යන්නම් එහෙනම් කියා නදී කකුල් අල්ලා වැද නැගිටින විට සරත් මාමාගේ ඇහැට කදුලක් නැගුනා.. එහෙනම් මා පුතාලා ආයෙම එන්න මෙදිහා. ඔය හුන්ඩුවක් වගේ තැනක කොටුවෙල ඉන්න බැහැ නෙ. මේවටත් යන කලදවසක් තියෙන්න එපැ. කියා මාමන්ඩි කිව්වා. ඒ යන කලදවස ගැන කියනවිට මාමණ්ඩිගේ ඇස් උන්දැගේම රන්ඩිංග පැත්ත හැරිල තිබුනා.

අපි තාත්ත අමතක කලේ නෑ ඉතින්. තාත්තා මොකක් හරිම ඕන නම් අපිට කෝල් එකක් දෙන්න. අපිට පුලුවන් හැටියට ඒවා කරල දෙන්න බලන්නම්.. නේද අකිල. නදී කිව්වා.

නෙළුම් කුළුනේ උගත් පුතා

අප්‍රිකානු රටවල අමාරුවෙන් ඉගෙනගන්න අය පස්සේ කාලෙක මාරම තැනක් ලැබිලා ඉන්කම් එක වැඩි වෙලා පට්ට විදිහට සමාජෙ ඉහලට යනවා කියලා ඒ රටවල කෙරුන පර්යේෂන වලින් හොයාගෙන තියෙනවා. ලංකාවේ වුනත් 1940 ගනන් වල වගේ ඉගෙනගත්ත කට්ටිය අනෙක් අයට වඩා වේගෙන් ඉස්සරහට ගියා. ඒත් 80-90-2000 කාලවල රජයේ කැම්පස් ගිහින් ඩිග්රි ගත් බහුතරයට කොහොමද තත්වේ? සතුටුයිද? අනක් අයට වඩා ඉස්සරහට ගිහින්ද? ගෙවල් හදලද? කාර් අරගෙනද? එයාල නිකං ඇටිටියුඩ්ස් සමාජ තත්වය අතින් ඉස්සරහද?

එහෙම නෑ. ලංකාවේ දැන් බැලුවොත් අපිලෑ කාලේ එකම පන්තියේ හිටපු ඉගෙනගත්ත ඉගෙනගත්ත නැති අය අතර ආර්ථික සමාජීය අතින් විසාල වෙනසක් නෑ. අධ්‍යාපනය කියන දෙයින් බිහිකරන අවුට්පුට් එක ඇවිල්ලා අත් දිගට අදින, හොද වචන කතා කරන, යම් සංකේතීය වටිනාකමක් තියෙන පොරක් බවට පත් වෙලා. සැබෑවටම නැති සමාජ තත්වයක තමයි ඉගෙනගත්ත ඩිග්රි ගැහුව බුවා ඉන්නේ. ගම්වල තත්වය වුනත් ඔහොම. අවුරුදු ගන්න ඉගෙනගත්ත එකාට වඩා මාස ගානකින් කොරියන් ඉගෙනගෙන කොරියන් පනින එකාට සරුයි.

ඉගෙනගත් අයගේ දක්ෂතාවය

සාමාන්‍යයෙන් ඉස්සර ලැංවේජ් කොම්පියුටර ඉංගිරිසි පුලුවන් වුනාම සහ ඩිග්රි එහෙම ගැහුවට පස්සේ උන්ට සමාජයෛ් ගැන හොද දැක්මක් පැතිරුන දැනුමක් එහෙම තියෙන්න ඇති. ඒක නිසානේ එයාල සිවිල් සර්විස් වල සහ අටෝරාසියක් තැන්වලට තොරාගත්තේ. ඒත් අද? අද වෙද්දි ලංකාවේ උගතුන් තමයි රාජ්‍ය අංශය වැඩිහරියක් රන් කරන්නේ ලංකාවේ කොම්පැනි ආර්ථිකය, විදුලිය, ටෙලිකොම්, ආරක්ෂාව ආදී දේ රන් කරන්නේ.? ඒත් ඒවගේ ප්‍රොගෙස් එක? එහම විසේස දෙයක් නෑ. ඉගෙනගත්තා කියල අලුතින් හැදෙන ස්කිල් එකක්. අලුතින් එන දැනුමක් ආකල්පයක් වර්ධනයක් නැතිම තරම්. බොොහ් විශය ක්ශේත්‍රවල ඉතා පැරණි විශය නිර්දේශ ආවරණය කරලා ගන්න කඩදාසි කෑල්ලක් තත්වයට ලංකාවේ උපාධි සහ වෙනත් සහතික පත් වෙලා.

ඉතින් මේක ෆිල්මෙකට සම්බන්ධ වෙන්නේ. නෙළුම් කුළුනේ උගත් එකා සතුව තියෙන්නේ අනෙකට සාපේක්ෂව සුලු දියුණුවක් විතරයි. ඌ වෙනුවෙන් රට සහ උගේ අම්මලා අප්පලා වියදම් කරපු දේවල ඇති වටිනකමක් තියෙන බවක් පේන්නේ නෑ. ඌ අර නූගතාගෙන් වෙන් වෙන්නේ සංකේතීය වශයෙන් විතරයි. ඌට කියලා ස්ට්‍රැටජිකලි දිග හිතලා කරන්න කියල දෙයක් මතක් වෙන්නේ නෑ. බොහෝවිට අනෙක් අය දෙන විසදුම් වගෙම එකක් තමයි ුබවා දෙන්නේ. මෙතන ගුරුන්නාන්සේ ප්‍රතික්ශේප කරලා දොස්තර මහත්තයාව ගෙන්වනවා. ඒත් එතන මුල හරියෙදිම දොස්තර ගෙන්වලා කපල දාලා වැඩේ ගොඩදාග්නන ඕන නරි ඥාණය උගතා ගාව නැහැ. ලංකාවේ නම් මුලින්ම කට්ටඩියා ගෙන්වන්නේ උගතාද? නූගතාද කියන එකත් ප්‍රශ්නයක්.

අවසානේ ලංකාවේ උගතා කියන මිනිහාගේ තියෙන නිස්සාර බව. හුදෙක් නිකං මවාගත් පොරක් පමණයි කියන බව. සාමාන්‍ය සමාජයෙන් දුරස් බව ආදී බොහෝ පොදු උගතාගේ ගතිගුණ නෙළුම් කුලුනේ උගත් පුතාගේන පිලිඹිබු වෙනවා.

ලාබෙට බඩු ගහන්න යන්න රටවල්

තායිලන්තය

එයාටිකට් 81යි.

වීසා ෆ්‍රී

කෑම බීම ඉදුම් හිටුම් ටිකක් විතර මිල වැඩියි.

බඩු අවෙලබිලිටි එක සුපිරි..

කෑලි වල තත්වය ටිකක් වයස වැඩියි.

බඩුවල මිල - සෑහෙන වැඩියි.

තායිලන්තේ නේ බඩු ගහන්න යන හැමෝම යන්නේ. ඒත් තායි කෑලි මසාජ් වල ඉන්න ඒවා සාපේක්ෂව වයස වැඩියි. ඒවගේ මසාජ් හොදයි. ඒ්ත් සෙස් ආතල් වලට ගෙවන්න ඕන මිල සෑහෙන වැඩියි. පුකෙට් පතායා බැංකොක් වල කෑලි ඉන්නවා ඒත් ලංකාවේ සල්ලි වලින් රුපියල් විසි තිස්දාහ දෙන්න ඕනා එක කෑල්ලක් ගහන්න.

ලාඕස්

එයාටිකට් - 110,000+

වීසා - 12,000 ඔන් අරයිවල්

කෑම බීම - ශේප් එච්චර මිල වැඩිත් නෑ අඩුත් නෑ.

බඩු අවෙලබිලිටි එක - හැම තැනම නෑ හොයාගන්න ඕනා.

කෑලි වල තත්වය - අඩු වයස් කෑලි ඕනි තරම්. පර්ෆොමනස් හොදයි.

බඩුවල මිල - තායි වලට සාපේක්ෂව අඩුයි. හාරදහට පන්දාහට වුනත් හොයාගත හැකි

ලාඕස් ගැන කියවෙන බණ කතා ජන කතා බ්ලොග් කතා යූ ටියුබ් වල තියෙන විදිහ ලාඕස් වල කෑලි කාමර වලට ගන්න බෑ. හෙන කේස්. කතාව ටෙක්නිකලි ඇත්ත. හැබැයි චින්නු ඕන තරම් ලාඕ කෑලි වලින් ආතල් ගන්නවා. කැරෝකේ වල චින්නු ලාඕ කෑලි හුරතල් කරනවා. ටිකක් බඩු පොට් හොයාගන්න අමාරුයි. ඒත් ටැක්සිකාරොය් හොටල් කාරයෝ ටිකක් ලයින් කරලා ගත්ත නම් බඩු පොට් හොයාගන්න පුලුවන්. තායි ලන්තයේ වගේ මසාජ් එහෙම හොද නෑ. ඒත් වයස අඩු කෑලි ලේසියෙන් හොයාගන්න පුලුවන් ලාඕස් වල. ලාඕ වල වියන්ටියෙන් වගේම මුවන් සායි, බොටෙන් වගේ චීන ලාඕ පාරේ ස්ෙට්ශන් සිටි වලත් හොදටම කර්මාන්තේ යනවා.

මැලේසියා

එයාටිකට් - 65,000-70,000

වීසා - 10,000

කෑම බීම - මාර කෑම තොගයක් තියෙනවා. ඉන්දියන්ද චීනද කෑමට නම් ක්වාලලම්පූර් සුපිරි

බඩු අවෙලබිලිටි එක - බඩු පොට් තියෙනවා. හැබැයි හොයන්න ටිකක් අමාරුයි. යූටියුබ් එකේ සරච් කරලා හොයන්න පුලුවන්. බුකිට් බින්ටැන් වලත් ඉන්නවා.

කෑලි වල තත්වය - බඩු පොට් වල ඉන්න බඩු ටිකක් විතර චබී. ඒත් හොද ඒවත් ඉන්නවා.

බඩුවල මිල - හත් අට දාහේ ඉදන් විසි තිස්දාහ වෙනකල් ඉන්නවා. බඩු පොට් වල ගනන් අඩුයි.

ක්වාලලම්පූර් වල බඩු ඉන්නවා. රට මුස්ලිම් නිසා බඩු පොට් හැමදාම එකම තැන තියෙන්නේ නෑ. තැන් මාරු වෙනවා. බුකිට් බින්ටැන් වල නම් මසාජ් හැමදාම වගේ එකම විදිහට තියනවා. ඒ කෑලි නම් ටිකක් විතර ගන්න ැවඩියි. මැලේසියා ඉදුම් හිටුම් කෑම ආදියත් සාපෙක්ෂව ලාබයි.

වියට්නාම්

එයාටිකට් - හොචිමින් 75,000 හනොයි 110,000 වගේ

වීසා - ඩොලර් තිහක් හතලිහක් වෙනවා.

කෑම බීම - කෑම වර්ග ගනනාවක් තියෙනවා. කෑම බීම ඒ හැටි මිල වැඩි නෑ.

බඩු අවෙලබිලිටි එක - හොචිමින් වල එක ඒරියා එකක් තියෙනවා ඒකෙනම් සාමාන්‍යයෙන් රුපියල් විසිතිස්දාහ වෙනවා. ඒත් වෙන කොෆි ශොප් වල. මසාජ් වල අඩුවට තියෙනවා.

කෑලි වල තත්වය - මික්ස් එකක් තමයි ඉන්නේ.

බඩුවල මිල - සාමාන්‍යයෙන් රු 5000 සීමාවේ ඉදලා උඩට තියෙනවා. මිල අඩු ඒවා ටිකක් හොයාගන්න අමාරුයි. වියට්නාම් වල චීන කැරොකේ වල සෙල්ලම යනවා. මසාජ් වල යනවා කොෆි ශොප් වලත් තියෙනවා.

ජකර්තා

එයාටිකට් - 75,000

වීසා - ඊ වීසා ඩොලර් 35ක් වගේ

කෑම බීම - ශේප් එච්චර මිල වැඩිත් නෑ අඩුත් නෑ.

බඩු අවෙලබිලිටි එක - හැම තැනම නෑ හොයාගන්න ඕනා.

කෑලි වල තත්වය - හොදයි. කෙට්ටු හැඩ කෑලි විදිහට පේනවා.

බඩුවල මිල - තායි වලට සාපේක්ෂව අඩුයි. හාරදහට පන්දාහට වුනත් හොයාගත හැකි.

ක්ලැසික් හොටෙල් වගේ තැන්වල ඕපන්ලිම බාර් වල වැඩේ යනවා. ජකර්තා වල මිල අඩු කෑලිත් ස්ටේශන් රෝඩ් සහ සිටිබුන් ඒරියා වල ඉන්නවා. මෙහෙ රට ටුවරිස්ලා ජාති දෙකයි. එයින් චීන්නු ඇවිත් කැරොකේ වල ඉදලා ලාබ කෑලි ටච් කරනවා. සුද්දෝ ඇවිල්ලා උඩම ලේයර් එකේ හොද හොටල් වලට ඩොලර් බර ගනන් වල කෑලි අදිනවා. හැබැයි ජකර්තා ගොඩක් විසාල සමීකරණ නැතුව කෑලි හොයාගන පාවිචච්ි කරන්න පුලුවන් විදිහක් තමයි පෙනුනේ.

ආරාධනාව

පෙරදින "අපි දෙන්න සෙස් කරමුද" කියා ශ්‍රියන්ත ඇසූ පසු සින්ඩි එයට අපෝ බෑ කිව්වාය. අපිදෙන්න විතරයි මෙතන. කවුරුත් නෑ. කිසි ප්‍රශ්නයක් නෑනේ. මම කැතයි තමයි ඒත් ඔයාට ටිකකින් ආස හිතෙයි. යැයි නැවතත් ශ්‍රියන්ත කී විට රවන බැල්මක් බැලූ සින්ඩි? තමුසෙට පිස්සුද අයියේ? කියා ඇසුවාය.

ඉන් දින තුනකට පසු ඒ කිසිත් නොවූ විලස ශ්‍රියන්ත හා සින්ඩි එකම රථයක පිටුපස ගමන් කරන්නේය. මේ ශ්‍රියන්ත.. ඔයා එදා ඇයි එහෙම ඇහුවේ. කියා නැවතත් සින්ඩි එය මතුකරන්නට විය.

ශ්‍රියන්ත : හේතු කියන්නත් ඕනද?

සින්ඩි : ඔව්. හේතුවක් නැතුව කිසි දෙයක් වෙන් නෑනේ.

ශ්‍රියන්ත : ඔයා ලස්සනයි කියල මමත් කියන්න ඕනද? ඔයා සෙස්සියි කියල කියන්නත් ඕනිද? දැක්කම මට නගිනවා කියලත් කියන්න ඕනිද?

සින්ඩි : ඊයා මනුස්සයෝ. ටිකක් හොදට කතාකරනවාකෝ. මොනාද ඔය වචන. ටිකක් රොමන්ටික් වුනා කියල මොනාත් ඔයාගේ ගලවගෙන යන් නෑ කවුරුත් හරිද.

ශ්‍රියන්ත : වැඩක් නෑ ඉතින් ඔයා කැමති නෑ. ඒක ඉවරයි. ඒකෙන්හිත රිදුන නම් සොරි. ආයේ මම ඒක අහන්න බලාපොරොත්තුවක් නෑ.

සින්ඩි : ආව්.. ආව්.. කොල්ලට තරහ ගියා නේ? කොල්ලට නෙමෙ ඇත්තටම නාකියට.. මේ ඒක නෙමෙයි. ඔහොම ගහෙන් ගෙඩි එන්න වගේද ඔයා හැමදාම කෙල්ලන්ගෙන් ඕවා අහන්නේ? එහෙම අහනකොට කැමති කියල තියෙනවාද?

ශ්‍රියන්ත : නෑ. කවුරත් කැමති කියල නෑ. ඒත් හරකට බෑ මස් කන්න. සිංහයට බෑ තණකොල කන්න. කවදාවත් හරියන් නැති ක්‍රමත් තියෙ. මේකත් ඒ ජාතියේ වෙන්න පුලුවන්.

සින්ඩි : ඕක ටිකක් මනුස්සයෙක් විදිහට පිලිවෙලට කලානම් ඔයාට නිකං මදි පුංචි කමක් වගේ දැනෙනවද? අපි දෙන්න දැන් දවස් 7ක් විතර එකට වැඩ නෙ. ඔයාගේ උද්දච්ච කම වැඩියි. නැත්තං ඔයා සල්ලි දීලා තැන් තැන්වල යන්න ඕන කෙනෙක් නෙමයි ශ්‍රියන්ත.

ශ්‍රියන්ත : ඔයා කැමති නම් අපි අද සෙස් කරමු. කාර් එක ඇතුලේ බැරිනම් අපි කාමරේකට යමු. එතකොට ලේසියි. හැබැයි මට පෙත්තක් ගන්න ඕනි. බය වුනාම මට නගින් නෑ. ඔයා වගේ කෙනෙක් එක්ක කරද්දි මම බයවෙනවා. ඒ නිසා පෙත්ත ගන්න නවත්තමු..

සින්ඩි : හෝව්.. හෝව් මනුස්සයෝ. දැන් කවුද කැමති කිව්වේ. කවුද අද කරමු කිව්වේ. ඒ අස්සෙ ප්‍රයිවට් පාට් ගැනත් කියෝනවා. අපේ අම්මියි තාත්තියි දන්නවා නම් මේ වගේ වනචරයෙක්ට කියල මාව බාරදුන්නේ. හ්ම්..

ශ්‍රියන්ත : එයාල නොදැන ඉන්න විදිහකුත් නෑ හැබැයි. මම ඔහොම අහල කෙල්ලෙක්ගෙන් එයා කම්පෙලෙන් කරල තිබුනා. ඒක හොදට වයිරල් වුනා. ඉන් පස්සේ වෙන කෙල්ලොත් මීටින් එකකවත් මා ලගින් වාඩි වෙන් නෑ. මටත් හිතාගන්න බෑ ඇයි ඔයාව ට්‍රේන් කරන්න මට දුනේන් කියල. මම හිතුවේ ඔයා ඒ ගැන ආයෙ අහනකොට ඔයා දැන් කැමති ඇති කියල. මට ඔය එච්චර ලැංවේජ් බෑ. මම ඉතින් කඩෙන් කන මනුස්සයා නෙ. මට ලුණු තුනපහ දාන්න තේරුමක් නෑ සින්ඩි. සොරි.

සින්ඩි : මේ අහනවා පන්ඩිතයා. කෙල්ලෙක් ආස තමන්ව ආරක්ෂා කරන තමන්ව විශ්වාස කරන තමුන් ලගින් ඉන්න කැමති කෙනා එක්ක තනිවෙන්න. එයා එක්ක ලගින් ඉන්න. ඒ අතර තමයි ඔය කියන සෙස් කියන දේ ටිකෙන් ටික ඇති වෙනනේ. කවදාවත් ඔයාට ඔය විදිහට නම් ලංකාවේ නෙම ලොකේ කොහෙවත් කෙල්ලෙක් සෙට් කරගන්න බෑ ශ්‍රියන්ත. අපි හැමෝම දන්නවා මේක එක්තරා ඇස් බැන්දුමක්. ඒත් ඒක එහෙම තමයි.

ශ්‍රියන්ත : අපි දෙන්නා ඔහොම ඔයා කියන විදිහට සතියක් දෙකක් මාසයක් අවුරුද්දක් එකට ඉදලා පෙම් කතා කියලා වෙලිලා බැදිලා ටෙක්ස්ට් කරලා චැට් කරලා හාදු දීලා 2026 මාර්තු 8 වෙනිදා සෙස් කලා කියල හිතන්න සින්ඩි.. මම වෙනස්වෙලාද? නෑ.. ඔයා වෙනස් වෙලාද? නෑ. මගේ ලිංගේ දිගැති ඝනැති එකක් වෙලාද? නෑ.. ඔයාගේ එව්වා පියුමිගේ වගේ සිලිකන් වෙලාද නෑ. මේ මම ම තමයි. ඔයා ඔයාමයි. ඇදන් පුටුමේස කාර් වෙනස් වෙයි. ඒත් මේ අපි අපිම තමයි. අපි ඇයි බොරුවට රවට්ට ගනනේ. අපිට ඇයි රොමැන්ටික් ඕන වෙන්නේ. අපි ඉන්නේ ගල් ගුහාවෙද? ඔයාට රොමැන්ටික් පාට්නර් වෙලා ඊලගට මම ලගින් ඉදන් ඔයාව ප්‍රෙග්නන්ට් වෙලාවට බලාගන්න ඕනද? අපි අතර කසාද වගේ බොන්ඩ් එකක් ඕනද? විකාර නේ සින්ඩි.. අපිත් ඇවිත් සත්තු. ඒ සත්තු විදිහට ඒ ආතල් එක ගමු. එතකොට තමයි ඒකේ අල්ටිමෙට් සතුට තියෙනනේ. මම සල්ලි ගෙවල යන තැන්වලවත් වැඩිපුර උන්ගේ විස්තර ගෙවල් දොරවල් දුප්පතක්ම් අහන් නෑ. මම යන්නේ ෆන් එක ගන්න. ඒක මම දන නමල ගන්නවා කියල හිතනවා. ආයේ නෝ වොරිස්.. ම මේ ඔයාව නමනවා නෙමෙයි. මම ඒකටත් කැමති නෑ. අපි ඇයි නිකං ඔයාලව රවට්ටන්නේ? ඇයි අපි චාටු කතා කියන්නේ. මෙතන තරගයක් නෑනේ. ඔයාට වෙන කෙනෙක් කැමති නම් ඔයා එයා එක්ක යන එකට මට ඉරිසියයි. හැබැයි මට ඒකට බාදා කරන්න බෑ මා එක්ක හිටියා කියල. එහෙම ලොජික් එකකුත් නෑ.. මම කාලයක් තිස්සේ මෙහෙම මැකනිකල් විදිහට ජීවත් වුනේ සින්ඩි. සොරි. මට අයේ අනෙක් පැත්තෙන් එන්න බෑ.

සින්ඩි. : හ්ම්.. ඔයාව අවිශ්වාස නම් නෑ ශ්‍රියන්ත කීයටවත්. හරි ඔයා ආස සෙස් ටයිප් එක වෙනස්. ඔයාගේ සෙස් ෆැන්ටසිය වෙනස්. ඒක ඔයා පිලිගන්න කැමති නෑ මෝඩ උද්දච්ච කම නිසා.

ශ්‍රියන්ත : උණහපුලුවට උගේ කෑල්ල කෑල්ලක් නේ. මටත් මගේ හිතන විදිහ වටිනවා. හරිද?

සින්ඩි : හරි හරි මනුස්සයෝ දැන් ඇති. ඔයාගේ උණහපුලු එකට මොකද බොහේත ඕන? ඒක හරියට වැඩ කරන්න නැත්තං ඉතින් බොරුවට අවසර ලැබුනත් වැඩක් නැහැ වෙයි නේද?

ශ්‍රියන්ත : මම ඇහුවා යාලුවෙක්ගෙන්. බයටලු නගින් නැත්තේ. අරත් මම රු අටදාහක් දීලානේ ගෑනු ගාවට යන්නේ. ඩොලර් 25-30ක්. ඒ වගේ ගානක් නාස්ති කරන්න පුලුවනැ නගින් නැතුව. ඒ නිසා තමයි උණහපුලු එකට බෙහෙත් දාන්නේ.

සින්ඩි : මම කැමතියි. හැැබයි එක කොන්දේසියක්. අපේ වැඩේ රෙකෝඩ් වෙන්න ඕනා. ඒක මගේ වෙන පර්සනල් ඇරියස් එකකට යූස් කරන්න වෙනවා.

ශ්‍රියන්ත : මම රෙකෝඩ් කරන එකට නම් උඩින්ම කැමතියි. ඔයා හැබැයි ටිකක් හිතල බලන්න. ඔයාලගේ අම්මල තාත්තලා මේ කම්පැනි අපේ තනතුරු ස්ටේටස් ඕවා එක්ක සාක්ෂි තියාගන්න එක හරිද? මම නම් ගුටිකාලත් තියේ බඩු එක්ක ඉන්න ඒවා රෙකොඩ් කරන්න ගිහින්. ගෑනු පුකෙනුත් ගැහුවා ඕයි..

සිනඩි : ඕයි..? මොනාද මනුස්සෙයෝ ඔය බාසාවා. යස වැඩේ වේස ගෑනුගෙන් ගුටි කෑව නම්. එතනත් පණ්ඩිත කම් කියන්න යන්න ඇති අනිවාර්යෙන් මේ වගේ.

ශ්‍රියන්ත : නෑ කියපු දේවල් නෙමෙයි රෙකොඩ් කරනන් ගියා මම. ඒක අහුවුනා. ඔය තැන්වල එහෙම දේවල් වෙනවා කියන එක හැමෝම දන්නවා. හැබැයි විඩියෝ වගේ එවිඩන්ස් තිබුනොත් හැමෝටම කරදරයි.. ඒ නිසා එයාල ඒක පට්ටම සීරියස් ගන්නවා. අහුවුනොත් ඇට තලනවා. දවස් තුනහතරක් මම රෙස්ට් කලා ඔෆිස් යන්නෙත් නැතුව. හරි ඒක ඉවරයි. දැන් අපි කොහෙටද යන්ෙන්. මගේනම් අරයා දැනටම අවදි වෙලා .

සින්ඩි : ඕන තැනක්. මනුස්සයෝ ගෑනු ගැන කියනකොට තියෙන බේසික් එකක් තමයි පිරිමියා තමයා ලීඩ් කරන්න ඕනා.. ඔයා තැනක් හොයන්න. එතන හොදද බලන්න. මට තියෙන්නේ බයෙන් වගේ ඇවිත් එතන හොද වුනත් නැති වුනත් පස්සේ හපෝ මෙයා හොයාගත් තැන කියලා බනින්න. රෝල් එක තේරුම් ගන්න ..

ශ්‍රියන්ත : ඔයා හොදයි සින්ඩි ඩ්‍රාමා වලට යවන්න. ම් බෑ. එතකොට ලොකු කුක්කු දකින ඩිරෙක්ටර්ස්ලා හුඛන්ඩ එයි. ඒක හරි යන් නෑ..

සින්ඩි : දැන් ටිකකට කලින් කවුරුහරි කිව්වා නේද ඉරිසියා හිතන්න හොද නෑ කියල. නෑ මම මේ නිකමට කිව්වේ.

කතාකිරීමෙන් මානසික නිදහස පහල වෙනවාද?

ඔයාට පස්නයක් තියෙනම් කියන්න. කියලා බෙල්ලේ වැලදාගැනීමක් වෛරල් වෙද්දි වෝල් වල පේන්න ගන්නවා. එහෙම කියපු සමහර එවුන් මම බූට් එක කෑවහම ඒ කතාවේ පද දෙකක් අහනකොට ( මම කිව්වේ උඹට ඕක බඩුවක් කියලා) ආදී වශයෙන් මාව දිරිමත් කල අය. අහ්. උඹට හොද වැඩේ කියල දිරිමත් කල අයත් ඉන්නවා. ඒ අතර අද වැස්ස නේද කියල මාතෘකාව වෙනස් කරලා ඒ කතාව අහන්නෙම නැතුව හිටපු අයත් ඉන්නවා. මම කාල තියෙන්නේ එක බූට් එකකුත් නෙමෙයි එක කෙල්ලෙක්ගෙනුත් නෙමෙයි. ඇරත් ඒවා බූට් කියන්නත් බෑ ගෑනු සම්බන්ධ මෝල්මය කතා වස්තුත්ත තියෙනවා. ඉතින් ඒවා සවන්දෙන්න ඔය කියන තරම් පෙන්වන තරම් උනන්දුවකින් කට්ටිය එකතු වෙන්නේ නෑ.

කතාකරල විතරක්?

ඉස්සර අපේ ගංවල තිබුනා නෙට්වර්ක්. වතුර තිබුන් නැති අපේ ගමේ කට්ටිය එකතු වෙනවා වතුර ගේන්න යන්න. ඒ යද්දි කයිය ගගහ යනවා. ඒ වගේම කෙනෙක්ට අප්සට් එකක් වුනාම කට්ටිය ඒ කෙනාව බලන්න යනවා. ලෙඩක් නම් ඒ ලෙඩාව බලන්න යනවා. මුදල් අවශ්‍යතාවයක් නම් හැකි පමණ පිහිට වෙනවා. වෙන මොනාහරි ඇප්ලිකේශන් එකක් දාගන්න කන්තෝරුවෙකින් වැඩක් කරගන්න ආදී වැඩක් නම් කට්ටිය එක්ක කිව්වා කියල පාඩුවක් නැහැ. මොකද ඒ දේවල් වලට අවශ්‍ය සහයෝගය ලැබෙනවා. ඒත් කාලෙත් එක්ක දැන් ප්‍රශ්න අහන අය හිටියත් විසදුම් දෙන්න අපේ පස්නෙකට මැදහත් වෙන්න කෙනෙක් ඉ්නනවධ? වැඩිය ඕන නෑ අපි පවා කෙනෙක්ගේ පස්නයකට උපදෙසක් දෙන්න කැමති නැහැ. “ අන්තිමට ඕව කියන්න ගිහින් අපිල තමයි වැරදි වෙන්නේ " කියල නිකා ඉන්න බලනවා. සමහරවිට ඉස්සරත් එහෙම පස්න අහගෙන හිටපු අය විතර්ක ඉන්න ඇති. ඒත් මගේ අත්දැකීඹ අනුව ඒ කාලේ මිනිස්සුන්ට දැන් තරම් තනියම ඔක්කම කරගෙන ජීවත් වෙන්න අමාරුයි. ඒ නිසා එයාල එකිනෙකාට උදව් කරගෙන ආදී වශයෙන් තමයි ජීවත් වුනේ. එතකොට කයියට වඩා එහාගිය බැදීමත් කොහොමත් මිනිස්සු අතර තිබුනා. උදාහරණ විදිහට විසාල සතෙක් මරාගත්තම අඩුවට හරි ගමේම ගෙවල් වලට මස් ටිකක් දීලා කරල තමයි ඒක කන්නේ. මොකද නැත්තං මස් නරක් වෙනවා නේ. ඒ වගේ. අපිලෑ ගමේ නාන ලිද කේස් නම් ඒක ඉහලා සුද්ද කරගන්න අපිලම තමයි මහන්සි වෙන්නේ. ආන්න ඒ වගේ.


ජජ්මන්ටල් කේස්

පස්න කියන්න කිව්වට පස්න කිව්වට පස්සේ තවත් පස්න එන වෙලාවල් තියෙනවා. ඒ තමයි මිනිස්සු ජජ්මන්ට් ඉදිරිපත් කරන්න යන එක. මේ කියන්නේ උපදෙස් දෙනවා කියන එකම තමයි. ඒත් ඒ ගැන දැඩි ලෙස තමන්ෙග් මතය දාන්න ගියාම සහ තමන්ගේ අදහසට බලපෑම් කරන්න ආවහම එතන තනි නඩුවක්. කෙල්ලෙක් අපි හිතමු නසරානියෙකුට කැමති වෙනවා. ඌ නසරානියා කියලා කෙල්ල දන්නවා. ඉතින් ගහ දන්න අයට කොල කඩාපාන්න වගේ නිතර දෙවේලේ යාලුවොයි, ගෙදර අයයි, ගුරුවරුයි අර කේලලට ඕකට උපදෙස් දෙන්න ගියාම කෙල්ලට මිනිස්සුන්ට මූණ දෙන්න බැරි වෙනවා. මිනිස්සු මග අරින්න ගන්නවා. එක පාරක් මචං මෙහෙමයි ඌ හොද නෑ. ඒත් උඹට ඕනනම් ඔන එකක් කියන්න පුලුවන් නම් ආන්න ඒක වටිනවා.

කොල්ලන්ට වුනත් එහෙම කෙල්ලෙක් සෙට් කරගත්තද යාලුවො අහන්න ගන්නවා " අඩෝ උඹ ඒකට ගැහුවෙ නැද්ද තාම. ඇදපන් ඇදපන් කාමරේකට" කියලා. ඥාති කියන්න ගන්නවා " කවද්ද පුතා අපිලට ඔය ලමය බලන්න යන්න ලැබෙන්නේ" ඒ අස්සේ හැමදාම පාටි ඉල්ලන ඔෆිස් නඩේ " මචං කෙල්ල සෙට් වුනා නේද? නැද්ද අපිට පොඩි වාසියක්" කියල නටන්න ග්නනවා. අවසානේ අරූ ඔය කන්ඩායම් වල කන්දෝස්කිරියාව අහගෙන ඉන්නම බැරුව සයිඩ් ගහල කෙල්ල එක්ක විතරක් කතා කරන්න ගන්නවා.

සියදිවි නසාගත්තම ට්‍රෙන්ඩ් එකට අපි සෝක් කියල පේන්න සෙයාකරන පෝස්ට් වෙනයි. ඒත් ඇත්තටම අනුන්ගේ මනස ගැන අපි හිතනවද කියල හිතන එක වෙනයි. මගේ අදහස අපි අනුනග් මානසික නිදහස ගැන සලකන්නේ නෑ. අනුන් ගැන එහෙමට සංවේදිත් නෑ. ඒත් අනුන් අපිල විදිහට ඉන්න ඕනි අපි කැමති දේට කැමති වේනන ඕනි ආදී වශයෙන් තද ඉන්ෆ්ලුවෙන්සා නම් කරන්න ගොඩක් අය ඉන්නවා.

මැරයින්ට කැමති වන්නෙේ බඩුද?

වටිනාකම් නිර්මාණය කිරීමත් වටිනාකම් වටා ගොනු වීමත් එසේ නොවන අයට වටිනාකම් වටා ගොනු වීමට බල කිරීමත් මානව ශිෂ්ඨාචාරයේ මූලික අංගයකි. සිය මානසික කායික අවශ්‍යතා පමණක් සෘජුවම සම්පූර්ණ කරගන්නා සත්ව භූමිකාවෙන් ඔබ්බට වටිනාකම් මත ගොඩනැගුනු සංස්කෘතික සමාජීය භූමිකාවක් මිනිසුන් වන අපිලා හැමට උරුම වේ. ඒ තුල වඩාත් උසස් යැයි සමාජ තත්වයක් සමාජයේ පිරිසකට ආරෝපනය වන අතර එසේ නොවන පිරිසක්ද ඉබේම බිහි වේ. එසේ උසස් නම් ඇදුමෙන් මෙහෙම විය යුතුය, අධ්‍යාපනයෙන් මෙහෙම විය යුතුය, රැකියාවෙන් උතුම් රැකියා කරන අය විය යුතුය, හැසිරීමෙන් මෙහෙම විය යුතුය, මිල මුදල් දේපල මෙහෙම විය යුතුය, කතාවෙන් මෙහෙම විය යුතුය ආදී වශයෙන් උසස් විය යුතු ආකාරයන් රැසකි. ඒ සියල්ලම අපට දැනුවත්ව හෝ නොදැනුවත්ව අපව පාලනය කරන බාහිර සංරචක වේ. ඒ අනුව ඒ උසස් තත්වයට පත් වූ කල ඒ උසස් තත්වයන් සහිත අයට ලැබෙන වරප්‍රසාදයෝද වෙනස්ය.

සාමාන්‍ය පිලිගැනීම අනුව උසස් තත්වයේ සිටින පිරිමිට ගෑනුට ලිංගික සහකාරයෙක් සොයාගැනීම පහසුය. ඔවුන්ට මේ සමාජයේ ජීවත් වීමට පහසුය. මේ සමාජයේ ජීවත්වෙන සතුටින් සහ සාර්ථක ජීවින් කොටසක් වෙත්ද? බොහෝ බොොහ් කාරණා පහසුවෙන් කරගන්නා පිරිසක් වෙත්ද ඔවුන් ඒ උසස් තත්වයේ සිටිති. එම උසස් තත්වය සාමාන්‍ය ආකාරයෙන් මෙන්ම විවිධාකාර වට වංගු ගැසීමෙන්ද ලගාකරගත හැකිය.

ගෑනු මැරයින්ට කැමති වනවාද නැද්ද යන කාරණාවද සමාජය විසින් සංස්කෘතිකමය වැල් බයිලා මගින් ඇතිකරන ලද ව්‍යාජ ප්‍රශ්ණයකි. ගෑනු මාස්ටර්ට කැමති වෙනවා යන මතවාදයද එසේ මාස්ටර්වරුන් පිනවීම පිණිස සමාජය විසින් ඇතිකරන ලද මතවාදයකි. ගෑනු ලිංගික කාර්යය සදහා පරම්පරා දහස් ගනනක් තිස්සේ මාස්ටර්වරු ම තෝරාගත්තේ නම් බහුතරය වන හීල්දාන පොන්නයන් වැනි මෙලව රහක් නැති ඇල්වතුර ඩයල් මෙලාවට බිහිවන්නට විදිහක් නැත.

වියලි කලාපීය හෝ තේ කලාපීය හෝ අර්ධ ශුෂ්ක කලාපීය හෝ කොල්ලෙකුට කැමති වන්නට ලොල් වන්නට ගෑනුන්ට අයිතිය තිබේ. එසේ ලොල් වීම යනු එතැනින් මනත සෙස් කිරීමට කැමතිද නැද්ද යන කාරණාවම නොවේ. රූපයට කැමති වීමත් සෙස් බඩියා කරගැනීමත් යන තැන් දෙක අතර ස්වාබාවිකම විශාල ගැප් එකක් පවතී. අපි කැමති නැති පොරකට.. අපේ සංස්කෘතිය සහ පද්ධතිය කැමති නැති පොරකට ගෑනු බුරුතු පිටින් කැමති වෙද්දී පිරිමි මය ඉරිසියාවක් ස්වාභාවිකව උපදී. එහෙත් " එසේ උන් මැරයින්ට කැමති විය යුතු නැත" යැයි කීමට අපිලාට නොහැකිය.

ගෑනු බුරුතු පිටින් උසස් පිරමි හැරදා හොර මැර ආදීන්ට කැමති වන්නේ නම් එය මේ ව්‍යාජ ශිෂ්ඨාචාරමය සමාජය තවදුරටත් නොපවතිනු ඇත. එහෙත් එවැනි යමක් සැබෑ ලොව සිදු නොවනු ඇත. එහෙත් සැබෑ ලොව අපි අකමැති කැත මිනිසුන් ඉක්මනින් ලොවින් තුරන් වීමක් සිදුවන්නේ නැත. එසේම උසස් මිනිසුන් උසස් කඩඉම් පාස් කරනවිට ලැබෙනවා යැයි සමාජයෙන් කියන මනෝරාජික කෙංගෙඩි කිසිදාක ඔවුන්ට ලැබෙන්නේ නැත. ශිෂ්‍යත්වය පාස් වනවිට අරං දෙනවා යැයි කියන බයිසිකලය ලැබෙන පිරිසට වඩා නොලැබෙන ශිෂ්‍යත්ව සමතුන් ප්‍රමාණය ැවඩිය. එවැනිව ඔබ උගත්, නැණවත්, ධනය, ගෙවල් දොරවල් යාන වාහන හිමියෙක් වුවත් ඔබ කලින් සිතාසිටි සුර ලෝකය ඔබට ලැබෙන්නේ නැත. ඇතැම්විට ශෝට්කට් වලින් ඉහලට යන පාතාලයා ජීවත්වන්නේ අවුරුදු 41ද ඒ සුවල්ප කාලය සමාජයේ උසස් අයට වඩා කදිමෙට ගතකර මිය ගියා වන්නටද ඇත.