ලේ බස්නැවුතමට ආවා

 ලේ වෙත ලගා වීම 

ගමන දුරයි වෙහෙස වැඩියි ඒ නිසා මම පාන්දරම ලේ වලට ආවා. පාන්දර කිව්වේ 4යි 30ට විතර. ඒ වෙලාවට තද සීතයි. පාන්දර 5ට විතර ලේ ලදාක් නගරයේ සීතල සෙල්සියස් 0ට විතර ඇවිත් තිබුනා.

ඒ පාන්දර ඒ හැටි සෙනගක් නෑ. ටවුමත් පාලුයි. ඉන්ටෙනෙට් එකේ තිබුන තොරතුරු වල හැටියට ශෙයාඩ් ටැක්සි තියෙ පාන්දර ඉදලා. ඒත් මම ආවා. ඇවිත් හිටියා. තිබුන වෙහිකල් එකක් නෑ. ටිකකින් ආවා සෙවන් සීටර් එකක් ඒක සයිලෝ එකක්. මයින්ද්‍රා සයිලෝ. ඒකේ ටිකට් ගාන ඇහුවා. රියදුරු කිව්ව විදිහට රියදුරු අසුනට යාබද ඉදිරිපස සීට් එක රු 4000යි. මැද සීට් එකක් රු 3500යි. අවසාන පේලියේ සීට් එකක් රු 2500යි. මම බැක් සීට් එක තෝරාගත්තා 

බැක් සීට් එක ගන්න හේතු 

කලින් දවස් දෙකේ මම නුබ්‍රා වැලි සහ පැන්ගොන් වල සවාරියක් ගියා. ඒකේ සෙට් වුන ඉන්දියන් තරුණ තරුණියෝ මාව දැම්මේ පස්සේ සීට් එකට උන් අල්ලාගත්තේ ඉස්සරහ සීට්. හැබැයි පිටිපස්ස සීත අඩුයි. පිටිපසසේ ජනේලයෙන් එන අවු රශ්මිය නිසා පිටුපස කොටස හොදට ටිකක් රත් වෙනවා. තද සීත අඩුයි. ඒනිස ාමම මේ රථයෙත් පිටුපසම ගත්තා. 

5-8 දක්වා ලගා ගැහුව හැටි..

මම සීට් එක වෙන්කරගත්තට මොකද ඉන් පස්සේ බලු බල්ලෙක් නැතිව පැයක විතර හිටියා. ඒ අතර මාව එක්කරගෙන ගියා රියදුරු තේ බාන්න තිබුන තේ කඩේකට. එතන හිටිය මහත විසාල ඇන්ටි කිරිතේ එකක් හදා දුන්නා. ඒකට මම වෙනම ගෙව්වා. ටිකකින් අතරමං වෙච්ච පෙනුම තියෙන ඉන්දියන් කාරයෙ දෙකක් ආවා. උන් දෙන්නගේ වෙනසක් තිබුනා. උන් කලිසම් අනුව නම් ට්‍රිප් ඇදුම් නෙමෙයි සාමාන්‍ය ඔෆිස් කලිසම්. ඒත් ජැකට් එහෙම සාමාන්‍ය ඒවා. පස්සේ දැනගත්ත විදිහට බුවාල ආමි එකේ වැඩකරන අය. 

ඇවිත් ඒ දෙන්නත් සීට් දෙකක් ගත්තා. ජූනියර් බුවා ගත්තා ඉස්සරහා සීට් එක පස්සේ මැද සීට් එකක් අනෙකා ගත්තා. 

වදකාර බුවා 

පොර මුලින්ම ඇවිත් කිසි කෛනක් කෙයා නොකර වාහනේ සීට් බැලුවා. බලලා රියදුරුගෙන් නම්බරුත් ඉල්ලා ගත්තා. එතකොට පාන්දර 6.30 විතර වෙලා. ඒ වෙද්දි තව වාහන ඇවිත් තිබුනා. සමහර ඒවා බුක් කරල තිවුන. තවත් ඒවා නිකං නවත්වලා තිබුනා. ඒ ලේ ටැක්සි ස්ටෑන්ඩ් සහ බස් ස්ටෑන්ඩ් දෙකම එකලග තියෙන්නේ. පාන්දරම යන දුර බස් වෙන්න ඕනි එහෙම බසුත් පටන් ගත්තා . ස්ටෑන්ඩ් එකේ කඩත් දැන් එක දෙක අරිනවා. මම කඩයක් හොය හොයා හිටියා මොයිස්චරයිසර එකක් ගන්න. 

ඉතින් බුවා එද්දිම අපේ රියදුරට හිසේ මලක් ගැහුවා වගේ එකක් තිබුනා. ඇවිත් විස්තර කරල ඉවර වුනාම අරූ තවතැන්වලට ගිහින් ගනන් අහලා මිල අහලා ටිකක් වාත වුනා. ආයෙම ඇවිත් රියදුරුගේ නම්බර් එක ඉල්ලගෙන මිනිහගේ බෑග් තියෙනවා හෝටලේක එතනට එන්න කියල ගියා. මෙන්න පැයකින් විතර පොර කොල් ගොඩක් අරගෙන අවසානේ හැඩකාර කෙට්ටු ගෑනි සහ ඌ තනියම බෑග් අරගෙන ඇවිත් තිබුනා. 

තවත් පැයක් විතර ගිහින් අටට විතර පිටත්වෙන්න හදනකොට අර වදකාර බුවා බෑග් එක උඩට පටවන්න බෑලු. මොකද ඩ්‍රයිවර් ඌ කියන තැනට ආවේ නෑ කියල කම්පෙලෙන් එකක් දැම්මා. ඒ වදකාර එකා අහන්න පුලුවන් හැම පස්නෙම අහලා.. හෙට්ටු කරල ගනන් අඩු කරන්න හදලා. පරක්කුයි කියල හැමතිස්සෙම දොස් කියල අපා වෙලාම වගේ තිබුනේ. මොක වුනත් ඉතින් ඇත්ත කියන්න එපැ. කෙට්ටුවට හිටිය උගේ ගෑනි නම් ලස්සනයි. ගෑනියි ඌයි දෙකම හැබැයි සීතට ඒ හැටි ලෑස්ති වෙල තිබුන් නෑ. නිකං සෙරප්පු දාගෙන දුහුල් අදැුම් ඇදගෙන වගේ හිටියේ .. ගෑනියි ඌයි කෝට් නම් දාල තිබුනා දැක්කා. 

ඉතින් බෑග් එක දැන් උස්සලා ඉල්ලනවා වාහනේ උඩට නැගපු රියදුරු මූ බෑ කියනවා. ටිකක් වාදේ ගියා. රියදුරු කිව්වා. ඔයා එහෙනන් ආපු තැනටම ගිහින් ඔයා හිතාගෙන හිටි විදිහටම බෑග් එක මෙව්වා කරගන්න කියලා. බුවා අතුරුදහන් වුනා වුනාමයි ඊට පස්සේ දැක්කේ නෑ. 

දෙමළ කපල් එක 

එයාල හය්ද්‍රාබාද් කපල් එකක් .කලුයි ලංකාවේ වගේ ජෝඩුවක්. පෙනුම අනුව. ඉතින් ඒ ඩබල ගෙනත් දැම්මේ වෙන වාහනේකින්. එතන වෙලා තියෙනේන් මේ වාහනේ යන්න පුලුවන් 7යි නේ. ඉතින් එයාල සෙට් වුන වාහනේට බුකින් 9ක් ඇවිත්. වැඩිදෙක ගෙනත් අපේ එකට අතෑරියා ඒ රියදුරු. දැන් ආමි දෙකයි. හයිද්‍රාබාද් දෙකයි. ලංකාවේ එකයි ඔක්කම පහයි. අපි තව ටිකක් හිටියා අර ගිය එකා ආයේ කලකිරිලා එයිද කියලා. ම්හු. ඌ ආවේ නෑ. ඇත්තටම ඒක උන්ගේ එක ගතියක්. ඕන නැති දේවල් වලටත් වාත වෙලා වාද කරලා.. හෙට්ටු කරලා. ඒත් මේ ලදාක් වගේ සමහර මිනිස්සු ඒකට වැඩිය කැමති නෑ. කොහොමහරි මිනිහගේ ඊගෝ එක නිසා මම හිතන්නේ මිනිහට ගමන මිස් වුනා. 

 

මේ ටැක්සි ඇත්තටම ඒජනසි වලින් කලින් බුක් කරන්න පුලුවන්. ඒ වගේම මම ගත්ත විදිහට ඇවිත් ස්ටෑන්ඩ් එකෙන් ගන්නත් පුලුවන්. මේ කලින් බුක් කරනකොට ඉතින් 7 දෙනානේ. එතකොට හොටල් වලට ඇවිත් පික් කරගනෙ යනවා. ඒත් ඉතින් ටැක්සි ස්ටෑන්ඩ් එකේ නවත්තලා බස් එක වගේ තියෙන ටැක්සිය එහෙම තැන තැන ගිහින් පික් කරන්න යන්නේ නෑ. ඇරත් මහ දුරකුත් නෙමෙයි. ඒත් ඒක අර ඉන්දියානු කලහාකාරයා වටහාගත්තේ එයාට අවනම්බුවක් වෙනස්ෙ කාට සැලකීමක් විදිහට. 

ගමනාරම්භය 

මම ටැක්සි ස්ටෑන්ඩ් එකට ඇත්තටම එනකොට 4.30 වගේ. මේ ලේ ලදාක් වල මැයි අවසාන කාලේ ඉර පායනවා 5ට විතර පාන්දර. ඒ නිසා ඇවිත් ටිකකින් ඉර පෑව්වා.. වාහන එක දෙක එන්න ගත්තා. කඩවල් ඇරුනා. මගේ ටැක්සි කාරයා ආවා. ඒ බුවා මට කන්න යන්න කිව්වා. දෙගමනක් ගිහින චූ කලා. ආදී වැඩකටයුතු ගොඩක් කරලා ඇතිම වෙලා ඉද්දි ඔන්න 8.30ට විතර තමයි යන්න පටන් ගත්තේ. එදා මොකක් හෝ නිසා ස්ටෑන්ඩ් එකට ඇවිත් ටැක්සි වෙන්කරගත්ත පිරිස අඩුයි. වෙන වෙන අය නම් වෙනම පුරවගෙන ආවා. එකක ලස්සන අඩු වයස වගේ ගෑනු ගොඩකුත් හිටියා. හපොයි ඒකට සෙට් වුනානම් කියලත් මට හිතුනා. 

කොහොමහරි ඉතින් අපිලා ගමන පටන් ගත්තා. මට අවසාන සීට් එක නිදාගෙන යන්න පුලුවන් විදිහට මට නිකම්ම ලැබුනා. තව මොකෙක්වත් නැතිවම. මම හිතා හිටියේ ඉතින් දෙයියන්ට වැදලා හවස පහ හය විතර වෙනකොට මනාලි වලට යයිය කියල මේ ටැක්සිය.