Friday, October 12, 2018

කාශ්මීර් හිමාචල් ගමන 6 කාර්ගිල් සිට ලේ ලදාක්

කාර්ගිල් හි රැය
කාර්ගිල් කියන්නේ මුස්ලිම් ටවුමක්. මේ අපි යන මාර්ගයේ මම හිතන විදියට අවසානයට හමුවනමුස්ලිම් පලාත තමයි කාර්ගිල්. ඉන් පස්සේ තියෙන්නේ බෞද්ධ කලාපයක්. කාර්ගිල් හි අපිට හමුවුනු ඉතාම බාල මට්ටමේ නවාතැනේ අපිට රැය පහන් කරන්නට සිදු වුනා.ඒක කටුක අත්දැකිමක් වුනා. කොහොම හරි පාන්දරම බස් එක ගමන් ආරම්භ කලා.

හමුදා නිළදාරියා සහ ප්ලේන්ටි කඩය
මේ ගමනේ මේ කොටස තුල එක් තැනකදී අපේ බස් රිය තේ බොන්න නැවැත්තු තැනක හමුදා නිළදාරියෙක් හිටියා. බැලූ බැල්මට අපේ පෙනුම වගේ නිසා ටිකක් කතා බහ කලා. බැලින්නම් ඔහු අපට බොහොම ආසන්න තමිල්නාඩු වල මනුස්සයෙක්. පොර හිතන්නත් ඇති අපි දෙමල අය කියලා. ඒත් අපි සිරි ලංකන් කිව්වාම ත් පොර අපිත් එක්ක හිනාවෙලා කතා කලා. ඒ තැන තිබුනා තේ කඩයක්. ඒ තේ කඩේ තේ වතුර ටික පංකාදුයි.තේ වතුර කිව්වට ඇත්තටම ලැබුනේ කිරි තේ. කිරි තේ හදනවා කියන්නේ ඒ කඩේ උන්දැට වෙනමම ව්‍යාපෘතියක්. එයා කිරි බාජනේ ලිප උඩ තියලා ඉන් පස්සේ තමයි තේ කොල දාන්නේ. තේ කොල විතරක්නෙමෙයි කරදමුංගු කරාබුනැටි වගේ දෙවලුත් දාලා  බොහොම රසවත් තේ එකක් අපිට ඒ කඩෙන් ලැබුනා. මතක විදියට ඒ තේ එක බිව්වේ මමයි චතුරංගයි විතරයි. ඒත් රස නිසා අනික් අයටත් ඒකේ හිත නම් ගියා ටිකක්. 

කාර්ගිල් පසුකර
කාර්ගිල් පසුකර ඉහලට යන විට කාර්ගිල් ටවුමම හරි ලස්සනට අපිට ආයෙම පේනවා. නිම්නයක දුඹුරු පාට කදු වලින් වටවෙලා කොලපාටට තියෙන කාර්ගිල් ටවුම හරි ලස්සනයි. මේ හරියෙදි අපිට ටිකක් අමාරුයි. මොකද මේ හරියට එද්දි අර කිව්ව ඇල්ටිටියුඩ් සික්නස් එක එහෙම නැත්තං උස යද්දි යද්දි ඇගට එන අමාරුව අපිට ටිකෙන් ටික ලොඩ් වෙන්න අරන් තිබුනා.
කාර්ගිල් යුද්ධය
මේ කාර්ගිල් පලාතත් ජනවාරි දෙසැම්බර් ශීත කාලයෙට හිම තියෙනවා හැම තැනම වගේ. ඒ වගේම තිබෙන ශිතල කාන්තාර තත්වය ඇගට වෙහෙසකර එකක්. මේ බෝඩරේ ඇතිවෙන යුද්ධ කියන්නේ දැඩි ශීතල සහ කදුවැටි එක්ක කරන අමුතුම භයානක සටනක්. මේ තත්වයන්ට හුරු වෙන්න හැමෝටම බැහැ. ඉන්දියාවේ හමුදාවලට ගනිද්දි මේ වගේ ඉහල බෝඩර් වල හමුදාවට ඉහල කලාපවල ජිවත්වෙන අයම බදවාගන්න උත්සාහ කරනවාලු. මොකද එයාලට ටිකක් හරි මේ කදුකර ශීතලේ ඔරොත්තු දේනන හැකියාවක් තියෙනවා. පාකිස්ථානය එක්ක යුද්ධ කරන්න වුනෙත් දෙපාර්ශවයටම අවාසි මේ කදුකර ශීතල පලාතේ තමයි.

තේවතුර නවාතැන
තේ බොන්න නැවැත්වු එක තැනක දර්ශනය බොහොම හැඩකාර එකක් වුනා. ගස් යට ඇපල් වැටිලා නරක් වෙලා තිබුනා. සමහර විට ඇපල් ඇහිදින්නවත් කෙනෙක් නැතිවද දන්නේ නැහැ. මේ පලාතේ උසකට නැගුනාම ඉර බැසීම සහ ඉර නැගීම ලස්සනට පේනවා. පාර දෙපැත්තේ දැක්ක මිනිස්සු නම් ගනනින් බොහොම අඩුයි. ඒ වගේම බොහොමයක් දෙනා දුප්පත් සරල ජීවිතයක්ගෙනියනවාය කියලත් පෙනුනා.
ළමයුරු පන්සල
ළමයුරු පන්සල ගාව බස් එක නැවැත්තුවා. ඒ ළමයුරු පන්සල විදෙස් ජාතිකයින් අතරත් ජනප්‍රිය එකක්. ළමයුරු කලාපයේ කදු නගින්නන් ඇවිදින්නන්ද සැරිසරනවා. ඇතැම් කන්ඩායම් මේ වියලි කාන්තාර කදු උඩ දවස් ගනන් කූඩාරාම් අරගෙන ඇවිදිනවා. ළමහයුරු පන්සල ගාව විනාඩි පාලහක් විතර බස් එක නැවැත්වුවා වුනත් අපිට ළමයුරු පන්සල ඇතුලට යන්නට ලැබුනේ නැහැ. වියලි පස් කන්දක දාරයේ පිහිටලා තියෙන ළමයුරු පන්සල ටිබෙට් බුදුදහම ආභාෂය කරගත් 16 වන සියවසේදී පමණ ඉදිවුනු පන්සලක්.
ලමයුරු පසුකර ලේ වෙත
ළමයුරු සහ ලේ අතර මේ පාරේ තිබෙන උසම ස්ථානයත් පහු වුනා. එය මීටර 4000කට වඩා උස තැනක්. බස් එකේ ගිය නිසා අපිට ඉතින් කැමති තැන බහින්න බැහැ. මේ ආසන්නව හෝ කලින් පොලිසියෙන් සහ හමුදාවෙන් සම්පූර්ණ පිරිසම හොදින් පරික්ශා කරනවා. අපි කන්ඩායමට මොනවදෝ කොල වගේකුත් පුරවන්න ලැබුනා අපි විදේශිකයින් නිසා. ඒ තැන්වල ඉන්න හමුදා පොලිසි කන්ඩායම් අපිව හොදින්ම පරීක්ශා කලත් බොහොම ආචාරශීලිව කතා බහ කලා.
ලදාක් වල තිබෙන අවසාන නගරය වෙන ලේ වල ඇත්තටම මිනිස්සනුන්ට වඩා හමුදාව ඉන්නවා. ඒ හමුදාවල් වලට තිබෙන ප්‍රධානතම සැපයුම් මාර්ගයක් තමයි මේ ලේ ශ්‍රී නගර් හයි වේ එක. මනාලි වලිනුත් ලදාක් වලට පිවිසෙන්නට හැකි වුනත් ශ්‍රී නගර් ලදාක් පාරට වඩා මනාලි සිට පිවිසීම අපහසුයි. මාර්ගයත් මනාලි පැතතේ කටුකයි.
ඇතැම් තැනකදි හමුදා ට්‍රක් රථ දහයක් පාලවක් පෝලිමට අපි විසින් පසුකර යන්නට වුනා. ඒ වගේම ලේ වලට කිට්ටුව විශාල බෑවුම් තැනිතලා වල වර්ග කිලෝමීටර ගනන් ශිතල කාන්තාර භූමියෙ අවි ගබඩා, තෙල් ගබඩා, හමුදාව හමුදා කදවුරු ආදිය පේනනට තිබුනා. චීනයට සහ පාකිස්ථානයට මායිම් වෙන කලාපය නිසා ඉන්දියාව හරි බයේ ඇත්තේ යුද්ධ ගැන. බයක් නැතත් බෝඩර් එක නිසා එයාලා ගොඩක් අවිආයුධ වගේම හමුදාමය සැපයුම් ලේ වල ඒකරාශි කරගෙන ඉන්නවා ඇති.

ලේ වල
ලේ නගරයට ලගා වුනාම අපේ තිසර යාලුවා නවාතැනක් සොයාගත්තා. අපිට කාර්ගිල් වල හමුවුන මිතුරගේ සහෝදරයා ඉන්නේ ලේ ලදාක් ටවුමේ. ඔහුට හොද නවාතැන් පොලක් තිබුනා. විශාල එකක් හදමින් තිබුනත් කුඩා එකේ අපිට නවාතැන් ගන්නට ඉඩකඩ තිබුනා. ලොකු මුදලක් වැය වුනෙත් නැහැ කාමරයක් රුපියල් දාහට විතර අපිට සෙට් වුනා.
අපි ආපු ගමන් ටිකක් අතපය කාරිය හෝදාගෙන ඉන් පස්සේ කන්නට ගියා. කන්න ගිය කඩේ ඉන්දියන් එකක්. මේ කඩවල විශේෂත්වය තමයි කන්න යන දේවල් මෙහෙ වගේ උයලා පිහලා නැහැ. අපි ගිහින් ඕනි කරන දේවල් ඇනවුම් කලාම ඉන් පස්සේ කඩිමුඩියේ උයලා දෙනවා. කෑම කියලා ටුවරිස්ට් ප්‍රයිස් නෙමෙයි.අ පිට වේලකටම එක් අයෙක්ට ඉන්දියන් රුපියල් තුන්හාරසියක් යන්න ඇති සුපිරියටම කෑවා වුනත්. ඒත් පිලිගැන්වීම් සුපිරියටම වෙනවා.
අපි මතක විදියට බිෆ් එක්ක රයිස් ඕඩර් කරා. තුප්කා කියන නූඩ්ල්ස් ඕඩර් කරා, මොමෝ ඕඩර් කලා. ඔක්කෝම ආවා. බිරියානිත් ගත්තද මන්දා. කොහොම වුනත් අපි ඒ කෑම කඩෙන් කෑවා බුරිය උල්වෙන්නම.

බෝඩර් පර්මිට් පස්න
අපි ගියෙ මහ කරුම කාලෙක. අපි ගිහින් ඇවිත් අවුරුද්දකට විතර පස්සේ පිටිදුවේ සිරිදම්ම නැත්තං සමන්තබද්‍රයා මේ ඒ ලදාක් කලාපයේම සංචාරය කරලා තිබුනා. සමන්තබද්‍රයා ගිය කාලේ මේ පලාතේ බෝඩර් ඒරියා එකේ තියෙන තැන් කිහිපයක්ම ලංකාවේ ජාතිකයින්ට යන්න පුලුවන් විදියට රිලිස් කරලා තිබුනා. ඒ නිසා උන්නාන්සේ බොහොම පින් බරව නුබ්‍රා වැලි වගේ තැන්වලට ගිහින් තිබුනා.
අපි යන කාලේ ලංකාවේ අපිට පර්මිශන් තිබුනේ හයිවේ දෙකට සහ ලදාක් ලේ ටවුන්එ කට විතරයි. මේ පර්මිශන් පස්න දැන් සෑහෙන දුරට අඩුයි. ලදාක් වල ලංකාවේ අයටත් පර්මිශන් අරගෙන ගොඩක් තැන්වලට යන්නට හැකියි. ඒ කාලේ විදේශිකයින් ලදාක් වල දිස්ත්‍රික් මහේස්ත්‍රාත් ඔෆිස් එකෙන් පර්මිශන් ගන්න ඕනි බෝඩර් ඒරියා එකේ ලස්සන විල් පංසල් එහෙම බලන්න යන්න. ඒත් ලංකාවේ අයට ඒ කියන්නේ සවුත් ඒශියන්ස්ලට එහෙම වත් පර්මිශන් තිබුනේ නැහැ. ඒ 2015 අගෝස්තුවෙදි.
අපි කාපු කෑම කඩේ අයියලා කෝල් කරලා වැඩේ ගෙඩදාලා දෙන්න ට්‍රයි එකක් දුන්නා. ම්ම්හු. ඒ ගමන ඉතිං අපි වැඩේ අත ඇරලා දැම්මා. තවත් දවසක් දෙකක් අපිට ලේ වල ඉන්න උවමනාව තිබ්බා. ඒ වගේම අපිට විවේකයක් ඕනි වෙලත් තිබුනා. ඒත් ඉතිං අපිට ටවුම් විතරයි බලන්න ඉතුරු. වෙන කිසිම සංචාරක ස්ථානයකට යන්න අපිට පර්මිශන් නැහැ. ඒ ගමන අපිට වැඩේ අකුලගෙන පැත්තකට වෙන්නට වුනා.

ශාන්ති ස්තූපය
මේ ස්තූපය තියෙන තැන බොහොම ලස්සනයි. ස්තූපය ජපන්නු හදපු එකක් වෙන්නට ඕනා. අපේ චෛත්‍යය වගේම රවුන්. මේ චෛත්‍යය පිහිටලා තියෙන්නෙ මීටර තුන්හාරසියක් උස කදු ගැටයක. අපිට ඔක්සිජන් අඩු කේස් එක සැරටම දැනුනේ මේ ශාන්ති ස්තූපය බලන්න කන්ද නගිද්දි. මේක මහ සිරා ලොකු කන්දක්නෙමෙයි. ඒත් අපිට අඩි දෙක තියද්දි ඉක්මනින් මහන්සි එනවා. අපිට වගේම වෙනත් විදේශිකයින්ට සහ ආගන්තුකයින්ටත් ඒ අවුල එහෙම්ම තිබුනා. ඒ නිසා අපි ගිමන් හරිමින් විවේක අරගෙන හෙමින් හෙමින් ශාන්ති ස්තූපයට කිට්ටු උනා.

මේ සාම චෛත්‍යයේ විහාරගෙයි වත් හාමුදුරු නමක් හිටියේ නැහැ. අපි වැදපුදාගන්න ගියත් අපිට වෙනත් බෞද්ධ හිමිනමක් හමු වුනේ නැහැ. ඒ අය වදින පුදන හැටි අපි වදින පුදන හැටියට වඩා වෙනස්. බුදුපිලිම නම් කෙලින්ම ලංකාවේ අපි වදින පුදන හැඩේම බුදුපුලිම වුනා. අපිට ඔන්න මෙන්න රෑවෙන්න තියලා ශාන්ති ස්තූපයේ උඩට නැගගන්න හැකි වුනා. ලදාක් නගරයෙන් කොටසක් වගේම බොහොම ඈතට තියෙන වියලි කදු යායක් මේ ශාන්ති ස්ථූපය තියෙන මලුව කෙළවරට පේනවා. මේ ස්තූප තියෙන්නේ මලු කිහිපයක් තිබෙන ආකාරයට.
ඒ හැන්දෑවේ ටිකක් සෙනග හිටියා ස්තූපය ගාව. ඒ එන අයත් අපේ උපාසක අය විදියටම වාඩිවෙලා වන්දනාමාන කටයුතු කලා. මේ පලාත ටිබෙට් බෞද්ධ උනත් ඔවුන්ගේ චෛත්‍ය වන්දනාව නම් අපේ වාගෙම වෙන්නට ඇතිය කියලා මට හිතුනා. අපිට මෙතැන උදේ පාන්දර එන්න පුලුවන් වුනානම් ඉර පායන හැටි බොහොම ලස්සනට බලාගන්නට තියෙන්න ඇති. මොන උදේ පාන්දර ඒමක්ද? අපි නැගලා බැහැගත්තේත් බෙහොම අමාරුවෙන්.

රෑ කෑවා නිදාගත්තා
අපි ඒ වෙද්දි තීරණය කලා අපිට තවත් මේකස්සේ බලන්න දෙයක් නැති නිසා සහ පර්මිසන් නැති නිසා ලදාක් වලින් එලියට යන්න ඕනි කියලා. අපි ඊලග දවසේ උදේම පිටත්වෙන එක හොදයි කියලා හිතුවත් ඒ වෙද්දි අපිට මහන්සියි. දවස් දෙක තුනක්ම ගමනේ නේ. ඒ නිසා දවල් වෙලා යමුය කියලා කිව්වා. ඒත් මම ඒකට කැමති වුනේ නැහැ. මොකද ලේ නගරයේ සිට මනාලි වලට කිලෝමීටර 450ක් විතර යන්න ඕනා ආවා වගේම ශීතල කාන්තා පලාතක් හරහා. ඒ කලාපයේදී මග හමුවෙන නවාතැන් අඩුයි. ඉතිං පාන්දරින්ම අද කියන දවසේ ගමන පටන් ගත්තොත් තමයි අපිට රැයක් නැවතිලා අනිද්දා කියන දවසේ හැන්දෑ වෙද්දි මනාලි වලට කිට්ටු කරගන්න ලැබෙනනේ. ඒත් ඉතිං තව දවසක් ඉන්න එකේ තේරුමකුත් නැහ නෙ. ඒ පාර අපි ටිකක් දවල් වෙන්න පිටත් වෙමුය කියන යෝජනාව ස්ථිර වුනා.
මම ගිහින් තියෙන ගමන් වලින් ලේ නගරයේ අත්දැකිම විශේෂ එකක්. ඒ වගේ ශීතල කාන්තාර නගරයක ජීවිතය ගැන අපිට වැඩිය දැනුමක් ගන්න අත්දැකිමක් ගන්න වෙලාව මදි වුනා. ආයේම ඉතිං ඒවැයේ යන්න ලැබේද දන්නෙත් නැහැ. ඒත් දැන් පර්මිශන් තියන නිසා ගිහින් අත්දැකිම් අරගන්න හොද තැනක් තමයි ලේ නගරය. මෙහෙ ඉදන් යනවා නම් යන තැන් ටික බලාගෙන ඒවා ගැන තොරතුරු ටිකක් දැනගෙන යන එක වටිනවා. මේ ලේ ලදාක් වල තමයි ත්‍රි ඉඩියට් ෆිල්ම් එක ශූට් කරලා තියෙන්නේ. ඒ ශූට් කරපු ලොකේශන් බලන්නත් කට්ටිය යනවා.

ලදාක් යනෝ නම්
මේ ලදාක් වල පංසල් ටිබෙට් බුදුදහම ඇදහුවා වුනත් ඒවායේ සම්ප්‍රදායන් ඇදහිලි විවිධාකාරයි. ලදාක් කියනනේ බෞද්ධ ජනතාව ඉන්න පලාත්නිසා ටිටෙබ් බෞද්ධ ජනයා සහ ඔවුනගේ සංස්කාතික දේවල් දැකබලාගන්නත් ජනතාව ලේ ලදාක් වෙත යනවා. ඈත නුබ්‍රා වැලි, ලොව උසම මාර්ගය ආදී ස්මාරක ගනනාවකුත් මේ ලදාක් පලාතේ දි දකින්නට ලැබෙනවා. දිල්ලියෙ ඉදන් ලේ වලට කෙලින්ම ගුවන් යානා තියෙනවා. ගුවනින් ලදාක් වෙත ගියොත් දවසක් විතර මොකුත් නැතිව ටිකක් ඇවිද ඇවිද ඉන්නට ඕනි මොකද අර උස එක්ක එන කෙස් එකට ඇග හුරුවෙන්න. කොළඹ ඉදන් සම්පූර්ණ පැකේජ් බුක් කරගෙන එන්නේ නැතිව බලන්න ඕනි තැන් ටික අරන් ඇවිත් ලේ වලින්ම පැකේජ් වෙන් කරගන්න එක ඕනිම කන්ඩායමකට වුනත් ලාබදායි වැඩක්. ඔන්ලයින් බුක් කියන්නේ අපිට කිසිම දෙයක් දැකගන්න නැතිව බුක් කරන්න ලැබෙන අවකාශයක්. යන වාහනය, ඒ ගයිඩ්ලාගේ තත්වය ආදි දේ තරමක් හෝ දැකබලාගෙන බුක් කරගන්න පුලුවන් ඇවිත් ඉන් පස්සේ සංචාරක ස්ථාන බුක් කරගන්න ගියොත්.

ඒ වගේම දවසක් විතර කොහොමත් නිකං ඉන්න ිතයෙන නිසා ඒ දවසේ යන්න තියෙන ගමන් ආදිය හොදට ප්ලෑන් කරගන්නත් අවකාශ ඉබේම ලැබෙනවා. ඉන්දියාව ටිකක් සංචාරයේදි කරදර වැඩි තැනක්. ඒත් ලදාක් පලාත ඒම කරදර වැඩිය නැති පලාතක්. ඊශ්‍රායල ජාතිකයින්, ප්‍රංශ කාරයින්, රුසියන් කාරයින් ලදාක් වල ඇවිත් ලොකු බයික් වලින් මාස ගනන් ඇවිදින බව අපිට ලදාක් වලදි හමුවුනු අය කිව්වා. ඒ වගේම තඩි රෝයල් එන්ෆි්ලඩ් බයික් වල නැගලා ඩොක ඩොක සද්දෙන් එහෙ මෙහෙ යන සුද්දෝ සුද්දෝ නිතරම අපිට ලේ වලදි මුණ ගැහුනා.

Tuesday, October 9, 2018

සොල්දාදු උයන්නා

1 කොටස
අඩෝ පුස්පයා උයන කෑම මරු නේ බං. අපේ ගෑනිට වත් බැහැ ඒ වගේ උයන්න. හොද වෙලාවට මේ පකයට වෙඩි තියාගන්න බැරි වුනේ. පුලුවන් වුන නම් මූත් දාන්නේ ඉස්සරහට නේ. හැබැයි ඉතිං මූ තව කොච්චර කල් තියාගෙන ඉදීද දන් නෑ. ලොක්කන්ට අහවල් රුදාව එනවා නේ හොද එකෙක් අපි එක්ක උන්නාම. ආරි සෙබලා කීවේය
ඒක ඇත්ත මචං. අපි මේ කැලේ කොයි වෙලාවේ ටෙරා පනීද කියලා බයේ ඉන්නවා. ඒත් මුන් අපිට වඩා බලන්නේ ලොක්කෝ ගැන. බන්දුල සෙබලා උත්තර දුන්නේය
අඩෝ ඇත්තට පුස්පයා එක අතකින් වාසනාවයි බන්. අපි මේ මදුරුවො කාගෙන ගද ගහගෙන වැස්සට තෙඹීගෙන..ආ.. ඒනොකන කට්ටක් නැහැ. ඌට තියෙන්නේ උයන්න පිහන්න මේක අස් කරන්න ලොක්කට උනුවතුර වත් කරන්න විතරයි. අනික ඇටෑක් එකක් ආවත් පුස්පයා අහුවෙන්න තියෙන්නෙ උගේ කරුමට ම තමයි. ඒකට අපි. වෙඩි තියන්න කිව්වම ගියානේ පුක දීගෙන..දැන් ඉතිං බට්ටෙක් පෑගුනත් ඉන්නෙපැයි දික් කොරන්... ආරි සෙබලා නැවත වේදනාවෙන් කියයි
හ්ම්.. එහෙම තමයි බන්. ඔය බට්ටට අහුවෙලා ඇගිලි තලාගන්න උන් වගේ කැත වැඩ අපිට කරන්න බැහැ නෙ බන්. උන් නම් ඇගිලි ටික මාට්ටු වෙන් න බට්ට උඩ කකුල තියෙනවා සේප් එකේ. ඉන් පසසේ ඉතින් ඉස්පිරිතාලේ. අපි පුස්පයා වගේ කුස්සියට ගියෙත් නැහැ. අරුන් වගේ බට්ට ඔබන්න ගියෙත් නැහැ. අනේ මන්දා අපිට ඉතිං ඉස්සරහින් ඇවිත් ටෙරා අරිනකල්ම මෙහෙම තමයි. බන්දුල උත්තර දුන්නේය.
අඩෝ මේ බන්දුලයා. අපි පුස්පයා ඉස්සරහට යවමුද බන්. දවසක. ලොක්කට මන් කතා කරන්නම්. ලොක්ක දවසක් කිව්වා පුස්පයා කොහොම හරි එක දවසක් හරි ඉ්සසරහට දාන්න ඕනි නැත්තං මූ මේකේ ඉන්නවා උයනවා, ගිලිනවා ගෑනි වගේ අස් පරස් කරනවා විතරයි කියලා. ආරි ට පුස්පයා ඉස්සරහට යැවිමට අදහසක් ආවේය.
අනේ මොකටද ආරියො. ඌ ඔන්නොහෙ හිටපුදෙන් බාන්. උගේ බුරිය ඇල්ලුවත් හතර අතේ වෙවුලලා හුකුස් ගාන එකා. ඕකා ඉස්සරහට යවලා මුර කරන්න දැම්මොත් ගැරඩින්ටත් බයවෙලා හූතියාවි. ඔන්නොහෙ ඉන්න ඇරහං ඌට. අපි ටෙරා කෑල්ලක් වත් එනකල් ඉමු ආතල් එකක් ගන්න. ඒකත් උත්තියෝ දැන් ඇඨෑක් වලට එවන් නැද්ද කොහෙද? සිහ්. බන්දුලවේදනාවෙන් කීවේය.
හරි හරි.. උඹ ඉදහන් එහෙනං ටෙරා කෑල්ල මේන්න කියලා බෝම්බ බැදන් උඹගේ පක කුඩුවෙන්න තියල යනකන්. ආතල් එකට හරියන්න. මම බලන්නම් පුස්පයා ඉස්සරහට තල්ලු කරල පොඩි සැපක් ගන්න. මූත් යුද්දෙට යන්න එපැයි. මූත් ගමේ ගියාම හෙන සෙබලා වගේ පාරේ යනවා ඇති පපුව ඉස්සරහට දාන්. අපි නේ දන්නේ මූ මෙතන කරන පක්කිලි වැඩ ටික. උයනවයි, ලොක්කගේ ජොක්කු හෝදනවයි..තුප් පරයා. ආරි පුස්පයා ඉදිරියට යැවීමේ ආසාව අත හැරියේ නැත.

2 කොටස
මේ අපේ පුස්ප මහත්තයා මට මතකයි අපේ ඉස්කෝලේ ඉදිය කාලේ. ඇත්තමයි මම මේ බොරු කියන්නේ මොකටද මම මෙ කොල්ලට බැනලා ඇති නිමක් නැතුව. ඒ වුනාට අපේ දේසය ගැන හිතපු වෙලාවේ ඒ වෙනුවෙන් මුලින්ම එලියට බැස්ස කෙනෙක් තමයි මේ පුස්ප පුතා. අද වෙද්දි සිය දාස් ගානින් දස දහස් ගානින් මේ වගේ පුතාල රටට ඕනි වෙලා. ඒ නිසයි මේ පුතාල අපිට වටින්නේ. මිනිහෙක්ගේ හැඩහුරුකමින්. පෙනුමින් මනින්න බැහැ. යමෙක්ව. උන්නාන්සෙත් ඒක දේසනා කොරල තියේ. ආන්න ඒ නිසා තමයි පුස්ප වීරයා අපිට වටින්නේ.
පුස්ප ගමේ උපහාර උත්සවයකට ගියේ අකමැත්තෙනි.. එහෙත් පුස්ප ගැන ස්කෝල මහත්තයා ඒසේ කීවේ දේවාලයේ වහල සකස් කිරීමට පුස්පයා රුපියල් තුන්දාහක් පරිත්‍යාග කිරීම නිසාය. පුස්පයාට දේව බැල්ම ලැබෙන බවත් පුස්පයා වැනි වීර චරිත රට ට තවත් උවමනා බවත් වැඩිදුරටත් අදහ්ස් දක්වමින් පරණ ඉස්කෝලේ මහතා කිවේය.
දේවාල කපුවා වැඩිදුර අදහස් දක්වමින්
දෙවියන් කියන්නේ හැම තිස්සේම මිනිස්සුන්ගේ දුක අහන් ඉන්න කාන්ඩයක් නෙමෙ. උන්නාන්සෙලත් තමුනගේ අනසක තියෙන බූමි රැකගන්න. තමුනගෙ ජාති ආරක්සා කරගන්න දේව යුද්ධ වලට ගියා කියල පොත පතේ තියෙනවා. මේ පුස්ප මහත්තයා දේවාලේ වහල ආරක්ෂා කරගන්න දිපු රුපියල් තුන්දාහ කියන්නේ සුලු දෙයක් නෙමෙයි. ඒක ඒ මහත්තයාට තවත් තවත් බොහෝ කල් යනතෙක් ආශීීර්වාදයක් වේවි. ඒ වගේම කොකා ගැස්සීම විතරක් නෙමෙයි යුද්දේ කියන්නේ.අපිට පේන විදියට ආරක්ෂා වීම වගේම නොපෙනන බලවේග වලිනුත් ආරක්සාවක් ලැබෙනෝ. ඒම නොපෙනෙන බලවේග වලිනුත් පුස්ප මහත්තයට ආරක්සාව එන්න මේ කරපු සත් ක්‍රියාව හේතු වෙනෝ.
ඒ අසසේ ඉදිය යාලුවො දෙන්නෙක්
අඩෝ අපි එක්ක සිගා එකක් වත් අදින්නෙ නැතුව හැල ගම්බා වගේ උන්න පුස්පයා දැන් බලහං කො. ඌ නම් අනික් උන් වගේ ඇදිල ගිහින් නැහැ. ජම්බ වගේ. තෝ දැක්කේ නෑනේ. ඊයේ හැන්දෑවේ මූ වැවේ බැහැල නෑව. ලස්සන පුක. ගෑනියෙක් වගේ. මූ හමුදාවට ගියත් හරි ලස්සන වෙලා.
පුස්පයාට පොන්නයා කියපු නැති ටික විතරයි මුන් ඒ දවස්වල. ස්කෝලයත් ඔය දැන් බොරුවට පුස්පය  දේවාලෙට රුපියල් තුන්දාහකට හොද කියෝනවා. ඉස්සර මතකයිද මූට බනින හැටි ඉස්කෝලේ. හැබැයි මචං ගෙවල් වලින් යන්න දෙන්නේ නැති මිස මටත් ඔය හමුදාවට යන්නමයි හිත. කොහෙද ඉතිං. අපේ අම්මල හිතන්නේ ගිය තැන මැරෙනවා කියල නේ.

3 කොටස
සර්.
පුස්පයා කියනවා ඌට උයන්න තියෙන්නේ හාල් විතරයි ලු. වෙන මොකවත් නැහැලු. ඉවර ලු බතුයි පරිප්පුයි ඉව්වම කොල්ලෝ කුනුහබ්බ කියනවාලු. ඌට බැහැලු. සොල්දාදෙුවෙක් පුස්පයා ගැන කේලාම් කියන්නට විය.
ඔය ගොම් පකයව දාපන් ඉස්සරහට. ඌට කිහාන් ඔය අර එහා වගුර අස්සෙන් ගිහින් එහා පැත්තේ තියෙන හිස් ගෙවල් වලින් මොනාහරි අරන් එන්න කියලා. ඌත් එනවා නැලවෙන්න. ඕකා යවන්න ඕනි. ඕකා යැව්වම ඔය කොල්ලන්ට කිහාන් තියෙන ටික එකතු කරලා මොනාහරි කරගන්න කියලා. අඩුගානේ කැද හරිහදාගන්න. මුන් මේවට ආවත් ගෙවල් වල ගෑනු වගේ වෙන්න ගන්නවා. ආවනම් ඒ විදියට ඉන්නේ නැතුව උයන්න ගියාම තක්කලි ගෙඩියයි. මිරිස් කෑල්ලයි හැම හුත්තම ඉල්ලන්න ගන්නවා. ඇරපං ඕකව. මගේ දෑටහ නොපෙනි. ටෙරාලගේ පැතතේ ගෙවල් වලටම.. සර් බුරන්නට විය.
ඒ වුනාට සර් පුස්පයාට හරියට වෙපන් එකත් බෑ වගේ..සර් කියන නිසාම.. සොල්දාදුවා සර් ඉදිරිපිට කෙදිරිගාන්නට විය.
දැන් තොට මම දෙයක් කිව්වම කොරන්න බැරි දැන් කියහන් මෙතන මහ එකා තෝද? එහෙම නැත්තං වෙන තොපේ ම්ම්..ට හැමනෙච්ච එකෙක්ද? පුස්පයා කියන්නෙත් මේකේ ඉන්න අනික් උන් වගේම යුද්දෙට ආපු එකෙක්. ඌත් යන්න ඕනි යුද්දෙට. ඌට කියලා මෙතන පුක හෝදවගන්න මට ඕන නැහැ. ඌගේ මිශන් එක ගිහින් එහෙන් බඩු ගේන එක. තේරුනයි. ආයේ මගෙන් අහන්න එන්න එපා ඌ ජොකා දාල යනවද? වෙපන් අරන් යනවද? ඌට සපෝට් යවනවද කියල. මෙච්චර හිර වෙලා ඉද්දි උඹලත් දෙයක් හිතපන්.
4 කොටස
අඩෝ මේ සර් කියනවා බං පුස්පයා යවන්නලු එහා පැත්තට. අපිට ඕනි සිල්ලර බඩු  කෑම බීම අරන් එන්න. අනේ මන්දා මචං කොච්චර වුනත් ඌ එහෙම තැනක යවන එක. දැන් මුන් අපිට කියනවා ඌව යවන්නලු. අවසානේ ඕකා ආවේ නැතිවුනොත් අපේ පපු කැවුතු තමයි පිච්චෙන්නේ.
එක අතකින් තව පිච්චෙන්න දෙයකුතු නැැහ නේ.
මුන් හැම එකාම යුද්ද කරන්න ඕනි කියන්නෙ. ඒත් හිතපං වෙප්න එකක් හරියට අල්ලගන්න බැරි හිකනලා කොහොමද ? ඌ කතා කරගෙන යනවිට එකෙක් බාදා කරන්නට විය.
තොට ලොක්කා කිව්ව නම් වද ගෑනි වගේ අඩන්නේ නැතුව තෝ ගිහින් පුස්පයාව යවහන්. තොගේ හරියට පුස්පයාගේ පුක් කාරයා වගේ නේ අඩන්නේ.

5 කොටස
සතුරු පැත්තේ මුරපොලක
අඩෝ අර ඈතින් මොකෙක්ද යනවා වගේ නේ බලහං ආන්න ගියා. ෆයර් රේන්ජ් එකෙත් නෙමෙයි.
කෝ කෙහෙද කියහං.
ආ..අහෙ..
හ්ම්ම්..
යකෝ කෝ බං..එකෙක් එනවද? බං ඔය වගුරු කෑල්ලෙන් .ඒ වුනාට බලහං වතුරෙ මොකෙක්ද ගිහින් වගේ නෙ.
කබරෙක් වෙන්න ඇති ඌරො. නිදාගනින් පිස්සු නොකෙල. එන උත්තෙක් පාන්දර ගහල දාපුදෙන්. දැන් ඕක කිව්වොත් මෙතන මහ රෑ ඔය හීතලේ ඕකේ මඩේ බැහැගෙන හාන්න වෙනව. ඔන්න නිකං ඉදපන්..
තොපි වගේ කම්මැලි එක්ක ඉතිං අනෙ මන්දා. දැන් ඕකා හෙට කොහෙන් හරි මතුවුනොත් ඉස්සරහ ඉන්නසෙට් එකම විනාසයි.
ඒ යකෝ එකෙක් ගියානම් නෙ. ඔය තෝ කබරෙයක් දැකල වෙන්න ඇති. නිදාගනින් කො පව් නොදී.
6 කොටස
මුන්ට කිසි ගුණයක් නැහැ. මුන්ට කරල වැඩක් නැහැ. දැන් ඉතිං තව ටිකකින් මැරන්න තමයි වෙන්නේ. මාතුපාලය කිව්ව විදියට උන් යන එන පාරවල් වලින් යන්න ඕනි. නැත්තං බට්ටො නෙ. මාතුපාලය මක්ක වුනත් හෙන මොල කාරයා.
දැන් ඉතිං සරම ඇදන් ආපු නිසා මුන් මං දැක්කත් එකපාර මරන එකක් නැහැ. කෝකටත් පාන්දර වෙන්න කලින් මොකක් හරි ගෙයක්වත් හොයාගන්න ඕන.
වතුරෙන් එලියට ආවා. ඉන් පස්සේ පාරේ වාහන ගිහින් තියෙනවා නම් පලයං. ඕ කිට්ටුවම ගෙවල් ඇති. මිනිස්සු නැතුව ඇති.
හ්ම්ම්.
දැන් කොච්චර ආවද? කෝ මෙලෝ සතෙක් නැහැ නෙ. බල්ලෙක් වත් නැහැ. මේ ටෙරා කටේ මැරෙන්න වෙන්නෙ.
ආහ්.. යාන්තං බිත්ති කෑල්ලක් පේනවා. යන්නෝන.
මේක බොහොම ලගදි මිනිස්සු උන්න තැනක්. ටිකක් ඇලවෙන්න ඕනි. හප්පා මහන්සියි රෑ නමවට විතර පටන් ගත්ත එක නෙ. දැන් පාන්දරත් වෙල. අඩුගානේ හැතැම්ම විස්සක් වත් එන්න ඇති. ආයි යන පාරක් නම් මතක තියෙද් දන් නැහැ.
හොරාට වගේ පාන් කෑල්ල දාන් ආපු එක වටිනවා. කන්න ඕනි මේක. අම්මෝ. කොහොම වුනත් මේ බොකු බඩවැල් ඕක්කොම තව තුන් වරුවක් පණ තියෙයි. ඉන් පස්සේ මමත් මේ ලොකෙ නැහැ.
රුපියල් තුන්දාහට වහලෙට සල්ලි දුන්නට දෙයියන්ට බැරිවෙයි මාව තව මෙ ලෝකෙ තියාගන්න. පුස්පයා සිතන්නට විය.

Saturday, October 6, 2018

කඩදාසි මල a flower a paper




උඹට තේරෙන් නැහැ මිනිහෝ උඹ ඒ ගැනිගේ වැඩ කාරයෙක් වෙලා.

වැඩකාරයෙක්. වැඩකාරයෙක් කියනනේ මොකෙක්ද? දවසක් පුංචි ශේන් ට ලස්සන සරුංගලයක් යවන්න ඕනි වුනා. හවසක. ඉතිං එදා නිම්මිටත් නිවාඩු. මට කතාකරද්දි මම උන්නේ වැඩක් එනකල් බලාගෙන. හැමදාම කොහෙද ඉතිං අපිට වැඩ. ඉතිං මම එදා ගිහින් ශේන් සහ නිම්මි එක්ක සරුංගල් යැව්වා. ඒක බොහොම හොද තැනක්.

ඒ වගේම තව දවසක් මට අම්බානක වැඩ තියෙන වෙලාවක. අනේ සමී. මට මේ අලුත් චිකන් කරියේ රෙසපි එක ඉන්ටටෙන් එකේ හොයල දෙන්න කියලා නිම්මි මට වාත වෙනවා. අනේ බාන් තොගේ මිනිහගෙන් අහගාන් කියලා මම තිව්වා. මම හිතන්නේ ඉන් පස්සේ දවස් දෙක තුනක් ගියා මට නිම්මි එක්ක හරියට කතා කරන්න. ඒත් ඉතිං එහෙම තමයි.

මචං මිනිස්සු කාටහරි වැඩ කරනවා. ඒකෙන් තෘප්තියක් ලබනවා නැත්තං කොකකක් දාගනනවා හරි මොකක් හරි. වැඩකරන්නේ නිකම් නෙමෙයි. මට පුංචි ශේන් නිම්මි එක්ක සරුංගල් යවන එක බොලා පුක උඩදාන් ටෙලි නාට්ටි බලලා අඩනවා ට වඩා වටිනවා..

හ්ම්.. දැන් උඹට ඔය නිම්මිගේ මිනිහා හම්බෙලා නැද්ද? ඌ සැක කලේ නැද්ද?

ඒක දිගකතාවක් බන්.. උඹට ඕනි නම් කියන්නම්. ඒත් ඒ යකා පොන්නයෙක් නෙමෙයි. මම කියන විදියෙන් සමහර විට පොන්නයෙක් කියල හිතෙයි. ඒත් අවසානේ බලෙන් හරි උඹ හිතපන් ඌ පොන්නයෙක් නෙමෙයි. මොකද මම ගැනියෙක් ගැන කියන්නේ මම පොර වෙලා. එතකොට ඒ ගෑනිට ඉන්න අනෙක් මිනිහෙක් කවදාවත් හොද එකා කියලා කට ඇරලා මට හරියට කියාගන්න අමාරු වෙයි. ඒත් එතනින් කියවෙන්නේ නැහැ අර මිනිහා නරක එකෙක් කියලා.

උඹට මේ සමීකරණ අමාරු ඇති. හරි. ඒත් උඹ කැමතිද? නිම්මි සහ මං ගැන ඌ සැක කලාද කියලා දැනගන්න?

නැතුව.. උඹ එක්ක කතා කරද්දි මට මචං අපේ ගෙවල් වල තියෙනවාට වඩා අමුතු පස්න එනවා. හරියට පාන් කැල්ලකට ජෑම් ටිකක් දාලා ගත්තා වගේ.. මට තියෙන පස්න පාන් කෑල්ල වගේ මෙලෝ රහක් නැහැ..උඹ විස්තර කලාට පස්සේ ඒවා ට ජෑම් දැම්ම වගේ.. හරි කියපං. මන් හරි නම් නිම්මිගේ මිනිහා සුමල්..

හ්ම්.. සුමල් හරි හොද මිනිහෙක්. සුමල් දක්ශයෙක්. සුමල් උදෙන් නැගිටිනවා. ගෙදර වැඩ කරනවා. මම දන්න විදියට නිම්මි එච්චර කිව්වේ නැති වුනා ඌ ඕකිට පොලුත් ගාල දෙනවා. ඒ වගේම බිස්නස් මයින්ඩ් එකක් තියෙන හොද පොරක්. අනෙක් බිස්නස් කාරයෝ වගේම මිනිහ ටිකක් බිසි. ඒ වගේම හරිම පිලිවෙලයි. ගානට හැම දේම. පොර දවසක් නිම්මි ගන්න එනවා කිව්වොත් මිනිහට එන්න බැරිනම් එදාට කාර් එක හරි එවනවා. නිම්මිට ඒක ඕනි නැතිනම් ඌට කියන්න ඕනි කලින්.

මෙන්න මේ වගේ. ඔන්න ඌ පහුගිය කාලේ ගියා මචං ඇල්ල. හොද තැනක් බුක් කලා. ඒ වගේම බලන්න ඕන තැන් ටික කලින් නිම්මිගෙනුත් ඇහුවා. නිම්මි මගෙන් අහලා මමත් කිව්ව නේ බන්.. ඒම කියලා නිම්මි කැමති විදිය. පොඩි එකාට ඕනි විදිය අනුව මූ ප්ලෑන් කරලා කෝච්චි ටිකට් වෙන් කරලා හරිම ගානට ට්‍රිප් එක. අඩෝ දසමයක් වෙනස් නෑ.

ඔන්න ඒකම මම කලා කියල හිතහං. උදේ යන්න මතක් වුනා කොහෙට හරි කෝල් කලා බස් වෙලා කෝච්චි වෙලා අහගත්තා පුක කැඩිච්ච එකා වගේ මල්ල හදාගත්තා ගියා. ඒත් සුමල් ඒකේ ඔපොසිට් එක. මිනිහගේ පන්චුවල් එක වෙන්නැති සක්සස් එක.

උඹ මාට්ටු වෙලාම නැද්ද? ඉතිං?

මාට්ටු වෙන්න මම මොකුත් කරලා නැහැ. මෙතන තියෙන්නේ එහෙම එකක් නෙමෙයි. වෙනමම ආතල් එකක්. මම පොඩි සයිඩ් කැරැක්ටර් එකක් කරනවා එච්චරයි.

සුමල් නිම්මිව කාලයක් හොදට ට්‍රැක් කලාලු. කොටින්ම නිම්මිගේ මැසේජ් කෝල් පවා බලන්න ඇති කියලා තමයි නිම්මි කියන්නේ. ඒත් මොකවත් හොයාගන්න බැරිවලො දවසක් සුමල් රෑ ඇඩුවලු. මම ඔයා ගැන සැක කලා ඒත් හැම තැනම ඔයා හරි කියලා. ගෑනුනේ බන්..මට විස්වාස නැහැ සම්පූර්ණ කතාව. ඒත් ඌ හොයන්න නම් ඇති. හම්බුනේ නැත්තේ මොකවත් තිබුන් නැති නිසා. පස්සේ මම හිතන්නේ සුමල් තේරුම් ගත්තා මගේ ලයිෆ් එක. බිස්නස් වල බැහැලම  උන් නැති වුනාට මටත් අමුතු වාසි ජල්තර ඔපරේශන් පුලුවන් කියලා බාගෙදා නිම්මිම සුමල්ගේ ඔලුවට ඔබ්බවන්න ඇති.

ම්ම් ..ඇත්ත කියපං උඹ නිම්මිව දවසක් හරි උස්සලා නැද්ද?

මචන් අර හුනුකොටුව හන්දිය ගාවින් ඇතුලට ගියාම තියෙනවා පොට් එකක්. ගෑනියෙක් ඉන්නවා මහත. එතනට ගිහින් තට්ටු කරාම දොර ඇරෙනවා. ඒකේ ඉන්නවා සමහර දවසට පොඩි කෙල්ලොත්. පොඩි කිව්වේ ඉතිං විස්සේ විසිපහේ. හැමදාම නත්තල් නැහැ. ඒත් සමහර දවසට මට හොද පහරවල් සෙට් වෙනවා. මට නිම්මි සලකනවා බන්.. මම  මොනාහරි එයාගේ කේක් හදන ටූල් එකක් හොයලා හොයල ගෙනහින් දුන්නත් තුන් හාරදහක් දෙනවා. මට ඒකිගේ කිරි බොන්න ඕනි නැහැ. මම ගිහින් ඒ සල්ලිවලින් වෙන කඩේකින් කිරි පැකට් එකක් බෙනවා.. සරලයි නේහ්.

ඊය යකෝ ඒ වුනාට ඔය වේස ගැනු වගේ නෙමෙයි නෙ..තූ නොදකින් තොට පින නැහැ.. ?


උඹ හිතනවට වඩා සුමල් කපටියා. වැරදිලාහරි මේක නැවුන නම් සුමල්ට මාට්ටු වෙනවා. සුමල් දන්නවා මම සේවක මාදිලි බුවෙක් කියලා. ඇරත් බන් මම හිතන්නේ මට දෙයක් ලැබෙනවා. මම ඒකට කඩේ යනවා. මේ ලගදි යකෝ මම කිරිඅම්මා දානෙකුත් කරා නේ..ඒක ඇවිල්ලා නිම්මිගේ රට ඉදන් ආපු යාලුවෙකුට. උන්ට ඕනි කරන බඩු හොයලා මට ඇතිවුනා. ඒකිනම් මහතයි. ආයේ අහන්න එපා මම ඒකිටත් ඇන්නේ නැහැ. කොහොම හරි කස්ටමර්ලා ටික මට ගානට කැමති වුනා. උන්ගේ දැන් කොහෙහරි ඔය දානයක් ආවොත් මට කිරි අම්මලා ගෙන් කන්ටැක් තියෙනවා. එක හෙඩ් අම්මෙක් ඉන්නවා පට්ට සෙක්සි..ඒකට තමයි මම ඊලගට දෙන්නේ කිරි අම්ම දාන.. ෂහ්.ඒක නම් සැර ආන්ටි පහර..උඹටත් නම්බරේඕනිද?

තෝ තියාගනින්.යකෝ කිරි අම්මා දානවලට එන පත ඇන්ටි පාරවල් ගහනවා..උඹ ඒවා කරගන්න අම්මලාට කඩේ යනවා නිකං.. අනේ මන්දා බන්.. උඹේ ජීවිතේ..

යකෝ ඒක තමයි ලයිප් එක.

ඔන්න බන් පහුගිය කාලේ සුමල්ට මොකක් හරි සෙට් වෙලා රට ගියා. අපි ගිහින් ඔය අපේ රටේ එහා පැත්තේ අරුගම්බේ දවස් තුනක් ඉදියා. නිම්මියි. එයාගේ යාලුවෝ දෙන්නයි බබයි මායි. මම තමයි කුකුලා. අම්බෝ අරුන් දෙන්නට ආතල් දෙන්න මාව එක්කරන් ගියාද මන්දා. එතන නම් උන් බීල වැඩිවෙලා මට ආතල් දුන්නා. කොහොම වුනත් ඒක මරු ෆන් එකඕයි..

මේ උඹ දැන් හිතන්නේ නිම්මි උඹට ලව් එකක් නැ කියලමද?

ඇති. නැතුවත් ඇති. අදාල නැහැ. දැන් දවසක් නිම්මිට ඕනි සුමල්ගේ ඔෆිස් එකේ ඉන්න මොකියක් හරි සුමල්ගේ කාර් එකේ යනවද කියලා හොයාගන්න. මොකද දවසක් මේකිට අහුවෙලා සුමල්ගේ කාර් එකේ තිබිලා කොන්ඩ බූල් එකක්. ඉතිං මම ඒක හොයාදෙන්න ඕනි. ඒකයි මචං ඒජන්ට් ලගේ වැඩේ. මට ඇත්තටම හොයාගන්න බැරි වුනා. මම කලේ වෙන එකෙක් දම්මලා සුමල්ට කිව්වා. තමුසෙ තවත් කාර් එකේ ගෑනු දාගෙන ගියොත් තමුසෙගේ වයිෆ්ට ඒ පොටෝ යවනවා කියලා. මම හිතන්නේ දැන් සුමල් කාරයා ටැක්සි වල බඩු අදිනවා ඇති ..පවු ඕයි. අහ්..මට ගාන හම්බුනා. නිම්මිගෙන්. එදා නම් මගෙන් ඇහුවා සමී. ඔයාට හිතෙන් නැද්ද මට කිස් එකක් වත් දෙන්න කියලා. මම හිතෙනවා. කියලා කිස් එකක් දිල ආවා. මං ටික දුරක් ගිහින් හැරිලා බැලුවා. එතකොට නිම්මි මගේ දිහා බලං ඉදලා මම බැලු නිසා අහක බලලා අත වැනුවා.

නිම්මිට කොහෙන්ද බං උඹට දෙන්න ඔච්චර සල්ලි/?

නිම්මි කියන්නේ මචං උඹ හිතන ජාතියේ නිකං සෙල්ලමක් නෙමෙයි. එයාට තාත්තගේ ඉඩකඩම් වල සල්ලි එනවා. ඒ වගේම උන්ට වෙනමම බිස්නස් තියෙනවා. ඉදලාම මමත් දාගෙන යනවා ඔය එක එක බිස්නස් වැඩ බලන්න. ලගදි මොනාහරි ලොකු බෑග්ස් වගයක්. සප්ලයි කරන්න කම්පැනියක ලොකු ඉවෙන්ට් එකකට. මේක ලොකු ගානක එකක්. නිම්මි බෑග්ස් ඔරිජිනල්ම ඒවා අරන් සාම්පල් යැව්වා දන්න එකෙක්ගේ මාර්ගෙන්. ඒ බෑග්ස් ආයේ කෙලින්ම බ්‍රැන්ඩඩ් සාම්පල්. අපිට ඕඩර් එක ආවා. අපි ලෝකලි දම්මල මැස්සෙව්වා හොයන්න බැරිවෙන්න. මමයි ගිහින් ඒක බැලුවේ. උඹ හිතහන් එක බෑග් එකෙන් අපිට රුපියල් තුන්දාස් පන්සියක් වැදුනා. මට ලොකු ගානක් නැහැ. ඒත් ඒකයි බිස්නස් කියන්නේ. ලොන්ත කොලිටි නෙමෙයි සුපිරියටම මැහුවා. ඒත් මාජින් සැරයි. උඹට මට බැහැ මචං එහෙම ඕඩර් ගන්න. ඒකට නිම්මි මොකෙක් හරි තොදොල් වෙලා අල්ලගන්නවා ඇති. එහෙම නැතත් කන්ටැක්ස් හැඩල් කිරිමේ නිම්මිගේ හැකියාව මාරයි.

පහුගිය දවසක ඝනයෙක් එක්ක සෙට් වෙලා සප්ලයි කරා ලොකු පූජාවකට සිවුරු. ඒකට මම එක්ක නිම්මි යැව්වේ නිම්මිගේ අයියගේ ඔෆිස් එකේ ඉන්න ලස්සනම කෙල්ලෙක්. සුදට ඇදලා ගානට මේකප් පාර දාලා. යකෝ පන්සලට ගියාම පිලිමත් හැරිල බලනවා ඒකි දිහා. ඒකිට ලස්සනට වැඩේ කියලා දීලා පොඩි රියසල් පාරකුත් දාලා මාව ඇරියා. මටත් පොඩ්ඩක් පිලිවෙලට යන්න කියලා සූට් එකක් ගන්නත් කියලා කිව්වා. කොහොම හරි ලොකු පිරිකර ලෙොට් එක ඕඩරේ  අපිට. අපිට කෝල් දෙක තුනයි බඩු ටික දෙන්න ආවා. පිනුත් හරි.ගානත් හරි වැඩෙත් හරි..

හ්ම්ම.. ඒ වුනාට ඒ ගෑනි උඹට මෙහෙම සලකනවා වැරදියි. උඹ කොච්චර මහන්සි වෙනවද ඉතිං. උඹට ඔය මොනාහරි කන්න බොන්න දීලා තුන් හාර දහක් දුන්නම උඹත් ඇන්දෙනවා..

අන්න අන්න මල්ලි තන්හාව. නිම්මි කියන්නේ උඹ දන්නවා මම ඒ කාලේ ඉදන් දන්න කෙනා. ඇත්තටම නිම්මි දන්නේ ඒ ලෙවල් කාලෙටත් කලින්. ඇත්තටම මට නිම්මි එදා ඇහුවට අකමැතියි කිව්වේ නැහැ. බැහැ කියලා කිව්වෙත් නැහැ. නිම්මි මට ඇතිවුනෙත් නැහැ නැතිවුනෙත් නැහැ. මට ලෙඩක දුකක් හැදුනත් බලනවා. කොටින්ම මම බොන එක පවා වැඩිපුර කරනකොට මේකි මොනාහරි වෙන වැඩකට හරි සෙට් එකකට හරි දාල වැඩක් දාලා ඒක අඩුකරනවා.

පහුගිය කාලේ බයික් එකෙන් වැටිලා මම ඇක්සිඩන්ට් වුනා. නිම්මි හැමදාම ආවේ නැහැ. ඒත් ඕනි වුනොත් කියන්න කිසිම අවුලක් නැහැ සමී කියලා කිව්වේ. සුමල් එක්ක ආපු දවසක සුමල්ම මෙහෙ ඉන්නේ ඇයි?  සමී අපි ආසිරි වත් යවමුද කියලා නිම්මිගෙන් ඇහුවා සුමල්ම. නිම්මි කිව්වා මෙයාට ඒකේ ගිහින් තනියෙන් ඉන්න බැහැ. ඔන්න මේ වටේ වෙන රටේ ලෙඩ බලාගෙන මෙතන ඉන්න දෙන්න කියලා. ඇත්ත මචං මොකෙක් වත් බලන්න එන්නේ නැති මම කොහොමද කාමරේක ඉන්නේ;  නිම්මි ඒක දැනං උන්නා. පුංචි ශේන් මට සෙල්ලම් කරන්න ලස්සන පොඩි සතෙකුත් ගෙනත් දුන්නා. ඒක ලස්සන ඉස්පිරිතාල අත්දැකීමක්. හැමදාම කැම බීම ටික ගානට ලැබුනා.

උඹට හිතෙන් නැද්ද කවදාහරි නිම්මි උඹව බැදලා සුමල් ගේ තැන උඹ හිටියනම් හරි කියල..?

වෙන්නේ නැති දේවල් මචං හීන දකින්න හැකියි. ඒත් මම මොකටද ඒවා අස්සේ ජීවත් වෙන්නේ. නිම්මි කීයටවත් මම වගේ අන්ස්ටේබල් එකෙක්ව බදින්නෙ ්නැහැ. නිම්මි හෙන මීටරේ ඒකි දුක්ෙ වන්න කැමති නැහැ. නිම්මි දවසක් කියනවා කොහේද යන ගමන්. බයික් වල රූම් යන කෙල්ලෝ දැකලා එයාට ඒ දවස්වලම හිතුනලු කවදාවත් බයික් එකක නම් කොල්ලෙක් එක්ක රූම් යන්නේ නැහැ කියලා. ඒ වගේම එයා රූම් ගියේ නෑමලු. ඒවනම් මම දන් නැ. එයාගේ හිතේ තියෙනවා ජීවතේ එක්ක ස්ටේටස් එකක්. එයාගේ ලෝකයක්. ඒකක් අහලක වත් මම නැහැ. මේක අර වලාකුල් වල ජීවත් වෙන දිවියලෝකේ නෙමෙයි. මට නිම්මි පේනවා..ඇහෙනවා. දකිනවා. අපි එකිනෙකා හමුවෙනවා. මම එයාට උදව් කරනවා. එයා මම ගැන හොයනවා. අපිට දැන් ශේන් ඉන්නවා. මේ එකක්වත් මම සුමල් වුනා කියලා ලැබෙන්නේ නැහැ. ලෝකෙ යනවා සමහරු සයිඩ් වෙනවා. සමහරු මාස්ටර් වෙනවා. එච්චරයි.

හරි..දැන් උඹ කිහාන් ඇයි මේ උඹ එකපාර කසාද හොයන්නේ. උමට නිකං කඩේ ගිහින් ඇති වගේ හිතුනද?

බයික් ඇක්සිඩන් එක වෙලාවේ නිම්මිට ගොඩක් දුකයි. එයාට බැහැ ආන්ඩුවේ ඉස්පිරිතාලෙකට ඇවිත නිතර මාව බලන්න. ඒ වගේම එක වෙලාවක ඇඩුවා. මට මම හිතන්නේ අපි දෙන්නගේ සම්බන්ධය තුල දෙවනි පාරට පැටියෝ කියලා මට ගොඩක් රිදෙනවාද කියලත් ඇහුවා. ඒක මටත් සැරට රිදුනා. එයා කිව්ව මට කෙල්ලෙක් ඉන්න ඕන කියලා.
එයාට ඒ මගේ කෙල්ල කවුද කොහොමද කියලා දැනගන්න ඕනි නැහැ කිව්වා. ඒත් මට කෙල්ලෙක් ඕනි කියලා නිම්මි කියනවා. මං දැන් මේ කේන්දර හදනවා. ගෙදර ගිහින් අපෙ ගෙදර අයටත් කිව්වා.

ඉතින් බන් නිම්මිටම හොයල දෙන්න කිහාං කෝ? උඹ ගැන එච්චරම දන්න එකේ..?

ම්ම්... නිම්මි කියන්නේ .. තමුසේ ගැන මම හොදට දන්නවා. තමුසේ එක්ක හරියට කෙල්ලෙක් සෙට් වුනොත් මට ඒකිව හරියන්නේ නැහැ. ඒත් සමී. තමුසෙට හැමදාම මගේ එක්ක ඉන්න බැහැ. කෙල්ලෙක් ඕනා. ඒක තේරුම් ගන්න. මටත් ඇත්තටම තේරෙන් නැහැ නිම්මිට මොකද්ද අවුල කියලා. ඒත් එයා හිතනවා මට ගැනියෙක් ඕනය කියලා. ඉතිං මම හොයනවා. සමහර විට මට තව ටික කලකින් නිම්මිම කොහෙන් හරි පර්මනන්ට් මොනාහරි රස්සාවකුත් සෙට් කරයි. දැන් මේ කරන වටපිට වැට උඩ වැඩ වලට වඩා හොද එකක්.

Friday, October 5, 2018

කාශ්මීර හිමාචල් ගමන 5 (ශ්‍රී නගර් සිට කාර්ගිල් දක්වා )

ඉන්දියාවේ ජාතික මහාමාර්ග අංක 1D ලෙස හැඳින්වෙන ශ්‍රී නගර් ලදාක් මාර්ගය ඉන්දියාවේ කාශ්මීරපලාතෙන් ඉන්දියාවේ ඉහල කෙලවර මායිමට ආසන්නතම ප්‍රධාන මාර්ගය වේ. එනම් මෙතැනින් එහා පැත්තේ ඇත්තේ කොටසක් පාකිස්ථානයය. ඉතිරි කොටස චීනයටය. මෙම මහාමාර්ගය ඉන්දියාවේ වැඩිම උසකින් පවතින මහාමාර්ගයක්ද වේ. කිලෝමීටර 422ක් පමන වෙන මාර්ගය කදුකර මගක් නිසා කෙලින්ම ශ්‍රි නගර් සිට ලදාක් හි අගනුවර වන ලේ දක්වා දිනකින් ගමන් කිරීම අපහසුය. සාමාන්‍යෙයන් මෙම මාර්ගයේ දුවන බසයද ගමන් ගන්නේ අතරමැද තැනක රාත්‍රියක් රැය පහන්කර ඊලග දිනයේ පාන්දරම ගමන් ආරම්භ කිරීමෙනි.
ශ්‍රී නගර් ෙෙවෙතින් ඉහලට 
 (පිංතුරය මත ක්ලික් කිරීමෙන් පිංතුර ලොකුවට බලාගත හැකිය) 

වසරේ බාගයක් දුවන බස් එක
පාලු පස් කදු වැටි දුඹුරු පැහැ ලදාක් කදු පන්ති සිසිරයේදී සුදු පැහැති හිමෙන් වැසී යන්නේය. ඒ එක් කලකදී මේ මාර්ගයේ ඇතැම් තැනක අඩි කිහිපයක් උසට හිමය. හිම වැටෙන ඒ කාලයට මේ බස් රිය ධාවනය නොවේ. එවිට මේ මාර්ගයේ තිබෙන සුළු ජනාවාස කිහිපයක ජනයා සිය අවශ්‍යතාවයෝ පිරිමසාගෙන නැවත හිම දියවී යනතෙක් අපහසුවෙන් ජීවත් වෙති.
අපි ගිය බස් එක 
අපට හමු වූ දිසාපාමොක්
ගුරුවරයෙකු යැ කී විට අප මනසේ මැවෙන්නේ හොදට කලිසම් සූට් ඇදගත් මහත්මා පෙනුම ඇති අයෙකි. එහෙත් අපට හමු වූ ගුරුවරයා සාමාන්‍ය මුස්ලිම් පෙනුමැති ඇදුමකින් සැරසුනු අයෙකි.ඉංග්‍රීසි බස කතා කරන්නට හැකි වූ නිසා ඔහු අපගේ මිතුරෙකු බවට පත්විය. මේ මාර්ගයේ එක්තරා උස් තැනක කුඩා පාසැලක උගන්වන ඔහු ශ්‍රී නගර් හි මුස්ලිම් වැසියෙකි. ශ්‍රී නගර් සිට කිලෝමීටර දෙතුන් සීයක් එහා මීටර තුන්හාරදහක් උඩ ඔහු උගන්වන පාසල පිහිටා තිබේ.
ඔහු අපි ගිය අගෝස්තුවේ බස් රියේ ගමන් කරන්නට වූයේ ශ්‍රී නගර් හි වූ සිය පවුල දැකබලාගෙන නැවත පාසැල දක්වාය. එහෙත් ශිෂිරයේ ඔහු සිටිය යුත්තේ පාසැලේය. ඒ කාලයට ඔහුට අවශ්‍යතාවයක් වුවද සිය පවුල බලාකියාගන්නට එන්නට කොහෙත්තම විදියක් නැත. හිම කදු අතර සිර වී සිටින ඔහු ගේ පවුල බලන්නට යන්නට හෙලිකොප්ටර එවන්නට කෙනෙක් ඒ ගම් වල නැත.
ශ්‍රි නගර් වෙතින් සමුගැනීම
අපගේ සැලසුම වූයේ ලොව උසම මහා මාර්ගයක් ලෙස සැලකෙන ලදාක් වල මාර්ගය ඔස්සේ ලේහ් නගරය වෙත ගොස් එතැනින් මනාලි දක්වා පිවිසීමයි. එබැවින් අපි තුන් රැයක් ශ්‍රී නගර් සිට එහි ඇති දෑ ටිකක් බලා නැවත ගමන ආරම්භකරන්නට තීරනය කලෙමු. ශ්‍රී නගර් තුන් රැයකින් බැලිය හැකි දෙයක් නොවේ. එහි ජනයා, භූමි දර්ශන, පුරාවිද්‍යා ස්මාරක, සහ පරිසරය විදගන්නට තව දවසක් දෙකක් තිබුනා නම් හොදය. එහෙත් අපගේ අරමුණ වූයේ තවත් ඉහලට මේ පලාතේ ඇති උසම මාර්ගය ඔස්සේ හිමාල කන්දේ යෑම වූ බැවින් අපි ශ්‍රී නගර් වලට සමු දෙන්නට තීරණය කලෙමු. දින තුනක් පුරාවට අපි නැවතී සිටි අපේ සංකුචි නම් හවුස් බෝට්ටුවට සමු දුන්නෙමු. නැවත පැමිණෙන් නැයි ඔවුන් අපෙන් ඉල්ලීමක් කල නමුත් ඉතිං අපිට තියෙන විවේක කාල අනුව කවදා ආයේ යන්නට ලැබේදැයි දන්නේ නැත. ශීත කාලයේදී සිරිනගර් හි හිම මිදී ඇති හිම මිදෙන ඒ දසුන නැරඹීමට යන්නෙමු යැයි අපි කිහිප දෙනෙක්ම සිතාගත් මුත් අවුරුතු තුනක්ගතවීත් එකෙකුටවත් යාගන්නට බැරි විය.
ශ්‍රී නගර් වලට සමු දෙමින්
එක් පසෙකින් අප හුරුව ඇති විවේක කාලයේ අලුත්ම තැන් සොයා යනවා විනා නැවතත් ඒ තැනට යෑමට උත්සාහයක් නැත. එහෙත් දන්නා තැනකට නැවත යෑමෙන් ඒ පරිසරය ගැන එතෙක් නොදන්නා දේ එක්කරාසු කරගන්නට හැකිය. එසේම පලාත ගැන හොදින්ම දන්නා නිසා විවේකය රසවත්ව ගත කිරීමටද හැකිය. කාශ්මීර ශ්‍රී නගරය ඉන්දියාව නොවේදෝ සිතන තරමට එය වෙනස්ය. බොොහ් පිරිස් වලට තවමත් ඉන්දියාව යැයි කියූ විට චෙන්නයි හි රේල් පාර වල ඇති අසූචි ගොඩවල් මතකට එන නමුත් ශ්‍රී නරග් සාපේක්ශව පිරිසිදු  ලස්සන නගරයකි. මිනිස්සුන්ද ලෙංගතු කමින් වැඩිය. අපි ඉන්දියන් කාරයින් නොවෙම් හයි දැනගත් කල ඔවුහු අප සමග කතා බහ කිරීමට තවත් ආශා කරති.


අපේ ගමන ආරම්භය
අපි ගමන ආරම්භ කලේ ශ්‍රී නගර් බස් නැවතුමෙනි. අප අට දෙනාට වෙන්කරගත හැකි වූයේ ඊට පෙර දින සන්ධ්‍යාෙව් ආසන 6ක් පමණි. එහෙත් අපේ කන්ඩායමේ මිතුරන් මා ආසන 6ක් වෙන්කරගන්නට හැකි වුනායැ කී විට සිතාගෙන සිටියේ සැබැවින්ම 8ම ඇතැයි කියලාය. එහෙත් එසේ නොවුනි. බස්රියේ පිටුපස කොටසේ විශාල භාන්ඩ ප්‍රවාහන තැපැල් මලු වැනි මලු විශේෂයක් විය. ඒවා ප්‍රවාහනය කල යුතු පාර්සල් විය යුතුය. ඒවා පිටුපස ආසන වල ගාල් කර තිබුනි. කෙසේ හෝ ඒවා ඉවත්කර අපිට සීට් 6ක් හදා දුනි. ඒ අතර අපේ විසල් මලු බස් රියේ ඉහලට පටවන්නටද අපිට සිදු විය.
මේ  ගමන සුලු පටු එකක් නොවේ. සම්පූර්ණ ගමන කිලෝමීටර 400ක් වන අතර එයින් කිලෝමීටර 50-60ක් වත් කෙලින් මගක ගමනක් නැත. වක්‍රාකාර කදුවැටි මගින් ඇදීයන භයානක ගමන් මාර්ගයක අපි දෙදෙනකුට ආසන නැත. අවසානයේ කුඩා වාද විවාද කිහිපයක් අවසන රියදුරු තැනගේ ආසනයේ සයිඩ් අසුන අපට ලැබුනි. එය කදිම තැනකි. එයට ඈත කදුවැටි විල් තලා බෑවුම් මනාව දර්ශනය වේ. එහෙත් එතැන  ගමන පුකට සුවපහසු නැත.
ශීතලට නිදන බල්ලෝ

ඉදිරිපස අසුනේ ක්‍රීඩකයෝ
අපේ කන්ඩායමේ අය මාරුවෙන් මාරුවට ඒ බස් රියේ ඉදිරි අසුනේ ගියෙමු. එවිට එක් අයෙක් යනවිට අනෙකා පැමිණෙන විට එ ආසන්න විනෝද කාමී මගියෙක්. ආ දැන් ජයසූරිය ගියා කළුවිතාරන ආවා. ආ දැන් අරවින්ද ගියා අර්ජුන එන්න ඉන්නවා ආදී වශයෙන් කැඩිච්ච ඉංගිරිසියෙන් කියා තදින් සිනාවෙන්නට විය. මෙම  බස්රියේ හැමදාම යන මගින් විය හැකි ඔවුන් සැහැල්ලුවෙන් බස් රියේ ගමන් ගත්හ. සැබැවින්ම ලාංකික අපට ක්‍රිකට් මේ ගමනේදී අවස්ථා ගනනාවකදී පිහිට විය. ලංකාව නම් ක්‍රිකට් දේශය ලෙස බොහෝ දෙනා හොදින්ම දැනගෙන සිටියෝය.


මගින් නැග්ග කොට කෑලි
මේ කදුකර පලාත්වල ජනයා අඩුය. ඉන්න මිනිසසු කොහොම හරි ගමනක් යන්නේ මේ යන බස් එක වගේ කලාතුරකින් එන එකකිනි. මෙය සුඛෝපබෝගී බසයක් නොවුනත් සංචාරකයින් ඉලක්ක කරගත් තරමක් වැඩිපුර ගෙවිය යුතු බස් රිය සේවාවකි. ඉදින් මේ බස්රිය පාරේ සිටින අසරණ මගින් ගොඩවන විට බස් රියේ සිටින ඇතැම් ඉන්දීය ජාතිකයින් සහ විදෙස් සංචාරකයින් කිපේ. එහෙත් ඒ මනුස්සයෝද ගමන් යායුතු හෙයින් අපි හැකිපමණ ඒ නැග්ග අයටද ඉඩ ටිකක් දුන්නෙමු.
බස්රිය තුල
මතක ලෙස ඒක අම්මා කෙනෙක් දරුවෙකු සමග නැග බස් රියේ ඉදිරිපස ගමන් කරන්නට වූයේ බැටරි පෙට්ටිය වැනි එකක ලෑලි කෑල්ලක් උඩය. ඒ ගමන අපේ මිතුරෙක ඒ අම්මාට ආසනය ලබා දුනි. අපි බෙදාහදාගෙන ගමන ගියෙමු. ඇතැම් විටක මේ අපිරිසිදු ජනයා බස් රියට නැග සිටීම අපහසුවක් වුවත් අපි එය ඉවසන්නට හුරු වූයෙමු.
ශ්‍රී නගර් කෙමේන කෙමෙන් පසුකරමින්

මුල් හරියේ බස් ගමන
අපි හිතුවාට වඩා ශ්‍රී නගර් හි ඩල් විලද, ශ්‍රි නගර් නගරයද විශාලය. බස්රිය පැයක් හමාරක් යනතෙක් නගරයෙන් පිට වූයේ නැත. ඩල් විලද කිහිප වතාවක්ම අපට හමු විය. ශ්‍රී නගර් විශාල නගරයකි. ඒ නගරයේ සිටින මිනිස්සුද කාලාන්තරයක් තිස්සෙ එකම ජනවර්ගයකට අයිති වැඩිමනක් මුසු නොවූ ජනතාවක් වන සෙයින් එකිනෙකා රූපයෙන් තරමක් සමානය. එහෙත් චීන ජපන් මෙන් දිගැටි ඇස් ඇති කෝටු මූනු මෙන් මුස්පේන්තු මූුනු නොවන සිරිනගර් වැසියෝ තරමක් පාකිස්ථාන හැඩැති මුහුනු ඇත්තෝ වෙති.එ හෙත් පාකිස් කාරයන් මෙන් දඩාර සයිස් නැත කෙසගය.
මුල් හරියේ බූමි දසුනක්

අදෑසන තේ වතුර බීම
බස් රිය එක්තරා ආකාරය ජාත්‍යන්තර ගමනක් මෙනි. විදෙස් සංචාරකයෝ කිහිප පොලක්ම සිටියෝය. ඉදිරිප ස අසුනට යෑම, නැවත අම්මලාට ආසන දීම ආදී රවුම් කිහිපයක් අවසන මට ප්‍රංශකාරියකගේ අසුනේ බාගයක වාඩිවන්නට අවකාශ ලැබුනි. මා සිතන්නේ උදෑසනතේ බිව්වාට පසු ය මා ඈ සිටි තැන වාඩි වූයේ. ඇය ඉතා විචක්ශන යුවතියකි. අපේ රට යුවතියන් හා සන්සන්දනය කරන්නට යෑම වැඩක් නැති වැඩකි.
සියලු ජාල සේවාවන් මේ කදුකරයේදී අක්‍රිය වන බැවින් ඇය සතුව තිබුනේ ජී පී එස් උපාංගයකුත් කොල ගොඩවල් කිහිපයකුත් පමණි. ඇය අන්තර්ජාලයෙන් සහ පොත් මගින් ලබාගත් ලිපි ලේඛන එකිනෙක පෙලගස්වාගෙන ප්‍රින්ට් සහ කොපි කරගන කදිම ලේඛන පෙලක් නඩත්තු කරගෙන තිබුනි.අපි පසුකරන තැන් ඒ කුමන තැන්දැයි අවබෝධයක් ඇයට අන්තර්ජාල සම්බන්ධතාවය නැතිවද දැනගන්නට යම් හැකියාවක් විය. ඇගේ සමාජීය ගතිගුණද චාරිකාවට ගැලපෙන සේම විය. කතාබහ වැඩිය නොවූ ඇය අපි ඉන්දීයයන් නොවූ බව දැනගත් නිසාදෝ පසුව අප සමග කතාකරන්ට ආවේය.
ප්‍රංශ ගෑනිය

ප්‍රංශ ගෑනියගේ සම සහ මස් තදය. මා ඇගේ ඇගේ වදින්නට වැඩි උවමනාවක් නොකල මුත් එසේ අනවශය ලෙස ඈත් වී යෑමටද උත්සාහ නොකලෙමි. රූපයෙන් ලක්ශන වුවද ඇගේ ස්පර්ශයේ නම ක්සිදු කාන්තා සලකුනක් වී යැයි කියන්නට අමාරුය. මේ බස්රිය ගමන් ගන්නේ වංගු සහිත මාර්ගයකය. එකිනෙකා ඇගේ හැපෙන්නේ නැතුව යන්නට අමුතු වෙහෙසක් ගැනීමට කාරනාවක් විශේෂයේන නැත. ලග හිටියේ කවරෙක් වුවද එක් පසෙකට හැරෙන විට ඒ පැත්තටත් අනෙක් පසට හැරෙන විට අනෙක් පැත්තටත් හැරීම වඩාත් පහසුවකි. ප්‍රංශ ගෑනිද මමද කිහිප විටක් එකිනෙකා සොරි කියාගත් නමුත් පසුව අපි දෙදෙනාම එ කෝලම නැවැත්වීමු. ප්‍රංශ යුවතිය සිටියේ අසුනේ ජනේලය අද්දරය. මගේ කුඩා පෙට්ටි කැමරාව හෙවත් පොට්ට කැමරාව මට ඔන් කිරීමට උවමනා විය. මා ඇයගේ අවසර ඇතිව ගානට මෙගේ පොට්ට කැමරාව ජනේලයෙන් එලියට ඇල්වීය. ඇය එයට ඉඩ දුනි. ඉන් පසු ඇගේ හොම්බ දිග කැමරා ලබ්බක්ද ඇය විදුරුවෙන් එලියට දමා පොටෝ ගත්තාය. භූමි දර්ශන කදුකර සිරි පොටෝ ගන්නවා නම් මේ තරම් හොද ගමනක් තවත් නැතුවා යැයි මට විටෙක සිතුනි.
ඉහල සහ භූමි වෙනස් කම්
ශ්‍රී නගර් කලාපයේ ගහ කොල තිබේ. එහි කදුවැටි කොලපාට ආස්තරයකින් අගෝස්තුවේ දී වැසී තිබුනි. එහෙත් ලදාක් ලං වනවිට කෙමෙන් ගහ කොල අඩු වේ. ඈතින් පේන නිම්නයන්හි ඇතැම් තැනක සිටින අශ්වයින් බූරුවන් මිනිසුන් අපිට පේන්නේ කුරුමිණි අඩු මෙනි. මෙම ලදාක් කලාපය ඉන්දියාවේ මෝසම් වැසිවලට මුවා වී පිහිටා තිබේ. එනම් මේ කලාපයට වැස්ස වැටෙන්නේ කලාතුරකිනි. ලදාක් යනු ශිතල කාන්තාරයකි. මෙහි කටුක බව නම් ඌෂ්ණය නොව ශිතලය. මේ කලාපයේ ජලයද හිගය.
විශාල ග්ලැසියර බිම් වල ග්ලැසියර මිදී ගලන ජල දහරාවෝ අසබඩ මිනිසුන් කුඩා ජනාවාස තනාගෙන ජීවත් වෙති. කුඩා දරුවෝද බැටලුවන් ගවයින් එලුවන් පිටුපස යන හුදකලා අපහසු කටුක ජීවිත ඔවුන් ගත කරන ආකාරයක් අපිටගමනේදී පෙනුනි. සතුන් ඇතිකරගෙන ඔවුන්ට කවමින් ඔවුන්ගෙන් කිරිමස් ලබාගෙන ජනයා ජීවත්වෙනවා විය යුතුය. ගෙවල් පවා මහා විශාල හැඩ ඒවා නම් නොවීය. ඝනැති මැටි බිත්ති මතින් තැනූ හරිහමන් වහලක් නැති කුඩා ගෙවල් අපිට ලදාක් වල ඉහලට නගිනවිට පෙනෙන්නට විය.
තේ වතුර බිම
අප බස් රියේ ගිය එක්තරා කේරළයෙකි. කේරළය යනු මා පසුව දැනගත් පරිදි හොදට කන බොන පලාතකි.  ඉන්දියාවේ වැඩිම බෙබාලා පිරිසක් සිටින්නේ කේරලයේය. මේ කේරල ගෝතයා තේ බොන්නට නැවැත්තූ එක් තැනකින් අරක්කු ටිකක් බී එතනම කබ්බා දාන්නට විය. අපහසුවෙන් ගද ගහන ඌ අපේ බස්රියට ද  නැංගේය. ඌ කොහේ යනවාදැයි නොදන්නා මුත් උගේ වෙරි විකාරය බස්රියේ යන අපට අප්‍රසන්න අත්දැකීමක් විය.
තේ බොන්නට කිහිප තැනැක්ම නැවැත්වූ නමුත් ඒ වායේ වැඩි විස්තරයක් දැන් නම් මතක නැත. මේ තැන්වල තිබෙන කන බොන ජාති අපිට ආගන්තුකය. ඒක තැනක බත් ඉල්ලූ කල සුදුපාට බත් ගෙනත් දුන්නේ කුඩා තසිමක ඇතිරූ පරිද්දෙනි. ඉන් පසු එය කන්නට තවත්හොද්දක් ආවේය. ඒ කෙසේ කම්දෝයි නොද්නනා අපි ලැබෙන ලෙස කෑවේමු. ඒ තේ වතුර බොන තැන්වල පවා මහා සෙනගක් කඩවලනොවීය. ඒ තැන් කිහිපයක භූමි දර්ශන නම් මනරම් විය.
සොනොමාර්ග්
මේ කදුවැටි ග්ලැසියර් කලාපයෙ ඇතැම් තැනක් සංචාරකයින් අතර වඩාත් ප්‍රසිද්ධ තැනක් විය. සොනොමාර්ග් ලෙස හැදින්වූ එය අතීතයේ හින්දි ෆිල්ම් ආදිය රූගත කිරීමටද යොදාගෙන තිබුනි. එතැන නම් වැඩි පිරිසක් වාහන නවත්වා ගෙන සිටි අතර ගෑනු මිනිස්සු සොනොමාර්ග් හි ග්ලැසියර් බලන්නට යන්නට සැරසී සිටියෝය. අපේ බස්රිය මද වේලාවක් නවත්වා තැබූ අතර කොහෙන්දෝ යන අතරමං වූ එකෙක්දෝ සුද්දෙක්ද අපේ බසයට සෝනමාර්ග් වලින් ගොඩ විය. මා බස් රියේ ඉහලට නැග අවට පොටෝ ගන්නට විය. බස් රියේ ඉහලට නැගුන කල තරමක් ඈත සිටි හැඩකාර යුවතියක් මනාකොට මට පෙනෙන්නට විය. ගෑනු පෙටෝ ගැනීමහොද නැත. ඒ නිසා මා ඒ ලක්ශණ ගෑනිය ආසන්න හිගන්නෙකුට කැමරාව මානා ඉන්පසු ලක්ශන යුවතියගේ ඡායාරූපයක් ගන්නට ගියමුත් වැඩේ ටිකකින් ඇයට මාට්ටු විය. ඒ ගමන මා ඒ නොමනා රාජකාරිය පැත්තක දා හොද බබා මෙන් බස් රියේ ඉහලින් බැස ගත්තෙමි.
සොනොමාර්ග් බස් රියේඋඪ සිට

ඇල්ටිටියුඩ් සික්නස්
ශ්‍රි නගර් සිට ලදාක් දක්වා ඉහලට නගින විට අපි මීටර තුන්හාරදහක් තරම් උඩට නැගිය යුතුය. එතරම් උසකදි අපට යම් කිසි ගැටළුවක් එන අවස්ථාවක් වේ. එනම් මීටර 4000න් එපිට කදුවැටි වලදී වාතයෙ ්ඇති ඔක්සිජන් අඩුය. ඉක්මනින් කරකැවිල්ල හෙන්ඩත් බව සහ පොඩි ඔලුව කැක්කුමක් ලෝඩ් වේ. ඒ බැවින් දෝ අපේ බස් රියේ ගමන් ගත් මිතුරන් ගෙන් බොහෝ දෙනා සිරි නැරඹීම කෙසේ වෙතත් හොදින් නිදාගෙනගොරවමින් ගමන් කලේය. ඒ ගොරවන නිදන පිරිස අතර අපගේ රුචා තරම් සමතෙක් බස් රියේ තවත්නොවීය. ඔහු ඉතාම හොදින් නින්ද කරගෙන සිහිනෙන් ලදාක් නරඹන්නට ඇත.
අපි ගිය මගේ එක් තැනක්

ගමනේ අවධානම
මේ පස් කඳු මගින් යන ගමන අවධානම්ය. තැනකදී බෑවුමෙන් පෙරලී ගියෙ ලොරි රථයක් ගොඩ ගෙන තිබූ අතර ඒ ලොරි රථය දුම්රිය පිල්ලකට හසු වූ කජුලෙල්ලක් මෙන් තැලී පොඩි වී ගොස් තිබුනි. එය දුටු අපේ සිත් සසල විය. මහා ප්‍රපාතයේ යාන්තමින් තිබෙන මාර්ගය ඔස්සේ ඉදිරියට ගියත් පොඩි හෝ ගැස්සිමකින් අප වැටෙන තැන මහා බෑවුමකි. පාර වුවද හැමතැනම එක වගේ නැත. ඇතැම් තැනක හේදී ගොසිනි. තවත් තැනක තවමත් ඉදිවෙමින් පවතී. පෙලක් තැන්හී පස්කදු කඩා වැටී නැවත ඒවා සකස් කරමින් තිබේ.
කජු ලෙල්ල සේ තැලුුන ලොරි

මේ මාර්ගයන්හි බස් රියක් තබා පුරුදුකරුවෙකුට හොදජීප්පුවක් ධාවනය පවා තරමක අවධානමක් ඇති වැඩකි. ඉදිරියෙන් රියක් පැමිණියොත් ඉඩ දෙන්නට කියා තැනක් නැත. එවිට බෑවුමේ හෝ නැග්මේම රිවස් කල යුතු වේ.
කාර්ගිල් වෙත ලගා වීම
කාර්ගිල්

කාර්ගිල් යනු 2000ට ආසන්න කාලයකදී පාකිස්ථාන හමුදා විසින් අල්ලා ගන්නා ලද බිමකි. කාර්ගිල් ටවුමද මුස්ලිම් වරුන්ගේ බිමකි. තද ආරක්ශාවක් ඇති කාර්ගිල් අපේ රාත්‍රි නවාතැන විය. අපිට කාර්ගිල් වලින් කෑම කඩයක් සෙට් කරගන්නට හැකි වූයේ අපේ ෆෝන් බැටරි චාජ් කරගන්නට උත්සාහ කල විට හමුවුනු මිතුරෙකුගෙනි. ඔහු තිසර සිහින මිතුරා විසින් තවදුරටත් මිතුරු කරගන්නා ලදුව අපිට රාත්‍රී ආහාරය හොදට ගන්නට හැකි විය.
රෑ නවාතැන නම් අජපල්ය. එහෙත් රාත්‍රිය අඩුවට කොහොම හරි ඉන්න එතැන හොද නිසා අප එතැන සිටියෙමු. වතුර පහසුව අඩුය. බාල්දි වලට පුරවා ඉන් පසු නාගත යුතුය. මෙට්ට ඇතිරිලි පිලිනු ගද ගහන ඒවා විය. අපේ රථයේ පැමිණි ප්‍රංශකාරිය නම් කොහෙදෝ වෙන නවාතැන්ක සොයා ගියේය. අපිද නවාතැන් සෙව්මුත් අපිට එවැන්නක් හමු නොවීය. අවසානයේ ඒ අපිරිසිදු තැන රැය පහන් කර අපි නගරයේ ටිකක් එහා මෙහො ඇවිද්දෙමු. ඒ තර කෑමට ද ගිය අතර නූඩ්ල්ස් ඇතුලත් චිකන් තුක්පා නැමැති කෑම වර්ගය සහ බුරියානි අපි රෑට කෑවෙමු.
අතර මැද නිම්නයක්

කාර්ගිල් ව්ස්තර
ඇත්තටම කාර්ගිල් වලද බලන්නට තැන් තිබේ. එහෙත් අප සන්ද්‍යාෙව් එහි පැමිණ නැවතත් පාන්දරම ගමන් ආරම්භ කල යුතු වූයේ බස්රිය මගින් අපි ලේ ලදාක් වලට යෑ යුතු නිසාය. පාකිස්ථාන හමුදාවෝ අල්වාගෙන සිට ඇති කාර්ගිල් ඉන්දියානු හමුදාවන්ගේ ස්මාරකද පිහිටි ඔවුන්ට වැදගත් ස්ථානයකි.

කෙසග යුවතියක්

දර්ශනීය සෝනමාර්ග්

මස් කඩයක්

සෝනොමාර්ග් හි වීදි දරුවන්

ප්‍රංශකාරිය ටෝක් කරන වෙනත් සුද්දෙක්

මාර්ගයේ වැඩ කල කම්කරුවන්

බස් රියෙන් එලිය බැලූ විට