Monday, January 30, 2012

තට්ටු ගෙයි සිරකරුවා (the prisoner of flat)

එතකොට අපේ අප්පච්චි ගොයිය. මං ගොයිතැන්වලට ආස නෑ. ඒ නිසා මාව දැම්ම වෙදකං ඉගෙනගන්න. මං ආස උන් නෑ වෙදකමට. ඒත් අත්ත ගෙන් මං ගුරුකං කේන්දර බලන හැටි හෙම ඉගෙන ගත්ත. මං ගෙදර ඉන්න කොට අපේ පාවර ඇරෙනකොට වී හරියට බෙදුෙව නෑකියල ගමේ මුදලාලිගෙ පුතා ඇවිත් සද්ද දැම්ම. ඌ හිතන් නැතුව ඇති මං ඉන්නව කියල ඇතුලෙ. පස්සෙ මං ආව එලියට. මූ නවත්තන්නෙ නෑ..මූ අපේ අම්ම අප්ප ගැන මහ බලු කතා වගයක් කියන් ආව. තොපේ මහඑකයි තොගෙ  පවුලයි යන්න තැනක් නැතුව බඩවල් හදන් එහෙ මෙහෙ යනකොට අපේ අප්පච්චි ල තමයි ඉන්න හිටින්න තැනක් වැඩකරන්න කුඹුරක් දුන්නෙ. එහෙව් එවුන්ට බොලා කොකා පෙන්නනවා..ඌ එහෙමත් කිව්ව..
දැං අවුරුදු තිහකටත් එහා නිසා මට නිච්චි නෑ..ඒ කියපු ඔක්කොම..ඒත් මට ගහන්න මූ වැටේ තිබුන පොල්ලක් ගලෝගෙන ආව..ඇයිතෝ ගහන්නද කියලමං මන්නෙ අරන් පැන්න එලියට..අරූ ගැහුවෙ නෑ..මං ගැහුව..එතකොට ඔය මුදලාලිට හිටිය දෙවෙනි කොල්ල. මුදලාලිගෙන් පස්සෙ මැරකං කරගෙනගමම හොල්ලං හිටියෙ ඌ.ඌ මගේ කැති පාර ඔලුවට වැදිල මලා.

මුදලාලි නඩු කියල නඩු කියල අවුරුද්දක් විතරමං පොලිසියෙ තියල කොහොම හරි අවුරුදු තිහකට අච්චු කලා. ඒත් විසිපහකින් එලියට එන්න ලැබුන. හොඳට හිටිය නිසා. ඒක හදිස්සියෙ වුන දෙයක් උනාට මුදලාලිගෙ පැත්තෙ පෙරකදෝරු මහත්තුරු දක්ෂයො. උන් මාව කෝමහරි ඇතුලට දාන්න දක්ෂ උනා..
මේ කතා කරන්නේ පියරත්න නැමැති පුද්ගලෙයෙකි. වැවුනු රැවුල, කැලැල් මූන, සිනා වැඩි නැති මූන ඔහු ගේ වයස වැඩිකර පෙන්නයි. පියරත්න උන්නැහේ මගේ ජීවිතේ බේරුවේය. පියරත්න උන්නැහේ මගේ ජීවිතේ බේරුවේද නැත්නම් පියරත්න උන්නැහේ ගේ මීයා මගේ ජීවිතය බේරුවේද යන්න මහත් ගැටලුවකි. දිනක් මා වැලිමඩට යන අතරමගයි. රාත්‍රි බසයක් වූ එහි මා වාඩි වූ අසුනේ වාඩි වූ අනෙකා පියරත්නයි. මා ඔහු කවුද කොහි සිට පැමිනි කෙනෙක් දැයි නෙදැන සිටියෙමි. ඔහු අත මල්ලකි. එය උකුලේය. ඒ මල්ල ඇතුලේ ඇති යමක් දෙස පියරත්න උණ්නැහේ නිතර බලයි. යලිත් වසයි. අනික් බොහෝ රෑ බස් සගයන් මෙන් පියරත්න උණ්නැහේ මගේ ඇඟට පහත්වන්නට ආවේ නැත. බසය තේ බීමට නවත්වන ලදී. එතැනින් ඉක්බිති බසය ගමන් කිරීම ආරම්භ කලේ ස්වල්ප වේලාවකි. කීං කීං සද්දයක් පියරත්න මහතාගේ බෑගයෙන් නික්මෙන්නට විය. ඉන්පසු එවිට අවදියෙන් සිටි මගීන් පියරත්න උන්නැහේ දෙස බලන්නට විය. ඉන්පසු කොන්දොස්තර මහතා ඇවිත්..ලොකු උන්නැහේ සත්තු ගෙනියන්න බෑ බස්වල..යැයි කීය.. ඉන්පසුත් කීං කීං සද්දය ඇසුන බැවින් පියරත්න උන්නැහේ බසයෙන් බැස යෑමට තීරණය කලේය. ඊට පෙර මා විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍යයෙකු බවත් පියරත්න උන්නැහේද වැලිමඩට යෑමට සිටින බවත් අපි කතා කරගනෙ යම් විශ්වාසයක් ඇති කරගෙන තිබුනි. ඔහු මට කතාකොට අඩ නින්දේ සිටි මා අවධි කර මෙතන ඉන්න එපා වෙන සීට් එකකට යන්න යැයි කීය. එවිට බස් රියේ වෙනත් සීට් කිහිපයක්ම හිස් තිබූ බැවිනුත් නින්ද හොඳින් කරගෙන යෑමට වෙනත් සීට් එකක් වුව බාදාවක් නැති හෙයින් මා පියරත්න උන්නැහේ ගේ කීමට ඇහුම්කන් දී වෙනත් අසුනකට ගියෙමි. ඉන්පසු පියරත්න උන්නැහේ බැස ගියේය..

ස්වල්ප වෙලාවක් ගතවිය. බස්රිය මහා හඬින් ගසක වැදුනි. ඒ සමග විසිවුන මාද පෙරලී ගොස් වැටුනි. නමුත් තුවාල කිසිවක් නොවීය. කුමක් වීදැයි තරමක් සොයා බලන විට මාත් පියරත්න මහතාත් සිටි තැන පාර අයිනේ ගසක වැදී ඇත. එතැන කිසිවෙක් සිටියානම් චප්ප චොප්පං වී ජූස් ඇති වෙන තරමට එතැන තැලී තිබුනි. බස් රියේ ඒ පස සිටි බොහෝ දෙනෙකුට තුවාල අධිකය. අනෙක් පස ගිය මටත් තුවාල කීපයක් විය. එනමුත් කිසිවෙක් මේ අනතුරින් මරණයට පත් වූයේ නැත. බසය සෙමෙන් කන්දක් නගින අතර රියදුරු මහතාට නින්ද යෑම නිසා බසය මාර්ගයෙන් ඉවතට පැන ඇත. ඇල වෙමින් ඉදිරියට යමින් තිබූ බසය පහල ප්‍රපාතයට පෙර තිබූ පොල් ගසක ප්‍රමානයේ ගසක වැදී නැවතී ඇත. එම ගසද නැවී තිබෙනු මා පසුව දිටිමි. නින්දෙන් සිටි ඉරියව්වෙන්ම බසය ඇල වෙන විට වෙනත් තැනක සිටි මා පෙරලීම නිසා මගේ අස්ථි කීපයකට පීඩනයක් එල්ල වීම නිසා හටගත් තැලීම් හේතුවෙන් දින කීපයක් යනතෙක් ඇවිද්දේ සහ වෙනත් ක්‍රියාකාරකම් කලේ අපාසුවෙනි. මා කලින් පියරත්න උන්නැහේ සිටි අසුනේ සිටියේ නම් මා අද ජීවතුන් අතර නොමැති වන්නට ඉඩ තිබුනි. කෙසේ හෝ අවසානයේ පියරත්න උන්නැහේ කොහිදැයි හොයන්නට මට සිත්විය. නමුත් අවාසනාවන්ත ලෙස පියරත්න උන්නැහේ ගැන තොරතුරු සෙවිය හැකි මාර්ගයක් නොවීය. ඉන්පසු මා කලක් ගොස් කොළඹ බස් නැවතුමේ ගෑනු ලමයකු එනතුරු මග බලාගෙන රස්තියාදු වෙන අතර පියරත්න උන්නැහේ හදිසියේ දිටිමි. හනික දුවගොස් මා ඔහුට විස්තරය කීමි..
ඒ අවස්ථාවේ වෙනත් හදිසි ගමනක් යන බවත් අවැසිනම් කතා කරන්නැයිද කියා මට නොම්මරයක් දී ඔහු ගියේය. පසුකලෙක මා දුර ඇමතුමක් දුන් අතර එහිදී ඔහු ඇඹිලිපිටිය ප්‍රදේශයේ වෙසෙන බව ආරන්චි විය. ඇඹිලිපිටිය නගරයේ තට්ටු ගොඩනැගිල්ලක කාමරයක ඔහු විය. කාමරය මනාව අස් පරස් කර පිලිවෙලකට තිබුනි. කිනම් ආකාරයෙ පුද්ගලයෙකුදැයි නොදන්නා නිසා මා වෙනත් යාලුවෙක් සමග ගියෙමි. ඔහු පසුව යමු යමු යැයි පෙරැත්ත කරන විටඒ ගෝතයා නැතුව තනියම මේ මගේ ජීවිතය බේරු සොඳුරු මිනිසා හමුවන්නට ආවේ නම් මනා යැයි හැඟිනි..
ආගිය තොරතුරු කතාකර මා එදා සිද්දියට ගියෙමි..ඉතින් අංකල් එදා මොකද උනේ...?/හදිස්සියෙ බැහල ගියා..මීයෙක් කෑ ගැහුව..
ම්ම් ඒව පරණ කතානෙ ලමයො..ඉතින් දැන් කෝමද කැම්පස් ගිහින් ඉවරද...??ඔහු කිසියම් කරුණක් නිසා පසුබසින බව මට තේරුනි. මේ ලෝකෙ සිහියක් නැතුව පෝන් එකේ වෙලාව බලමින් සිටි මගේ මිතුරා නිසා මට ඔහුට පෙරැත්ත කොට යමක් ඇසි ය නොහැකි විය. නමුත් පසු දිනෙක මට පිලිතුරු ලැබුනි..

මෙහෙමයි එදා කෑගැහුවෙ මං සුරතලයට ඇති කරන මගේ සූකිරි..සූකිරී...සූකිරී..ඔහු කතාකරන්නට විය.. ඉන්පසු කෝ මේක? කියා සොයන්නට විය. මඳ වේලාවකින් අතේ අල්ල මත මීයෙකු තියාගෙන ඔහු ආවේය. මූට ලඟදි ලොකු ඇබැද්දියක් උනානෙ..මේ පූස් තඩියෙක් ඇවිත් මූ නෑවනේ බාල්දියක බැහැල..හෙහේ හෙහ්..
දැන් ඔය ලමයට මේක නිකම් පුදුම ඇති නේ..මං සත්තුන්ට හරි ආදරෙයි. මහ උලු ගෙදර ඉන්නකොට මූ මගේ යාලුවෙක්. මුගේ අනික් කස්ටියත් මගේ යාලුවො. ඒත් සූකිරිගෙ සීය තමයි මට ඇල්ලුව මීය. හිරගෙදර බල්ලො පූසො එහෙම නෑනෙ. ටික කලක් මං මූට කෑම දැම්ම..ඉන්පස්සෙ වතුර එහෙමත් දැම්ම. පස්සෙ හිරගෙදර කුටිය අස්සෙ දි මූ තමා මට හිටිය එකම සතා..හිරේ ඉන්නෙ වැරදි කරපු අය කියල ආයෙ ඔය ලමයට කියන්න ඕනි නෑනෙ..ඒත් මං වැරැද්දක් ලොකුවට කරපු කෙනෙක් නෙමෙයි. උන් එක්ක එක්කාසු වෙලා කියන්න මහ ලොක කතා මට තිබුනෙ නෑ. කොටින්ම එකෙක් හිටිය..ඌ බාගෙට පිරිමියෙක්..ඌ ඉතින් ඌ ආතල් දීපු හැටි ඒව මේව කියනව..ඒත් මට එහෙමවත් කියන්න එකක් තිබුනෙ නෑ..කතන්දර අරෝ මේව තිබුනෙත් නෑ. මොකා ජනාධිපති උනාද මොකාමලාද කියල මට වගක් තිබුනෙත් නෑ. මුල් කාලෙදි අපේ අම්ම තාත්ත බලන්න ආව මාව. නමුත් නංගිල කසාද බන්දනකොට හිරගෙදර අය්ය කෙනෙක් ඉන්නව කියන එක එයාලට ලැජ්ජාවක් ඒ නිසා එයාල කසාද බඳින ඒවට කරදර වෙයි කියල මාව හැංගුව. කොහොමත් මං ගෙදර හිටපු කාලෙත් හොඳ කීකරු එකෙක් නෙමෙයි..දඩබ්බර කමක් නොතිබුනාට කිසි උදව්වක් කලේ නෑ අප්පච්චිටවත්. ඒ මනුස්සය උදැල්ල අරන් කුඹුරට ගිහින් වතුර හරවල ඇවිත් උදේට කන්න ලෑස්තිවෙනකොටත් අම්ම මාව කූද්දනව...
අතරමැද මා ඇසු ප්‍රශ්ණ සියල්ල මෙහි ඇතුලත් කිරීම නොකරන අතර ඔහුගේ කතාව පමණක් එනම් පිළිතුරු පත්‍රය පමණක් මෙහි පලකරමි. ඒ දකින කෙනකුට සියල්ල තේරුම් ගත හැකි වෙනු ඇතැයි සිතමි..
ඉතින් ඔය මීයො තුන් හතර දෙනෙක් මාත් එක්කම හැදිල මගේ ගුබ්බෙම ඉඳල..මං එලියෙ තියෙන වැඩට ගිහිං එනකල් බලං ඉන්නවා. ඉතින් මං මොකක් හරි කරෝල කෑල්ලක් හරි පොල් කෑල්ලක් හරි හොයාගන්න පුලුවං උනෝත මුංට ගෙනත් දෙනව..දවල් කෑමට කරෝල කෑමට දෙන දවසකනම් කරෝල ගත හැකි. උයන ගේ ඉන්න එකෙක් සේප් කරගෙන යන්තම් පොල් කෑල්ලක් ගත හැකි. ඔහොම ඉතින් අවුරුදු ගානක් ගෙවුන මුගේ මුත්තත් මගේ යාලුවෙක්..මුගේ තාත්තත් යාලුයි..දැන් මූ..මුන් ජීවත් වෙන්නෙ අවුරුදු තුන හතරක් තමයි..මං මුන් හැම තිස්සෙම ලග තියාගන්නෙ නෑ. ඒත් පොඩි කාලෙ ඉඳල පුරුදු කලාම ආය යැව්වත් ගිහිං උන්ගෙ පවුල් සංස්තා වැඩ කරල ආයෙ එනව..හිරේදිනම් මුංෙග පවුලෙ අය ඉන්න යාලුවො ඔක්කොම දන්නවා..ඒත් මෙහෙදි එහෙම නෑ..
.එතකොට අංකල් ඇක්සිඩන්ට් එක??

එදා ඇක්සිඩන්ට් එක දවසෙ ඩ්‍රයිවර් ටිකක් වෙහෙස ගතියකින් උන්නෙ..මේ සූකිරිත් හිටියෙ මගේ බැග් එකේ..මෙයා එක්කරන් ගියේ මං ගියේ වෙන නවාතැනක් හොයාගන්න වැඩකට නිසා..මුංටත් නවාතැන හොඳයිද බලන්නත් එපැයි.. ඉතින් මං කී වතාවක් දැක්ක ඩයිවර උන්නැහේ මූනට වතුර ගාගන්නව හෙම..අනික තේ බොන්න නැවැත්තුව කඩෙන් මිනිහ පොඩි සැර ටිකක් මොනාහරි ගත්ත. ආයෙ සීට් එකේ වාඩි වෙනකොට පොඩි වෙනසක් තිබුන. සීට් එකේ වාඩි වෙලා දෙපාරක් කෙල ගැහුව බස් එක ස්ටාට් කරන්න කලින්. මං මං දැනං උන්නු සාස්තරේ පාවිච්චි කලා පොඩ්ඩක්. මිනිහ බොන කෙනෙක් තමයි. මං දන්නෙ ජෝතිෂෙ විතරක් නෙමෙයි අංග ලක්සණ සාස්තරේත් දන්නවා. ඔය ලමය කලින් දවසෙ එක්කරන් ආවෙ මහ කලබල කාරයෙක්. එයාට කෙල්ලො දෙතුන් දෙනෙක් ඇති..හෙහේ හෙහේ හෙහේ..
ඔය ලමයත් කැම්පස් කියල මං කියන්න කලිං දැනං හිටිය. ඉතින් ඔහොම යනකොට තමයි මෙ සූකිරි කෑ ගහන්න ගත්තෙ. එතකොට මං දැනගත්ත මොකක්හරි වෙනසක් කියල..ඒ නිසා කොන්දොස්තර එක්ක ලොකුවලි දාගන්නෙ නැතුව මාරු උණා. කෝමහරි ඔය ලමයටත් කුමක් නමුත් අපල වගෙ දෙයක් මට පෙනුන. ඒනිසා මං කිව්ව සීට් එක මාරු කරන්න කියන්න ඕනි කියල හිතුන...
එතකොට පියරත්න අංකල් ජෝතිෂෙන් විතරක් නෙවෙයිද සාස්තර කියන්නෙ...
මං සාස්තර කියන්නෙ නෑ..කියන්නෙ අනාවැකි.ශරීර අංග පිළිබඳ විද්‍යාව, අත බලා සාස්තර කීම, ජෝතිශ සාස්ත්‍රය සහ තියුනු ඇස්දෙක තියෙනවනම් කෙනෙක් ගැන ගොඩක් දේ කියත හැකි. ඔය ලමය ශිෂ්‍යයෙක් කියන්න මට ඔය ලමයගෙ කේන්දර ඕනි නෑ..ඔය ලමයගේ අතේ මැනික් කටුව හරියෙ ගෙවිල තියෙන්නෙ ඔතන ගෙවෙන්නෙ සාමාන්‍යන් කොම්පියුටර් ගහන අයගෙ..ඔතනට උඩ හරිය පොඩ්ඩක් කලු වෙන්නෙ ලියන කියන අයගෙ...කැත්ත පාවිච්චි කරන අයගෙ අතේ කරගැට එන තැන්වල නෙමෙ උදැල්ල පාවිච්චි කරන අයගෙ ඉන්නෙ..කරගැට තිබුනත් අත් සුමුදු කිසි රලුවට දැනෙන්නෙ නැති ගතියක් තියෙන්නෙ ආන්ඩුවෙ වැඩවල යෙදෙන දුම්රිය මාර්ග සංවර්ධන වගේ සේවා වල මිනිස්සුන්ගෙ...ඔය කියන දැක්කම පේන දේවලුත් තව පොත්වල කියා තියෙන දේවලුයි ගත්තම යම් තාක් ප්‍රමාණයක දෙයක් අපිට කියන්න පුලුවනි...

ඉතින් අංකල් ඇයි සාස්තර පොට් එකක් දාන්නෙ නැත්තෙ...

මං මේ දවස්වල කුලියට කේන්දර බලනවා. මට ඔය කේන්දර එහම වැඩිය පුලුවං කම තිබුනෙ නෑ...පස්සෙ හිරේ හිටිය තුන් හතර දෙනෙක්ගෙන් අහගෙන වැඩේ ගොඩ ගියා..දැනටත් මං කෙලින්ම කේන්දර බලන්නෙ නෑ..ඔය බලන කෙනෙක් ලග වැඩ වැඩි උනාම මේ වගේ ඉල්ලගෙන ගෙනත් තියන් බලනවා..පොත් පත් කීපයක් සහිත ඔහුගේ මේසය මට පෙන්වන්නට විය. මට නම් මීයා ගෙන ආවේ අප්පිරියාවකි. නමුත් මේ ජීවිතය අයිති ඔහුටය. මට අප්පිරිය වූවාය කියා ඔහුට එය අදාල නැත...

Sunday, January 29, 2012

මාතා හි බුද්ධි මහින්දට කඩේ යන හැටි.

මාතා යනු සිනමා පටයකි. එය ඇත්තෙන්ම සිනමාත්මකය. රුපියල් සීයට රීගල් ගැලරියේ එය බැලූ මට ඒ සිනමාපටය වෙනුවෙන් රුපියල් තුන්සීයක් වියදම් කලානම් මැනැවැයි අවසානයේ සිතුනි. මට අනෙක් විචාරවත් සිනමාව ගැන ඇති අටෝරාසියක් මැනුම් වත් තඹේකට වැඩක් නැත. මට ෆිල්ම් එක වටින්නේ කුමක් නිසාදැයි කියමි. 
මාතා හි යශෝධා
ලස්සන කෙල්ලෙක් සිටීම.
ලාංකික සිනමාකරුවන් කෙල්ලන් තේරීමේදී නම් එතරම් දක්ෂ නැත. අවුරුදු හතලිහේ පනහේ කෑලි විසිදෙකේ චරිත නිරූපනය කරනු දැක්ම ජුගුප්සාජනකය. නොයෙක් වැරදි වලට අසුව අනේක ගොසිප් සයිට් වල සහ විවෘත මාධ්‍ය වල අමු අමුවේ චාටර් චරිත රූපවාහිනී වැඩසටහන් වල සහ පුවත්පත් වල සූකිරි කෑලි සේ උපදේශනයේ යෙදෙති. එවන් චරිත වෙනත් ෆිල්ම් එකක වැදගත් චරිතයක් නිරූපනය කරත් අපිට මතකයට එන්නේ ඒ පැරණි දත්ත සමුදාය වේ. උදාහරණ ලෙස උදයන්ති යම් චිත්‍රපටයක රඟ පාන්නේ නම් එය සෙක්ස් හෝ කොමඩියක් නොවුනොත් මට එය බලන්නට සිතෙන්නේ නැත. මන්ද උදයන්තිගේ ජනප්‍රිය වීඩියෝ ක්ලිප් දෙකත් මහින්දානන්ද, දුමින්ද ආදින් සමඟ රවුං ගැසුවායැයි කියන කටකතා කිහිපයත් මගේ මනසේ ඇති බැවිනි. එවන් චරිත දකින විටම මේ ගෑනි කොහොමද මෙතෙන්ට එන්නෙ යන ප්‍රශ්ණාර්ථය අපේ මනසට එයි. නමුත් මාතා හි එසේ නැත. ඒ ගෑල්ලමයා කසාදා බැඳපු කෙනෙකි. ඇය සාමාන්‍යන් ලක්ෂණම යුවතියක් නොවේ. එහෙත් ඇය හසුකරගත් කැමරාව ඇගේ සැමියාටත් වඩා ඇගේ රසය වින්දනය කරන ආකාරයට රූප රාමු පෙලගස්වා ඇත. කැමරාවක් ඉදිරියේ දඟර නැටුම් දැමුවාට යමෙක් නිලියෙක් විය නොහැක. ඒ සඳහා මනා මෙහෙයවීමක් ඇවැසිය. කෙසේ හෝ ඇගේ රංගනය නම් වැඩිදියුනු විය යුතු තැන් කීපයක්ම මා දිටිමි. නමුත් ලාංකිකයින් ආසාකරන මට්ටමේ කාන්තා රුවක් යුද්ධය අස්සේ විඳින්නට සැලැස්වීම ගැන බුද්ධි මහතාට ස්තූතිවන්ත විය යුතුය. මේ චිත්‍රපටියේ ඇය අඩ නිරුවත්ව වත් එක් දර්ශනයක් වත් නොමැති අතර ඒ වෙනුවට ආසියානු කාන්තාවකගේ අපි දකින ලස්සන ඉස්මතු කර පෙන්නීමට ඒ සිනමාකරුවන් සමර්ථ වී ඇත.
හරි සෝක් සද්ද තිබීම...
එදා ජුරාසික් පාක් බලන්නට සිනමා ශාලාවට ගිය මම සිනමාවට අදාල සද්ද කිනම් ආකාරයට විය යුතුදැයි යාන්තමින් දැන ගතිමි. ජුරාසික් පාක්හි එක් නිය පහරක් වදින අවස්ථාවක් වුවත් ශබ්ධය ඔස්සේ උලුප්පා දක්වයි. වෙඩි හඬෙහි තාත්වික බව මා විඳ නැති මුත් නියමාකාර යුධ බිමක සද්දය කෙසේ විය හැකිදැයි මූලික අදහසක් එල් ටී ටී කරුවන් කොළඹට බෝම්බ හෙලීමේ සිද්ධියේදී දැක ගත්තෙමි. සිනමාත්මක ශබ්ධ පරිපාලනය මේ සිනමාපටයේ උපරිම ලෙස ඇත. එය බොහෝ විට වත්මන් දකුනු ඉන්දීය චිත්‍රපට වල සටන් ජවනිකා ද පසුකර හොලිවුඩ් මට්ටමට ගොස් ඇත. 
ඇත්ත යුද්ධය පෙන්නීම..
මේ රටේ යුද්ධය අවසන්ව වසර කිහිපයක් ගතව ඇතත් යුදබිම නිවැරදිව නිරූපනය කිරීමට යුද්ධය පැවති වසර තිහටවත් ඉන් ඉක්බිති වසර දෙක හමාරටවත් කල නොහැකි අසාර්ථක කර්තව්‍යක් විය. නමුත්මේ යුද්ධය කෙසේ වීදැයි නිවැරදි රූපයක් අපේ මනස තුල ඇතිකරන්නට මාතා සමත් වෙයි. සාමාන්‍ය ජනතාව තුවාල නොවන. අලුත් සෙබලුන් නොමැරෙන, එල් ටීටි එක විතරක් මැරෙන සූකිරි යුද්ධයක් වෙනුවටමේ අධ්‍යක්ෂ මහතා විසින් සැබෑ යුද්ධයේ තිබූ දර්ශන අපට ගෙනහැර පායි. 
නලු නිලියන් තේරීම.
මහේන්ද්‍ර පෙරේරා දක්ෂ නලුවෙකි. පසුගිය කාලයේ රූපවාහිනියේ මහේන්ද්‍ර හාපික් ඇඩ් එකක ටොයිලට් එකක් හෝදනු දිටිමි. මේ සිනමාපටයේ මහේනද්‍ර නිරූපනය කරන සෙබලාද ඒ ඇඩ් එකට ගැලපෙන අයුරින් චූ පාරක් දාන දර්ශනයක් ඇත. ගයාන් පෙරේරා,ධර්මප්‍රිය ඩයස් ආදින්ද ලෙසටම මෙහි රංගනය කරගෙනයයි. මේ චිත්‍රපටය පුරාවට අධ්‍යක්ෂවරයාගේ දක්ෂතාවය මනාව ඉස්මතු වෙයි. නලුවන් අතර අපි කලින් දැක ඇති චරිත කෙතෙක් වුවත් ඒ අතර විශාල ලෙස අපව අපහසුතාවයට පත් නොකර යුද්ධ භූමිය නිරූපනය කරයි. සමස්ථයක් ලෙස එහි රඟ පෑ සාමාන්‍ය ජනතාව පවා නිවැරදිව පෙලගස්වා තාත්විකව නිරූපනය කොට ඇත. එහෙත් මේ සිනමාපටයේ ඇඳුම් වල ඇති අලුත් බව නම් පෙනෙන අඩුපාඩුවකි. එල් ටීටිය පැත්තේ අයට අවසන් දිනවල එවන් අලුත් ඇඳුම් තිබුනාය කියා පිලිගන්නට මට නම් බැරිය. 
ඇනිමේෂන් කලාව..
මෙහි ඇති පස්ට දර්ශනයක් නම් දේශීය ආදායම් ගොඩනැගිල්ලට ගුවන් යානය වැදීමේ දර්ශනයයි. ඒ ගුවන් දර්ශනයත් බොහෝ ඇනිමේෂන් දර්ශනත් නියම හොලිවුඩ් හෙවත් අමෙරිකානු චිත්‍රපට ප්‍රතිභාවෙන්ම නිර්මාණය කොට ඇත. අමෙරිකානු යුද ච්ත්‍රපටියකත් මේ චිත්‍රපටියෙත් සමහර තැන් වෙනස් වන්නේ භාෂාවෙන් ඇඳුෙමන් දර්ශන තලයෙන් පමණි. සිනමාත්මක බවින් මේ චිත්‍රපටිය අමෙරිකානු චිත්‍රපටි ප්‍රතිභාවම දක්වයි.ඇනිමේෂන් අස්සේ මේක ඇනිමේෂන්ය මේක ඇත්ත එකය කියා රේඛා වෙන්කර ගත නොහැකි මට්ටමේ විශිෂ්ඨ මට්ටමේ සංස්කරණයක් ද මේ සිනමාපටය සතුව ඇත.
අවසාන වශයෙන් මෙය හොලිවුඩ්හි සිංහල චිත්‍රපටියකි. මහින්දට කඩේ යන එකක්යැයි මෙය නොබලා සිටීම ඔබේ ඇස් දෙකට ඔබ කරන පාඩුවකි. සමාජගත දේශපාලනයෙන් සම්පූර්ණයෙන් ඇත්කර කලා කෘතියක් දෙස පියවි ඇසින් බැලීමේ හැකියාව බොහෝ ලාංකීය ප්‍රේක්ෂකයින්ට නැත. ලාංකිකයෝ ඉරිදා පත්තරයක් ගෙන දේශපාලනයද, එහි ඕපාදූපද, නලු නිලියන් ගැනද, ක්‍රිකට් ගැනද, වෙළඳ පොල ගැනද එකවර දැන ගනිති. ඒ අනුව සිතන ඔවුන් සිතන්නේද කලා කෘතියක් තුල අපි හිතන හැමදේම නිරූපනය විය යුතුය කියලාය. ඔවුන් යුද්ධය නිරූපිත දෙයක් නම් මුලින්ම චිත්‍රපට කතාවේ බලන්නේ මූ මහින්ද පැත්තේද කොටි පැත්තේද පොනී පැත්තේද කියාය. අපි සිනමාශාලාවකට එන්නේ විසල් තිරයක අද්වීතිය ශබ්ධ සහිතව සාවධානව නිර්මාණය රසවිදීමටයි. බත් කන විට තේ වතුර බොනවිට. වෙන වැඩක් නැතිවිට බලන්නට තිබෙන ටෙලිනාට්‍යවලට එහා ගිය දැවැන්ත සිනමාත්මක සිනමාපට සමස්ථ සිංහල සිනමාව තුලම ඇත්තේ අතලොස්සකි. එයින් මේ මාතා චිත්‍රපටය චිත්‍රපටි කලාව වෙනුවෙන් මහත් මෙහෙයක් කර ඇත. බුද්ධි මහතා ආන්ඩුවට මහින්දට කඩේ ගියාදැයි මා නොදනිමි. ඔහු කඩේ ගියායැයි මට ආරන්චි වුවොත් මා ඒ ගැන සතුටුවෙමි. මන්ද මහින්ද වටේ සිටින කලා කරුවන් අපි යැයි කියාගන්නා කෝච්චියක් පිරෙන්නට වන දේශමාමක කටුලෙවකන පරපුරට නිවැරදිව කඩේ යන්නේ මෙසේ යැයි පෙන්වීමට විශ්වනාත් බුද්ධි කීර්තිසේන මහතා සමත් වී ඇති බැවිනි.

Saturday, January 28, 2012

බක්මිටියාවට ගිය අතරමග ඇස් (by the way Bakmitiyawa)


කැළණි ගඟ
මගේ කලින් පෝස්ට් එකක් තියෙනව බක්මිටියාව ගැන. ඒ ගිය ගමනෙ සේයාරූ කතාබහක් දාන්න තමයි මේ සැට් උනේ.. මේ තියෙන්නෙ කැළණි ගඟේ හංවැල්ල ප්‍රදේශයේ රූ දසුනක් හංවැල්ල පැත්තෙන් කැළණි ගඟ බොහොම දරුණු විදියට ඛාදනය වෙලා. වැලිගොඩදැමීම නිසා. මේ වැලිගොඩදැමීමේ බලපත් කොළඹින් නිකුත් කෙරෙන්නේ නෑ. ඒවා නිකුත් වෙන්නෙ ගම්පහ දිශාවෙන්. ගම්පහ පැත්තෙන් තමයි වැලිගොඩදැමීම වෙන්නෙ. කොළඹ ගම්පහ දිස්ත්‍රික්ක මායිම වෙන්නෙ මේ කැළණි ගඟ තමයි..
කැළණි ගඟ













බක්මිටියාවේ සීයා.
.මේ ඉන්නෙ බකිමිටියාව විද්‍යාලයට එහා පැත්තෙ තියෙන පුංචි තේ කඩේට එකතුවෙච්ච අමුත්තෙක්. එතුමාගේ නම දන්නෙ නෑ. වලසෙක් සහ වැලහින්නක් සමඟ එකවර පොරබැද මේ තුමා ජයගෙන තිබෙනවා. එතෙන්දි වැලහින්නට එල්ල කරපු ප්‍රහාරයක් නිසා වැලහින්න ගිහින් ගහක දරුනු විදියට වැදුන කියල තමයි සීය කියන්නෙ. ඒ බොහොම ඉස්සර මේ පලාතෙ වලස්සු ඉන්න කාලෙදි තමයි. ඩී ඇස් මහත්තය මේ පැත්තෙ කස්ටිය පදිංචි කරනකොට මේ උන්නැහෙ මෙහෙ හෙන කොලුගැටයලු. ඉතින් මේ කොලුගැටයටත් ඉඩමක් ගෙයක් දොරක් කාරිය හම්බෙලා තියෙනව ඩී ඇස් මහත්තැන්ගෙන්. ඩී ඇස් සේනානායක කියන්නෙ ලංකාවේ මේ බස්නාහිර පැත්තට වඩා නැගෙනහිර පැත්තට ලොකූ සේවයක් කරපු උන්නාන්සෙ කෙනෙක්. මේ සීයයි ඒ කඩේ හිටපු අයයි කියන විදියට මේ සීයගෙ සරීරෙ වලස්සු එක්ක පොරබදපු, ඒ පොරේදි වෙච්ච ලකුනු වලට අමතරව තවත් සලකුනු දෙකක් තියෙනවා. එකක් ආමි එකෙන් වෙඩි කාපු එකක් අනික කොටන තුවක්කුවකින් කාපු වෙඩිල්ලක්. එල් ටී ටී එක නැගෙනහිර ඉන්න කාෙලත් එහෙන් ඈතට එලවපු කාලෙත් මේ උන්නැහැ ඔය කොහේ හරි අකුලක ගාටන්න ගිහිං වෙඩි පාරක් කන්ට ඇති. වල් ඌරො අලි මීමින්නො හෙමත් ඉහේ කෙස් ගානට දැකපු කෙනෙක්. මේ මනුස්සය බොහො ම ලොකු කෙරුම් ටිකක් කිව්ව. අපි ඉස්සර වලස්සු කොටි කියල ඇරියෙ නෑ. පොරබැදුව.. දැං ඉන්න බොලාට ඉතින් ඔය බටේ දික්කොරල සුටුස් ගාන්න විතරයි ඇහැක්කෙ..ඒ කිව්වෙ අහල හිටපු ග්‍රාමාරක්සක භටයින්ට ඇහෙන්න..උන් සෙට් එකත් හිනාවෙලා හිටිය.. සරීරයේ තැන් කීපෙකම තියෙන කැලැල් ඒ සීයගෙ ඉතිහාසය කියාපානව වගෙ කියල මට හිතුන..

මහත්තුරු බැහැල දුන්න තල්ලුව
මේ ගමන යන්න ඒ කිව්වෙ අම්පාර සිට අපි ගිය බක්මිටියාව ගමට යන්න ලොකු දිග උස වැව් බැම්මක් තරණය කරන්න වෙනවා. ඒ වැව් බැම්ම උඩ අපි එනකොට වැව් බැම්මෙ තිබුන ස්පිල් එක නැත්තං පිටවාන ගාවින් පෝර පස් ටිකක් අරන් ඒ කඳු කෑල්ල නැගගන්න බැරුව අපාසුවෙන් කෑගහන එන්ජිමක් එක්ක ටැක්ටර් එකක් හමු උනා. ඉතිං ඩයිවර් මහත්තයත් බැහැල එක අතකින් ටැට්ටරේ පොල්ල අල්ලන් අනික් අතින් තල්ලුව. අපි ඉතින් ඕක බලං ෆිල්ම් එකක් බලන්න වගේ හිටියෙ නෑ. සැට් එකම බැස්ස වැඩේට. බැහැල වලක වැටිල තිබුන අනෙක් පැත්තෙ රෝදෙත් උස්සල දුන්න තල්ලුවට ට්‍රැක්ටර් එක ගොඩ ආව. අපේ තල්ලුවට සිනා පාරකින් සංග්‍රහයක් දාල ට්‍රැක්ටර් ඩයිවර් මහත්තය යන්න ගියා.අපිත් හනි හනික රෑ බෝවෙන්ට කලින් එන් ඕනි නිසා ආව..

බක්මිටියාවට යන පාලම
අපේ රථ වාහනය
අපි ඒ ගමට යන්න ගියාට ඒ ගමට යන ප්‍රදානම පාරවල් දෙකේම පාලම් නෑ. මේ ආකාරායට එක් පාලමක් තිබුන. මම හිතන්නෙ මේ විදියට තියෙන්නෙ හදිස්සියෙ වැස්සොත් එහෙම මේ පාලම උඩින් කස්ටියට යන්න වෙන්න ඇති. අපි ගියේ මේ පාලම උඩින් නෙමෙ. යට තියෙන දිය පාර මතින් තමා වාහනේ ගියේ..
අම්බලන් වැවේ වැව් බැම්ම
අම්බලන් වැව
මේ තියෙන්නෙ අම්බලන් වැව කියන එක තමා. ඉස්සරහින් බස් එකක් යනව පේනව ඇති. පාර කෙතෙක් ලස්සනද කියලත් ඔබට මේ කලින් පිංතූරෙන් බලාගන්න පුලුවනි.






මං තුමා තෑගි දෙයි
                  මේ තියෙන්නෙ මං තෑගි දෙන අවස්ථාව. මෙතනදි මට තෑගි දෙන්න තිබුනෙ අට වසර ලමයිට. අට වසරෙ ලමයිඇවිත් මට වඳින්න හදනකොට මම ඔවුන් නැගිට්ටවන්න හැදුව. හරිගියේ නෑ. උන් එන්නෙ දුර තියා වැඳල තෑග්ග අරන් දුවන්න...ඉතින් මාත් ඔන් ඔහෙ වැඳපුදෙන් කියල හිටිය. අපරාදෙ කියන්නබෑ සෝක් සෙට් එකක් තමා හිටියෙ..
සුනාමි මැෂිම ගොයං කපන හැටි
 මෙ තියෙන්නෙ සුනාමි මැසිම. මේකෙන් ගොයං කපනව නොදැක්ක එකෙක් ඇහුව මේ කොක්කු ටික වෙලාවක මේ මැසිමට අහු වෙලා මැරිල යයිද කියල. නෑ ඒ යෝදයට වඩා මේ කොක්කුන්ට මොලේ තියෙනව මැසිම එනකොට ඈත් වෙලා ඉන්න.
අම්බලන් ඔය හන්දියෙ තේ කඩේ
මේ තියෙන්නෙ රොටි කඩය තියෙන්නෙ අම්බලන් ඔය හන්දියට පොඩියක් මෙහා. මේ තේවතුර කඩේ තිබුන සියලුම රොටි ටිකටයි , ඉඳිආප්ප ටිකටයි වග කියන්න මේ සැට් එක සමත් උනා. එදා දවසෙ අපිට පස්සෙ ගමේ කෙනෙක් රොටියක් කන්න ගොඩ වැදුන නම් ඉතින් සොරි ඩොට් කොං තමා. උදේ පාන්දර අපි ඉස්කෝලෙට යන් කලිං තමා මෙතනින් කෑවෙ. එතකොට හොඳට බඩගිනි වෙලාව. ඒ කඩේ මුදලාලි මහත්තයයි හිටපු අක්කයි අපිට රස සම්බෝල රොට් සහ ඉඳිආප්ප හදල තිබුන. අට දෙනෙක් බඩ පැලෙන්න කාලත් රුපියල් හාරසිය ගණනයි ගියෙ ප්ලේන්ටි වලටත් එක්ක.. ඉතින් ඒ මිනිස්සුන්ගෙ දවසෙ ආදායම ඒ වගේ දෙගුනයක් විතර ඇති. මොකද ඔය පේන සෝකේස් එක අපි කඩෙන් එලියට එනෙකොට තනිකර හිස් එකක් වෙලා තිබුන නිසා..
දීඝවාපී චෛත්‍යයය
මේ තියෙන්නෙ දීඝවාපී මහා සෑය. මුස්ලිම් ගම්මානයක් මැදින් ගිහිං මේකත් වැඳගෙනම තමා අපි ආයෙම කොළඹ එන්න ආවෙ. 
මේකෙදි අපි කලේ පොත් පත් ඇඳුම් පැලඳුම් සපත්තු සහ පන්ති කාමර වලට අවැසි දෑ වගේ විශාල පාසැල් උපකරණ තොගයක් බක්මිටියාව විදුහලට ලබා දීම. අර මම ටිකක් පොර වෙන්න ඕනි නිසා එක ළමයෙක්ගෙ පිංතූරයක් වැටෙන විදියට දැම්ම. ඒත් ඒ ළමයිගෙ අනික් පින්තූර දැම්මෙ නෑ. එතන පොඩි උත්සවයක් තිබුන. ඉන් පස්සෙ තමා අපි තෑගි බෙදා දුන්නෙ. ඒත් ඉතින් අපි වගේම මල්ලිල නංගිල දූල පුතාල ටිකක් නේ.. ඒත් ඒ අය කාගෙන්වත් අනේ පව්. හරිම දුකයි කියල අහනවට මං ආස නෑ. ඒ නිසා ඒ පාසැලේ ලමුන් ඉන්නෙ එක පින්තූරෙක විතරයි.

Friday, January 27, 2012

මා කොම්පැනියේ ප්‍රධාන විධාකයා වුනොත්.

.අපි පුංචි කාලේ එවැනි රචනා ලියයි. මටත් එවැනි රචනයක් ලියන්නට සිතුනි.
ක්ලීනින් සර්විස් එක අප්ග්‍රේඩ් කිරීම.
 අපේ කොම්පැනියේ මට අල්ලන්නේම නැති සෙක්ෂන් එකකි ක්ලීනින් සර්විස් එක. එය වහාම ක්‍රියාත්මක වන පරිදි නවීකරනය කල යුතුය. ලස්සන ගෑනු ලමයි පිරිසක් පාට් ටයිම් වැඩ පිණිස අරගෙන ඔවුන්ට සැලකිය යුතු වැටුපක් ගෙවිය යුතුය. දැනට සිටින ගෑනු අයට ගෙවන්නේ රුපියල් හයසීයකි දවසට. එය දෙගුනයකින් වැඩිකර පැය හතරක පමණ සේවාමුරයක් තබා ස්ටෑන්ඩ්බයි හදිසි පිරිසිදු කිරීම් සඳහා ආයුධ සන්නද්ධ පස් හය දෙනෙකු පත් කරමි. සියලුම ක්ලීනින් සේවකයින් සඳහා අයි පෝන් ලබාදෙන අතර ඒ හරහා ඔවුන්ට ඊ මේල් හරහා වැඩ සම්පාදනය සිදු කෙරේ. එක් අයකුට යම් පැමිණීමේ අපාසුතාවක් වෙතොත් හො වෙනත් දෙයක් වෙතොත් කෙලින්ම එය අයි පෝන් එක හරහා සියලුම පිරිසිදු කරන්නියන්ට හෝ එහි ප්‍රධානින්ට දැනුම් දිය හැක. අයි පෝන් එක ඇති නිසා කිසියම් දරුණු මීයෙක් මැරී සිටීම ආදි දේ වුවද අපිට ක්ලීනින් සර්විස් එකට පින්තූර සහිතව එම් එම් එස් මගින් දැනුම් දිය හැක. එවිට ඇවැසි බාල්දි ..සහ රසායන ද්‍රව්‍ය රැගෙන වහාම ක්ලීනින් සර්විස් එකට පැමිණිය හැක. ඔවුන්ට අලංකාර ඇඳුමක් ලබාදෙන අතර එය ගෑනු පිරිමි භේදයක් නැති කලිසමක් වෙයි. එයද පිරිසිදුව තිබිය යුතුය. ඒ ඇඳුම් සඳහාද අමතර වියදමක් ඔව්නට ගෙවනු ලබයි. මේ හරහා ක්ලීනින් සර්විස් එක කාර්යක්ෂම කිරීමට අමතරව සේවකයින් තුල ඇති තාක්ෂණික පරතරය අවම කිරීම බලාපොරොත්තු වෙයි. නවීන තාක්ෂණය සමඟ නිතරම තරඟකරන අප වැනි ආයතන තුල හදිස්සියට වීඩියෝවක් වත් පරිඝනකයේ ධාවනයකරගත නොහැකි මට්ටමේ සේවකයින් තවම සිටී. ක්ලීනින් සර්විස් එක වැනි පහල අය එවන් විශාල දේ භාවිතා කරන විට ඇතිවන ඉරිසියාව නිසා සේවකයින් ඉබේම නවීන තාක්ෂණ ක්‍රමවේද කරා යොමුවෙනු ඇත. කුඩා පිරිසිදු කරන්නියන්ටද අයි පොන් ලැබීමෙන් සේවක ශ්‍රේණි අතර ඇති පරතරද අවම වෙනු ඇත.

කැන්ටින එකතු කිරීම. 
 එකම ස්ථානයෙන් මිල ගනන් තුනකට මාලු පාන් ගෙඩියක් ගත හැකි ආයතනයක් ඇත්නම් ඒ අපේ ආයනයයි. එකම බිල්ඩින් කොටසක කැන්ටින ් තුනක් ඇත ඒ තුනේ මිල ගනන් තුනකි. මිල වැඩි එක ලොකු සේවකයින්ට වන අතර මැද එක මැද සේවකයින්ට වේ..අනික ඕනෑම අයකුට සරිලන ග්‍රොසරියකි. මේ ග්‍රොසරිය ඉදිරිපිට ඕපාදූප කතාකරන තැනක් වෙන අතර එය කාලය කන තැනකි. මා මේ කැන්ටින් තුන ඒකාබද්ද කොට නව එක් කැන්ටිමක් තනා එහි හැම අතටම සී සී ටීවී කැමරා සෙට් කර ඒවා ඇක්සස් කරගැන්මට ඕනෑම පීසි එකකින් පුලුවන් විදියට තනමි එවිට අවැසි කෑම එහි තිබේද. තමුන්ගේ ෆේවරිට් කෙල්ලා එහි ඇවිත් සිටීද? ආදි දේ කන්තෝරු කාමරයෙ සිටම බලාගත හැක. ගොසිප් කියවාගන්නට ඇනෝ සයිට් තුන හතරක් අපේ අහ්‍යන්තර ජාලයෙ ්ස්තාපනය කරනු ලබන අතර ඒවා හරහා ගොසිප් සහ නවතම නිවුස් බෙදා හැරේ. ඒ වෙනුවෙන් වට්ටි අම්මලා කීපදෙනෙක් ටෙන්ඩර් කැඳවා පත්කර ගොසිප් සොයාගන්නට පත් කරනු ලබයි. වට්ටි අම්මලාගේ වගකීම රසවත් දේ සොයා සයිට් අප්ඩේට් කරදීමයි..


ලයිබ්‍රරි එකතු කිරීම.
 විධායක ශ්‍රේණියේ අයට එකකුත් නිකම් අයට එකකුත් ලෙස ලයිබ්‍රි වර්ග දෙකක් අප ආයතනයේ පවතී. එනිසා ඒ ලයිබ්‍රි දෙක තුනම එකතු කර එකක් තනමි. එහි සාමාජිකත්වය ක්ලිනින් සර්විස් එකටත් ලබාදෙන අතර එහි පොත් පත් නිතර අලුත් කෙරේ. පිරිමින්ට පොත් තුනක් ගෙනයන්නට දෙන අතර ගෑල්ලමයිට දෙන්නේ එක් පොතකි බැහැර ගෙනයෑමට. ඒ හරහා නිතර ගෑල්ලමයි ලයිබ්‍රිෙය ්ගැවසීම නිසා පිරිමිනි කියවීමට යොමුවීම වැඩිවෙනු ඇත.

Tuesday, January 24, 2012

බක්මිටියාවට ගිය සවාරිය.

අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ ඇති කොටි ගැහුව කොටි සිටි කල බොහොම ප්‍රසිද්ධ සිංහල ගමකි. දමන හංදියේ සිට සියඹලාන්ඩුව පැත්තට එනවිට අම්බලන්..... හන්දිය යැයි හන්දියක් ඇත. එයින් හැරී කිලෝමීටර හතලිස් ගානක් පැය දෙකක දුෂ්කර ගමනකින් ගෙවා විත් යලිත් හැරී ගමන් කලවිට බොහෝ සෙයින් නගරයෙන් ඈත් වූ බක්මිටියාව නැමැති ගම ඇත. එය සුන්දර ගමකි. අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ මායිමේ පිහිටා ඇති ලක්ෂණ ගමකි බක්මිටියාව. ලක්ෂණ උවත් බොහෝ සෙයින් නගරයට ඈත්ව පිහිටි නිසාත් කාලයක් තිස්සේ ත්‍රස්ථ ක්‍රියා වලින් පීඩිත ව තිබු නිසාත් මෙහි ජීවිත නම් බෝම කටුකය.

මා බක්මිටියාවට ගියේ ඇයි.
අප ආයතනය මගින් බෞද්ධ සංගමයෙන් අම්පාර ඈත ගමක පාසැලකට පාසැල් උපකරණ බෙදා දීමේ උත්සවයකට පසුගිය සතියේ මා ගියෙමි. ඒ වැඩසටහන අපේ ආයතනයේ මා දුටු මනාව සංවිධානය වූ වැඩසටහනකි. එහිදී ලමුන්ට දෙනු ලබන පාර්සලයේ ළමයාගේ නම පවා මුද්‍රණය කර අලවා තිබුනි. හැමදෙයක්ම මනාව සංවිධානය කර තිබුණි. මුලින් සිතා සිටියේ ළමුන්ට නිල ඇඳුම් සඳහා රෙදි ලබාදීමටයි. එහෙත් පසුව ඒ රෙදි මසාගැන්මත් ඒ ළමුන්ගේ දෙමාපියන්ට ගැටලු ඇතිකරන්නට හැකි බැවින් රෙදි මසා දෙන්නට අපි තීරණය කර ඇත. ඒ යටතේ කොළඹ සිට රෙදි මසා ගෙනගොස් දීමට හැදුවත් කොළඹ සුප්‍රසිද්ධ චීන රෙදි කඩයේ චීන මහතා කියා ඇත්තේ ඒ ගම්බද පෙදෙස් වල රෙදි මහන අයගේ ජීවිතයට වැදගත් විය හැකි බැවින් ඒ මුදල ඔවුන්ට ලැබෙන සේ ගම්බද පෙදෙසෙන්ම රෙදි මසා ගන්නා ලෙසයි. ඒ අනුව රෙදි වල මිම්ම ගෙන ඒ ඇඳුම් නිසියාකාරව ඒ පැත්තේම රෙදි මහන්නන් අතින් සිදුවිය. මේ ස්ථානය සොයා දී ඇත්තේ නැගෙනහිර පලාත භාර සංඝනායක හිමි විසිනි. උන්වහන්සේ මේ ගම ගැන එතරම් විස්තරයක් නොදන්නා අතර කිසිවෙකු කී දෙයක් මතකයෙ තබා පසුව අපිට දන්වා ඇත. ඒ අනුව පොත් පත් බෙදාදීමේ උත්සවයට පෙරදින ළමුන්ට ඇවැසි ඇඳුම් හා සපත්තු මේස් ලැබෙන්නට සැලැස්වූ අතර පාසැල් ඉතිහාසයේ ළමුන් සියල්ල එකවර ලස්සන ඇඳුමින් හැඩවූ දිනය එය වූ බව ඒ බක්මිටියාව විදුහලේ විදුහල් පති තුමා උත්සව දිනයේදී කීවේය..



විදුහල ගැන. 

විදුහලේ පිට්ටනියක් ඇත. එහි දැන් වොලිබෝල් පිච් එකකි. ඒ වොලිබෝල් පිච් එකෙන් ප්‍රැක්ටිස් වූ දරුවෝ ඩී එස් අයි සුපර් ස්පෝට් මිනි වොලිබෝල් ශූරතාවයේ සමස්ථ ලංකා වොලිබෝල් ශූරතාවය සඳහාද තරඟ වැදුනි. ඒ වොලිබෝල් තරඟ බැලු කෙනෙක් ඇත්නම් සපත්තු දුන්නද පුරුදු නැති නිසා සපත්තු ප්‍රතික්සේප කල අම්පාරේ ඈත ගමක විදුහලක සිසුන් පිරිසක් මතක් වෙනු ඇත. ඒ මේ බක්මිටියාව විද්‍යාලයේ සිසුන්ය. ඒ පිට්ටනිය යුද්ධ කාලයේ මෝටාර් රැඳුවුම් මධ්‍යස්ථානයකි. දැනටත් අත්හරින ලද හමුදා කඳවුරක් ලෙසත් දැනටත් සිවිල් ආකරක්ෂකයින් සිටිනා බිමක් ලෙසත් බක්මිටියාව පාසැල හැඳින්විය හැක. බක්මිටියාව පාසලේ පිට්ටනියේ එක් පැත්තක කටු කම්බි පොටවල් වලින් වටකල බිමකි. හමුදා කඳවුරක් ලෙස පාසැල භාවිත කල සමයේ කඳවුරට පිටින් හමුදාව විසින් වලදමන ලද බිම්බෝම්බ ඇති නිසා ඒ කොටසට බෝලයක් ගියත් ලමුන්ට ඇහිඳින්නට යන්නට අවසර නැත. නැගෙනහිර යුද්ධය අවසන්ව කලක් ගතව ඇතත්, පාසැල මගින් යුධ හමුදාවට දැනුම් දී ඇතත් තවමත් ඒ බිම්බෝම්බ ඉවත් වී නැත. ඒ පිට්ටනිය අවට බලන කෙනෙක්ට ඈතින් පේන මොණරාගල පෙදෙසේ කඳු ද ඉරිගු බටු මිරිස් තක්කාලි ආදි දේ ඇති හේන්ද මනාව දර්ශනය වේ. 


නල ජලය විදුලිය සහ පුලුල් මංමාවත්
පාසැලට ඇත්තේ ළිඳකි. එයින් ළමුන්ගේ දෙමාපියන් විසින් ගෙන ඇවිත් තිබුන වතුර අපිට බීමට ලැබුනි. ඊට අමතරව ජල ක්‍රමයක් පාසැලෙ නැත. පාසැලට නොව ගමටම එන පාරවල් දෙකම වැසි කලදී භාවිත කල නොහැක. ඇලක් හො දිය පාරක් මතින් තැනූ පාලම් දෙකක් ම කඩාගෙන ගොස් ඇති හෙයින් වාහනයක් වුව ගත යුතු වන්නේ අර වතුර ගෑවෙන මඩේ ටයර් ටික දමාගෙනය. වැසිකල වතුර වැඩිවිට මෙහි යෑම් ඊම් කෙසේ සිදුවන්නේදැයි නොදනී. එකලට පැරණි කැඩීගිය පාලම් මතින් දැමූ කණු සහ ලී මතින් ගමන් කරනවා වන්නට ඇත. විදුලිය නම් ගමට ඇවිත් තිබෙන ආකාරයක් පෙනුනි. වයර් ඇද තිබුනත් තවම ඒ වයර හරහා විදුලිය ගමට ලැබී තිබුනේ නැත.


පාසලේ අධ්‍යාපන තත්වය..
පාසලේ සිසුන් එකසිය පනහකට ආසන්න ගණනක් සිටී. ගුරුවරුන් දහතුනකි, පන්ති සාමාන්‍ය පෙළ පන්තිය දක්වා වෙයි. විදුහල් පති තුමා පැවසූ පරිදි අවට මහා විද්‍යාල මගින් මෙහි සිසුන් උසස් පෙළ සමත් වී එනතෙක් බලා සිටී. මන්ද බක්මිටියාවෙන් සමත්වෙන ළමුන් දක්ෂයින් වෙන නිසාලු. තතුදත් ආරන්චි වලින් ආරන්චිවූ ආකාරයට වරෙකට සාමාන්‍ය පෙල විභාගයෙන් පස් හයදෙනෙක් සමත් වෙයි. ගණිතයට විද්‍යාවට සුදුසුකම් ලත් ගුරුවරයෙක් නැත. එක් ගුරුවරයෙක් විසින් පෙළ පොත් බලාකියාගෙන අපාසුවෙන් ළමුන්ට ගණිතය සහ විද්‍යාව අකුරුකරයි.එහෙත් දැනට ඇති සිලබස් එකේ පාඨ ග්‍රන්ථ පුද්ගලිකව පරිශීලනය කර ඇති මා ගණිතය විද්‍යාව උසස් පෙළටවත් නොකල කෙනෙකු සාමාන්‍ය පෙළට උගන්වා ඒ ලමුන් විභාග සමත් වන බව අසා පුදුමයට පත් උනෙමි. 
තුන වසරේ සිට එකොළහ වසර දක්වාම ඇත්තේ එක් ඉංග්‍රීසි ගුරුවරයෙකි. එක් ගුරුවෙරයෙක් විශයයන් දෙක තුනක් කරයි. සමස්ථ ගුරු මන්ඩලය සහ විදුහල් පති ඇතුලු කාර්ය මන්ඩලයම අවුරුදු තිස්පහට අඩු තරුණ පිරිසක් වෙති. මෙයිනුත් දෙතුන් දෙනෙක් යම් තාක් අධ්‍යාපනයක් ලැබූ සිවිල් ආරක් ෂක සේවයෙ නිරත වූවො වෙති. ගමට ඉඳහිට දුෂ්කර මාරු ලත් ගුරුවරු ආවත් කෙසේ හෝ අම්පාර කන්තෝරු වලට රස්තියාදු වන ඔවුන් මාස තුන හතරකින් යලිත් පාසැල හැරදමා සැප සොයා ඉගිල්ලෙන බව මෙහි කටුක දිවි ගෙවන ගුරු භවතෙක් කීවේය. මෙහි වෙසෙන එක් ගුරු තුමකුගේ මව සහ පියා දෙදෙනාම පාරේ යනවිට කොටි විසින් වෙඩිතබා ඝාතනය කර ඇත. ඔහු මටත් වඩා බාල අවුරුදු විසිහතරක විසිපහක කොල්ලෙකි. බුලත් කහට බැඳි කට, ගැමි වහරට අනුව යන ඔහුගේ භාෂාව, කිරි පාටින් නැති ඔහුට තිබිය හැකි හොඳම ඇඳුම විය හැකි ඇඳුමට යටින් ඇති මානුෂිය හදවත මට පෙනුනි. මේ ගම් වල ලමෝද නගරබද ලමෝ තරම් ඉගනීමේ මහා උනන්දුවක් නැති අය වෙයි. ගෙදර ගිය පසු පොත් බලන්ට ගනන් හදන්ට ඔවුන් පෙළඹීමක් ඇත්තේ එහෙමත් ගෙදරකය. නැත්තං අම්මා තාත්තා සමඟ ජීවිත සටනට උර දෙන්නට සිදුවෙයි. එක් ලමයෙක් පාසැල් පැමිනෙන්නේ සතියට එක් වරක් දෙකක් බවත් ඔහු මේ දින දෙකේ පැමිණ ඇත්තේ නව ඇඳුම් පොත් පත් ගන්නට බවත් ගුරුවරයෙක් කීය. මා අත් දැකීමෙන් දන්නා පරිදි මෙහි ළමුන් මෙල්ල කිරීමත් ලේසි නැත. වයසින් කුඩා වුවත් කටුක පරිසරය විසින් ඔවුන්ට වැඩිහිටි අත්දැකීම් ලබා දී ඇත. එබැවින් කියාදෙන පාඩම අසාගෙන සිටින ඒවා ධාරනය කරගන්නා යහපත් මානසිකත්වයක් මේ දරුවන් අතරින් ගොඩනැංවීම ලංකාවේ දක්ෂ ගුරුවරුන්ටත් කල හැකි දෙයැක්දැයි මට විටෙක සිතේ..
ඔවුන්ට කලක් කම්පියුටර් තුනක් වැඩ තිබී ඇත. පසුව එස් ටී එෆ් එකේ සිට හමුදාවට බලය ගිය පසු කරන්ට් ලබා ගන්න නොහැකි වූ නිසා ඒ රාජ්‍ය නොවන සංවිදාන වලින් ලැබුන ඒ කොම්පියුටර් තුනත් දැන් වැඩ නැත. එනම් එහි ලමයිට කම්පියුටර් යනු හීනයකි. එල් ටී ටීය සිටිකල එල් ටීටියටත් තමුන්ටත් සලකන්නට රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන සිටියත් දැන් යුද්ධය ඉවර වී ඇති බැවින් එවන් සැලකිලි දැන් ඉඳහිටවත් තැතැයි ගම්වැසි සිවිල් ආරක්ෂකයෙක් පැවසීය.
දැනට පවතින ජංගම දුරකථන ජාල කිසිවකට බක්මිටියාවට සිග්නල් නැත. ඇත්තේ සීඩී එම් ඒ පමණි. ඒවාද ඇන්ටනා ගසාගෙන පාවිච්චි කල යුතුය. 


විසඳුම්..
ධර්මවාහිනී නම් රූප නාලිකාවේ සම්බන්ධීකාරක වූ මෙත්තවිහාරී ස්වාමින් වහන්සේ විසින් ලර්න් ටීවී නැමැති රූපවාහිනී චැනලයක් ඩයලොග් ටී වී හරහා මීට වසර දෙක තුනකට පෙර මුදාහරින ලදී. ඒ තුල පාසැල් වල දක්ෂ ගුරුවරු විසින් උගන්වන පාඩම් ඇතුලත් විය. ඒ හරහා සැටලයිට් තාක්ෂණය ඇති නිසා විදුලිය ඇති රූපවාහිනියක් ඇති ලංකාවේ ඕනෑම තැනක සිටින්නෙකුට පාසැල් පාඩම් ඉගනීමේ වාසනාව ලැබුනි. මෙවන් පාසැල් වලට ගණිතය ඉංග්‍රීසි විද්‍යාව, අයි ටී වැනි විශයන්ට ජෙනරේටරෙයක් ටීවි එකක් ඩයලොග් ටීවි කනෙක්ෂන් එකක් ලබා දී එවන් පාඩම් දක්නට වත් සලස්වන්නේ නම් එය දක්ෂ සිසුන්ට කරන මග පෙන්වීමකි. එසේම නිසිලෙස පුහුනුව නොලත් එහෙත් අවශ්‍යතාවය මත සේවය කරන ගුරුමහත්වරුන්ගේ දැනුම දියුණු කරගැන්මටත් ඒ වැනි වැඩ හේතු වෙයි. මේ ටී වී නාලිකාව මූල්‍යාධාර සහ රාජ්‍ය දායකත්වය මද වූ හෙයින ්දැනට නවතා ඇත. නමුත් දුෂ්කර පාසැල්වලට කුඩා රිවිෂන් පන්තියක් වත් මේ වැනි දෙය්ක හරහා ලබාදිය හැකිනම් ඒ මනා වැඩක් බව මා සිතමි. ජෙනෙරේටරයක් රුපියල් හතලිස් දාහකි ටීවි එකක් රුපියල් විසිදාහකි. ඩයලොග් කනෙක්ෂන් එක රුපියල් දහදාහකි. වර්ෂයකට ගුරුවරයෙකුට ගෙවන වැටුපටත් වඩා අඩු මුදලක් වැයකොට අගනා වටිනා අධ්‍යාපන වැඩසටහන් දරුවන්ට ලබාදීමට එවන් සැටලයිට් කනෙක්ෂන් එකකින් කල හැක. එය ඒ පැත්ත විතරක් බලා කල නෙහැක . නිරස ගණිතය විද්‍යාව මනා ලෙස නිර්මාණ ශීලිව ඉදිරපත් කල හැකි පුද්ගලයින් සොයා ඒ අදහස් දියුණු කොට අධ්‍යාපනයට යොදා ගත හැකිනම් එයද මනාය. එවිට එම වැඩසටහන් ටීවී එක තුල දරුවන් ආසා කරන ඒවා බවට පත්වෙයි. 

සසර කළකිරුණු සමහර විශ්ව විද්‍යාල වෛද්‍ය විද්‍යාල සිසුන් මහණ වී හෝ වෙනත් දර්ශන වලට හසුව විවිධ තැන්හි නොයෙකුත් මාර්ග සොයනු මා දැක ඇත. එවන් පිරිසක් මෙවන් ස්ථානවලට ඇවිත් දවසට පැයක් දෙකක් තමා ලත් දැනුමෙන් ඉතා සුට්ටක් මේ දරුවන් වෙනුවෙන් වැය කරනවානම් එයද මනාය. භාවනා කරන කෙනෙකුට වුව සුදුසු ගල් ගුහා ගස් ආදියෙන් මේ ප්‍රදේශය පිරී ඇත. බුදුන් දවස මහත් පල ලැබීමට අනුහස් බොහෝ ඇති බදුන් අසලම සිටියැ යුතුයැයි සිතා සියලු හිමිවරු උන් වහන්සේ වටේ වත් අසූ  මහ සව්වන් වටේවත්  කැරකි කැරකි සිටියේ නැත. දුෂ්කර හද්දා පිටිසර ගම්වලට ගොස් නොයෙක් ශිල්ඥාණයන් ලබාදුන් හිමිවරු එකලත් විය.මෙකලත් ඈත ගමක ක්‍රීඩා පුහුනු කරන සංඝයා වහන්සේ නමක්මා පුවත් පතක දුටිමි. දවල් දානය පවා කලට වේලාවට නොලැබ උන් වහන්සේ මහත් කැපකිරීම් කර දරුවන් ක්‍රීඩාවට පුහුනු කරයි. කෙනෙක්ට එය බොදු භික්ෂුවට නොකලමනා දෙයක් යැයි සිතිය හැක. නමුත් උන් වහන්සේ එසේ ඒ දරුවන්ගේ කුශලතා දියුණු කර ඔවුන් සමාජයේ ස්ථාවර කිරීම බණ කිය කියා රට වටේ ඇවිදිනවාට වඩා මහත් පිණක් බව මගේ මතයයි. බොදු පමණක් නොව කිතුනු හින්දු මුස්ලිම් ඕනෑම ආගමක අයට ඇති සිවිල් බලය, මෙවන් සමාජයෙන් හැංගී ගිය මනුස්සයන් වෙනුවෙන් යොදවන්නේ නම් එය ඔවුන්ගේ කුමන දර්ශනයක හෝ දෙවිකෙනකුගේ හෝ ආශීර්වාදය ලබා ගැන්ම පිණිස හේතුවනු ඇත. 

Monday, January 16, 2012

දඬුවම් මාරුව (The Punishment Transfer)

සේපාල..සේපාල කිව්වාම ඒක පරණ නමකි කට්ටිය හිතන්නේ සේපාල හරි නාකියි කියලාය. සේපාල නාකි නැත. සේපාල කොලු ගැටයෙකි. අවුරුදු විසි අටක කොලු ගැටයෙකි. ඔහු වැඩ කරන්නේ අගනුවර කන්තෝරුවකය. සේපාල මේ කන්තෝරුවට ආස නැත. අගනුවර සේපාලට නොදිරවන්නේ සේපාල ගමේ බයියෙකු නිසා විය හැක. 
සේපාල දිනක් ඔහු ගේ ගම දිහා ඇති සිය කන්තෝරුවේ යම් කිසි වැඩකට ගියේය.එහිදී කපිල හමුවිය. කපිල තමුන්ගේ ශාඛාවේම වැඩ කල කෙනෙකි. කපිලට ටිකක් ලස්සන ගෑනු ලමයෙක්ද ඇත. සේපාලට ඒ කැටයං මතක නැත. මතක ඇත්තේ ඒ කෙල්ලා රට ගිය අවස්ථාවක කන්තෝරුවේ ටෙලිපෝනයෙකින් පිටරට කෝල් අරගෙන බැනුම් ඇසූ ආකාරයයි. කපිල සේපාල මෙන් නිවුනුසිත් ඇත්තෙක් නොවේ. ඔහු කලබලය. කඩිසරය.වාචාලය. ආ මචන් සේපාල දුටු කපිල කතා කලේය. මොකද බන්. තාම කොළඹද මම නම් මෙහෙ ආවෙ වෙලාවට ගමේ ඉඳල දුර උණත් මෙහෙ හොඳයි. බලහං මට කොම්පියුටරයක් තියෙනව. කබඩ් එකක් තියෙනව. 
සේපාලට තමුන්ගේ කන්තෝරුවේ තමුන්ට ඇති තැන මතක් විය. මේසයකි පුටුවකි අත්හැරදැමූ කබල් කබඩ් කෑල්ලකි. කොම්පියුටරයක් වත් නැත. පෝන් එකෙන් සිංදු අහන වැල කෑලි බලන සේපාලට කොම්පියුටර් ටිකක් ඉගෙන ගන්නට ආසාය.කොමිපියුටර් කෑල්ලක් ලැබෙනවා නම් මනායැයි සිතුනු වාර අනන්තය. නමුත් සේපාලට කම්පියුටරයක් නැත. දැන් ඉන්න සේපාලගේ බොස් ගෑනි සේපාලට කොම්පියුටර් අරන් දෙන්න තියා පෑනක් පැන්සලක් වත් සාක්කුවෙ දාගෙන යන්නට ඉඩක් දෙන්නේ නැත. 
කොළඹ නගරයේ දර්ශනයක්.
සේපාලට ලැබෙන්නේ කොල වල ඇති ගනන් එකතු කරන්නය. ඒකත් අතේ ඇති කැල් කියුලේටරයෙනි. කොම්පියුටර් අැත්නම් ඒවා ලේසි බව මිස් කියයි. නමුත් ඒ ගෑනි එක් අරන් දෙන්නේ නම් නැත. කපිලට ඇත්තේ ලස්සන පුටුවකි මේසයකි. ඒවගේම රාක්කයකි. ඌට ඇත්තේද මොකක් හෝ ටයිපින් වැඩකි. සේපාලට මිස් ගෑනි ගැන ඉරිසියාවක් ඇතිවිය. අවස්තා කීපයකදීම මාරුවක් ඉල්ලුවත් ඒ ගෑනි මාරුවක් හදා දුන්නේ නැත. හැමදාම කොල බලාගෙන ගනන් එකතු කිරීම සහ කොල එහෙ මෙහෙ ගෙනයෑම සේපාලට පැවරුනි. ඊට අමතරව තේ වතුර හැදීම, මිස්ට කෑම ගෙන ඒම ආදියද වෙයි. ඒ සියල්ලටම වඩා මිස්ගේ පවුල් කතාන්දර ගෙදර විස්තර ලෝකෙ වටේ සිටින උන්ට මහ හයියෙන් කෝල් එකෙන් කරන විස්තර අහ්න ඉන්න එක මහා කන්දොස් කිරියාවක්විය. දවසක් දෙකක් නම් මැදෑදැන් අවුරුදු දෙකක්ම මංමේ ටකරං කට කියන දේවල් අහගෙන හිටියනේ..

ඒ අතර කපිල කියවන්නට පටන් ගත්තේය..
මං මෙතන වැඩ බලන්නෙ මේ ඔක්කොම මගේ..එහෙ වගේ නෙමෙ බන් මෙහෙ එච්චර වැඩකුත් නෑ..අර ෆකීර්ලගෙ ලියුං ඇදිල්ල මට එපා උනා බන්. රස්සාවට ගන්නකොට උන් කිව්වෙ නෑනෙ ලියුං අදින්න තියෙනව කියල.
 .සේපාල දැනගත් පරිදි කපිලට ලැබුනේ දඬුවම් මාරුවකි. එහෙත් කපිලට ඒ හමුවුනු තැන වෙනත් අය අඩු බැවින් එහි තිබු බොහෝ දේ භාවිතා කිරීමට අවකාශ ලැබුනි. දඬුවම් මාරුව කෙසේ වෙතත් යන්තම් කොම්පියුටර් දැනගෙන සිටි කපිලට ඒ එතැන සිටි නාකි හොල්මන් ගොඩ අස්සේ කොම්පියුටර් වැඩ්ඩෙක් විය හැකිවිය.කොටිම්ම ලස්සන ගෑනු ලමයි කලිසන් ටයි කෝට් මහත්තුරු ආවාම වැඩට ඉදිරිපත් වෙන්නේද කපිලයාය.. කපිලගේ දඬුවම් මාරුව සේපාලට ගෙන එන්නේ ඉරිසියාවකි..කපිලයා කලේ එක් දෙයකි එනම් ලිපි වරදවා බෙදීමයි. ඉන් පෙර කපිල විසින් තමාට ලිපි එහෙ මෙහෙ ගෙනියන්නට බැරි යැයි ගෝරි ගොඩක් දාගෙන තිබුනි. නමුත් කපිල ඒ ගෝරි අස්සෙත් ලියුං ගෙනගියේය. අවසානයේ අැරියස් එකටම මුන්ට කිව්වට අහන්නෙ නෑ..ඉඳපල්ලකෝ කියා ලියුං වැරදියට බෙදුවේය. සෙක්ෂන් මාරු වී වැඩ කොට උඩ විය. කපිලයාගේ බොසා කපිලට එවෙලේම දුර තැනකට මාරු වීමක් දෙන ලදි. 
වෙනදා වගේම සේපාල අදත් කන්තෝරු ආවේය. කාර් එකට ගොස් මිස්ගේ මල්ල රැගෙන ආවේය. එය තැබූ කපිල උදෑසන රතු මුදලාලිගේ ආප්ප කඩේට ගියේ ආප්ප කෑමටම නොවේ. කපිලයා ගැන පේන කියූ පේන කාරයින්ට හොඳ වයින් දෙකක් කීමටය. කපිලයා ගැන රියදුරන් සහ පියන් වරු ගොඩදෙනෙක් කීවේ ඌට හොඳ චාටර් තැනක් සෙට් වෙන්න ඇති බවය. එහෙත් ඌට සෙට් වී ඇත්තේ මරු පොට් එකකි. අයිස් කඳකි. වැඩ බිංදුවක් නැත. මේ විස්තර කියන තෙක් සේපාලට ඉවසුමක් නැත. ආප්ප කන්න වාඩිවුන මුත් තවම ආප්ප වත් කන්න මිනිස්සුවත් රෙඩි නැත. ටිකක් ඉඳ කස්ටිය එකා දෙන්නා එකතු වූ පසු සේපාල කතාව පටන් ගත්තේය. මට ඊයෙ කපිල හම්බ උනා..සහ් ...ඌට තියෙන සැප කොප්පියුටරයයි. මේසයයි. පුටුවයි. සෝක් දඬුවම් මාරුව. නෑ බොරු..!!
කියා කීප දෙනෙක් කට ඇරන් බලා සිටී.
"එතන ඉන්න එවුං කොම්පියුටර් දන්ෙන නෑ. කපිලය තමයි එතන ලොක්ක වගේ කොප්පියුටර් ගහන්නෙ." ඒ අසා සිටි යූනියන් බුවෙක්..ඔන්න බලන්න අපේ මැනේජ්මන්ට් එකේ හැටි. මිනහෙක්ට දඬුවම් මාරුවක් දෙන්නෙ තිබුන තැනටත් වැඩිය හොඳ තැන්වලට...හොහ් හොහ් හොහ් හෝ..පිරිස හිනාවෙයි. කතාව එතනින් ඉවරය. සේපාල සිතුවේ කතාව නැගල යයි කියලාය. නමුත් එසේ සිදු උනේ නැත.
 සේපාල එයි.එනවා නොව පැද්දෙයි. පැද්දෙමින් ලිෆ්ට් එකට නැගෙයි. මේ මල කෝලමද සේපාලට එපා වී ඇත. පලවෙනි තට්ටුව කියන්නේ එක නොවේ. ඒ මදිවාට තව යටට බැසීමටත් එකක් ඇත. මැද මහලකින් නැගුනොත් සමහර විට ලිෆ්ට් එක උඩ යයි. ඉහලට යන්න හිටියොත් පහල යයි. පහලින් නැග්ගොත් අවුලක් නැත්තේය යන්නේ උඩටය. මෙය ලේසි වැඩකි. එහෙත් සේපාල එය ගනන් නොගනී. ඉගෙන ගන්නට උණන්දුවක් නැත. දැන් හොඳින් මේ වැඩ පුලුවන් විය හැකි උවත් සේපාල මෙහි ඉහල පහල යෑමට ආසාය.විටෙක සේපාල මෙයට කුනුහබ්බෙන් බැන්නත් සේපාල ලිෆ්ට් එකට ආසාය. විටෙක පහල යන්නට ඉහල බටන් එක ඔබන සේපාලට ඉහලම තට්ටුවේ ට්‍රේනින් සිටින තේ බොන්නට යන මිසිලා උඩට යනවිට කිහිප දෙනෙකුත් යලි පහල එනවිට කිහිප දෙනෙකුත් බැගින් ගොඩක් මිසිලා බලාගත හැක..උන්ට මිස්ලා යැයි කියන්නේ සාරිය අඳින නිසා පමණි. මිස්ලා කිව්වාට පුකවත් තන් දෙකවත් සාරියට ගැලපෙන්නට හැදී නතැයි සේපාලට සිතෙයි. එහෙත් මීට වඩා හැම අතින්ම ලේසි ගැමි පෙදෙසක ඇති කන්තෝරුවකට ඒ සියල්ලට වඩා ආශාවක් සේපාලට ඇත. මෙහි ඉන්නා මිස්ලාගේ මූන සුදු වැඩිය.තොල් රතු වැඩිය. වෙස් මූණක් වැනිය. සැරය..ඉංගිරිස් කියවන සුලුය. ගමේ උන් කන්තෝරුවේ නම් එහෙම සෝබන මිස්ලා නැතැයි සේපාල සිතයි. 
. සේපාල ලිෆ්ට් එකට නැගුනි. කට හැකර සිසිර නම් රියදුරෙක්ද සේපාල සමඟ ලිෆ්ට් එකේය. සිසිර සේපාලට කිට්ටු විය. මොකද බන් සේපාල උඹ මැටිද බන් අර අච්චර ලස්සන පිං කඳක් වගේ මිස් කෙනෙක්ගෙ කාමරේ ඉඳල උඹ පුකවත් මිරිකන්නෙ නැද්ද..   සේපාලට ලැජ්ජ හිතුනේය. එසැනින් කපිලගේ දඬුවම් මාරුව ගැන කියන්නට සේපාල ඉක්මන් විය. සිසිරයිය දන්නවයි වැඩක්..අර කපිලයට පනිෂ්මන්ට් ටාන්සර් එක තිබුනු ජොබ් එකට වඩා හොඳයිලු.....
හෙහේ හෙහේ..එහෙමද බන් උඹත් උඹේ මිස්ගෙ පුක මිරිකපන් ලොකුවට ජම්බෝලෙ වගේ තියෙන්න අල්ලපන් මෙන්න මෙහෙම තද කරල...එතකොට බොටත් පනිෂ්මන්ට් ට්‍රාන්සර් එකක් ලැබෙයි.. සිසිර දත්මිටිකමින් අත් දෙක මිරිකා ගනිමින් මනසින් වුවත් තමුන්ගෙ බොස් වෙන මිස්ගේ පුක තදකරනු දැක සේපාලට ඉරිස්සියා ඇති විය. 
යන්න සිසිරයිය යන්න..ඒ මනුස්සය මගේ නැන්ද කෙනෙක් වගේ..
එහෙනම් ..*ම්බ ගාවින් මල් වට්ටියක් තියල වැඳපිය මෝල....සිසිර සිනාසෙමින් ඉවත යයි..
සේපාල කන්තෝරුවට ගියේ මැලවුන මුහුනිනි. කපිලට ලැබුන පනිෂ්මන්ට් ටාන්සර් එක සේපාලගේ මනසේ රැව්දෙයි. එසේම ලිෆ්ට් එකේදී සිසිර කිව් කතාවද ඇසේ. දිනක් ආවේය. එදා ඒ සී එක පොඩ්ඩක් වැඩිය. සේපාල ට සීතලය.සේපාලගේ බොස් වූ මිස් ගෑනු එකටත් සීතල වගේය. මේ ගෑනි මාරුවෙන්නෙත් නෑනෙ. සේපාල හිතයි. වෙන බොහෝ අය සිටින ලොකු තැනකටවත් දායි නේ එතකොට. සේපාල සිතයි. එක්වරම මිස් නැගිට කබඩ් එකක පොත් අදියි. ඇගේ අත් දෙකේම පොත්ය. කලින් සිසිර කිව් ජම්බෝල මෙන් රවුං පස්ස සේපාල දෙස බලාසිටිනවා යැයි සේපාලට සිතෙයි. සේපාල හැමදා ප්ලෑන් එකදා වැහි වලාවේ යැයි කියමින් කබඩ් එක ලඟට කිට්ටු වී මිස්ගේ ජම්බෝල ඇල්ලුවේය. ඉන්පසු ඉදිරිපස ජම්බෝලද අල්ලන්නට තැත්කරන අතරම මිස්ගේ අත තිබූ තඩි පොතක් සේපාලගේ ඔලුවට එල්ල විය. සේපාල පැත්තකට විසිවිය. වනචර බල්ල තෝ හිතුවද මේව සේල් දාල කියල අල්ලන්න. හෙමිජ්ජ වගේ මෙච්චර කල් හිටියම මමහිතුවෙ හැදිච්ච එකෙක් කියල..හිටපිය තොට ටාන්සර් එකක් නේ ඕන..දෙන්නම් තොට හෙටම එකක්...
සේපාල ස්ටක් වෙලාය..ඉන්පසු විනාඩි ගානක් ගෙවී ගියේය." තෝ කියනව එහෙම නෙමෙයි මේ ගැන වරුනාව. මට පාරෙ බැහැල යන්න බැරිවෙන්නෙ." කියා මිස් තවත් වැඩවල නිරත වුනේය. මිස් සාරිය හදා ගති. සේපාල හෙමින් කැපුනේ තමුන්ගේ අසුනටය. කාර්යාල වෙලාව පසුවිය. දැන් සේපාල මිස්ගේ මලු දෙක තුන කාර් එකට ගෙන යායුතුය. මිස් අද සේපාලට බෑග් දෙන පාටක් නැත. මිස්ම ගෙනියන්නට හදයි. එහෙත් ඒ ලැට්ටප් එක සහ අනික්වා මිස්ට බරයැයි සේපාල සිතයි. සේපාල සද්ද නැතුව මිස්ට කිට්ටු විය. මං ගන්නන්. හීන් හඬින් සේපාල කෙඳිරුවේය.
නෑ ඕනි නෑ සේපාල..මිස් කීවාය.
මිස්ගෙ තරහ අඩු වී ඇත.ඕනි නෑ කීවාට සේපාල බෑග් එක ගති. ඉන්පසු කාර් එකට බෑග් එක දැම්මේය. ඉන්පසු මිස් යලිත් සේපාල දෙස බැලීය. සිනාසුනි. 
කිසිත් නොකියා යන්නට ගියාය. 
සේපාල එදා පොඩි බියර් කෑන් එකක්ද බී බෝඩිමට ගියේය. කතාවේ කිසිදු කෑල්ලක් යාලුවන්ට නොකී මුත් තමුන්ට ටාන්සර එක හරියන්නට වගේ ඇති බවක් සේපාල යාලුවන්ට කීවේය. මිස්ගේ වයස හතලිස් ගානකි. එහෙත් අැයගේ මස් වැහැරී නැත. සිනිදුවට අසු වුනි. වසර හතරක සිය සේවා කාලය ඇතුලත මෙවන් දෙයක් කිරීම සේවය අත්හිටවීමට පවා හේතුවිය හැක. එහෙත් බොට දෙන්නම් ටාන්සර් එකක් යැයි කී වචන පෙල සේපාලට තවමත් මහත් සහනයකි. මේ කාලකන්නි ඔපිස් වල වසර හතරක්ම සිටි සේපාලට දැන් ඒවා ඇතිවෙලාය. කෙසේ හෝ වසර දෙක තුනක් සිටි මිස් තමාට එසේ දැඩි ලෙස අස්කරන තරම් දරුනු දෙයක් නොකරනු ඇතැයි සේපාල සිතීය.
.ඉන්පස්සේ දවස උදාවිය. සේපාල කන්තෝරු ගියේ දැඩි ලෙස වික්ෂිප්ත වෙලාය. මිස් මෙය රට වටා පතුරා තිබුනොත් ආප්ප කඩේටවත් යා නොහැක. යා යුතු නිසා ඔපිස් ගියේය. කිසිවෙක් සමග සේපාල කතා කරන්නට ගියේ නැත. වෙනදා වැඩ කටයුතු ඒ පරිදිම විය. අද සේපාලගේ මිස්ට මීටින් දවසකි. දවසම මීටින්ය. අවසානයේ. මිස් කලබලෙන් ඔපිස් විත්. තේකක් හදන්න සේපාල.. අප්පා හරි මහන්සි අප්පා..මොනවට තියෙන මීටින්ද මන් දන්නෑ..සේපාලලාට නම් මොකෝ මොකක් හරි දුන්නම අරන් යන එකනේ. නේද?..
සේපාලට පුදුමයකි. තො වනචරයා යැයි තමුන්ට බැන්න මිස්ම මේ ඇයි හොඳයි දාන්නට එයි. අවසන් දවස් වල හිරකාරයන්ටත් කැමති රස කෑම දෙයි. ඒ ආකාරයෙන් ටාන්සර් එකට ප්‍රථමයෙන් සේපාලට හොඳින් කතා කරනවා විය හැකියැයි සේපාල හිතයි.
මේ සේපාල..එන්න මේ කේක් කන්න..මීටින් එකේ දුන්න රස කේක්..ඒක ස්පෙෂල් එකක් ..ගොඩක් තිබුන නිසා කට්ටිය කෑලි අරන් ආව සර්වියට් වල දාන් මාත් එකක් ඔයාටත් ගෙනාව...ආ...මං කාල ආවෙ ඔයා කන්න..
.සේපාලට මෙයනම් පුදුමයකි. සේපාල කේක් කෑල්ලක් කමු නේද යැයි කිව්විට වෙනදා සේපාල නැගිට කැන්ටින් ගොස් කේක් කැබලි දෙකක් ගෙන එයි.  මිස් සාමාන්‍යෙන් සේපාල ලව්වා ගේන කෑම හැමදේම සේපාලටත් ගන්න යැයි කියයි. ඒ නැතිව යමක් ගෙන ආවොත් සේපාලට අනිවාර්යෙන් එයින් කඩාදෙන කෑල්ලක් කන්නට වෙයි. එහෙත් අද දින වැනි කේක් සේපාලට ගෙනා දවසක් නම් මතකයට එන්නේ නැත.
ඊලඟ දිනයට එලිවිය සියල්ලම පෙර පරිදි විය. අදවත් තමුන්ගේ පනිෂ්මන්ට් ටාන්සර් එක ලැබේයැයි සේපාල සිතුවේය. ටික වේලාවක් ගියේය. මිස් ඇවිත් පෙර පරිදි වැඩය. තමුන් ගන්න එකතු කරන අතර මිස් ගොස් ඒ සී එක වැඩිකරනු සේපාල දුටුවේය. ඉන්පසු පෙරදිනයේ පරිදි පොත් රාක්කය අවුස්සන්නට විය. සේපාල කාමරේ සීතලයි අර කර්ට්න් ඔක්කොම වහන්න. වීදුරු ඇති පැත්තේ ඔක්කොම කර්ටන් වහන ලද්දේ සේපාල විසිනි. ඒ සී එක අඩුකල විට කාමරේ සීතල වන බව සේපාල දනී. එහෙත් කර්ටන් මෙහාට එහාට කර ඒ සී එක වැඩි නොකලොත් කාමරේ සීතල අඩුවන්නේ කෙසේද?? සේපාල සිතන්නට විය..


සේපාල එන්නකො පොඩ්ඩක්..මයේ පොතක් නැතිවෙලානෙ අනේ..සේපාල බලල දෙන්නකො..
පොත් කබඩ් එක ලගට ගියේය. මිස් සමග ටික වේලාවක් පොත් තෝරන්නට විය. ඉන්පසු මිස් ලඟින්ම සිට සේපාලට පොත් තෝරන්නට අවකාශ දුන්නාය. ඉන්පසු ස්වල්ප වේලාවක් සේපාල දෙස බලාසිටි මිස්. සේපාල.. අද එහෙම එකක් නැද්ද. එදා විතරද?? 
ඉන්පසු ස්වල්ප වේලාවකින්.. සේපාල අත් දෙකකට තද වුනි ඒ අත් දෙක අතර තිබූ රබර් බැලුන් දෙකක් තම පපුවේ වැදෙනු සේපාලට දැනුනි. මනුස්සයෝ ඔයාව ටාන්සර් කරන්න ඕනි නම් මං ඒ දවස්වලම ටාන්සර් කරනවනේ කොල්ලෝ. ඔයා ඕනි නිසානෙ තියා ගත්තේ..ටික වේලාවක් ගිය කල මිස් කියන්නට විය. සේපාල ඇස් පියාගති. තොල් දෙකක් විත් සේපාලගේ කට කයි. චූටි මෙතන අපි සෙල්ලම් කලොත් මොකෙක් හරි බලං ඉඳල මටත් යන්න වෙයි මෙහෙන්. 
ඔයා වීකෙන්ඩ් එකේ අපේ ගෙදර එන්න. බයවෙන්න එපා. හිනාවෙලා ඉන්නකෝ..සේපාල..
 සති කීපයක් ගියේය.දැන් සේපාලට මිස්ගේ ගෙදර හුරුය. කාර්යබහුල ව්‍යාපාරිකයෙකු වූ ඇගේ සැමියාට ඇය ගැන හොයන්නට වෙලාවක් නැතිවීම. දරුවන් ඉගෙනගන්නට පෝලිම් කිරීම. ආදී දේ නිසා ඒ 43 ශ්‍රී වාහනයේ තාවකාලික නඩත්තු කටයුතු සේපාලට පැවරිනි. කලින් පැතූ ටාන්සර් එකට වඩා මේ ටාන්සර් එකත් නරක නෑ, රෙදි කිහිපයක් මතින් පිටින් මිරිකන්නට පෙරුම් පුරමින් බලා සිටි යමක් බටර් පාටින් බැබලි බැබලී ඇගේ සරාගී නෙත් අතරින් මිරිකන අතර අතර සේපාල සිතුවේය.

Sunday, January 15, 2012

බණ්ඩක්කා වගාව.

අපේ චෙයාර්මන්ගේ බන්ඩක්කා වගාව.
මේ මීට වසර දෙක තුනකට පෙර අපේ කොම්පැණිය හා සම්බන්ධ කතාවකි. එකල අපේ චෙයාර්මන් නොහොත් සභාපති සිටියේ ගෑනු කෙනෙකි. ඇය රජය හා සම්බන්ධ වැඩකටයුතුවලටත් සිය නම බැබලෙන වැඩකටයුතු වලටත් බෝම ප්‍රසිද්ධ ඇත්තියකි. ඇත්තියක් කීවේ ඇය ඇතින්නියක් තරමට මහත වන නිසා නොවේ. එය ව්‍යවහාරයකි. ඒ මහත්මිය වරක් රජය මගින් ක්‍රියාත්මක කල වැඩපිලිවෙලක් වූ අපි වවමු රට නගමු අප ආයතනය තුලත් ක්‍රියාත්මක කලේය. ඒ යටතේ කොළඹ පිහිටි ඉඩකඩ ඇති අපේ සමාගමට අයත් වෙනත් ශාඛාවක භූමිභාගයක් තෝරාගන්නා ලදී. දැන් ඉතින් ගොවිපල පටන් ගන්නා එක අපේ චෙයාමන් මැතිනිය අතින් සිද්ද විය.එය රූපවාහිනිෙය්ද සමහර විට පෙන්නන්නට ඇත. මේ ඇරඹුමට සති ගානකට පසු මට රාජකාරි වැඩකට ඒ ගොවිබිම පිහිටි ශාඛාවට යන්නට විය. එවිට හතලිහක පනහක මහ සෙනගක් ඇවිත් වැඩය..එකෙක් වල් ගලවයි. අනිකා හති අරියි. තවකෙක් බැනියම ගලවාගෙන වැඩය. තව කෙනෙක් කලිසම උස්සාගෙන වැඩය. අක්කර භාගයක භූමියේ එක් පඳුරට එකා ගානේ මිනිස්සු ගජරාමෙට වැඩය.
බණ්ඩක්කා කරලක්

 එදා සෙනසුරාදා දිනයකි. එදිනට මෙහි දවසම අයිති වන්නේ අතිකාල වලටය. අතිකාල පැයක් යනු එක් අයකුට පැයකට රුපියල් දෙසිය පනහකට වැඩි ගානකි. එබැවින් කට්ටිය චෙයාමන්ගේ වැඩට අතහිත දෙනු පිණිස පස්කකා වැඩ වල නිරත වී සිටී. එදින කාර්යාල කටයුතු නැත. පොඩි ලොකු බොස්ලා ඔක්කොම වැඩ බිමේය. ලොකු උදැල්ලෙන් කැපිය යුතු තණ පඳුරු අතින් අදිති. පැරණි ගස් ගලවති. අක්කර බාගයක් එදා දවස වැඩ කරන්නට කොම්පැණියෙන් ලොකු ගානක් යන්නට ඇත. එහෙත් කිසිවෙක් ඒවාට මුකුත් කියන්නේ නැත. මන්ද ඒවා චෙයාමන් මැතිනියගේ වැඩක් යැයි සිතන බැවිනි. එහෙත් ඇත්ත තත්වය එතුමිය නොදන්නවා විය හැක. නමුත් කස්ටිය එතුමිය පිටින් යවා කාර්යාල වැඩ කට්කර එහිවිත් බොරු වැඩක් කර අතපිහිදා දවසටම සරිලන අතිකාල රිසි සේ දමාගන්නට ඇත. සමාගම සේවකයින් කෘෂි වැඩවල යොදවන්නට වැයවූ සල්ලි වලින් සමාගමෙ සියල්ලන්ටම එලවලු මල්ලක් නොමිලේ දිය හැකිව තිබුනු බව මගේ අදහසයි. ඒ මා දුටු එක් දිනයකි අනික් දවස්වලත් එසේම වන්නට ඇත. 
 තවත් කලකින් එහි ගිය විට ලස්සනට එලවලු සැදී තිබුනි. වම්බටු ගස්වල වම්බටු එල්ලී තිබුනි. බන්ඩක්කා ගස් කරලින් බර වී අතු නැමී තිබුනි. මෙහි එලවලු නෙලන අකාරයක් මට පෙනුනේ නැත. එලවලු නිසි කලට නෙලන්නේ නැත්නම් එය වගාවට අහිතකර ලෙස බලපායි. පොල් වගාවක උවත් පොල් ගෙඩි ගසේම වේලෙන්නට තැබීම සාමාන්‍යන් පරිණත ගොවීන් නොකරන දෙයකි. කුරුම්බා යන්තම් පොල්වන විටම ගසින් පොල් කඩාගන්නේ නම් මීලග පොල් වලු විශාලව සැදේ. එලවලු වගාවලද එසේය.අර්තාපල් බීට් රුට් වැනි පොලව තුල අල ඇතිවෙන බෝග හැරුනකොට බන්ඩක්කා, වට්ටක්කා, පත්තක්කා, පතෝල වැටකොලු,කරිවිල, මෑ බෝංචි ආදි ඕනෑමෙ බෝගයක අස්වනු නෙලීම බෝග අස්වැන්න යන්තම් මොරන විටදී සිදුකල යුතුය. බන්ඩක්කා නම් දවස් දෙකකට වතාවක් නෙලිය යුතුය. ඉහත වගාවේ එසේ අස්වනු නෙළීමක් සිදු වනු නොදිටි අතර මා එයට වතුර දාන්නට සිටි කෙනෙකුගෙන් අසා දැනගත් පරිදි එසේ එලවලු නෙලීම සිදුවන්නේ සතියට එක් දිනකි. එය බොහෝවිට සෙනසුරාදා වෙන්නට ඇත. ඒ නෙලන ලද එලවලු ඒ අයටම බෙදාගන්නට ලැබෙන අවස්ථාවක්ද කියන ලදී. එවිට මා ඇසු අතුරු ප්‍රශ්ණයක් වූ 
ඉතින් මේ මෝරපු බණ්ඩක්ක වම්බටු එහෙම කලින් සතියෙ මැද වගේ කට්ටිය හොරෙන් වගේ කඩන් යන්නෙ නැද්ද? යන්නට පිලිතුරු දුන් ඒ මනුස්සයා කිව්වේ..
මොනව උනත් චෙයාමන්ගෙ වම්බටු නේ..ඒ නිසා කවුරුත් අත තියන්නේ නෑ. අනික හදිසියෙන් චෙයාමන් නෝනත් එනව නේ මේක බලන්න. එතකොට කෝ එලෝලු කියල ඇහුවොත් කියල වෙන් ඇති. 
මටත් තේරෙනව මහත්තය මේව මෝරල කියල ඒත් ඉතින් මොනා කරන්නද?
ඒ මනුස්සයා වතුර දැමීමටම යෙදවූ ක්ලිනින් සේවකයකු වන්නට ඇත..අක්කර බාගයක වගාව වෙනුවෙන් ඒ වූ ක්‍රියාවලියෙන් අපි වවමු යන්න නම් සිදුවිය. නමුත් රට නැගීමක් වන්නේ නම් නැත.  
එකල රජය මගින් ගෙනගිය ඒ අපි වවමු ක්‍රියාවලිය රතු පක්ෂයට මඩ ගැසීමට ගත් තැතක් බවත් සමහරුන්ගේ අදහසයි. දිග රැවුල් කොන්ඩා සහිත වැවීමේ පැත්ත ඔවුන් හොඳින් කරන හෙයින් එක් කලෙක කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශය පවා ලබාගන්නට රතු පක්ෂය සමත් විය. 
බණ්ඩක්කා ගසක්
අත්හැරදැමූ එලවලු මැස්සක ඇති බන්ඩක්කා වගාවක්

අපේ ගෙවල් දිහෑ බන්ඩක්කා වගාව.
අපි මුලින් බිම් සකසා ඉමු.බිම් සැකසීම දන්නේ නැති අයෙක් ඉහත තැනට ගොස් බිම් සැකසීම බලාගත හැක.සාමාන්‍යන් අපේ ගමේ බන්ඩක්කා ගොඩ ඉඩම් වල සහ මඩ ඉඩම්වල යන දෙයාකාරයෙන්ම හිටවයි. ඒ දෙකේදීම කරන්නේ කුඩා පස් කඳු ගසා ඒ මත කුඩා පාත්තියක් සදා එහි බන්ඩක්කා ඇට තුන හතරක් හිටවාගෙන(පස් ගොඩ මත ඇඟිල්ලෙන් තැනූ සිදුරු වලට බන්ඩක්කා ඇට දමා වසා දමයි) යෑමයි. එසේ වගාකල බන්ඩක්කා වගාවක් රූපයේ ඇත. එසේ පස් කඳු අතර සාමාන්‍යන් අඩි දෙකක පමණ පරතරයක් පවත්වා ගනී. බටු මිරිස් තක්කාලි මෙන් නොව බන්ඩක්කා ඇට තවාන් දැමීමෙකින් තොරව කෙලින්ම හිටවනු ලබයි. එසේ පැලවෙන ඇට සති තුන හතරක් යනවිට මඳක් විශාල වෙයි. එවිට ඒ පැලය වටා පස් දැමීම කල යුතුය. පස් එකතු කර කන්දක් වැනි ආකාරයට සැදූ පසු එය ගසට අමතර ආරක්ෂාවක් මෙන්ම මූල පද්ධතිය ශක්තිමත් කිරීමට හේතුවකි. සාමාන්‍යනේ කර්මාන්තයක් ලෙස බන්ඩක්කා වගාවේදී අනිවාර්යෙන්ම පොහොර සහ කෘමිනාශක තෙල් යොදයි. මන්ද බන්ඩක්කා කරල ලේසියෙන්ම පණුවන් සහ කෘමින්ගේ හානිවලට ලක්වන හෙයිනි. හොඳ පොහොර පසුබිමක් යටතේ හැදෙන සාරවත් බන්ඩක්කා ගසකට උවදුරු එනවා අඩුය. නමුත් වර්ථමානයේ පවතින ජෙට් මොඩල් එකට බොහොම ඉක්මනින් විශාල පළදාවක් ලබාදෙන බීජ වලින් තැනෙන පැලවලට තෙල් පෝර ගැසීම බොහෝවිට අත්‍යාවශ්‍යය.
පෙර කීවාක් මෙන් බන්ඩක්කා නෙලීම නම් නිසි පරිදි කල යුතුය. බන්ඩක්කා දින දෙකෙන් දෙකට නෙලයි. බන්ඩක්කා නෙලීමට අපේ ගම දිහා ඇත්තෝන් නීල් ආම්ස්ට්‍රෝන් හඳට ගියා වැනි කෙස් සිට පය දක්වා වැසුනු ඇඳුම් කට්ටලයක් ඇඳ ගනී. නැත්තම් බන්ඩක්කා ගසේ ගෑවුනු තැන කසන බූව ගෑවීමෙන් දවසම කස කසා ඉන්නට පුලුවන් වෙයි. දැන් කස්ටිය නීල් ආම්ස්ටෝන් හඳට ගිය ආකාරය මතක් කරනවා විය හැක. එසේ කීවේ උදාහරණයකි. සාමාන්‍යන් අර කලු ඇඳගත් මුස්ලිම් ගැහුනුන් මෙන් සම්පූර්ණයෙන් වසා ගැන්ම පසුව ඇතිවන කැසීම් වලින් වැලකීමට හේතු වෙයි. අත් වලටත් රබර් අත් වැසුම් දෙක්ක දාගැන්මෙන් වැඩේ තවත් ලේසි වෙයි.
පසු අස්වනු 
අස්වැන්න නෙලීමෙන් පසු අපි චිරාත් කාලයක් තිස්සේ කරන්නේ මලු වල ඔබා ඒවා ලොරි වලට දමා කොළඹට හෝ වෙනත් වෙලෙන්දන්ට යැවීමයි. නමුත් දැන් ඇති එලවලු කූඩා ක්‍රමය බන්ඩක්කා වැනි බෝගවලට නම් මනාව ගැලපේ. එය නිසා එලවලු තැලීම අඩුය. නමුත් දමන්නට පුලුවං එලවලු ප්‍රමාණය අඩු වීමනම් විශාල ගැටලුවකි.